Δεν πρόκειται για μύγα φορτωμένη σε υπολογιστή

Την περασμένη εβδομάδα, ακούγονται πολλά σχετικά με τη λεγόμενη εικονική «ενσωματωμένη μύγα».

Τα βίντεο προέρχονται από την Eon Systems που εδρεύει στο Σαν Φρανσίσκο, η οποία λέει ότι εργάζεται προς την «ψηφιακή ανθρώπινη νοημοσύνη» και ισχυρίζεται ότι θέλει να δημιουργήσει μια πλήρη ψηφιακή προσομοίωση εγκεφάλου ποντικιού μέσα στα επόμενα δύο χρόνια – ένα φιλόδοξο χρονοδιάγραμμα, ας πούμε έτσι. Ο συνιδρυτής Alexander Wiesner Gross μοιράστηκε το αρχικό κλιπ δημόσια, αποκαλώντας το “την πρώτη στον κόσμο ενσάρκωση μιας προσομοίωσης ολόκληρου του εγκεφάλου που παράγει πολλαπλές συμπεριφορές” και υπαινίσσεται την επικείμενη τεχνολογική ιδιαιτερότητα. Ο Διευθύνων Σύμβουλος Michael Andrej δημοσίευσε ένα διαφορετικό κλιπ, αποκαλώντας το “πραγματικό ζώο που ανέβηκε”.

Και αυτό ήταν για απόδειξη: καμία λεπτομερής μέθοδος, καμία επιστημονική εργασία, καμία ανεξάρτητη επαλήθευση, μόνο βίντεο με κάτι που μοιάζει με μια ψηφιακή μύγα που περπατά, τρώει και τρίβει τα πόδια της μεταξύ τους.

Οι λογαριασμοί που σχετίζονται με την τεχνητή νοημοσύνη στο X και στο Reddit ενίσχυσαν τα κλιπ και επανέλαβαν τους υπότιτλους ως γεγονός. Λάδι στη φωτιά έχουν ρίξει αναμενόμενες εγκρίσεις για το αυτοκίνητο από τους Elon Musk (“Awesome”), τον Brian Johnson (“This is amazing”) και τον Peter Diamandis (“This is a live thing… online”). Στη συνέχεια, οι φάρμες περιεχομένου μεταφέρθηκαν, επανασυσκευάζοντας το όλο θέμα ως «ειδήσεις» που γιορτάζουν την πρώτη μεταφόρτωση εγκεφάλου και ρωτώντας «Είναι οι άνθρωποι επόμενοι;» (Ναι, το επεσήμαναν και αυτοί Μήτρα(Και spoiler: δεν είμαστε οι επόμενοι.)

Το Διαδίκτυο βούιζε. Η απόδειξη ήταν ακόμα δύο σύντομα βίντεο για το X. Εάν πρόκειται να πείτε στον κόσμο ότι μόλις επιτύχατε αυτό που θα μπορούσε να είναι ένα από τα πιο σημαντικά επιστημονικά ορόσημα στην ανθρώπινη ιστορία, καλύτερα να έρθετε με αποδείξεις.

Ο Andregg προσπάθησε να δώσει λίγη σαφήνεια σχετικά με το ότι έχω κάτσει σε αυτήν την κλίμακα για λίγο, χωρίς να γνωρίζω πραγματικά τι υποτίθεται ότι σημαίνει, και πέρασα ένα μεγάλο μέρος του μεταπτυχιακού μου μελετώντας τη συμπεριφορά των ζώων. Ωστόσο, επέμεινε: «Αυτό είναι, κατά την άποψή μας, ένα πραγματικό θηρίο».

Έστειλα στον Andregg ένα μήνυμα στο LinkedIn ζητώντας περισσότερες λεπτομέρειες. Απάντησε με έναν σύνδεσμο σε μια ανάρτηση ιστολογίου που είχε μόλις δημοσιεύσει ο Eon με τίτλο «Πώς η ομάδα της Eon παρήγαγε μια ανθρωπόμορφη εικονική μύγα». Δεν ήταν μια επιστημονική εργασία, αλλά ήταν κάτι, υποθέτω.

Για ειδικούς Ακρη Αυτό με το οποίο μίλησα, αυτό το ιστολόγιο δεν ήταν σχεδόν αρκετό, αλλά χρειάστηκε μια πολύ πιο προσεκτική γραμμή από τις αναρτήσεις στο X, όσο δεν έλεγε “αυτό είναι μια πραγματική μύγα”. Ενώ οι αρχικές αναρτήσεις «έκρυψαν» σημαντικές λεπτομέρειες για το έργο, το νέο ιστολόγιο παρείχε περισσότερο πλαίσιο, είπε ο Shahab Bakhtiari, καθηγητής που ηγείται του Εργαστηρίου Νευροεπιστήμης και Τεχνητής Νοημοσύνης Συστημάτων στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ. Πρόσθεσε: «Αλλά έφτασε λίγο αργά, και εξακολουθεί να μην είναι αρκετό για να επαληθεύσει πλήρως την αλήθεια αυτών των ισχυρισμών». Περίμενε μια λεπτομερή τεχνική έκθεση με λεπτομέρειες για πράγματα όπως λογισμικό, κώδικας και περιβάλλοντα προσομοίωσης που θα επέτρεπαν σε άλλους επιστήμονες να αναπαράγουν και να αξιολογήσουν την εργασία.

Ο Alexander Bates, ένας ερευνητής στη νευροεπιστήμη στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ που μελετά τους εγκεφάλους της μύγας, απηχούσε αυτό που είπε ο Bakhtiari. Είπε ότι η ομάδα “δεν πέτυχε τίποτα” και ότι, παρόλο που το ιστολόγιο παρείχε περισσότερες λεπτομέρειες για το τι έκανε η ομάδα – συνένωσαν υπάρχοντα έργα μεγάλης κλίμακας, όπως ένας λεπτομερής χάρτης του εγκεφάλου της μύγας, μια φυσική προσομοίωση του σώματος της μύγας και μοντέλα που προσομοιώνουν πώς αυτά τα πράγματα θα αλληλεπιδρούν σε ένα εικονικό περιβάλλον – “για έναν ισχυρισμό αυτού του μεγέθους, θα περίμενα να προσεγγίσουμε κάτι τέτοιο.”

Ο Bates είπε επίσης ότι η συμπεριφορά της εικονικής μύγας θα πρέπει να αξιολογηθεί σε σχέση με πραγματικά δεδομένα και «σαφώς καθορισμένες μετρήσεις», προσθέτοντας ότι το ποσοστό του 91% δεν έχει εξηγηθεί ακόμη στην ανάρτηση ιστολογίου. «Επίσης, η μύγα δεν πετάει».

είπε ο Bates Ακρη Αναγνωρίζει ότι «το ισχυρό πλαίσιο και η διαφημιστική εκστρατεία μπορεί να έχουν σημασία για τη συγκέντρωση χρημάτων», αλλά τόνισε ότι ο ισχυρισμός του Eon για «ανέβασμα πραγματικού ζώου» δεν είναι αξιόπιστος. Ο Aran Naeby, καθηγητής μηχανικής μάθησης στο Πανεπιστήμιο Carnegie Mellon, είπε ότι η ομάδα «δεν ήταν καν κοντά» στο να συλλάβει ολόκληρο τον εγκέφαλο της μύγας, δείχνοντας τις συνδέσεις μεταξύ των κυττάρων αλλά όχι σημαντικές λεπτομέρειες όπως νευροδιαβιβαστές ή πόσο ισχυρές είναι οι συνδέσεις μεταξύ διαφορετικών νευρώνων. Ούτε το σύστημα του κινητήρα είναι «πραγματικό φορτίο», είπε. «Δεν προσομοιώνουμε πιστά τον εγκέφαλό του Σε πυρίτιο“.

Λοιπόν, ας πούμε ότι ο Ion το έκανε πραγματικά αυτό. Αντέγραψε τέλεια τον εγκέφαλο της μύγας. Το όλο θέμα. Κάθε τελευταία στιγμή. Έχουμε ψηφιακή μύγα τώρα;

Ναί. Όχι. Ίσως. Δεν ξέρω, ίσως και εσύ να μην ξέρεις. Ούτε ιόν. Το ιστολόγιο αγνόησε βολικά τις σημαντικές ερωτήσεις ορισμού στο επίκεντρο της αξίωσης μεταφόρτωσης: Τι ακριβώς μετράει ως μύγα; Όταν σκεφτόμαστε τις μύγες, δεν σκεφτόμαστε ένα σύνολο συμπεριφορών ή νευρωνικών συνδέσεων. Σκεφτόμαστε, λοιπόν, τη μύγα. Αρκεί να αναπαραχθεί κάποια συμπεριφορά που μοιάζει με μύγα στην προσομοίωση; Υπολογίζεται ολόκληρος ο χαρτογραφημένος εγκέφαλος σε ένα εικονικό σκάφος; Ή μήπως «πετάω» σημαίνει ολόκληρο το ακατάστατο βιολογικό πακέτο – το σώμα, τα κύτταρα, τον μεταβολισμό και οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί «μνήμη» ή εμπειρία που αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του;

Αυτή είναι η εύκολη εκδοχή του προβλήματος. Προφανώς, το πράγμα στην οθόνη δεν είναι καθόλου μύγα. Είναι ένα σύνθετο από νευρωνικές καλωδιώσεις, προγραμματισμό και άλλες πληροφορίες συγκεντρωμένες από πολλά διαφορετικά ζώα. Αυτό είναι χρήσιμο κατά τη μοντελοποίηση, αλλά ποιο αντικείμενο μπορούμε να ισχυριστούμε ότι έχει φορτωθεί σε αυτήν την περίπτωση; Τεχνικά, είναι επίσης ένα αντίγραφο, όχι μια λήψη, που συνοδεύεται από καθαρά, βαθιά εφέ που μειώνουν τον θόρυβο με ευκολία: μπορείτε να κάνετε δύο, 10 ή 10.000 μύγες “το ίδιο” να πετάξουν. Και λοιπόν;

Κανονικά, δεν θα περίμενα από μια startup να λύσει ένα σημαντικό μεταφυσικό πρόβλημα – οι φιλόσοφοι τσακώνονται για αυτό το πρόβλημα εδώ και αιώνες – αλλά είναι αυτοί που λένε ότι έχουν ένα «κύριο θηρίο φορτίο».

Οι ειδικοί με τους οποίους μίλησα δεν ήταν πεπεισμένοι ότι ο όρος είχε καν νόημα. Ο Μπαχτιάρι είπε ότι εξακολουθεί να υπάρχει ένα “ανοιχτό ερώτημα” σχετικά με το εάν είναι δυνατό να έχει ανέβει ένα “πραγματικό ζώο”. Ο Jonathan Birch, φιλόσοφος στο London School of Economics, ήταν πιο ωμά: «Δεν νομίζω ότι πρέπει ποτέ να πούμε «φορτωμένο ζώο». Αυτό που στοχεύει ο Ion είναι να «μιμηθεί ολόκληρο τον εγκέφαλο», είπε, αφήνοντας πίσω του το υπόλοιπο ζώο.

Ο Tom McClelland, φιλόσοφος στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, είπε ότι η βιολογία είναι σημαντική για τη συμπεριφορά. «Έτσι, στην καλύτερη περίπτωση, ανέβασαν μέρος του εγκεφάλου της μύγας και έτσι ανέβασαν μέρος του εγκεφάλου της μύγας».

Λίγη ώρα μετά την viral ανάρτησή του, ρώτησα τον Αντρέι αν εμμένει στον ισχυρισμό του. Μου είπε: «Ναι». Μάλιστα, προχώρησε περαιτέρω: «Εμείς (η ερευνητική ομάδα και οι ακαδημαϊκοί συνεργάτες) πιστεύουμε ότι αυτή η μύγα είναι συνειδητή με περιορισμένη έννοια, ότι μπορεί να μυρίσει, να δει, να γευτεί κ.λπ.». (Δεν θα μπω ποτέ σε όλο το ζήτημα της συνείδησης.) Περιέγραψε το σύστημα ως ένα είδος «MVP», το ελάχιστο βιώσιμο προϊόν, ενός φορτωμένου ζώου, ένα σύστημα με «πολλούς περιορισμούς». Δεν ξέρω πώς να οραματιστώ την ελάχιστη βιώσιμη πτήση. Είναι μια μύγα, όχι μια εφαρμογή. Το MVP είναι το θέμα των startups τεχνολογίας, όχι της επιστήμης.

Όταν επέστρεψα στον Andrej για δεύτερη φορά —αυτή τη φορά αφού μίλησα με ειδικούς και εξέφρασα τις επικρίσεις τους— έμεινε στον αρχικό ισχυρισμό, αλλά με περισσότερες επιφυλάξεις. Παραδέχτηκε ότι το έργο «δεν ήταν ένα ακριβές αντίγραφο της μύγας» και πρόσθεσε ότι ο Ion δεν το είχε πει ποτέ αυτό. «Δεν σκέφτομαι τη φόρτωση ως δυαδική έννοια», μου είπε, περιγράφοντας τα «διαφορετικά επίπεδα» φόρτωσης και αναγνωρίζοντας ότι δεν γνωρίζουμε ακόμη πόση βιολογία χρειάζεται για να συλλάβουμε σημαντικές πληροφορίες. «Υπάρχει πολλή δουλειά που πρέπει να γίνει για να επιτύχουμε το επίπεδο φόρτωσης που μπορεί να θέλαμε για τον εαυτό μας μια μέρα».