Ενώ κάθε Παγκόσμιο Κύπελλο παρουσιάζει στους θεατές νέα νεαρά αστέρια, σε αυτό το τουρνουά συμμετείχαν οκτώ παίκτες ηλικίας άνω των 40 ετών – ένας περισσότερος από τον αριθμό των παικτών άνω των 40 ετών στα προηγούμενα 22 Παγκόσμια Κύπελλα μαζί.
Μεταξύ αυτών ήταν ο Πορτογάλος Κριστιάνο Ρονάλντο, 41, και ο Μεξικό, ο Μέμο Οτσόα, 40, που έπαιξαν στο έκτο Παγκόσμιο Κύπελλο μαζί με τον Αργεντινό Λιονέλ Μέσι, έναν σχετικά νεαρό στα 39. Κανείς δεν έχει παίξει περισσότερα Παγκόσμια Κύπελλα ανδρών.
Όμως, ενώ ο Ρονάλντο και ο Οτσόα είναι στο σπίτι, ο Μέσι θα παίξει στον τρίτο του ημιτελικό σε τέσσερα τουρνουά την Τετάρτη, όταν η Αργεντινή, η κυρίαρχη πρωταθλήτρια, θα αντιμετωπίσει την Αγγλία στο στάδιο Mercedes-Benz στην Ατλάντα.
Η νέα μακροζωία των κορυφαίων ποδοσφαιριστών κατέστη δυνατή χάρη στην πρόοδο στην αθλητική ιατρική, τη διατροφή και τα αναλυτικά στοιχεία που μετρούν τα πάντα, από εμβιομηχανική και καρδιακούς παλμούς έως την παραγωγή μυών και τους κύκλους ύπνου, όλα σε πραγματικό χρόνο. Και οι τραυματισμοί που κάποτε τελείωσαν μια καριέρα μπορούν τώρα να αποκατασταθούν μέσω εξωτερικών διαδικασιών.
Ο αστέρας της Αργεντινής, Λιονέλ Μέσι, κρατά τη φανέλα του και πανηγυρίζει με τους συμπαίκτες του μετά τη νίκη στα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου επί της Ελβετίας το Σάββατο στο Κάνσας Σίτι του Μο.
(David Ramos/Getty Images)
«Τα τελευταία 10, 20 χρόνια, η αθλητική επιστήμη μέσα στο παιχνίδι έχει αλλάξει πολύ», λέει ο Liam Anderson, φυσιολόγος άσκησης στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ στην Αγγλία, ο οποίος έχει εργαστεί ως εφαρμοσμένος επαγγελματίας στο ποδόσφαιρο κορυφαίας κατηγορίας για περισσότερο από μια δεκαετία.
“Οι παίκτες έχουν σίγουρα περισσότερη επίγνωση του σώματός τους τώρα και νομίζω ότι ο επαγγελματισμός έχει αλλάξει αρκετά επίσης. Αλλά γνωρίζουν επίσης τα πράγματα που τους βοηθούν να ανακάμψουν, να διαχειριστούν τον προπονητικό τους φόρτο και τελικά να παραμείνουν σε φόρμα και πιο υγιείς για περισσότερο.”
Πέρασαν οι εποχές που ο Ολλανδός θρύλος που καπνίζει αλυσίδα, Γιόχαν Κρόιφ άναβε ένα τσιγάρο στον πάγκο, ο Γάλλος παγκόσμιος πρωταθλητής Ζινεντίν Ζιντάν κάπνιζε στο καμαρίνι και ο Τζορτζ Μπεστ έκανε πάρτι και έπινε τόσο πολύ που εξαφανίστηκε για μέρες.
«Υπάρχουν μερικοί λόγοι», είπε ο Δρ Μάικλ Τζόινερ, ειδικός στη φυσιολογία των επίλεκτων αθλητών στην κλινική Mayo, σχετικά με την αυξανόμενη διάρκεια ζωής των ποδοσφαιριστών. “Το πρώτο είναι ότι οι άνθρωποι απλώς βγάζουν πολύ περισσότερα χρήματα και ως αποτέλεσμα υπάρχει ένα τεράστιο κίνητρο για να συνεχίσουν να παίζουν. Το δεύτερο είναι ότι οι άνθρωποι φροντίζουν πολύ καλύτερα τον εαυτό τους.”
«Απλώς δεν ακούς πια για ανθρώπους σαν τον Τζορτζ Μπεστ», είπε ο Τζόινερ, μιλώντας για τον εαυτό του και όχι για την κλινική όπου εργάζεται.
«Η δίαιτα είναι τεράστια», πρόσθεσε ο Άντερσον. “Δίαιτες υψηλές σε πρωτεΐνες και υδατάνθρακες για τον ανταγωνισμό. Οι διατροφικές στρατηγικές έχουν αλλάξει σημαντικά τα τελευταία 10-15 χρόνια.”
Και αυτές οι δίαιτες είναι προσαρμοσμένες ανά θέση, αφού ένας μέσος, που μπορεί να τρέξει περισσότερα από έντεκα χιλιόμετρα σε έναν αγώνα, καίει περισσότερες θερμίδες από έναν τερματοφύλακα.
Ως ο γηραιότερος παίκτης στο Major League Soccer, ο Ντιέγκο Τσάρα χρειάστηκε να κάνει πολλές παραχωρήσεις λόγω της ηλικίας του.
«Είναι λίγο λεπτομερές», είπε ο Chara, μέσος των Portland Timbers. “Μιλώντας για τον χρόνο αποθεραπείας, μπορεί να διαρκέσει λίγο περισσότερο από πριν. Διατροφή. Η εργασία στο γυμναστήριο θα διαρκέσει περισσότερο από άλλους παίκτες.”
Αλλά αν ο Chara, 40, είναι ένας ηλικιωμένος άνδρας σε ένα πρωτάθλημα όπου ο μέσος όρος ηλικίας είναι κάτω των 26 ετών, θα ήταν κάτι σαν κοπανιστής στο Παγκόσμιο Κύπελλο αυτού του καλοκαιριού.
Ο Ντιέγκο Χαρά των Πόρτλαντ Τίμπερς περνάει την μπάλα υπό την πίεση του Γουέσαμ Αμπού Άλι του Πληρώματος του Κολόμπους στις 21 Φεβρουαρίου στο Πόρτλαντ του Όρεγκον.
(Amanda Loman/Associated Press)
Το ποδόσφαιρο δεν είναι το μόνο άθλημα όπου τα 40 είναι τα νέα 30.
Η Serena Williams επέστρεψε στο Wimbledon αυτό το καλοκαίρι σε ηλικία 44 ετών και τουλάχιστον μισή ντουζίνα αθλητές ηλικίας 40 ετών και άνω εμφανίστηκαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες Μιλάνου-Κορτίνα τον περασμένο Φεβρουάριο ελπίζοντας να κερδίσουν ένα μετάλλιο. Τέσσερις από αυτούς τα κατάφεραν, συμπεριλαμβανομένης της Αμερικανίδας Elana Meyers Taylor, 41, η οποία έγινε η γηραιότερη αθλήτρια που κέρδισε ατομικό χρυσό στην ιστορία των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο μονόμπομπ γυναικών.
Δεν είναι πρωτόγνωρο οι αθλητές να αξίζουν το βάρος τους σε χρυσό στα χρυσά τους χρόνια. Ο Τεντ Γουίλιαμς πέτυχε 0.316 στο 41 και ο Γκόρντι Χάου έπαιξε 80 παιχνίδια και είχε 41 πόντους στην τελευταία του σεζόν στο NHL στα 52. Ο Νόλαν Ράιαν πέτυχε ένα μη-χιτέρ και έριξε 173 ίνινγκ στο 44, ενώ ο Τομ Μπρέιντι μπήκε στους Tampa Bay Bucs σε έναν τίτλο Super Bowl στα 43.
Αλλά αν αυτές οι ερμηνείες που έσπασαν ηλικίες ήταν ακραίες, το να παίζεις στα μέσα της δεκαετίας του 40 και ακόμη και στις αρχές των 50 μπορεί σύντομα να γίνει, αν όχι συνηθισμένο, τουλάχιστον λιγότερο ασυνήθιστο.
«Οι άνθρωποι παραμένουν σε καλύτερη φόρμα και φροντίζουν τον εαυτό τους», λέει ο Joyner. “Οι τραυματισμοί που αλλάζουν την καριέρα ή οι τραυματισμοί στο τέλος της καριέρας δεν είναι πλέον τραυματισμοί που τελειώνουν την καριέρα. Απλώς συνεχίζεται και συνεχίζεται, όλα αυτά τα πράγματα συνδυαστικά.”
Η Αμερικανίδα Σερένα Γουίλιαμς, 44 ετών, αγωνίζεται εναντίον της Maya Joint της Αυστραλίας κατά τη διάρκεια ενός αγώνα στο Wimbledon στις 30 Ιουνίου.
(Cameron Spencer/Getty Images)
Τα υπερσύγχρονα προπονητικά κέντρα και η πρόσβαση στην ελίτ αθλητική ιατρική έχουν γίνει επίσης πιο προσιτά, ακόμη και σε φτωχές χώρες.
«Το επίπεδο της ελίτ έχει εξαπλωθεί και έχει γίνει πραγματικά παγκόσμιο, σε αντίθεση με εκεί όπου υπήρχαν μικρές ομάδες», είπε ο Joyner. «Οι ευκαιρίες να αγωνιστείς είναι τόσο μεγάλες».
Ωστόσο, λίγα ομαδικά αθλήματα είναι τόσο απαιτητικά σωματικά όσο το ποδόσφαιρο, γεγονός που καθιστά αξιοσημείωτα τόσο τον αυξανόμενο αριθμό έμπειρων πολιτών όσο και τα επιτεύγματά τους. Ο Μέσι έχει μέσο όρο σχεδόν έναν αγώνα την εβδομάδα για σύλλογο και χώρα τα τελευταία 23 χρόνια, ωστόσο πήγε στα ημιτελικά αυτής της διοργάνωσης ισόπαλος με τον Γάλλο Kylian Mbappe, ο οποίος είναι 12 χρόνια νεότερος του.
Ο Ρονάλντο έχει παίξει περισσότερα παιχνίδια, αλλά έγινε ο γηραιότερος παίκτης που σκόραρε σε νοκ άουτ αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου, όταν το πέναλτι του βοήθησε στην αποβολή της Κροατίας και του μέσου Λούκα Μόντριτς, ο οποίος γίνεται 41 ετών σε λιγότερο από δύο μήνες.
«Πιθανότατα έπεσαν λίγο από την κορυφή, αλλά η εμπειρία τους και το μυαλό τους αναπληρώνει αυτό», δήλωσε ο Scott Trappe, καθηγητής ανθρώπινης βιοενέργειας στο Ball State. «Έτσι, το συνολικό πακέτο τους ως αθλητές είναι ότι συνεισφέρουν σε υψηλό επίπεδο. Πιστεύω ότι θα συνεχίσουμε να βλέπουμε αυτή την κίνηση.
Ο Πορτογάλος Κριστιάνο Ρονάλντο πανηγυρίζει το γκολ του στη φάση των ομίλων του Παγκοσμίου Κυπέλλου κόντρα στο Ουζμπεκιστάν στις 23 Ιουνίου στο Χιούστον.
(Charlotte Wilson/Getty Images)
“Απολαμβάνουν να παίζουν το άθλημα και όσο μπορούν και συνεισφέρουν και κάνουν αυτές τις ομάδες, θα το κάνουν. Δεν βλέπω να χάνεται η τάση.”
Και αυτό όχι μόνο θα αλλάξει τον τρόπο που σκεφτόμαστε τον αθλητισμό και τους αθλητές, αλλά θα ξαναγράψει εντελώς το βιβλίο ρεκόρ. Ο Μέσι, για παράδειγμα, μπήκε στους ημιτελικούς αυτού του Παγκοσμίου Κυπέλλου ως ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών του τουρνουά με 21 γκολ. Αλλά αυτό ήταν μόνο ένα μπροστά από τον Mbappe, ο οποίος θα μπορούσε να εμφανιστεί σε άλλα τρία ή τέσσερα Μουντιάλ.
«Δεν τίθεται θέμα», είπε ο Τραπ. “Κοιτάξτε τι συμβαίνει στην ποδηλασία. Έχουμε παιδιά άνω των 30 που αγωνίζονται στον Γύρο της Γαλλίας, αλλά έχουμε και έναν έφηβο που αγωνίζεται. Έτσι αυτή η διάρκεια ζωής, που ήταν μια περίοδος πέντε έως οκτώ ετών για την ποδηλασία κορυφαίου επιπέδου, τώρα φαίνεται να είναι διπλάσια ή τριπλάσια.”
Τόσο ο Μέσι όσο και ο Ρονάλντο έχουν ωφεληθεί από αυτό Πως παίζουν επίσης, περπατώντας αντί να τρέχουν μεγάλες εκτάσεις παιχνιδιού για να εξοικονομήσουν ενέργεια για την έκρηξη που χρειάζονται για να χάσουν έναν αμυντικό. Είναι μια στρατηγική που έχουν υιοθετήσει ο Mbappe, ο Νορβηγός Erling Haaland και άλλοι νεαροί παίκτες και αν το κάνουν για αρκετά παιχνίδια, η φθορά που σώζει μπορεί να προσθέσει χρόνια στο τέλος της καριέρας τους.
“Επεκτείνουμε. Η ηλικία θα ανέβει λίγο περισσότερο και η καριέρα των παικτών θα είναι σίγουρα μεγαλύτερη”, είπε ο Άντερσον. «Το είδος της κανονικής κατανομής ηλικίας θα συνεχίσει να αναπτύσσεται και αυτή η εμπειρία εντός της ομάδας θα είναι κρίσιμη».
Ο Αργεντινός Λιονέλ Μέσι ντριμπλάρει την μπάλα στον προημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου με την Ελβετία το Σάββατο στο Κάνσας Σίτι του Μο.
(Charlie Riedel / Ap Photo/charlie Riedel)
Σκεφτείτε τους ημιτελικούς της Τετάρτης. Στη νίκη των προημιτελικών, η Αργεντινή χρησιμοποίησε έξι παίκτες άνω των 32 και δύο – τον Μέσι και τον αμυντικό Nicolas Otamendi – που είναι άνω των 38. Η ραχοκοκαλιά της αγγλικής ομάδας ξεκινά από τον τερματοφύλακα Τζόρνταν Πίκφορντ έως τον αμυντικό Τζον Στόουνς έως τον επιθετικό Χάρι Κέιν, όλοι τους είναι 32 ετών.
«Σκεφτόμαστε νέους τρόπους βελτίωσης και μεγιστοποίησης των δυνατοτήτων», είπε ο Άντερσον. «Ο Θεός μας έδωσε αυτό που είμαστε και το μεγιστοποιεί, όχι απαραίτητα το αλλάζει».
Αυτή η γνώση δεν θα μείνει για πολύ στα στάδια και στα αποδυτήρια και θα εξαπλωθεί σε άλλους που επιλέγουν να ακολουθήσουν την ίδια πειθαρχία ευεξίας με τους επαγγελματίες αθλητές.
«Πέφτει κάτω», είπε ο Τραπ. “Το μελετάμε στο εργαστήριο σε αρκετά υψηλό επίπεδο. Αυτό το είδος υγιεινού τρόπου ζωής από άποψη λειτουργικότητας και επέκτασης στα τελευταία μας χρόνια και υψηλότερη ποιότητα ζωής, εκεί αρχίζουν να εμφανίζονται δεδομένα.
«Τέτοια πράγματα σίγουρα θα καταλήξουν εκεί».
