Ο Lou Holtz, ο οποίος ήταν προπονητής έξι σημαντικών αγώνων κολεγιακού μπολ και αναβίωσε το δύσκολο ποδοσφαιρικό πρόγραμμα της Notre Dame και οδήγησε τους Ιρλανδούς σε μια αήττητη σεζόν εθνικού πρωταθλήματος το 1988, πέθανε στο Ορλάντο της Φλόριντα. Ήταν 89 ετών.
Ο θάνατός του ανακοινώθηκε την Τετάρτη από την Παναγία των Παρισίων, η οποία μοιράστηκε μια δήλωση από την οικογένεια του Χολτς. Δεν είπε πότε πέθανε ούτε ανέφερε την αιτία. Σύμφωνα με πληροφορίες, μπήκε σε οίκο ευγηρίας τον Ιανουάριο.
Όταν ο Χολτς, αδύνατος και με γυαλιά, έφτασε στην Παναγία των Παρισίων το 1986, αναλαμβάνοντας την πιο υψηλής πίεσης δουλειά στο κολεγιακό ποδόσφαιρο, δεν φανταζόταν την εικόνα ενός σκληρού προπονητή που θα μπορούσε να εμπνεύσει τους παίκτες του σε έναν τίτλο για το Gipper την τελευταία μέρα.
«Δεν είμαι πολύ έξυπνος και δεν είμαι πολύ εντυπωσιακός», είπε. «Είμαι 5-10, ζυγίζω 152 λίβρες, μιλάω με τα χείλη, φαίνεται να έχω συνδυασμό σκορβούτου και μούρης και βρίσκομαι στην 234η θέση σε μια τάξη γυμνασίου με 278 μαθητές».
Όμως ο Χολτς είχε ισχυρή ποδοσφαιρική νοοτροπία και πειθαρχημένη αποφασιστικότητα, επιμένοντας ότι οι παίκτες του προσπαθούν για την τελειότητα. Ήταν επίσης ένα έξυπνο κίνητρο με γρήγορο πνεύμα.
Οι ομάδες του Χολτς σημείωσαν ρεκόρ 249-132-7 κατά τη διάρκεια των 33 ετών του ως προπονητής συλλογικού. Στις 11 σεζόν του στη Notre Dame, οι ομάδες του πήγαν με 100-30-2, τοποθετώντας τον δεύτερο σε νίκες καριέρας στο South Bend έναντι του Knott Rockne’s 105. Οδήγησε τους Ιρλανδούς σε εννέα συνεχόμενες εμφανίσεις σε τουρνουά, κερδίζοντας πέντε από αυτές.
Γνωστός για την αλλαγή προγραμμάτων που χάνει, ο Holtz εξελέγη στο College Football Hall of Fame το 2008.
Ο διάδοχος του Τζέρι Φάουστ, του οποίου οι ομάδες στη Νοτρ Νταμ είχαν ένα μη εμπνευσμένο ρεκόρ 30-26-1 σε πέντε σεζόν, ο Χολτς έβαλε τους παίκτες του σε σκληρές προπονήσεις και τους είπε ότι περίμενε να κερδίζει κάθε φορά που έμπαιναν στο γήπεδο.
«Μπορούσαμε να μυρίσουμε την πίπα του καθώς ερχόταν στη γωνία, και όλοι ήμασταν ήσυχοι και καθόμασταν ακίνητοι», είπε κάποτε στους New York Times ο Γουές Πρίτσετ, ο Αμερικανός μέσος των πρωταθλητών του Χολτς το 1988. “Ε, τον φοβόμασταν. Ήταν ένας τύπος 145 κιλών και όλοι τριγυρνούσαν με τσόφλια αυγών.”
Στα απομνημονεύματά του, “Wins, Losses, and Lessons” (2006), ο Holtz δήλωσε ότι έκανε τις προβλέψεις του στην κορυφή της σεζόν του πρωταθλήματος της Notre Dame.
«Υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι που ζουν και πεθαίνουν με το ποδόσφαιρο της Notre Dame», είπε στους παίκτες του. “Η τελειότητα στη Notre Dame θα είναι απαραίτητη και αναμενόμενη. Η ήττα είναι απολύτως καταστροφική.”
Οι Ιρλανδοί νίκησαν την USC σε μια μάχη αήττητων ομάδων στο τέλος της κανονικής τους σεζόν το 1988 και στη συνέχεια κέρδισαν τη Δυτική Βιρτζίνια στο Fiesta Bowl για να δώσουν στην Notre Dame τον πρώτο της σπόρο από το 1977.
Η μοναδική προπονητική στιγμή του Χολτς ήρθε στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο.
Διορίστηκε προπονητής των Νιου Γιορκ Τζετς τον Φεβρουάριο του 1976, όταν έβγαιναν από τη σεζόν 3-11. Πολλοί θαυμαστές μιας ορισμένης ηλικίας μπορεί να ήταν περισσότερο εξοικειωμένοι με τον Λου Χολτς, έναν κωμικό και ηθοποιό, ο οποίος ήταν 82 ετών τότε, και ο οποίος ήταν γνωστός για την εβραϊκή προφορά του.
Ο Χολτς ανέλαβε τους Τζετς σε αυτό που έγινε η τελευταία σεζόν για τον μέχρι τα γόνατα στρατηγό Τζο Νάμαθ, υποσχόμενος ότι η ομάδα του θα «κινούσε την μπάλα».
«Ελπίζω μόνο στον Θεό να προχωρήσει», είπε.
Η ομάδα του ήταν 3-10 όταν παραιτήθηκε με ένα παιχνίδι να απομένει στη σεζόν, αποχωρώντας από ένα πενταετές συμβόλαιο για να γίνει ο επικεφαλής προπονητής στο Πανεπιστήμιο του Αρκάνσας.
«Ο Θεός δεν έβαλε τον Λου Χολτς σε αυτή τη γη για να προπονεί επαγγελματικό ποδόσφαιρο», είπε.
«Η σύντομη θητεία μου στο NFL ήταν ντροπή για μένα, όχι επειδή οι Jets δεν είχαν καλή απόδοση κάτω από εμένα (δεν είχαν), αλλά ως αποτέλεσμα της μέτριας δέσμευσής μου», έγραψε στα απομνημονεύματά του.
Ο Lewis Leo Holtz γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1937 στο Follansbee της Δυτικής Βιρτζίνια, μια πόλη που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της πολιτείας στα σύνορα του Οχάιο. Γιος του Andrew και της Ann Marie Holtz, μεγάλωσε βόρεια, στο East Liverpool του Οχάιο, όπου ο πατέρας του οδηγούσε ένα λεωφορείο και στη συνέχεια ήταν ιδιοκτήτης της εταιρείας λεωφορείων, η οποία τελικά χρεοκόπησε.
Αφού έπαιξε linebacker για το Κεντ Στέιτ στο Οχάιο, ο Χολτς εργάστηκε σε πολλά μεγάλα κολέγια ως βοηθός, κυρίως ως αμυντικός προπονητής για την αήττητη Εθνική Ομάδα του Οχάιο του 1968 του Γούντι Χέις. Ο Hayes, ένας περίφημος απαιτητικός προπονητής, έγινε ένας από τους ήρωές του.
Ο Χολτς ξεκίνησε τότε την προπονητική του καριέρα. Πήρε τον William και τη Mary σε ένα παιχνίδι μπολ κατά τη διάρκεια των τριών σεζόν του εκεί και ήταν προπονητής της North Carolina State, η οποία έβγαινε από μια σειρά από χαμένες σεζόν, κάνοντας μπόουλινγκ και τα τέσσερα χρόνια του στο Raleigh.
Μετά το πέρασμά του με τους Τζετς, ο Χολτς οδήγησε την πρώτη του ομάδα του Αρκάνσας σε μια νίκη με ανατροπή 31-6 επί της Οκλαχόμα στο Orange Bowl του 1978, καταστρέφοντας τις ελπίδες των Σούνερς για το εθνικό πρωτάθλημα.
Οι Razorbacks του Holtz ήταν σταθεροί νικητές, αλλά του ζητήθηκε να παραιτηθεί μετά από μια σεζόν 6-5 το 1983 στην οποία η ομάδα απέτυχε να φτάσει σε ένα παιχνίδι μπολ. Η αποχώρησή του ήρθε λίγο αφότου εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές διαφημίσεις στο γραφείο του υποστηρίζοντας την επανεκλογή του γερουσιαστή Τζέσι Χελμς, ενός συντηρητικού Ρεπουμπλικανού από τη Βόρεια Καρολίνα και πολέμου της νομοθεσίας για τα πολιτικά δικαιώματα. Σε απάντηση στην κριτική για την έγκριση, ο Χολτς είπε ότι ήταν φιλικός με τον Χελμς από τα χρόνια της προπονητικής του στην Πολιτεία της Βόρειας Καρολίνας και δεν έκανε πολιτική δήλωση.
Ο Χολτς ήταν προπονητής στη Μινεσότα για τα επόμενα δύο χρόνια και πήρε τους Golden Gophers στο Independence Bowl μετά τη σεζόν του 1985, αλλά δεν τους κοουτσάρισε στη νίκη τους επί του Clemson, έχοντας μόλις αποδεχτεί τη θέση του προπονητή στη Notre Dame.
Έφυγε από τη Σάουθ Μπεντ μετά τη σεζόν του 1996, στην οποία οι Ιρλανδοί πήγαν με 8-3, λέγοντας απλά: «Είναι το σωστό».
Ο Χολτς πέρασε δύο χρόνια ως σχολιαστής ποδοσφαίρου κολεγίου με το CBS, στη συνέχεια προπονητής για έξι σεζόν στη Νότια Καρολίνα, η οποία είχε κερδίσει μόλις ένα παιχνίδι το χρόνο πριν φτάσει. Πήρε τους Gamecocks σε δύο παιχνίδια μπολ.
Το τελευταίο παιχνίδι της προπονητικής καριέρας του Χολτς, μια ήττα από τον αντίπαλό του στην πολιτεία Κλέμσον τον Νοέμβριο του 2004, στιγματίστηκε από έναν καυγά στο γήπεδο. Ο Χολτς κατηγόρησε τον εαυτό του για τον καβγά, λέγοντας ότι έχασε τον έλεγχο των παικτών του. Την επόμενη μέρα τους είπε ότι αποσύρεται.
Η σύζυγός του, η πρώην Μπεθ Μπάρκους, πέθανε το 2020. Έζησε τους γιους του Σκιπ, ο οποίος ήταν βοηθός στην Παναγία των Παρισίων και αργότερα προπονητής σε πολλά κολέγια, και ο Κέβιν. οι κόρες του Luann και Liz. Εννέα εγγόνια. Και δύο από τα εγγόνια του.
Μετά τη δεύτερη αποχώρησή του από την προπονητική, ο Holtz ήταν σχολιαστής για το ESPN από το 2004 έως το 2014 και έδωσε ομιλίες με κίνητρα.
Το 2020, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ του απένειμε το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας, την υψηλότερη πολιτική διάκριση του έθνους. Ο Χολτς ήταν ένθερμος υποστηρικτής του Τραμπ και μίλησε στο Εθνικό Συνέδριο των Ρεπουμπλικανών εκείνη τη χρονιά.
Όταν ήταν 28 ετών, με τρία μικρά παιδιά, λίγες οικογενειακές αποταμιεύσεις και αμφισβητήσιμες τις πιθανότητες να γίνει κολεγιακός προπονητής ποδοσφαίρου, ο Χολτς έβαλε στόχους στη ζωή, τόσο επαγγελματικούς όσο και προσωπικούς. Βρήκε 108 αντικείμενα.
Καθώς η Παναγία των Παρισίων προετοιμαζόταν για τον αγώνα του Fiesta Bowl του 1989 με τη Δυτική Βιρτζίνια, ο Χολτζ είπε ότι πέτυχε 84 από αυτούς τους στόχους, συμπεριλαμβανομένου του να καθίσει δίπλα στον Τζόνι Κάρσον στο The Tonight Show, να συναντήσει τον Πάπα και να δειπνήσει στον Λευκό Οίκο.
Ο Χολτς, ένας εν ενεργεία καθολικός, συνάντησε τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β’ κατά την περιοδεία του στο Βατικανό. Ακόμη και πριν λάβει το βραβείο του από τον Πρόεδρο Τραμπ, είχε προσκληθεί στον Λευκό Οίκο, πρώτα από τον Πρόεδρο Ρόναλντ Ρίγκαν (ο οποίος, ως Τζορτζ Γκιμπ της Παναγίας των Παρισίων στην ταινία του 1940 «Knute Rockne All American», παρακάλεσε τον Rockne από το νεκροκρέβατό του να «κερδίσει μόνο ένα για τον Gipper»). Δέχτηκε επίσης προσκλήσεις από τους προέδρους George H. W. Bush και Bill Clinton, ο οποίος ήταν κυβερνήτης του Αρκάνσας κατά τη διάρκεια της θητείας του Holtz εκεί.
Μιλώντας το 1989, ο Holtz είπε ότι ήταν ακόμα αισιόδοξος για την επίτευξη του στόχου του για αλεξίπτωτο, αλλά πιο πιεστικό, ανησυχούσε για το Fiesta Bowl στις 2 Ιανουαρίου, όπου διακυβευόταν μια κορυφαία εθνική κατάταξη.
«Ποιος ξέρει; είπε στην Chicago Tribune. «Μπορεί να πηδήξω στις 3 Ιανουαρίου: χωρίς καταρράκτη».
Αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στους New York Times.
Σύνδεσμος πηγής: www.denverpost.com