Για ευνόητους λόγους, το φεγγάρι ήταν στο μυαλό μου όλη την εβδομάδα. Προσπαθώ λοιπόν να καταλάβω τι πρέπει να προτείνω αυτή την εβδομάδα που ταιριάζει με το θέμα. Μπράιαν Ένο Apollo: Atmosphere και soundtrack Απίστευτο, και αν δεν το έχετε ακούσει, κάντε το τώρα. Αλλά φαίνεται και λίγο στη μύτη. Radiohead Πισίνα σε σχήμα φεγγαριού Μου έρχεται επίσης στο μυαλό. Φαινόταν όμως και λίγο προφανές. Τότε θυμήθηκα την Kate NV Ένα δωμάτιο για το φεγγάριΕίναι ένα ρεκόρ που επανέλαβε το 2020.
Η Ρωσίδα καλλιτέχνης Kate Shilonosova κυνηγά τις σκέψεις μέσα από 11 μουσικά κομμάτια εμπνευσμένα από τη ρωσική και ιαπωνική ποπ μουσική των δεκαετιών του ’70 και του ’80, καθώς και από παιδικές ταινίες. Αυτό προφανώς οδηγεί Ένα δωμάτιο για το φεγγάρι Για να απολαύσει τις πιο παράξενες ορμές της. Είναι μια ιστορία φαντασίας που παρουσιάζεται με μπάσο που μοιάζουν με τους Talking Heads, συνθετικά και μηχανήματα τυμπάνων που αντηχούν.
Το Opener “Not Not Not” είναι σχεδόν ανόητο, με τις χαοτικές μελωδίες του να χορεύουν συνεχώς η μία γύρω από την άλλη με τρόπο που είναι πάντα αποπροσανατολιστικό. Κινείται ασύμμετρα προς τα εμπρός, αιωρείται σαν σκασμένο λάστιχο. Το instrumental «Da Na» ακολουθείται από ένα σύνολο ήχων οικείων αλλά λίγο περίεργων. Το κλαρίνο(;) παρασύρεται μέσα και έξω από την παραφωνία σαν μεθυσμένο. Τα κουρδισμένα στοιχεία κρουστών πετούν γύρω από κάτι που θα μπορούσε να είναι ένας δονούμενος αναδευτήρας κελύφους καναρινιού ή κάποιος που περνάει τα δάχτυλά του πάνω από τα δόντια μιας χτένας. Είναι πραγματικά αδύνατο να το γνωρίζουμε, και τα δύο φαίνονται τόσο πιθανά όσο και τα άλλα.
Το “Sayonara (Full Moon Version)” είναι το ονειροπόλο φανταστικό αντίστοιχο της εφιαλτικής επιθεώρησης new wave του Oingo Boingo. Ίσως το λιγότερο περίεργο κομμάτι από όλα είναι το “Plans”, το οποίο αγκαλιάζει πλήρως την αισθητική της dance-pop της δεκαετίας του ’80. Αλλά ακόμα και αυτό το τραγούδι βρίσκει χώρο για ένα λεπτού μουσικό κομμάτι με σόλο σαξόφωνου.
Ενώ τα φωνητικά είναι περίεργα, ταραχώδη και μερικές φορές ταραχώδη, τα τραγούδια είναι ελαφριά και ευφάνταστα. Παρά το γεγονός ότι δεν καταλαβαίνω τις λέξεις, οι περισσότερες από τις οποίες είναι στα ρωσικά, είναι αδύνατο να μην αισθάνεσαι ελπίδα από αυτές. Κέιτ Νεβάδα Ένα δωμάτιο για το φεγγάρι Όχι ένα λυπημένο νανούρισμα φεγγαριού, αλλά γλυκά όνειρα ενός αθώου μυαλού.
Σύνδεσμος πηγής: www.theverge.com