Το «αγγίσιμο με τα δάχτυλα» είναι ο όλεθρος της κολύμβησης στην πισίνα – αλλά κάποιοι λένε ότι είναι ο κανόνας.
Εάν δεν αγγίξετε τα πόδια σας, μπορεί να βρίσκεστε σε μια τοπική λίμνη (Εικόνα: Getty Images)

Όταν επιβραδύνω την ταχύτητα στην τοπική μου πισίνα, όλα είναι θέμα R&R.

Δεν είμαι εκεί για να τελειοποιήσω τα νέα προσωπικά μου αγαπημένα ή τις ταχύτητες μου με την ταχύτητα του φωτός. Είμαι εκεί για να ηρεμήσω λίγο το μυαλό μου και να πληρωθώ.

Μπορεί λοιπόν να εκπλαγείτε όταν, σε μια πρόσφατη επίσκεψη στην τοπική μου πισίνα, παρατήρησα μια αργή και ασυνήθιστη ομάδα να κολυμπάει πίσω μου, ανυπόμονη να γίνει γρήγορη.

Για ένα λεπτό νόμιζα ότι είχα τοποθετηθεί κατά λάθος στη λωρίδα της ταχύτερης κυκλοφορίας, αλλά όχι.

Ήταν πράγματι ο πιο αργός στη λωρίδα, όπως κι εγώ. Είναι πιο σημαντικό να μη με σβήσεις από την αθλιότητα της πτυχής.

Ρωτήστε το μετρό


Χρησιμοποιήστε την τεχνητή νοημοσύνη για να εμβαθύνετε στις ιστορίες που σας ενδιαφέρουν – η Metro Metro και οι εκδόσεις που εμπιστεύεται.

Είναι ή δεν υπάρχει δίκτυο. Στο παρελθόν έχω δει επίσης θεατές από ανθρώπους που δεν μπορούν να κάνουν λίγη υπομονή.

Μερικές φορές, αυτοί οι Lido McQueens σημαίνουν “θόρυβος ποδιών” καθώς θέλουν να ξεπεράσουν την ώρα. Όμως, αν και μπορεί να φαίνεται έξυπνο και αποτελεσματικό, δεν πάει πάντα καλά.

Σύμφωνα με τους κανόνες κολύμβησης επτά λωρίδων του Speedo, υπάρχει μια καθολική χειρονομία μεταξύ του κολυμβητικού συλλόγου – αν θέλετε να προλάβετε, αγγίξτε απαλά τα δάχτυλα των ποδιών του κολυμβητή μπροστά. Πρέπει λοιπόν να περιμένουν στο τέλος της λωρίδας για να περάσουν.

Φαίνεται ότι είναι το έθιμο των εθνών να χτυπιούνται με το πόδι (Εικόνα: Getty Images)

Ένα από τα κύρια προβλήματα είναι ότι δεν γνωρίζουν όλοι αυτή τη δεξαμενή ταλέντων.

Όπως γράφει ο Andrew Clark, διευθυντής του London Aquatics Centre Επιταχύνετε την ιστοσελίδα Είναι μια διεθνής πρακτική, εκτός από το Ηνωμένο Βασίλειο όπου μόνο τα κολυμβητικά σωματεία φαίνεται να το αναγνωρίζουν και οι άνθρωποι είναι ευαίσθητοι στο άγγιγμα.

Αν και δεν είμαι κολυμβητής στο ακόντιο, δεν είμαι ούτε αρχάριος και καταλαβαίνω γιατί μπορεί να αποδειχθεί αμφιλεγόμενο.

Κοιτάζοντας πίσω στην αμήχανη συνάντησή μου, μπορώ να δω πώς ο ήχος των βημάτων θα μπορούσε να με είχε γλιτώσει από το να νιώσω ότι με σπρώχνει μια βάρκα που ήταν καυτή στις φτέρνες μου.

Είπαμε, όχι απλά θέλω ένας ξένος στα πόδια μου. Τι γίνεται με την υγιεινή; Εξοικείωση; Τουλάχιστον αγόρασέ μου πρώτα ένα ποτό.

Και φαίνεται ότι δεν είμαι μόνος: πολλοί άλλοι έχουν βιώσει παρόμοιο επίπεδο επανάληψης αυτού του ζητήματος της μεσαίας τάξης.

Γράφοντας μέσα r / Swimming SubredditΟ @Agravantes-Dust7430 είπε νωρίτερα ότι νιώθει τρόμο όταν κάποιος αγγίζει τα πόδια του ενώ προσπαθεί να απολαύσει μερικές απλές μακριές.

«Πάντα προσπαθώ να μην απογοητεύω τους ανθρώπους, αν είναι πιο κοντά και πιο γρήγορα από εμένα, θα περνούσα κοντά στο τέλος του δρόμου», εξήγησαν. Αλλά μερικές φορές κάποιος αγγίζει τα πόδια μου στη μεσαία λωρίδα. Τότε είναι που καταβάλλω 200% περισσότερη προσπάθεια και παίρνω 7% πιο γρήγορα ».

στο μεταξύ @thepatiosong είπαν ότι θα ήταν «εξαιρετικά ενοχλημένοι» αν κάποιος τους χτυπήσει στο πόδι, υποστηρίζοντας ότι ήταν «αρκετά ενήμεροι» ώστε να ξέρουν αν επρόκειτο να τους προσπεράσουν στο επόμενο μήκος και θα μπορούσαν απλώς να περιμένουν να τους περάσουν «γρήγορα» στον επόμενο τοίχο ούτως ή άλλως.

«Οτιδήποτε για να αποφευχθεί η περιττή κίνηση», αστειεύτηκε. ενώ ένας άλλος χρήστης Προσθέστε σε αυτό το γεγονός ότι όπου ζουν στην Ελβετία, το χτύπημα με τα πόδια δεν είναι κάτι – και βρίσκουν το όλο concept απολύτως εκπληκτικό.

Κάποιοι είπαν ότι ενοχλήθηκαν αν κάποιος τους άγγιζε στη μέση της κολύμβησης (Εικόνα: Getty Images)

Από την άλλη πλευρά, υπήρχαν μερικοί ένθερμοι οπαδοί των ψειρών που υποστήριζαν ότι ήταν το σωστό και ευγενικό, παρά τα όσα είπαν πολλοί από τους δέκτες τους έκανε να νιώθουν άβολα – δεν είχαν κανέναν ενδοιασμό να έρθουν από κοντά και να έρθουν σε επαφή με τις κουβέντες αγνώστων.

«Αν είσαι πιο γρήγορος κολυμβητής και θέλεις να προσπεράσεις κάποιον, πρέπει να σηκωθείς στα πόδια του μία φορά και μετά να τον προσπεράσεις», είπε ο @bebopped, ενώ ο @Deacon Mushrat1 σημείωσε ότι αυτή ήταν «μια πολύ κοινή πρακτική στην κολύμβηση αγκαλιά».

Εδώ για να Υπόγεια διάβαση«εμπνέουν εξίσου διχαστικά σχόλια όπως «το άγγιγμα των δακτύλων σου είναι πολύ οικείο», «δεν κολυμπάω ποτέ ξανά τώρα ξέρω ότι αυτό είναι μια πιθανότητα» και «Αν κάποιος μου το έκανε αυτό, θα τον κλωτσούσα».

«Αισθάνομαι ότι» οι κολυμβητές αναζητούν να συμφωνήσουν οι κολυμβητές, πρόσθεσε ένα άλλο μέλος του προσωπικού, αλλά ένας τόνισε πώς μπορεί να βοηθήσει «να αποφευχθούν πολλές συγκρούσεις», καθώς «οι άνθρωποι μπορεί να είναι πολύ σκληροί και να σπρώχνουν τον εαυτό τους έξω από το δρόμο».

Ό,τι κι αν σκεφτείτε, όμως, είναι καλό να γνωρίζετε ότι τα χτυπήματα με τα πόδια εκτάριο το θέμα Με αυτόν τον τρόπο, όταν αισθάνεστε κάτι να βουρτσίζει τα δάχτυλά σας ενώ τελειώνετε τη σύρσιμο του μετώπου σας στη μέση του διαλείμματος (και έχετε φροντίσει να μην πετάξετε το ύπουλο κατάπλασμα), ξέρετε τι να κάνετε.

Τα «dry strokers» είναι η μεγάλη μάστιγα της κολύμβησης των λιμνών και των παραλιών του Ηνωμένου Βασιλείου

Δεν είναι μόνο τα πόδια που αγγίζουν την πισίνα αυτό το καλοκαίρι: οι «άγονοι επιθετικοί» είναι αναμφισβήτητα εξίσου κακοί.

Εάν βουτήξετε κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού σας διαλείμματος ή τελικά βουλιάξετε, θα σας καλύψει ο ήλιος, το άρωμα, το αποσμητικό και, φυσικά, ο ιδρώτας.

Γι’ αυτό υπάρχουν παντού ταμπέλες στα αποδυτήρια κολύμβησης που τους παροτρύνουν να κάνουν ένα γρήγορο ντους πριν το μπάνιο.

Αλλά πόσα κάνουμε; Όπου υπάρχουν κανόνες, υπάρχουν και παραβάτες. Και οι «άγονοι τραμπούκοι» σίγουρα το κάνουν.

Αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στις 14 Σεπτεμβρίου 2025.

Έχετε κάποια ιστορία που θα θέλατε να μοιραστείτε; Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο MetroLifestyleTeam@metro.co.uk

Σύνδεσμος πηγής