Είδα την περίπτωση της Σάρα Έβεραρντ πριν από πέντε χρόνια, μετά με ακολούθησαν και με απείλησαν

Πήγαινε ήδη με τα πόδια στο σπίτι.

Πριν από πέντε χρόνια, αυτό το συναίσθημα κατοχυρώθηκε σε χάρτινα πιάτα που ήταν τοποθετημένα σε σωρούς από τριαντάφυλλα, γαρίφαλα και χρυσάνθεμα.

Υπήρξε κατακραυγή για την απαγωγή της Σάρα Έβεραρντ και τη δολοφονία ενός αξιωματικού της Μετεωρολογικής Αστυνομίας που την πήγε στο σπίτι ενώ περπατούσε από το σπίτι ενός φίλου στο Clapham, στο νότιο Λονδίνο, στις 3 Μαρτίου 2021.

Η ιστορία της Σάρα ώθησε εκατοντάδες γυναίκες να κατευθυνθούν στο Clapham Common για να τη χαιρετήσουν, συμπεριλαμβανομένης της Πριγκίπισσας της Ουαλίας, και τις επόμενες εβδομάδες υπήρξαν αμέτρητες εκκλήσεις για μεταρρυθμίσεις για να γίνουν οι γυναίκες πιο ασφαλείς.

Αλλά μισή δεκαετία αργότερα, ακόμα δεν μπορούμε να πάμε σπίτι με τα πόδια, γνωρίζοντας ότι θα φτάσουμε στην εξώπορτά μας με ασφάλεια.

Η Λιβ Νέβιλ, η οποία ήταν 22 ετών τότε, είχε παρακολουθήσει την ιστορία της Σάρα για τα νέα στην οικογένειά της, «θυμωμένη και αναστατωμένη» για την προδοσία εμπιστοσύνης από τον υπουργό.

«Την ώρα που σκεφτόμουν, αυτός θα μπορούσε κυριολεκτικά να είμαι εγώ, και αυτό ήταν πραγματικά τρομακτικό», λέει η Liv, τώρα 27 ετών. Υπόγεια διάβαση.

Στη συνέχεια, στις 8 Φεβρουαρίου, στις έξι το απόγευμα, η Λιβ επέστρεφε στο σπίτι στο κεντρικό Λονδίνο αφού έμενε σε έναν ξενώνα, όταν λέει ότι ο άνδρας την ακολουθούσε και την παρενοχλούσε.

«Το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ ήταν γιατί με ξεχώρισαν και με στόχευσαν», λέει η Liv. «Το μυαλό μου ήταν γεμάτο τρόμο… πάγωσα».

Πήγε στον τοπικό συνεταιρισμό υγείας, αλλά ένας άντρας περίμενε έξω. Η Λιβ είπε ότι την ακολουθούσε το προσωπικό, αλλά ο άνδρας αργότερα μπήκε στην αγορά, απειλώντας την με σεξουαλική βία.

«Έτρεξα στο πίσω μέρος του μαγαζιού, αλλά τον έβλεπα να με ψάχνει ανάμεσα στα ράφια, φωνάζοντας, «πρέπει να τη βρω»», θυμάται η συγγραφέας Liv.

Μετά από λίγα λεπτά έφυγε από το κατάστημα, αλλά ο άνδρας εργάτης επιβεβαίωσε ότι περίμενε ακόμα στο δρόμο και περίπου δέκα λεπτά πριν βγει και φύγει με το αυτοκίνητο.

30 Η γυναίκα, που είχε δει το πράγμα, περπάτησε τη Λιβ μέχρι το σπίτι. «Όταν έκλεισα την μπροστινή πόρτα, ολόκληρο το σώμα μου ράγισε», λέει η Λιβ. «Επεξεργαζόμουν αυτό που μόλις συνέβη, ήμουν πολύ συγκινημένος… πολύ φοβισμένος».

Την επόμενη μέρα επέστρεψε στο Co-op για να παρακολουθήσει πλάνα από το CCTV του περιστατικού, και στη συνέχεια κάλεσε την Met Police.

«Τους είπα την αλήθεια», είπα «Μπορώ να πάρω CCTV, αυτό ακριβώς συνέβη» και είπαν ότι θα μπορούσαν να το αγγίξουν αν ήθελαν», αναστενάζει η Liv. «Ένιωθε σαν, «Λυπούμαστε πραγματικά αυτό που σας συνέβη, αλλά δεν συμβαίνουν πολλά άλλα».

«Είναι τρελό για μένα που αυτός ο άντρας μάλλον κυκλοφορεί κάνοντας το ίδιο πράγμα σε άλλες γυναίκες και δεν λένε «ναι, μπορούμε να έχουμε CCTV». Σίγουρα θα ήθελες να δεις αν είσαι επαναλαμβανόμενος παραβάτης.

Ωστόσο, μόλις το βίντεο της Liv με την εμπειρία και την απάντηση της αστυνομίας έγινε viral, σχολίασε στον λογαριασμό της Met στο Instagram ζητώντας τον αριθμό αναφοράς της υπόθεσής της, ώστε να μπορούν να κάνουν έφεση στην αναφορά της.

«Ξαφνικά υπάρχει μια αναφορά», λέει ο Λίβι. Γιατί έγινε το viral βίντεο; Αυτό το περιστατικό επιβεβαίωσε τους χειρότερους φόβους μου, δεν θα καλούσα την αστυνομία αν συνέβαινε ξανά κάτι τέτοιο γιατί ένιωθα ότι είχα μια παρόμοια εμπειρία, η οποία είναι τρομακτική.

«Καλύτερα να πάρεις τηλέφωνο, να ηχογραφήσεις και να κάνεις βίντεο».

«Η Σάρα ήταν η μέρα που έπεσαν οι παρωπίδες»

Όταν η Sarah σκοτώθηκε, ο Jamie Klingler ίδρυσε την Reclaim These Ways, μια ομάδα υπεράσπισης της ασφάλειας των γυναικών. Γιατί αυτή ήταν η «ημέρα των σκοτωμένων».

«Πάντα πίστευα ότι η αστυνομία έχει το καλύτερο της καρδιάς μας… αλλά η Σάρα ανακάλυψε σε κάθε επίπεδο ότι οι μακρόχρονοι άνθρωποι δεν έχουν σημασία, δεν κάνουν τους δρόμους πιο ασφαλείς και κάνουν πράγματα πριν κάνουν τη διαφορά», λέει ο Τζέιμι. Υπόγεια διάβαση.

«Θυμάμαι ότι τον έβλεπα να έρχεται από το Sainsbury’s με ένα λευκό πουλόβερ, να τηλεφωνεί στην κοπέλα του και να λέει ότι ήταν στο δρόμο για το σπίτι του, απασχολημένος στο δρόμο. Τα έκανε όλα σωστά, αλλά και πάλι κατέληξε εκεί που κατέληξε γιατί ήθελε να την βάλει εκεί.

Ο Τζέιμι έγραψε στο Twitter ότι η Σάρα είχε ένα ρολόι, το οποίο είχε απαγορευτεί από την αστυνομία την περασμένη φορά, έτσι αυτή και οι συνιδρυτές της πήραν την πρωτοβουλία να διαταράξουν το δικαίωμά της να χαιρετίζει.

«Θα καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να μας φιμώσουν, γιατί αν υπήρχε μια στιγμή, αν κάποιος από αυτούς είχε σκοτωθεί, θα ήταν απλώς σοκαριστικός», προσθέτει ο Jamie.

Όταν έγινε η αγρυπνία, οι γυναίκες συνέλαβαν την αστυνομία, η οποία προκάλεσε δημόσια αναταραχή και σχεδόν ένα χρόνο αργότερα η Επίτροπος της Μητροπολιτικής Αστυνομίας, Dame Cressida Dick, αναγκάστηκε να παραιτηθεί.

Ωστόσο, ο σημερινός Επίτροπος Met Police, Sir Mark Rowley, ο οποίος αναλαμβάνει τη δουλειά το 2021, έχει τη δύναμη να πει ότι έγιναν αλλαγές.

«Αναλάβαμε τη μεγαλύτερη αναθεώρηση ακεραιότητας που έχει δει ποτέ το Ηνωμένο Βασίλειο, διπλασιάζοντας τον έλεγχο των ελλειμμάτων προσωπικού και αφαιρώντας 1.300 αξιωματικούς και προσωπικό σε τρία χρόνια», είπε σε μια δημόσια ημέρα για την επέτειο του θανάτου της Σάρα.

Και πρόσθεσε: «Αυτή η τραγική υπόθεση έφερε επίσης στο επίκεντρο την ανάγκη για μια εθνική επαναφορά σχετικά με τον τρόπο αστυνόμευσης, και της κοινωνίας ευρύτερα, της προτεραιότητας της ένοπλης βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών».

Αυτή η «επαναφορά» περιελάμβανε την εισαγωγή της Επιχείρησης Σωτηρία, η οποία εισήχθη για να μεταμορφώσει την αντίδραση της αστυνομίας σε βιασμούς και σοβαρές σεξουαλικές έρευνες, για τις οποίες η Met ισχυρίζεται ότι θα διπλασιάσει τον αριθμό των ατόμων που συλλαμβάνονται και κατηγορούνται για σεξουαλικά εγκλήματα μέχρι το 2022 (αν και το 9,4% χρησιμοποιήθηκε με αυτόν τον τρόπο).

Όμως, παρά την πρόοδο, η κυβέρνηση εξακολουθεί να λέει ότι πρέπει δεν να νομοθετήσει τον μισογυνισμό (φθόνος, περιφρόνηση, έμφυτη προκατάληψη κατά των γυναικών – έγκλημα μίσους), μια έκκληση που απέρριψε ο Μπόρις Τζόνσον μετά τη δολοφονία της Σάρα.

Και, συνεχίζουν να αλλάζουν δραματικά. Το έτος που έληξε τον Μάρτιο του 2025, 55 γυναίκες δολοφονήθηκαν στην Αγγλία και την Ουαλία, μόλις τρεις λιγότερες από το 2024, που ισοδυναμεί με σχεδόν έναν φόνο κάθε 2,3 ημέρες.

Αυτοί οι ασυνήθιστοι αριθμοί συγκρίνονται με τουλάχιστον 147 γυναίκες που δολοφονήθηκαν από 144 άνδρες το 2021, σύμφωνα με την Απογραφή Γυναικών, τη χρονιά που δολοφονήθηκε η Σάρα.

Μια μελέτη του 2024 από τη φιλανθρωπική οργάνωση Women’s Refuge διαπίστωσε ότι το 53% των γυναικών είπε ότι η αστυνομία είχε σημειώσει μικρή ή καθόλου πρόοδο στην αντιμετώπιση ζητημάτων σεξισμού και μισογυνισμού μεταξύ των αστυνομικών το προηγούμενο έτος.

Το ένα τέταρτο των γυναικών (25%) δήλωσαν ότι η εμπιστοσύνη τους στην αστυνομία για την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών έχει πέσει κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

«Οι γυναίκες δεν πιστεύονται»

Η Issy Vitis, πρώην χειριστής κλήσεων της αστυνομίας, πιστεύει ότι η κουλτούρα της σιωπής παραμένει στην Aet.

Το 2023, η Met Police μήνυσε μια συνάδελφό της αφού τον καταδίωξε στη δουλειά. Κάθισε μαζί του για πρώτη φορά εκείνη την ημέρα, οπότε είπε ότι αποκάλεσε τον απαγωγέα πόρνη και αναφέρθηκε στον Clapham Common ως «κτήμα της Sarah Everard», ενώ έκανε και ρατσιστικά σχόλια.

«Είπε όλα αυτά τα περίεργα και αηδιαστικά σχόλια όλη την ημέρα», λέει η Issy, 31 ετών. Υπόγεια διάβαση. «Όταν έκανε ένα σχόλιο, απέκτησα λίγη αυτοπεποίθηση και είπα: «Όχι, δεν είσαι ρατσιστής, δεν είσαι ρατσιστής» και το έβλεπα στα μάτια του, άλλαξε.

«Ήταν πραγματικά θυμωμένος», τον προκάλεσε.

Αφού τελείωσε η βάρδια της στις 23:00, η ​​Issy επέστρεψε για 15 λεπτά, οπότε η συνάδελφός της θα έφευγε νωρίτερα. Κάθισε όμως έξω από το σταθμό.

Είπε η Issy, φώναξε σε αυτήν και ρώτησε πότε ερχόταν το λεωφορείο της, καθώς βγήκε από αυτό, έτσι την αποχαιρέτησε χτυπώντας στο στήθος της και κάθισε.

«Έκλεισα τις πόρτες του λεωφορείου και απομακρύνθηκα και μετά μπορούσα να ακούσω τις βαλβίδες στο λεωφορείο, σαν να έλειπε κάποιος», προσθέτει η Issy. Σταμάτησε, με τις πόρτες ανοιχτές, πέρασε το λεωφορείο, και με έβαλε δίπλα μου.

‘Ρι ανατριχιαστικό’ και επιθετικό χτύπημα στο λεωφορείο πραγματικά ακραίο, και πραγματικά ήσυχο και νεκρό της νύχτας.

Όταν τον ρώτησαν γιατί ήταν στο λεωφορείο του, όταν έμενε στην απέναντι πλευρά, φώναξε: «Έρχομαι απόψε».

Η Issy λέει ότι ο συνάδελφός της Tube την ακολούθησε επίσης πριν πηδήξει στην πλατφόρμα καθώς οι πόρτες έκλεισαν για να τον χάσει. «Γιατί ένιωθα τόσο περίεργα και τόσο άβολα», είπε.

Την επόμενη μέρα αναφέρθηκε στη δουλειά και απολύθηκε για ένα χονδροειδές έγκλημα τον Νοέμβριο του 2023. Όμως έξι μήνες αργότερα επέστρεψε στη δουλειά του σε άλλο κέντρο.

«Ήμουν τόσο περήφανος που τον πέταξαν… και μετά είπαν ότι ήταν και όλα είχαν σπάσει», θυμάται. «Ήμουν μουδιασμένος και τα δάκρυα ήταν βαθιά στο στόμα μου».

Η Issy ισχυρίζεται ότι άλλοι συνάδελφοι της έχουν ήδη πει ότι η φήμη εδώ είναι «ανατριχιαστική».

“Ένας DM με κάλεσε και είπε “ένας άνδρας υπάλληλος μας προειδοποίησε να μην καθίσουμε μαζί του”… έστειλε ακόμη και ένα email σε μια γυναίκα αστυνομικό λέγοντας ότι την έπαιρνε ραντεβού”, προσθέτει ο Issy. «Όχι ευχαριστώ», είπε, «θα το κάνω ακόμα κι αν δεν σου αρέσει».

Τελικά, η Issy λέει ότι δεν θα πήγαινε ξανά στην αστυνομία αν χρειαζόταν βοήθεια, και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι αισθάνεται ότι είναι το θύμα που ελέγχεται εξονυχιστικά και καταστρέφεται.

«Νομίζω ότι πολλά οφείλεται στον ριζωμένο μισογυνισμό και τον σεξισμό και γι’ αυτό οι γυναίκες δεν γίνονται πιστευτές, αλλά πρέπει να συνεχίσουμε να φωνάζουμε», προσθέτει. «Αυτές οι οργανώσεις πρέπει να σταματήσουν και κάτι θα κάνουν».

Τον Μάρτιο του 2023, η βαρόνη Λουίζ Κέισι, μια έκθεση που ανατέθηκε για τη δολοφονία της Σάρα Έβεραρντ, ανέφερε ότι η Μητροπολιτική Αστυνομία ήταν ρατσιστική, σεξιστική και ομοφοβική.

Ο ακτιβιστής Jamie πιστεύει ότι για να βοηθήσει άμεσα να κρατηθούν οι γυναίκες πιο ασφαλείς, η αστυνομία πρέπει να αντιμετωπίζει το γυμνό ως «πύλη για να πετάξουν τα σεξουαλικά εγκλήματα» και να επισπεύσει την εγκληματική δράση μέσω του συστήματος αντί να «χρειάζεται τετρακόσια χρόνια».

«Έχουμε περάσει πέντε χρόνια και συνεχίζω να κάνω μία ή δύο παραστάσεις την εβδομάδα λέγοντας ότι ο κόσμος πρέπει να μας σκοτώσει», είπε.

«Δεν υπήρχε στιγμή ελευθερίας, όλοι πιστεύαμε ότι θα ήταν, και ήμασταν».

Έχετε κάποια ιστορία να μοιραστείτε;

Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο MetroLifestyleTeam@Metro.co.uk.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Ένα πράγμα που συμφωνούν οι ηλικιωμένες γυναίκες είναι ότι «διασπούν τις συμφωνίες»

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Μια ώρα με τη Γυναίκα 5 άλλαξε εντελώς τη ζωή μου

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Η νέα ταινία Opportunity εκθέτει τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες πίσω από κλειστές πόρτες