Η έλλειψη διαφάνειας στον κλάδο της τέχνης, ιδιαίτερα σχετικά με τις τιμές και τις τελικές συναλλαγές, αναφέρεται από πολλούς ως βασικός παράγοντας που εμποδίζει την αγορά να επεκτείνει τη συλλεκτική της βάση και να φτάσει στους νέους αγοραστές που χρειάζεται για να διατηρήσει την επιταχυνόμενη παγκόσμια ανάπτυξη. Αρκετές εφαρμογές και νεοσύστατες επιχειρήσεις προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα, αλλά καμία δεν κατάφερε να εκδημοκρατίσει έναν τομέα που έχει γίνει ένα εξαιρετικά ορατό φαινόμενο του τρόπου ζωής, ενώ εξακολουθεί να λειτουργεί με ένα επίπεδο μυστικότητας και αποκλειστικότητας.
Ο οικονομολόγος και επιχειρηματίας της αγοράς τέχνης Magnus Rösch έχει χτίσει ολόκληρη την καριέρα του γύρω από τα τυφλά σημεία της αγοράς τέχνης, γράφοντας εκτενώς για τα συστήματα που καθορίζουν την επιτυχία της τέχνης, τη βιωσιμότητα της γκαλερί και τη συμπεριφορά των συλλεκτών. Η τελευταία του προσπάθεια είναι μια ενημέρωση και επανέκδοση της εφαρμογής που ονομάζεται. Μάγκνουςη οποία διαφημίζεται ως «Shazam για την τέχνη». Η εφαρμογή κυκλοφόρησε αρχικά το 2013 ως ένας τακτικά ενημερωμένος οδηγός για το τι συμβαίνει στον κόσμο της τέχνης, αλλά τέθηκε εκτός σύνδεσης όταν τα μουσεία και οι γκαλερί έκλεισαν λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Η Resch παρουσίασε πρόσφατα μια νέα έκδοση με τεχνητή νοημοσύνη, διαθέσιμη προς το παρόν σε beta, η οποία βασίζεται στην αρχική προϋπόθεση με αναγνώριση εικόνας και μια μεγάλη βάση δεδομένων τιμών τέχνης. Τραβήξτε μια φωτογραφία του έργου τέχνης σας και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα θα λάβετε πληροφορίες για τον καλλιτέχνη, τον τίτλο και το πιο σημαντικό, την τιμή.
“Δεν υπάρχει πρόβλημα προσοχής στην αγορά τέχνης. Υπάρχει πρόβλημα μετασχηματισμού”, είπε ο Resch στον Observer. “Οι άνθρωποι επισκέπτονται γκαλερί και εκθέσεις τέχνης, αλλά πολλοί δεν αγοράζουν επειδή πιστεύουν ότι δεν λαμβάνουν αρκετές πληροφορίες. Απαντάμε σε τρεις απλές ερωτήσεις: Ποια είναι η τιμή; Είναι δίκαιη; Και είναι καλή επένδυση;” Παρατηρεί ότι οι νεότερες γενιές ενδιαφέρονται για την τέχνη, αλλά δεν ξέρουν πότε ή πώς να αγοράσουν, όχι μόνο λόγω της αδιαφανούς τιμολόγησης και του υψηλού κόστους συναλλαγής, αλλά και επειδή μπορούν να βρουν αποκλειστική διαδικασία αγοράς.
Η έρευνα που οδήγησε στην εκ νέου ανάπτυξη της ομώνυμης εφαρμογής του όχι μόνο επιβεβαίωσε πόσο κατακερματισμένες είναι οι πληροφορίες στον κλάδο, αλλά έριξε επίσης φως στον τρόπο δημιουργίας αξίας. Σύμφωνα με τον ίδιο, χρειαζόταν πολλή σκληρή δουλειά επί τόπου. Για περισσότερα από 15 χρόνια, αυτός και η ομάδα του επισκέπτονταν γκαλερί σε όλο τον κόσμο και συνέλεγαν με το χέρι τιμές. “Πρόκειται για δεδομένα που δεν μπορούν να προσπελαστούν πουθενά αλλού. Τα έχουμε συνδυάσει με αποτελέσματα δημοπρασίας για περισσότερα από 50 χρόνια”, πρόσθεσε, υποστηρίζοντας ότι η εφαρμογή παρέχει στους χρήστες πρόσβαση στην “πιο ολοκληρωμένη βάση δεδομένων τιμών τέχνης στον κόσμο” που συνδυάζει εκατομμύρια τιμές γκαλερί και δεδομένα πωλήσεων δευτερογενούς αγοράς.
«Καθαρίσαμε[τα δεδομένα]συνδέσαμε διπλότυπα και δημιουργήσαμε ένα μοναδικό αναγνωριστικό για κάθε έργο τέχνης», εξήγησε ο Lesh. Στις περισσότερες βάσεις δεδομένων, εάν ένα έργο έχει πουληθεί δύο φορές, θα υπάρχουν δύο καταχωρήσεις. Ο Magnus παρέχει ένα πλήρες ιστορικό του έργου, συμπεριλαμβανομένου του πού εκτέθηκε, πότε βγήκε σε δημοπρασία, την τιμή πώλησης και αν είχε πωληθεί προηγουμένως από μια γκαλερί. Υπό αυτή την έννοια, το πλαίσιο είναι αυτό που ξεχωρίζει το Magnus από άλλες εφαρμογές και συγκεντρωτές δεδομένων. «Εξαρτάται από το πλαίσιο: ποιος αντιπροσωπεύει τον καλλιτέχνη, πού εκτίθεται το έργο, σε ποια μουσεία ανήκει, πώς συγκρίσιμα έργα έχουν απόδοση και πώς αναπτύσσεται η δυναμική με την πάροδο του χρόνου».
Ο λόγος για τον οποίο επαναφέρουμε το Magnus τώρα είναι ότι οι πρόσφατες εξελίξεις στην τεχνητή νοημοσύνη έχουν βελτιώσει δραματικά την ταχύτητα και την ακρίβεια της αντιστοίχισης εικόνων. Ο εντοπισμός ενός έργου τέχνης είναι σχετικά εύκολος εάν κοιτάτε έναν διάσημο πίνακα ή γλυπτό, αλλά στην αγορά τέχνης είναι πολύ πιο δύσκολο επειδή το έργο μπορεί να είναι νέο, μοναδικό, κακώς τεκμηριωμένο ή οπτικά παρόμοιο με άλλα έργα του ίδιου καλλιτέχνη. Ο Resch επισημαίνει ότι οι καλλιτέχνες επηρεάζουν επίσης ο ένας τον άλλον και μπορεί να έχουν παρόμοια εικαστική γλώσσα. “Η εκπαίδευση ενός μοντέλου σε 1.000 έργα των Basquiat δεν σημαίνει ότι μπορεί να αναγνωρίσει 1.000 και 1. Πρέπει επίσης να το ξεχωρίσει από χιλιάδες οπτικά παρόμοια έργα άλλων καλλιτεχνών.”
Μια άλλη πρόκληση ήταν ο τρόπος παρακολούθησης της ταυτότητας, καθώς δεν υπάρχει καθολικό αναγνωριστικό για ένα έργο τέχνης συγκρίσιμο με ένα ISBN για ένα βιβλίο. «Έπρεπε να το φτιάξουμε μόνοι μας», είπε ο Resch, αλλά μόλις αυτός και η ομάδα του είχαν μια βάση δεδομένων με εκατομμύρια μοναδικά αναγνωρισμένα έργα τέχνης, η ακρίβεια αντιστοίχισης του Magnus βελτιώθηκε δραματικά. “Η Αναζήτηση εικόνων Google, το ChatGPT ή ο Claude μπορούν συχνά να αναγνωρίσουν το όνομα ενός καλλιτέχνη, αλλά δεν σας δίνουν τιμή. Εμείς το κάνουμε.”
Ενώ οι συζητήσεις σχετικά με τον αντίκτυπο της τεχνητής νοημοσύνης στον κόσμο της τέχνης συνήθως επικεντρώνονται σε ζητήματα δημιουργίας εικόνων και συγγραφής, ο Resch πιστεύει ότι η τεχνητή νοημοσύνη είναι το κλειδί για την επίτευξη της διαφάνειας της αγοράς. Υποστηρίζει ότι αυτό είναι ένα επιχειρηματικό σύστημα, όχι ένας δημιουργός. «Όπως δείξαμε στο άρθρο μας, σπουδάζοντας επιστήμηη επιτυχία ενός καλλιτέχνη εξαρτάται από τη φήμη, την προβολή και το επαγγελματικό του δίκτυο, όχι από το ίδιο το έργο. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να παράγει όμορφες εικόνες, αλλά δεν μπορεί να αντικαταστήσει τις ανθρώπινες σχέσεις που δημιουργούν πολιτιστική και οικονομική αξία. ”
Εκτός, ίσως, από τη σχέση συλλέκτη-συμβούλου. «Ο Magnus μαθαίνει τι σας αρέσει και προτείνει έργα τέχνης με βάση τα γούστα, τον προϋπολογισμό και την τοποθεσία σας», συνέχισε ο Lesch. (Εάν κάποιος σαρώνει συνεχώς για προσιτές αφηρημένες ζωγραφιές με πολύ πράσινο, η εφαρμογή μπορεί να προτείνει παρόμοια πράσινα έργα σε κοντινές γκαλερί ή άλλα μέρη σε όλο τον κόσμο.) “Οι ανθρώπινοι σύμβουλοι δεν μπορούν να παρακολουθούν συνεχώς ολόκληρη την αγορά τέχνης. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί. Αυτή είναι μια πιο πρακτική χρήση της τεχνητής νοημοσύνης. Δίνει στους ανθρώπους πρόσβαση σε πληροφορίες και εργαλεία ανακάλυψης που ήταν μόνο στο παρελθόν.”
Στο τέλος της ημέρας, αυτό που παρέχει η έκδοση με τεχνητή νοημοσύνη του Magnus είναι πληροφορίες. Το τι κάνουν οι άνθρωποι με αυτές τις πληροφορίες εξαρτάται από αυτούς. Ο Lesh αναγνώρισε ότι οι πιο ενημερωμένοι αγοραστές μπορεί να είναι πιο δύσπιστοι. “Νομίζω ότι αυτό είναι ένα υγιές πράγμα. Η διαφάνεια δεν αποδυναμώνει την αγορά τέχνης. Διευρύνει την αγορά”, είπε. “Περισσότεροι άνθρωποι θα αγοράσουν τέχνη αν ξέρουν τι κοιτάζουν και αισθάνονται ότι συμμετέχουν σε ένα ανοιχτό σύστημα και όχι σε ένα κλειστό. Η αγορά τέχνης δεν χρειάζεται περισσότερους επισκέπτες, χρειάζεται περισσότερους αγοραστές. Ο τρόπος για να φτάσεις εκεί είναι η διαφάνεια.”
