Ο πατέρας μου πέρασε την παιδική του ηλικία δουλεύοντας πολλές δουλειές ταυτόχρονα. Φόρτωνε φρούτα σε ένα παντοπωλείο, παρέδιδε εφημερίδες, δούλευε σε γραμμή συναρμολόγησης της General Motors και κήρυττε τα πρωινά της Κυριακής. Όσο περνούσε η ώρα, η ταχύτητά του έπεφτε. Στα 85α γενέθλιά του, παραιτήθηκε ως πάστορας της εκκλησίας της πόλης μας, αλλά συνέχισε να εργάζεται ως ρεσεψιονίστ στο Chick-fil-A. Λέει συχνά ότι η δουλειά του ως ιεροκήρυκας και η εργασία του ως ωρομίσθιου εργάτη έχουν περισσότερα κοινά από ό,τι φαντάζονται οι άνθρωποι. Και τα δύο απαιτούν άφιξη πριν από την ανατολή του ηλίου. Και οι δύο πρέπει να πιστεύουν σε κάτι μεγαλύτερο από ένα μισθό. Και οι δύο απαιτούν να λένε στους ανθρώπους την αλήθεια για το ποιοι είναι και ποιοι μπορούν να συνεχίσουν να είναι.
Το ίδιο ισχύει και για τα έθνη.
Γιορτάζοντας τα 250 χρόνια, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής είναι η πιο φιλόδοξη μάρκα που έχει δημιουργηθεί ποτέ. Όπως όλα τα μεγάλα ιδρύματα, ζει ή πεθαίνει από το πόσο καλά ανταποκρίνεται στις αξιώσεις του.
Πριν από δεκαπέντε χρόνια, οι μελετητές ηγεσίας Doug Reddy και Emily Truelove αποκαλούσαν το ζωντανό πνεύμα των ισχυρών εμπορικών σημάτων: «Συλλογική φιλοδοξία» Σε ένα σημαντικό άρθρο του Harvard Business Review. Κατέγραψαν πώς μεγάλοι ηγέτες εμπνέουν διχασμένους ανθρώπους να ενωθούν για το κοινό καλό μέσω ενός μοντέλου επτά στοιχείων που αντέχει στη δοκιμασία του χρόνου: σκοπός, όραμα, υπόσχεση, αξίες, στόχοι, προτεραιότητες και καθημερινές ενέργειες όσων φέρουν το όνομά τους. Αυτό που κάνει τις μεγάλες εταιρείες σπουδαίες μπορεί να κάνει τις μεγάλες χώρες ακόμα μεγαλύτερες. Η ευθυγράμμιση παραμένει. Η κακή ευθυγράμμιση θα σαπίσει.
Πριν από 250 χρόνια στη Φιλαδέλφεια, ατελείς άνθρωποι συνέταξαν ένα σχέδιο για μια πιο τέλεια ένωση. Έδωσαν την υπόσχεση της ζωής, της ελευθερίας και της επιδίωξης της ευτυχίας. Επικαλέστηκαν τον Θεό της Φύσης. Ζούσαν σύμφωνα με τις αξίες για τις οποίες άξιζε να πεθάνουν. Αναγνώρισαν ότι το έθνος ήταν ατελές από την πρώτη μέρα, αλλά παρόλα αυτά περίμεναν ότι θα επιτύχει μια ανέφικτη τελειότητα.
Η τελειότητα είναι ρήμα, όχι επίθετο. Οι ιδρυτές μας εμπιστεύτηκαν να συνεχίσουμε να χτίζουμε.
Το κάναμε από μια ιδιοτροπία, μερικές φορές κάνοντας ένα βήμα πίσω πριν κάνουμε δύο βήματα μπροστά. Στο κυριακάτικο σχολείο, έμαθα ότι ο Ιώβ καθόταν σε στάχτη πριν καθίσει σε αφθονία. Ο Σεδράχ, ο Μισάχ και ο Αβδενεγώ μπήκαν στο πύρινο καμίνι και βγήκαν έξω χωρίς να καούν. Πριν προλάβει η Εσθήρ να σώσει τον λαό της, πλησίασε τον βασιλιά απρόσκλητη. Η Αμερική κάθισε στις στάχτες, πέρασε μέσα από τη φωτιά και διακινδύνευσε τη ζωή μας για την ελευθερία. Ακόμα σηκώνουμε όρθιοι.
Όπως μια επέτειος γάμου, η 250η επέτειος της Αμερικής δεν είναι μια στιγμή για να προσποιηθούμε ότι ήμασταν τέλειοι, αλλά μια στιγμή για να γιορτάσουμε το ταξίδι μας μαζί μέσα από δοκιμασίες και δοκιμασίες και να ανανεώσουμε τη δέσμευσή μας να συνεχίσουμε να είμαστε τέλειοι.
Η ιστορία της ανανέωσης της Αμερικής αποτελεί έμπνευση για τον κόσμο.
Το 1787, τα άρθρα της Συνομοσπονδίας καταρρέουν. Η εξέγερση του Shays κατέστησε σαφές ότι οι κυβερνήσεις δεν μπορούσαν να πληρώσουν τους στρατιώτες τους ή να κρατήσουν τους δικούς τους αγρότες. Μάντισον, Χάμιλτον, Τζέι Έγραψα 85 δοκίμια. Με το ψευδώνυμο Publius εμφανιζόταν σε εφημερίδα της Νέας Υόρκης για έξι μήνες. Έπεσαν τη χώρα να δημιουργήσει ένα νέο σύνταγμα. Το «We the People» ήταν ένα όραμα της ιστορίας πριν γίνει γραπτή πραγματικότητα.
Το 1933, τράπεζες και επιχειρήσεις έπεσαν σαν ντόμινο, αφήνοντας το ένα τέταρτο των Αμερικανών άνεργο. Ο Πρόεδρος Φράνκλιν Ρούσβελτ ενήργησε γρήγορα όσον αφορά την πολιτική, καθόταν σε ένα μικρόφωνο και μιλώντας με τους ανθρώπους στο σαλόνι τους. αυτοί οι παππούδες Συζήτηση δίπλα στη φωτιά Η κυβέρνηση και ο καπιταλισμός ανέκτησαν την πεποίθηση ότι θα μπορούσαν και πάλι να υπηρετήσουν τους απλούς ανθρώπους. Έλεονορ Ρούσβελτ ταξίδεψε τη χώρα Όπως τα μάτια, τα αυτιά και η συνείδησή του.
Στη δεκαετία του 1960, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ αρνήθηκε να πολεμήσει υπό κακές συνθήκες για τη χώρα του. Διάβασε το γραμμάτιο της ίδιας της Αμερικής και απαίτησε να τιμηθεί. Η Ella Baker, η Fannie Lou Hamer, η Diane Nash και πολλοί άλλοι οι γυναίκες οργάνωσαν το έδαφος στάθηκε πάνω του. Ο Πρόεδρος Λίντον Τζόνσον είχε το θάρρος να υπογράψει τον Νόμο για τα Πολιτικά Δικαιώματα και τον Νόμο για τα Δικαιώματα Ψήφου, γνωρίζοντας ότι θα κόστιζε στο νότιο κόμμα μια γενιά. Οι γυναίκες παρείχαν τα θεμέλια, ο Δρ Κινγκ παρείχε τη φωνή και ο κ. Τζόνσον έδωσε την ψήφο. Όλοι ήταν ήρωες της αναγέννησης.
Η ιστορία μας υπενθυμίζει επίσης ότι η πρόοδος είναι εύθραυστη. Η ανακαίνιση του Προέδρου Αβραάμ Λίνκολν του 1860 είναι ταυτόχρονα μια ιστορία θριάμβου και μια προειδοποιητική ιστορία. Έδωσε στο έθνος την Ομιλία του Γκέτισμπουργκ, την 13η Τροποποίηση και την ενότητα για να ξεπεραστεί ο διχασμός. Μετά ήρθε η κατάρρευση του Reconstruction, η άνοδος της Ku Klux Klan και οι δεκαετίες του παλιού και νέου Jim Crow.
Κάθε δύο βήματα προς τα εμπρός στην ανανέωση θα μπορούσε να είναι ένα ή δύο βήματα πίσω. Κάθε νέα γενιά αναλαμβάνει ημιτελή δουλειά. Τα έθνη δεν γίνονται νέα τυχαία. Ανανεώνεται όταν τηρείτε την υπόσχεση της επωνυμίας σας.
Η υπόσχεση American Brand Promise που είναι χαραγμένη στο νόμισμά μας είναι ένα από τα πολλά. Ένα από τα πολλά. Κάθε μετανάστης, κάθε εγγόνι σκλάβου, κάθε παιδί της φάρμας και κάθε αποδέκτης του Pell Grant σαν εμένα έχει διδαχθεί ότι αυτή η χώρα είναι δική τους. Όταν παραβιάζουμε αυτή την υπόσχεση, χάνουμε την εμπιστοσύνη, την παραγωγικότητα και 5 τρισεκατομμύρια δολάρια Οι αποδεσμευμένοι εργαζόμενοι εγκαταλείπουν την αμερικανική οικονομία κάθε χρόνο.
Τώρα επιστρέφουμε στο μοντέλο συλλογικής φιλοδοξίας των Ready και Truelove. Ο σκοπός μας είναι να ενώσουμε, όχι να διχάσουμε. Όραμά μας είναι η ελευθερία, η δικαιοσύνη και η ευημερία για όλους. Οι αξίες μας είναι η ακεραιότητα, η σκληρή δουλειά, η συμπόνια και η εξυπηρέτηση. Στόχος μας είναι ποιοτικές δουλειές, σχολεία που διδάσκουν ανάγνωση και σκέψη, γείτονες που ξέρουν ο ένας το όνομα του άλλου και ένας πλανήτης όπου τα εγγόνια μας μπορούν να αναπνεύσουν. Προτεραιότητά μας είναι η επιλογή. Κάθε δολάριο που δαπανάται, κάθε δουλειά που εργάζεται, κάθε φόρος που καταβάλλεται, κάθε παιδί που μεγαλώνει, κάθε πράξη καλοσύνης είναι ένα βήμα προς μια πιο τέλεια ένωση. Το τελευταίο στοιχείο είναι η δράση. Σε μια δημοκρατία, αυτό είμαστε όλοι. Χωρίς κοινό.
Charlie Munger, αείμνηστος επιχειρηματίας και φιλάνθρωπος ειπώθηκε κάποτε Μια ομάδα φοιτητών της Νομικής Σχολής του Στάνφορντ λέει ότι δεν μπορούμε να ενοχοποιούμε ή να ντρέπουμε τους ανθρώπους να κάνουν το σωστό. «Έκληση στην αίσθηση του μεγαλείου τους», είπε. Μπορεί να μιλάει για τους ανθρώπους μιας χώρας. Ο πατριωτισμός είναι μια καθημερινή ανανέωση και τελειότητα προς το μεγαλείο. Είναι η πεποίθηση ότι τα υψηλότερα ιδανικά της Αμερικής αξίζουν ακόμα να επιδιώκονται. Όλοι μπορούμε να είμαστε πατριώτες.
Ήθελα να γίνω γιατρός και να πληρώνομαι για να βοηθάω άλλους. Ο Θεός της Φύσης με οδήγησε στη νομική σχολή και τελικά στο Ίδρυμα Ford. Στην πορεία, έλαβε καθοδήγηση από τον Άνταμ Σμιθ και άρχισε να κοιτάζει τα οικονομικά. ένας αμερόληπτος θεατήςείναι και αυτό φάρμακο. Ο πατριωτικός καπιταλισμός είναι μια πειθαρχία που επενδύει κεφάλαιο με τρόπους που ενισχύουν τις μάζες που κάνουν εφικτό τον καπιταλισμό.
Αρνούμαι να δεχτώ την πρόταση ότι η Αμερική δεν μπορεί να ανανεώσει τους ιδρυτικούς όρκους της. Ο θεός της φύσης συνεχίζει να γράφει το ίδιο μέλλον. Τα βάσανα προηγούνται της ευημερίας. Η αιχμαλωσία προηγείται της ελευθερίας. Ο θάνατος στον σταυρό συμβαίνει πριν από την ανάσταση.
250 χρόνια μετά, η μάρκα εξακολουθεί να λειτουργεί. Αυτή η υπόσχεση συνεχίζεται σήμερα, Η νευροεπιστήμη τώρα αποδεικνύει Τι γνώριζαν οι Ιδρυτές: Ο εγκέφαλός μας εξελίχτηκε τόσο για συνεργασία όσο και για ανταγωνισμό. Σηκώνοντας ο ένας τον άλλον, σηκώνουμε το όλο θέμα.
Η συλλογική μας φιλοδοξία έχτισε το brand μας. Η συλλογική φιλοδοξία την ανανεώνει. τις κινήσεις μας.
