Από τα κατοικίδια μέχρι τα παράσιτα, τα χρυσόψαρα μπορούν να καταστρέψουν ολόκληρα οικοσυστήματα

Δημοσιεύτηκε στο Journal of Animal EcologyΗ έρευνα παρέχει μερικά από τα ισχυρότερα πειραματικά στοιχεία μέχρι σήμερα ότι τα επεμβατικά χρυσόψαρα μπορούν να αλλάξουν δραματικά το περιβάλλον των λιμνών. Τα ευρήματα φέρουν μια σημαντική προειδοποίηση για τους ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων, τους διαχειριστές φυσικών πόρων και τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής: Αν και τα χρυσόψαρα είναι κοινά οικιακά κατοικίδια, μπορούν να γίνουν σημαντική περιβαλλοντική απειλή έξω από το ενυδρείο.

“Είναι σημαντικό να ενημερώσουμε το κοινό ότι τα κατοικίδιά τους μπορούν να γίνουν παράσιτα που μπορούν να βλάψουν τα οικοσυστήματα του γλυκού νερού. Τα στοιχεία είναι πλέον ξεκάθαρα — η απελευθέρωση ενός χρυσόψαρου στη φύση μπορεί να θεωρηθεί ως πράξη καλοσύνης, αλλά μπορεί να μετατραπεί σε μεγάλη περιβαλλοντική απειλή”, δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής της μελέτης, Δρ. William Hintz, Associate of Science Center of the Lake Erie.

Τα χρυσόψαρα προκαλούν σημαντικές αλλαγές στα οικοσυστήματα των λιμνών

Η μελέτη, με τίτλο “Invasive Goldfish Trigger a Regime Shift in an Experimental Lake Ecosystem of Altered Trophic State”, χρησιμοποίησε έναν μεγάλο υπαίθριο μεσόκοσμο γλυκού νερού που σχεδιάστηκε για να προσομοιώνει τις πραγματικές συνθήκες της λίμνης. Οι ερευνητές εισήγαγαν τα χρυσόψαρα (Carassius auratus) σε πειραματικά οικοσυστήματα και παρατήρησαν πώς επηρέασαν διαφορετικούς τύπους λιμνών με την πάροδο του χρόνου.

Η ομάδα εξέτασε δύο κοινές συνθήκες γλυκού νερού: νερό φτωχό σε θρεπτικά συστατικά (ολιγοτροφικό) και πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά (ευτροφικό) νερό. Και στα δύο περιβάλλοντα, τα χρυσόψαρα προκαλούν σημαντική οικολογική διαταραχή.

Μεταξύ των πιο αξιοσημείωτων ευρημάτων:

• Η ποιότητα του νερού επιδεινώνεται γρήγορα. Σε συστήματα πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, τα χρυσόψαρα μειώνουν γρήγορα τη διαύγεια του νερού όταν τα αιωρούμενα σωματίδια αυξάνονται απότομα, υποδηλώνοντας μια σημαντική αλλαγή στις συνθήκες του οικοσυστήματος.
• Τα ιθαγενή υδρόβια είδη έχουν μειωθεί. Οι πληθυσμοί των σαλιγκαριών, των αμφιπόδων και του ζωοπλαγκτού έχουν μειωθεί σημαντικά. Αυτοί οι μικροί οργανισμοί παίζουν σημαντικό ρόλο στα υγιή τροφικά πλέγματα του γλυκού νερού και επηρεάστηκαν τόσο από τη θήρα όσο και από το περιβάλλον.
• Τα γηγενή ψάρια έχουν επηρεαστεί αρνητικά. Τα χρυσόψαρα ανταγωνίζονται τα ντόπια ψάρια για τροφή και άλλους πόρους, μειώνοντας τη συνολική φυσική κατάσταση των ιθαγενών ειδών ψαριών. Οι επιστήμονες βλέπουν αυτό ως σημαντικό δείκτη της μακροπρόθεσμης υγείας του πληθυσμού.
• Και οι δύο τύποι λιμνών ήταν ευάλωτοι. Αν και τα συγκεκριμένα αποτελέσματα ποικίλλουν μεταξύ συστημάτων φτωχών σε θρεπτικά συστατικά και πλούσιων σε θρεπτικά συστατικά, τα χρυσόψαρα βλάπτουν και τα δύο. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι κανένα οικοσύστημα γλυκού νερού δεν είναι εντελώς απρόσβλητο στις επιπτώσεις τους.

Τα στοιχεία δείχνουν απευθείας το χρυσόψαρο

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τόσο πρόσθετα όσο και εναλλακτικά πειραματικά σχέδια για να διαχωρίσουν τα αποτελέσματα των χρυσόψαρων από τα αποτελέσματα που σχετίζονται με την ύπαρξη περισσότερων ψαριών συνολικά.

Η ανάλυσή τους έδειξε ότι ενώ ορισμένες αλλαγές στην υδρόβια βλάστηση συνδέονταν με τη συνολική αφθονία των ψαριών, οι πιο σοβαρές οικολογικές απώλειες συνδέονταν άμεσα με την παρουσία χρυσόψαρων.

Η μελέτη τεκμηρίωσε αυτό που οι επιστήμονες αποκαλούν «μετατοπίσεις καθεστώτος» — το σημείο στο οποίο ένα οικοσύστημα περνά ένα κατώφλι και γρήγορα αναδιοργανώνεται σε μια θεμελιωδώς διαφορετική και συχνά υποβαθμισμένη κατάσταση. Μόλις συμβούν αυτές οι αλλαγές, η αποκατάσταση ενός οικοσυστήματος μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολη και δαπανηρή.

Γιατί η απελευθέρωση χρυσόψαρου γίνεται πρόβλημα

Τα χρυσόψαρα είναι τα πιο διαδεδομένα διακοσμητικά ψάρια στον κόσμο και το παγκόσμιο εμπόριο κατοικίδιων ζώων συνεχίζει να μετακινεί υδρόβια είδη σε όλες τις ηπείρους με πρωτοφανείς ρυθμούς.

Όταν τα χρυσόψαρα απελευθερώνονται σε λίμνες, ποτάμια ή λίμνες ή διαφεύγουν κατά τη διάρκεια πλημμυρών, μπορούν να δημιουργήσουν επεμβατικούς πληθυσμούς και να εξαπλωθούν γρήγορα.

«Εάν τα χρυσόψαρα απελευθερωθούν στη φύση, γίνονται γρήγορα μεγάλα ψάρια που ανακατεύουν τα ιζήματα των λιμνών, καταναλώνουν μεγάλους αριθμούς θηραμάτων και ανταγωνίζονται τα ιθαγενή ψάρια», δήλωσε ο Rick Reilly, καθηγητής στο Missouri College of Agriculture, Food and Natural Resources, διευθυντής του Johnnie Morris Institute of Wastewater and Coastal Systems στο Μισούρι. Μελέτη

Κάλεσμα αντίστασης και ευαισθητοποίησης του κοινού

Οι ερευνητές λένε ότι τα χρυσόψαρα πρέπει να θεωρούνται χωροκατακτητικό είδος υψηλής προτεραιότητας. Συνιστούν στους φορείς φυσικών πόρων να επικεντρωθούν στην πρόληψη, την έγκαιρη ανίχνευση και τις προσπάθειες ελέγχου προτού δημιουργηθούν άγριοι πληθυσμοί.

Οι συγγραφείς τονίζουν την ανάγκη για πιο έντονες προσπάθειες δημόσιας εκπαίδευσης, έτσι ώστε οι ιδιοκτήτες κατοικίδιων να κατανοούν τις περιβαλλοντικές συνέπειες της απελευθέρωσης ζώων ενυδρείων σε φυσικές υδάτινες οδούς.

Όσοι δεν θέλουν πλέον τα χρυσόψαρα τους ενθαρρύνονται να ακολουθήσουν εναλλακτικές λύσεις όπως η επιστροφή του ψαριού σε ένα κατάστημα κατοικίδιων ζώων, η εύρεση άλλου ιδιοκτήτη ενυδρείου πρόθυμος να το δεχτεί ή η επικοινωνία με τις τοπικές αρχές άγριας ζωής για καθοδήγηση.

Σχετικά με τη μελέτη

Η μελέτη, “Τα επεμβατικά χρυσόψαρα προκαλούν μια αλλαγή καθεστώτος σε πειραματικά οικοσυστήματα λιμνών με αλλοιωμένες τροφικές καταστάσεις”, του Πανεπιστημίου του Τολέδο, Δρ. William Hintz, Hannah Barrett και University of Missouri Dr. Συγγραφέας Rick Relia.

Οι ερευνητές διεξήγαγαν την εργασία χρησιμοποιώντας έναν υπαίθριο μεσόκοσμο γλυκού νερού που έχει σχεδιαστεί για να αναπαράγει ρεαλιστικές συνθήκες λίμνης. Η μελέτη συνδυάζει προσθετικές και εναλλακτικές πειραματικές προσεγγίσεις σε ολιγοτροφικές (φτωχές σε θρεπτικά συστατικά) και ευτροφικές (πλούσιες σε θρεπτικά συστατικά) τροφικές καταστάσεις για την αξιολόγηση των επιδράσεων του χρυσόψαρου (Carassius auratus) στην ποιότητα του νερού, το φυτοπλαγκτόν, τις κοινότητες ασπόνδυλων, την κατάσταση του νήματος και την κατάσταση του νήματος.