Η μεγάλη συγκίνηση που διατρέχει τα έργα του Pierre Huyghe (γενν. 1962) σας προσκαλεί να κάνετε τις καλύτερες δηλώσεις για τη φήμη του. Είναι ξεκάθαρο ότι είναι ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της γενιάς του και ίσως ο πιο αγαπημένος. Δεν ήξερα κανέναν που να μην ενθουσιάστηκε με την έκθεσή του «Liminal», που άνοιξε πριν από δύο χρόνια στην Punta della Dogana της Βενετίας. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι ήταν ένα έργο που μπορούσε να απολαύσει ο καθένας, ανεξάρτητα από την κατάσταση του μυαλού του. Μετά από ένα ποτό και μεσημεριανό γεύμα δίπλα στην πισίνα στο Hotel Cipriani, βρέθηκα χαμένος στο σκοτάδι. Χρειάστηκε λίγος χρόνος για να προσαρμοστούν τα μάτια μου, αλλά μόλις μπήκα μέσα, παρατήρησα μια χρυσή, απεριόριστη μάσκα επιστημονικής φαντασίας που φαινόταν να κρέμεται στον τοίχο. Τον πυροβόλησα αμέσως για έλεγχο, αλλά το μόνο που πήρα ήταν ένα ελαφρύ άγγιγμα στο στήθος. Υπήρχε πραγματικά ένα άτομο ντυμένο στα μαύρα που φορούσε αυτή τη μάσκα και πλησίασα πολύ κοντά της. Μια ασαφής μη λεκτική προειδοποίηση εμφανίστηκε από τη μάσκα, παρόμοια με αυτή ενός επιθετικού droid. πόλεμος των άστρων.
|
”Pierre Huyghe” |
αυτό είναι ιδίωμα (2024) και αυτό το έργο παρουσιάστηκε στην πρόσφατη έκθεση του καλλιτέχνη «Pierre Huyghe» στο Ίδρυμα Beyeler. Πρώτη ατομική έκθεση σε ελβετικό μουσείο. Ως διάδοχος του “Liminal”, αυτό το έργο προσθέτει νέα στοιχεία όπως έναν αναπνευστήρα. άπνοια Θέτει τον ρυθμό για ολόκληρο το κτίριο, με ρομποτικά σκουλήκια να μουρμουρίζουν και πύλες που δημιουργούνται από AI να συμπλέκονται μεταξύ των Βενετών βετεράνων. Την επίβλεψη είχαν η επιμελήτρια του Μουσείου Beyeler, Mouna Mekul και η Anne Stenne, επιμελήτρια της έκθεσης της Βενετίας, και ο μόνος άλλος συμμετέχων εκτός από τον κύριο Huyghe ήταν έργο του Max Ernst. μάγισσα (1941), δανεικός από το Μουσείο Τέχνης του Πανεπιστημίου του Πρίνστον.
Η μαγεία φαίνεται να είναι απαραίτητο στοιχείο της σουρεαλιστικής πρακτικής του. του ιδίωμα Η μάσκα είναι κατασκευασμένη από χρυσή ρητίνη και το κράνος που κάθεται στο πρόσωπό σας έχει ενσωματωμένους αισθητήρες, ηχεία και φώτα LED, αλλά η εμπειρία είναι μυστικιστική και υπερβατική. Σύμφωνα με τον Byler, επηρεάζονται από «λεπτά σήματα που είναι πέρα από την ανθρώπινη αντίληψη». Ο κατάλογος της Βενετίας υποστήριζε ότι με την πάροδο του χρόνου οι μάσκες σχηματίζουν μια «κοινότητα», ένα «ασώμα ον» και μιλούν «μια άνευ προηγουμένου μορφή γλώσσας». Περισσότεροι διδακτικοί καλλιτέχνες θα έλεγαν ότι αυτό το έργο απεικονίζει πώς τα social media είναι ο νέος Πύργος της Βαβέλ, αλλά το να είσαι γύρω από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σημαίνει να το θεωρείς πιο εξελιγμένο από εμάς.
Η ανησυχία για την εξέλιξη είναι ανθρώπινη μάσκα (2014) ξαναπαρακολούθησαν πρόσφατα στο Νέο Μουσείο. Σε αυτή την ταινία, ένας πίθηκος που φορά μια στολή γυμνασίου και μια μάσκα τύπου Noh εξερευνά ένα εγκαταλελειμμένο εστιατόριο σε κάποιο είδος μετα-αποκαλυπτικού κόσμου. Όταν το συνάντησα για πρώτη φορά στη Βενετία, αναρωτήθηκα πώς είχαν βρει τόσο ρεαλιστικά μπράτσα πιθήκου για παιδιά ηθοποιούς. Το απόκοσμο συναίσθημα ήταν τόσο δυνατό και θύμιζε τόσο ιαπωνικές ταινίες τρόμου που το μυαλό μου δεν μπορούσε να δεχτεί την απλή λύση ότι κοιτούσα έναν πίθηκο και όχι έναν άνθρωπο.
Για μια ακόμα πιο τρομακτική εμπειρία, Έκρηξη Κάμβριας 19 (2013), ηφαιστειακά πετρώματα επιπλέουν σε ένα ενυδρείο. Δεν αισθάνονται μόνο ζωντανοί και νεκροί, αλλά και αρχαίοι και φουτουριστικοί ταυτόχρονα. Σε μια εποχή που οι συγγραφείς λατρεύουν να γιορτάζουν τη συνάφεια των πολιτιστικών αντικειμένων με την εποχή μας, ο Huyghe δημιουργεί τέχνη που υποδηλώνει ότι η σημερινή μας στιγμή μπορεί να είναι λίγο πολύ ανόητη για να σχετιζόμαστε, χωρίς στρώματα υλικού, τεχνολογίας και ειρωνείας. Θα πίνω μέχρι τότε.
