Ήμασταν ζεστοί και βαρείς – τότε είδα την ιδιότητα του μποξέρ

Ήμουν στο κρεβάτι μου, στη μέση ενός φιλιού με το στυλό, όταν ξαφνικά πάγωσα. Πρόσφατα είδα τα εσώρουχα στο πάτωμα του δωματίου μου. και δεν μπορούσα να τους σταματήσω από το να είναι σκληροί.

Ήταν απλά γκρι μποξεράκι, και δεν έκαναν τίποτα στην περιοχή μου. Τα είχα πετάξει εκεί αφού τα έβγαλα από τα ρούχα μου, Λίαμ*.

Ποια είναι όμως η φρίκη σε αυτά;

Είδα ένα σημείο.

Γραμμή.

Μερικά από τα λακίνια

Προσπάθησα να μην αστειεύομαι, κοιτάζοντάς την καθώς ο Λίαμ συνέχιζε να με φιλάει στο λαιμό. Τελικά έσκισα τα μάτια μου μακριά από τους μπόξερ και σε αυτά τα λαμπερά καστανά μάτια και ένα πονηρό χαμόγελο.

Κατάλαβα ότι δεν ήταν αιχμηρό – ή κάτι στα μπόξερ, ή το πρόσεξα. Αναστέναξα και τον φίλησα.

«Υποθέτω ότι το κάνω αυτό», σκέφτηκα, για να ευχαριστήσω τους ανθρώπους που ήθελαν απλώς να χαλαρώσουν.

Ήταν αρκετά χαμηλό για μένα.

Νωρίτερα εκείνο το βράδυ είχα μια εκδήλωση δικτύωσης εργασίας για να προσπαθήσω να συναναστραφώ με περισσότερους πελάτες.

Δεν είναι πολλή δουλειά κατά τη γνώμη μου? Δεν θέλω να πάρω κανέναν σπίτι εκείνο το βράδυ. Θέλω απλώς να κάνω μερικές επαγγελματικές κάρτες και μια ελαφριά συζήτηση για τον καιρό της αγοράς ή τις μετοχές.

Τότε εντόπισα τον Λίαμ απέναντι από το δωμάτιο, έναν ψηλό άνδρα με καλοσχηματισμένο κοστούμι, να μου χαμογελά. Χαμογέλασα πίσω, πάνω από τον βαρετό ώμο, που μου έλεγε για την επιχείρησή του.

Χαμογελώντας και του γνέφει ενώ ταυτόχρονα ανταλλάσσει βλέμματα με τον Λίαμ ξαφνικά νιώθοντας λίγο λιγότερο άψυχη.

Κατάφερα να ξεφύγω από την πτώση και περπάτησα προς αυτόν τον όμορφο άγνωστο. ήταν σε συνομιλία, αλλά σταμάτησε αμέσως όταν με είδε να πλησιάζω.

Ανταλλάξαμε ονόματα και ρωτήσαμε ο ένας τον άλλον τι κάναμε για τη δουλειά. Δεν μπορούσαμε να μην χαμογελάσουμε και κρατήσαμε ποτήρια prosecco. Ενώ μιλάμε, η φούσκα ολοκληρώνει τη συζήτησή μας.

Παραδέχτηκα ότι δεν έδειχνα το καλύτερό μου, και αν είχα φανεί καλύτερα, η φόρμα θα τον είχε τυφλώσει.

Ήμουν τεσσάρων prosecco σε εκείνο το σημείο και η γραμμή με κέρδισε.

Φύγαμε από την εκδήλωση με το σχέδιο να επιστρέψουμε στο δικό μου, παραδεχόμενοι ανοιχτά ότι κοιμόμασταν, αλλά σταματούσαμε στην τοπική τοποθεσία.

Έζησα στη χώρα, οπότε δεν με εξέπληξαν οι άνθρωποι που γνώριζα εκεί. Χάρηκαν που με είδαν και αγκάλιασαν τον Λίαμ στο πάσο.

Πήγαμε κοντά τους και ήπιαμε. Φύγαμε από την επιχειρηματική εκδήλωση στις 8:00 μ.μ. πριν το καταλάβουμε, ήταν 11:00 και ξεσκίσαμε στον δεύτερο όροφο.

Και όταν ο Λίαμ εξαφανίστηκε στο μπάνιο για 10 λεπτά, δεν το σκέφτηκα τίποτα.

Δηλαδή, μέχρι που γυρίσαμε κοντά μου, χωρισμένοι ο ένας από τον άλλον – και είδα το σκάφος στα μποξέρ του.

Καθώς ξάπλωσα στο κρεβάτι μου μαζί του, αναρωτήθηκα αν η μπάρα είχε βγει από το ρολό της τουαλέτας και το κατάλαβε μόνο στα μισά του δρόμου.

Ή ίσως απλώς δεν ήξερε ότι είχε διαγραφεί. Μπορούσε και να είναι μεθυσμένος, για να καθαρίζεται με μέγγενη.

Τότε ένιωσε επίσης ότι του ζητούσα συγγνώμη – και κοιτάζοντας πίσω, ξέρω ότι παράτησα το σεξ. Δεν μπορούσα να σκεφτώ τη φθορά.

Αλλά να σου πω.

Το κορμί μου ήταν τόσο κοντά στο πώμα από την αγωνία, και η χαρά στράφηκε στους ψηλούς ουρανούς που θα τελείωνε τόσο σύντομα – και δεν τελείωσε τόσο γρήγορα όσο ήλπιζα.

Ήταν πολύ μεθυσμένος για να έρθει γρήγορα, οπότε μας κίνησε σε μια άλλη ιδέα.

Ξάπλωσε στο κρεβάτι, ενώ εγώ κάθισα από πάνω και τον σκέφτηκα γραμμή-γραμμή το σε όλα τα πιάτα μου.

Είπα χαρούμενα ψέματα για έναν άλλον, ελπίζοντας ότι η προσπάθεια που του έβαζα θα με βοηθούσε να αποσπάσω τον εαυτό μου από τη σκέψη του πυγμάχου που ήταν τώρα στο μάτι μου.

Επιτέλους ήρθε, και, χαρούμενος, πετάχτηκα και ξάπλωσα στο κρεβάτι, ελπίζοντας ότι θα περάσει.

αλλά, γυρίζοντας, τον φίλησα και αποκοιμήθηκε.

Παρακολούθησα με κλειστά μάτια —αλλά με τον τρόμο μου διάπλατα— καθώς έπεφτε η νύχτα.

Δεν ξέρω πόση ώρα μπόρεσα να κοιμηθώ εκείνο το βράδυ, αλλά μέρος μου αναρωτήθηκε αν θα ξυπνούσα για να κατασκοπεύσω τους μπόξερ. Ίσως δεν υπήρχε τίποτα μέσα τους, και σκέφτηκα το όλο θέμα.

Ήταν όμως και άσχημο.

Το επόμενο πρωί, όταν κοιμήθηκα, έφυγα ευτυχώς.

Αναρωτήθηκα αν είχε δει το χάος στα μποξέρ του στο πρωινό φως. Αναρωτήθηκα αν θα χρησιμοποιούσε το μπάνιο μου για να καθαριστεί επιτέλους.

Έμεινα πολύ έκπληκτος, αλλά δεν πήρα ποτέ απαντήσεις, αφού δεν πήρα τον αριθμό και δεν τον είδα ποτέ.

Αλλά καθάρισα τον εαυτό μου καλά και τα χαρτιά τινάχτηκαν από οργή. Δεν το είπα σε μια ψυχή, νομίζοντας ότι θα με κρίνουν, αλλά είπα στον εαυτό μου ότι αν κατά τύχη ξαναέβλεπα δύο πυγμάχους στην άγρια ​​πίστα, δεν θα ξαπλώσω με έναν τυχαίο άνθρωπο.

Οι άνθρωποι κάνουν λάθη και έχουν ατυχήματα – αυτό είναι απολύτως εντάξει. Αλλά ακόμα και με το δίκιο μου, δεν θέλω να είμαι κοντά στο πού.

Απλώς δεν σκέφτηκα ποτέ ότι θα ασκούσα, ειδικά στο σεξ. τώρα ξέρω ότι είναι σωστό, εξασκηθείτε πάντα στο μέλλον.

Ελπίζω λοιπόν ότι ο Λίαμ έμαθε από αυτόν πώς να καθαρίζεται και κανένας άλλος δεν θα υποφέρει τον ίδιο κακό φόβο στη συναναστροφή μαζί του.

Και οι Λατίνοι: Μάθε να σκουπίζεις.

Έχετε κάποια ιστορία που θα θέλατε να μοιραστείτε; Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο Ross.Mccafferty@metro.co.uk.

Μοιραστείτε τις απόψεις σας στα σχόλια παρακάτω.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Το ραντεβού μου δεν ασχολείται με τα βιβλία ή με έναν αλήτη – αντ’ αυτού έχει κάτι για αυτό το τυχαίο μέρος του σώματος.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Όταν είναι υγιές να βρεις μια νέα ράτσα – και πότε δεν είναι

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Είμαι άνθρωπος της Tesla – ένας αμφισβητίας μπαταρίας για να με κρατάει ζωντανή κάθε βράδυ

Προσθήκη ως προτιμώμενη πηγή