Μια ώρα με τη γυναίκα L άλλαξε εντελώς τη ζωή μου

«Δεν το αντέχω άλλο», σκέφτηκα, καθώς με κυρίευσε ο τρόμος, το άγχος και ο φόβος.

Ήταν Παρασκευή του Μαΐου 2025 και ήμουν σε μια μεγάλη συνάντηση στο γραφείο. Μόλις παρουσίασα ένα σημαντικό έργο που είχε πάρει πολύ χρόνο και ενέργεια.

Η απάντηση στο δωμάτιο ήταν απλή: δεν ανταποκρίθηκε στο σύντομο.

Φυσικά, κανείς δεν θέλει άσχημα σχόλια στη δουλειά, αλλά όταν άκουσα αυτά τα λόγια, η καρδιά μου βούλιαξε.

Αυτό ήταν ένα με διαφορά. Για μήνες με είχε κυριεύσει η συγκίνηση: στα πρόθυρα δακρύων τις περισσότερες μέρες, και δεν άντεχα το βάρος μου, προσπαθώντας να θυμηθώ τι είχε συμβεί χθες.

Δεν ήξερα ότι περνούσα περιεμμηνόπαυση. αλλά είμαι ήσυχα τρομοκρατημένος με αυτό που μου συμβαίνει.

Η γνωριμία με αυτή την εμπειρία ήταν το άχυρο που έσπασε την πλάτη της καμήλας – και σε δύο μήνες ολοκλήρωσα το υπογεγραμμένο έργο.

Αυτές τις μέρες, ξέρω πόσο βαθιά μπορεί να μας επηρεάσουν η περιεμμηνόπαυση και τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης. Μπορούν να μας χτυπήσουν στο πλάι, να ανατρέψουν τη ζωή, να μας πείσουν να χάσουμε τον έλεγχο των νοητικών μας ικανοτήτων.

Και το πιο τρομακτικό είναι: μια νέα δημοσκόπηση που έγινε από το Βασιλικό Κολλέγιο Ψυχιάτρων δείχνει ότι σχεδόν τα τρία τέταρτα των γυναικών στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν γνωρίζουν ότι η εμμηνόπαυση στην πραγματικότητα προκαλεί νέες ψυχικές ασθένειες.

Οι περιεμμηνοπαυσιακές γυναίκες έχουν περισσότερες από διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν διπολική διαταραχή και 30% περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν κλινική κατάθλιψη. Όμως οι περισσότερες γυναίκες συνδέουν την εμμηνόπαυση με τις εξάψεις ως προβλήματα ψυχικής υγείας.

Αυτό σημαίνει ότι πολλές γυναίκες δεν αναζητούν ούτε λαμβάνουν την υποστήριξη ζωής που χρειάζονται. Και το βρίσκω τρομερό. γιατί μου φάνηκε αρκετά δύσκολη η περιεμμηνόπαυση με άγχος και χαμηλή διάθεση.

Τώρα είμαι απόλυτα αφοσιωμένος στη διάδοση των πολλών εξουθενωτικών συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης. Στην πραγματικότητα, μόλις πιστοποιήθηκα ως προπονητής εμμηνόπαυσης – ώστε να μπορώ να βοηθήσω άλλες γυναίκες με αυτό που πέρασα και να τις υποδείξω σε εξειδικευμένες υπηρεσίες όπου χρειάζεται.

Φυσικά δεν θα έδειχνα κανέναν. και θέλω κάθε γυναίκα να έχει πρόσβαση και να ζητά τη βοήθεια που χρειάζεται.

Τα συμπτώματά μου ξεκίνησαν στα μέσα του 2024.

Ποτέ στη ζωή μου δεν είχα στερηθεί τόσο ύπνο. Ποτέ δεν κοιμήθηκα πολύ, αλλά αυτό ήταν διαφορετικό.

Δεν είχα κανένα πρόβλημα με τα όνειρα, αλλά ξυπνούσα ξαφνικά, κάθε βράδυ γύρω στις 2 το πρωί. Θα ήθελα να είμαι σε επιφυλακή και δεν υπάρχει περίπτωση να τραβήξω πίσω τη ζώνη. Θα ξαπλώσω εκεί μέχρι να φύγει ο φόβος μου. μετά από τρεις ή τέσσερις ώρες ύπνου σύρομαι στη δουλειά.

Μία ή δύο νύχτες όπως αυτή θα ήταν διαχειρίσιμη, αλλά αυτό ήταν ένα μοτίβο που επαναλαμβανόταν τις περισσότερες νύχτες κατά τη διάρκεια των έξι μηνών.

Τότε υπήρχε εγκεφαλική ομίχλη.

Δεν έχω γνωρίσει ποτέ κάτι παρόμοιο. Πάντα ένιωθα ικανός, σε εγρήγορση και ενεργοποιημένος. Τώρα, ανεξάρτητα από το πόσους πίνακες συμπλήρωσα προσεκτικά, ή πόσες σημειώσεις έγραψα μετά, συχνά δεν μπορούσα να θυμηθώ τα πιο απλά πράγματα.

Οι συνάδελφοί μου με ρωτούν «Έχετε σημειώσεις από χθες;» και δεν είχα ιδέα τι έλεγαν, παρόλο που ήμουν ο ίδιος εκεί.

Το άγχος μου αυξανόταν καθώς προσπαθούσα να ταρακουνήσω τον εγκέφαλό μου λόγω της στέρησης ύπνου, προσπαθώντας απεγνωσμένα να θυμηθώ τις λεπτομέρειες της ερώτησης, αλλά δεν τα κατάφερνα. Εκεί που κάποτε μπορούσα να προσφέρω μια στιγμιαία, αποτελεσματική απάντηση, τώρα μπορούσα μόνο να κοιτάζω σιωπηλός καθώς προσπαθούσα να χτενίσω τις αναμνήσεις που δεν υπήρχαν.

Δεν καταλαβαίνω τι μου συμβαίνει. Ξέρω για την εμμηνόπαυση, αλλά νόμιζα ότι έπληξε τους άντρες στα τέλη της δεκαετίας των 50 ή 60. 46 Ήμουν μόνος. Η περιεμμηνόπαυση δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό μου.

Στο κάτω μέρος, ανησυχούσα για την πρώτη άφιξη. Ήξερα ότι ήταν αρκετά απίθανο. αλλά υπήρξαν στιγμές που δεν μπορούσα να βρω άλλη εξήγηση γιατί δεν θυμόμουν καν τις συζητήσεις της προηγούμενης μέρας.

Αυτά τα περιεμμηνοπαυσιακά συμπτώματα έχουν εισχωρήσει και στη ζωή μου. Πριν από τη ζωή των πάρτι, μείωσα τη διασκέδαση μου στο μικρότερο. απασχολημένος με τη σκέψη, σε υπέροχα μέρη, για να μην πω μεθυσμένος, ο νυχτερινός σωλήνας, που δεν είχα σκεφτεί ποτέ πριν, με έκανε να αγχώνομαι και να χρειάζομαι γαλήνη και ησυχία.

Αντικατέστησα τις συναυλίες και τα μπαρ με βόλτες και δείπνα στο σπίτι.

Η διάθεσή μου έπεσε κατακόρυφα. Είχα ένα συνεχές άγχος στο στήθος μου και ένιωθα μια βαριά θλίψη. Δεν είμαι πολύ διασκεδαστικός στο σπίτι, για να το θέσω ήπια. Χωρισμένος από τον άντρα μου, έδειξε ελάχιστο ενδιαφέρον όταν ξεκίνησε τη συζήτηση και είχε έναν μόνιμο μισοάδειο καθρέφτη στο μυαλό του.

Ήταν τόσο διαφορετικό από εμένα.

Εκείνη την Παρασκευή του Μαΐου, όταν επικρίθηκε η δουλειά μου, έκανα το υπόλοιπο της συνάντησης – κάνοντας ό,τι μπορούσα για να παραμείνω επαγγελματίας, γνωρίζοντας ότι μετά, θα έκλεινα το laptop μου και θα έφευγα. Άδεια από τη δουλειά, αμέσως.

Εκείνο το βράδυ έφυγα για την Ισπανία με τον σύζυγό μου και την οικογένειά μου για ένα μεγάλο Σαββατοκύριακο. Έκλαιγα όλο το βράδυ και ο σύζυγός μου με έπεισε να πάω σε γιατρό. «Αυτό δεν είναι συνηθισμένο», είπε, και ήξερα ότι είχε δίκιο.

Είδα τον γενικό ιατρό την επόμενη Δευτέρα, λέγοντάς του ότι ένιωσα πολύ πιεσμένος, και με έγραψε για ένα δεκαπενθήμερο.

Αλλά μετά από μερικές εβδομάδες –αφού είχα ηρεμήσει ελαφρώς από το άγχος να αφήσω τη δουλειά ημιτελή– άρχισα να βάζω δύο και δύο μαζί. Από την πλημμύρα που νιώθω στο γραφείο, περπατάω επιμελώς, επειγόντως, σταδιακά μου ξημερώνει ότι τυγχάνει να βιώνω τα πρώτα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης.

Έτσι, σε έναν άλλο γιατρό – μια γυναίκα, αυτή τη φορά – είπε ότι είχα δίκιο.

Ακούγεται δραματικό. Αλλά μια ώρα με αυτόν τον δεύτερο GP άλλαξε εντελώς τη ζωή μου. Άκουσε και κατάλαβε πώς ένιωθα και πλημμύρισα από ανακούφιση όταν μου είπε ότι υπήρχαν βήματα που μπορούσα να κάνω – ειδικά HRT – για να με βοηθήσουν να ελέγξω τα συμπτώματά μου.

Δηλαδή, θα μπορούσα να πάρω τη ζωή μου πίσω.

Παρέτεινα το ρεπό μου από τη δουλειά και άρχισα να παίρνω HRT – και έμεινα ξανά έγκυος. Ο ύπνος μου ήταν καλύτερος, μπορούσα να συσπάσω, δεν ένιωθα ότι ήμουν πάντα στα πρόθυρα δακρύων.

Όταν τελικά επέστρεψα στη δουλειά μετά από δύο μήνες, ήταν φανταστικά. Το εύρος της δουλειάς μου προσαρμόστηκε έτσι ώστε να γίνει πιο διαχειρίσιμο και ένιωσα ότι θα μπορούσα να ξαναδουλέψω.

Φυσικά, ενώ η HRT με έχει βοηθήσει, δεν είναι μια θαυματουργή θεραπεία. Υπάρχουν ακόμα κακές μέρες.

Ο ύπνος μου δεν έχει επανέλθει πλήρως στο φυσιολογικό και είχα προβλήματα με τις αρθρώσεις μου, ένα κλασικό περιεμμηνοπαυσιακό σύμπτωμα. Είχα έναν τραυματισμό στην πλάτη πριν από δύο μήνες, και ήταν τόσο οδυνηρό που έχασα ουσιαστικά τα Χριστούγεννα μου.

Αλλά σε σύγκριση με το πού βρισκόμουν αυτή την εποχή πέρυσι, είμαι σαν ένα εντελώς διαφορετικό άτομο – και τώρα που έχω πιστοποιηθεί ως προπονητής εμμηνόπαυσης, μπορώ να βοηθήσω άλλες γυναίκες να αναγνωρίσουν τα σημάδια και τα συμπτώματα όταν δυσκολεύονται, βοηθώντας τες να αντιμετωπίσουν. και μπορώ να τους συμβουλέψω να αναζητήσουν επαγγελματική υποστήριξη ψυχικής υγείας εάν υποψιάζομαι ότι τη χρειάζονται — για διπολική διαταραχή ή κατάθλιψη, για παράδειγμα.

Δεν θέλω καμία άλλη περιεμμηνοπαυσιακή γυναίκα να ανησυχεί ότι υποφέρουν συνεχώς από δάκρυα, η μόνη εξήγηση για αυτό που τους συμβαίνει είναι η εμφάνιση άνοιας.

Βοήθεια υπάρχει μόνο αν ξέρουμε να τη ζητήσουμε.

Έχετε κάποια ιστορία που θα θέλατε να μοιραστείτε; Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο Ross.Mccafferty@metro.co.uk.

Μοιραστείτε τις σκέψεις σας στα σχόλια παρακάτω.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Ο μπαμπάς μου πετάει μια καρέκλα στη μαμά μου – ούτε εγώ ντρέπομαι

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: «Νόμιζα ότι απατούσα τον άντρα μου – η αλήθεια ήταν πολύ πιο καταστροφική».

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Ο γιος μου με τα τζίντζερ μαλλιά δεν σας αφορά