Για έξι χρόνια, βρέθηκα τυχαία να σκέφτομαι, “Είναι αυτή η χρονιά που η Phoebe Bridgers κυκλοφορεί επιτέλους ένα νέο άλμπουμ;” Η απάντηση ήταν πάντα ένα ηχηρό «όχι».
Τα πράγματα άλλαξαν στις 8 Μαΐου όταν ένα μυστηριώδες φυλλάδιο εμφανίστηκε στο Ρόσγουελ του Νέου Μεξικού, ανακοινώνοντας ότι την ίδια μέρα θα πραγματοποιούνταν μια επίδειξη στον χώρο Liberty, όπου μπορούν να φιλοξενηθούν αρκετές εκατοντάδες άτομα. Παρόμοια μικρότερα αναδυόμενα παράθυρα που διαφημίστηκαν σε φυλλάδια ακολούθησαν από το Lubbock του Τέξας μέχρι το Macon της Τζόρτζια. Την Πέμπτη, ένα άλλο αναδυόμενο παράθυρο, που ανακοινώθηκε επίσης σε ένα φυλλάδιο, θα πραγματοποιηθεί στο Madison Square Garden, έναν προφανώς μεγαλύτερο χώρο, όπου ο Tidal είναι ο χορηγός και τα εισιτήρια κοστίζουν 1$.
Αλλά παρόλο που έχει κάνει σχεδόν 20 παραστάσεις, δεν έχω ακούσει ποτέ ούτε μια νότα από τη νέα της μουσική. Η ηχογράφηση απαγορεύεται και οι επισκέπτες της συναυλίας πρέπει να κρατούν τα κινητά τους τηλέφωνα στις θήκες γιόντολ. Η έλλειψη ενημέρωσης έχει μετατρέψει τους θαυμαστές σε sleuth που προσπαθούν να καταλάβουν πού θα είναι η επόμενη παράσταση και αν/πότε θα κυκλοφορήσει ένα νέο άλμπουμ.
Ο υπεύθυνος στρατηγικής πολιτιστικού μάρκετινγκ Jesse Sachs λέει: «Όταν έχεις τόση μουσική και περιεχόμενο, η έλλειψη είναι ένα ισχυρό εργαλείο». Με τη σειρά του, βοηθά τους καλλιτέχνες να κάνουν τη δουλειά τους να ξεχωρίζει στην εποχή της πανταχού παρουσίας.
«Πάρα πολλές εξελίξεις αντιστέκονται στους κανονικούς κύκλους του Διαδικτύου», λέει ο Twilight Galaxy, συντονιστής του subreddit Phoebe Bridgers. Ζήτησε την ανωνυμία του για να προστατεύσει το απόρρητό του. «Οι πληροφορίες είναι περιορισμένες, κατακερματισμένες και μερικές φορές διαθέσιμες μόνο σε όσους είναι φυσικά παρόντες, κάνοντας κάθε νέα λεπτομέρεια να φαίνεται πιο σημαντική».
Λένε ότι η καθημερινή ροή πληροφοριών και η διαδικτυακή ενασχόληση μετέτρεψαν μια «αιφνίδια ανακοίνωση σε ένα ολοκληρωμένο έργο ντετέκτιβ της κοινότητας».
Αυτό το αστυνομικό έργο περιελάμβανε το καθημερινό νήμα εικασιών της σειράς, συμπεριλαμβανομένης μιας μορφωμένης εικασίας βασισμένης στη θεωρία ότι ο Μπρίτζερ έπαιζε σε μια τοποθεσία με ιστορία εμφανίσεων UFO και το μερίδιο ευσεβών πόθων. Οι ομαδικές συνομιλίες γεννήθηκαν καθώς οι άνθρωποι στην πραγματικότητα έψαχναν την πόλη για φυλλάδια επίδειξης. Οι άνθρωποι επεξεργάζονται ψηφιακά φωτογραφίες καρτών που μοιράζονται σε παραστάσεις για να φαίνεται σαν να είναι μέρος της ευρύτερης εικόνας (ίσως ένα εξώφυλλο άλμπουμ) και κάνουν εικασίες για το θέμα της μουσικής.
Ως θαυμαστής, ο ίδιος δεν μου άρεσαν τα ελαφριά ντετέκτιβ. Ζήτησα από τον Claude να βρει μια λίστα με στάσεις για την περιοδεία της στην Καλιφόρνια με βάση μια θεωρία θαυμαστών ότι παίζει σε μέρη με θεάσεις UFO; Ήμασταν έτοιμοι να οδηγήσουμε οκτώ ώρες μέχρι την περιοχή 51 για να τη δούμε ζωντανά με μερικές εκατοντάδες άτομα; Ναι, ήμασταν, και ήμασταν.
Δυστυχώς, η έρευνά μου δεν έδειξε τίποτα, αλλά η LeAnna Chase Williams, μια δημιουργός περιεχομένου με έδρα το Σινσινάτι, κατάφερε να σπάσει τον κώδικα. Έχει προτείνει έναν χώρο που ονομάζεται The Bar στο Λέξινγκτον του Κεντάκι, την πόλη όπου μεγάλωσε, ως επόμενο σταθμό μετά την εμφάνιση της στο Chattanooga του Τενεσί.
Ο Chase Williams ακολουθούσε μια περιοδεία στα νοτιοανατολικά και μέσω των Appalachia. Το Λέξινγκτον απέχει λιγότερο από πέντε ώρες από την Τσατανούγκα και είναι μια πόλη κολεγίων, ένα κοινό θέμα σε πολλές από τις παραστάσεις του Μπρίτζερ. Το Bar είναι «ένας από τους λίγους δροσερούς ανεξάρτητους μουσικούς χώρους στο Rex», λέει ο Chase Williams. «Όταν κοίταξα το πρόγραμμα των εκδηλώσεων και είδα τυχαίες εκδηλώσεις που δεν είχαν γίνει κράτηση για την επόμενη μέρα, ήξερα ότι κάτι συνέβαινε».
Οδήγησε στις 22 Μαΐου και περίμενε για ώρες στη βροχή μαζί με δεκάδες άλλους θαυμαστές που είχαν βάλει το ίδιο στοίχημα, αλλά ανταμείφθηκε όταν το προσωπικό των Μπρίτζερς εμφανίστηκε με αφίσες που διαφήμιζαν το σόου.
Περιγράφει την εμπειρία του να κάθεσαι σε έναν καναπέ, σταυροπόδι, να παρακολουθείς την παράσταση του Μπρίτζερ μπροστά σε ένα κοινό περίπου 200 ατόμων ως «καταπληκτική».
