Θυμηθείτε την κληρονομιά του James Van Der Beek

Ο θάνατος του James Van Der Beek σε ηλικία 48 ετών προκάλεσε σοκ σε πολλούς.

Παρά τη μακροχρόνια μάχη του με τον καρκίνο του παχέος εντέρου και τις δημόσιες προσπάθειές του για συγκέντρωση κεφαλαίων για να καλύψει τα έξοδα της θεραπείας, η ιδιότητα του Van Der Beek ως σύμβολο Gen X/Millennial έκανε πολλούς από τη γενιά του να νιώθουν ότι θα κρατούσε για πάντα. Αφήνει πίσω τη σύζυγό του Kimberly Brooke και τα έξι παιδιά τους, καθώς και μια λεγεώνα θαυμαστών για τους οποίους ο Dawson Leery ήταν ένας εμβληματικός ήρωας της εφηβικής εποχής.

Το “Dawson’s Creek” προβλήθηκε για έξι σεζόν και έγινε ένα από τα βασικά σόου που εδραίωσαν τη θέση του WB στις μάχες της τηλεόρασης του δικτύου. Ο συγγραφέας Williamson παρουσίασε την παράσταση ως “Kind of Wonderful”, “Pump Up the Volume”, “James at 15”, “My So-Called Life” και “Little House on the Prairie”. Αλλά προοριζόταν επίσης να είναι μια παράσταση για σύγχρονους εφήβους με ακριβώς τις φιλοδοξίες και το στυλ της δεκαετίας του ’90. Ήταν μια κλασική ιστορία ενηλικίωσης με τεράστια θέματα όπως η ταξική πάλη, ο εθισμός, η εφηβική εγκυμοσύνη, η επίθεση και η ψυχική υγεία. Και στο επίκεντρο αυτής της ταινίας βρίσκεται ο ίδιος ο Dawson, ένας επίδοξος σκηνοθέτης που αγαπά τις ταινίες του Spielberg και παλεύει με την αυξανόμενη έλξη του για τον καλύτερό του φίλο, Joey (που υποδύεται η Katie Holmes).

Βασισμένος εν μέρει στη ζωή του μοντέλου, ο Ντόσον προοριζόταν να είναι ο καθένας που βρισκόταν σε αντίθεση με τα μυώδη αδέρφια του ποδοσφαίρου και τα κακά αγόρια που ήταν τυπικά σε εφηβικές εκπομπές όπως το “Beverly Hills, 90210”. Όπως υποδύθηκε ο Van Der Beek, ο Dawson ένιωθε ζεστός και συγγενής, πιο αληθινός ως έφηβος από τους περισσότερους τηλεοπτικούς ομολόγους του. Πολλοί από εμάς προσδιορίζονται ως πιο Dawson από τον Brandon ή την Brenda Walsh, ακόμα κι αν δεν θέλουμε πάντα να το παραδεχόμαστε γιατί, ναι, ο Dawson μπορεί να είναι ενοχλητικός. Ήταν ένα έφηβο αγόρι που αγαπούσε τις ταινίες, τελικά. Ήταν το ηθικό κέντρο της σειράς, ακόμα κι αν ήταν σκοτεινή και δίκαιη, ειδικά όταν επρόκειτο για τις γυναίκες (το ερωτικό τρίγωνο Dawson-Joy-Pesy θα καθόριζε την εποχή των μαζικών τηλεοπτικών τσακωμών).

Ο Van Der Beek δεν είναι μόνο η ιστορία της τηλεόρασης: είναι και η ιστορία του Διαδικτύου. Μέσα από έντονες αλλά συναρπαστικές ανακεφαλαιώσεις του “Dawson’s Creek”, γεννήθηκε το Television Without Pity, και μαζί του μια νέα γενιά τηλεοπτικής κριτικής που συνδύαζε το χιούμορ, την τρελή διορατικότητα και μια λοξή, Generation X προοπτική που διαμόρφωσε τις επόμενες δύο δεκαετίες του μέσου. Το άκρως συναισθηματικό και παρωδικό πρόσωπο του Dawson που κλαίει έχει γίνει ένα μιμίδιο για τους αιώνες και είναι η καλή αντίδραση για όποιον έχει έναν άσχημο λυγμό ή χρειάζεται μια σαρκαστική απάντηση «κλάμα περισσότερο» στο διαδικτυακό δράμα. Ο Van Der Beek αργότερα παρωδίασε τον εαυτό του αναδημιουργώντας τη σκηνή σε ένα σκετς Funny or Die, προσφέροντας μεγαλύτερη ποικιλία στους χρήστες των social media παντού. Δεν ήξερε όλοι οι ηθοποιοί στην εποχή της φήμης του πριν από την ευρυζωνική σύνδεση, να κάνουν ένα αστείο, αλλά ο Van Der Beek ήταν έξυπνος.

Στην πραγματικότητα, ήταν αυτή η προθυμία κάποιου να γελάσει με τη δική του εικόνα που χάρισε στον Van Der Beek τον άλλο σπουδαίο τηλεοπτικό του ρόλο: να υποδυθεί τον εαυτό του στην αόρατη αλλά άκρως διασκεδαστική κωμική σειρά “Don’t Trust the B—- στο Διαμέρισμα 23”. Ο ψεύτικος Τζέιμς της σειράς, για ένα ωραίο κορίτσι που μετακομίζει στη Νέα Υόρκη και βρίσκει τον εαυτό της να ζει με έναν ελεύθερο πνεύμα εφιάλτη, ήταν η ενσάρκωση της εικόνας που ο Van Der Beek είχε περάσει χρόνια προσπαθώντας να σκιάσει. Ο Τζέιμς ήταν απλώς κάποιος που είχε ξεπλυθεί με μεγάλες ψευδαισθήσεις για το δικό του ταλέντο και την πεποίθηση της Νόρμα Ντέσμοντ ότι δεν ήταν ποτέ πιο δημοφιλής. Θα μπορούσε να φανεί απελπισμένο ή πολύ σκληρό, αλλά ο Van Der Beek ήταν τόσο αφοσιωμένος στο κομμάτι που το κάρφωσε, φέρνοντας έναν τρελό ενθουσιασμό σε αυτή τη κυκλοθυμική, ιδρωμένη εκδοχή του καθρέφτη του που ήταν ακόμα συμπαθής παρά τις αποτυχημένες προσπάθειές του να κολλήσει στη φήμη του. Έφερε μια παρόμοια απόκοσμη ποιότητα στο ανεξήγητο αλλά και παράξενα συναρπαστικό What Would Diplo Do, μια βραχύβια κωμωδία που διαδραματίζεται στο Viceland στην οποία ο Van Der Beek πρωταγωνίστησε ως DJ Diplo σε μια υπέροχη παράσταση που ακουγόταν σαν τον ενοχλητικό μουσικό ξάδερφο του James.

Ενώ ο Van Der Beek έχει εργαστεί σταθερά στον κινηματογράφο και την τηλεόραση εκτός του “Dawson’s Creek”, όπου πρωταγωνίστησε στο “Rules of Attraction” και ως guest-star σε εκπομπές όπως το “How I Met Your Mother”, ο Van Der Beek ήταν ανοιχτός για τους αγώνες του να απομακρύνεται από τον χαρακτήρα που καθόρισε τα πρώτα του χρόνια. Είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί ο κόσμος δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τον Dawson. Ο Van Der Beek τον έκανε να φαίνεται σαν κάτοικος Αμερικανός και παράδειγμα για τη γενιά του, τόσο πολύ που ήταν δύσκολο να προχωρήσει. Έπρεπε να υπομείνει τις αλλαγές του χαρακτήρα και τις απαντήσεις του κοινού σε αυτόν, και το έκανε με χιούμορ ακόμα και όταν η «πολύ ενοχλητική» ομιλία του Dawson πλημμύρισε το Διαδίκτυο και τη ζωή του.

Αλλά καθιερώθηκε πολύ έξω από τους κόσμους της Παγκόσμιας Τράπεζας και, κατά την ενηλικίωση, είχε μια ευπρόσδεκτη, έμφυτη αίσθηση του εαυτού του για την εικόνα του ως πρώην έφηβος καρδιοκατακτητής που αγκάλιασε τον απόλυτο παραλογισμό της ιδέας. Ο Dawson ήταν σοβαρός για το φάουλ, ενώ ο Van Der Beek χαιρόταν να κυλήσει με τις γροθιές και να πάρει πρώτα τα καλύτερα αστεία.

Ο τελευταίος μεταθανάτιος ρόλος του θα είναι στο “Elle”, την επερχόμενη τηλεοπτική σειρά του “Legally Blonde”, όπου υποδύεται τον κοσμήτορα του γυμνασίου Elle Woods. Ίσως ταίριαζε που το εφηβικό είδωλο της εποχής του θα ήταν μέρος του περάσματος της δάδας. Ο Dawson επρόκειτο πάντα να ζήσει, με ή χωρίς μιμίδια, αλλά τουλάχιστον ήταν ο Van Der Beek που είχε το τελευταίο γέλιο.