Για μήνες, ο κλάδος των ιδιωτικών δανείων προσπάθησε να καταπνίξει τις εκτεταμένες ανησυχίες για την ασφάλεια των δανείων του. Ο Mark Lipschultz, διευθύνων σύμβουλος του κολοσσού της βιομηχανίας Blue Owl, δήλωσε στα τέλη Μαΐου ότι η στιγμή της «τρέλας» είχε περάσει.
Λοιπόν, τα τελευταία αποτελέσματα της Blue Owl την Πέμπτη έδειξαν ότι οι επενδυτές δεν έχουν τελειώσει ακόμα να ανησυχούν για την ιδιωτική πίστωση, που κάποτε ήταν το πολύτιμο γουρούνι της Wall Street.
Η Blue Owl είπε ότι έλαβε έως και το 38 τοις εκατό των αιτημάτων ανάληψης από έναν ιδιωτικό δανειστή που επικεντρώθηκε σε εταιρείες λογισμικού και τεχνολογίας. Από ένα άλλο, μεγαλύτερο ταμείο, το 19% των χρημάτων των επενδυτών προσπάθησε να φύγει.
Αυτά τα στοιχεία ήταν ελαφρώς χαμηλότερα από το προηγούμενο τρίμηνο – 41 και 22 τοις εκατό. Αυτό συμβαίνει παρά τις παγκόσμιες προσπάθειες των στελεχών της Blue Owl τους τελευταίους μήνες να πείσουν τους υποστηρικτές να παραμείνουν στην εταιρεία.
Άλλες μεγάλες εταιρείες όπως η Apollo και η Blackstone ανέφεραν επίσης μεγάλα αιτήματα απόσυρσης επενδυτών τις τελευταίες εβδομάδες. Και ενώ οι εταιρείες λένε δημόσια ότι τα χαρτοφυλάκια δανείων τους δεν κινδυνεύουν να αθετήσουν, περιορίζουν τις πληρωμές προς τους επενδυτές στο 5 τοις εκατό ανά τρίμηνο.
Αυτό έχει δημιουργήσει μια συνεχώς αυξανόμενη ουρά ανθρώπων που ελπίζουν να πάρουν τα χρήματά τους πίσω.
«Είναι ένας φαύλος κύκλος», δήλωσε ο Brian Shapiro, ιδρυτής της ιδιωτικής επενδυτικής πλατφόρμας ALTSMARK. «Όλοι στη γη τρέχουν προς την ίδια φωτεινή κόκκινη πινακίδα εξόδου».
Μέχρι σχετικά πρόσφατα, η ιδιωτική πίστη ζήλευε ο οικονομικός κόσμος. Μια αλλαγή επωνυμίας των «άχρηστων ομολόγων» της δεκαετίας του 1980 και του ’90, αναπτύχθηκε γρήγορα μετά την οικονομική κρίση του 2008, εν μέρει χάρη στους κανόνες που εμπόδιζαν τις τράπεζες να χορηγούν δάνεια υψηλού επιτοκίου.
Έτσι, δημιουργήθηκε μια νέα ομάδα εταιρειών για τη συγκέντρωση χρημάτων από παγκόσμιους θεσμούς, όπως ασφαλιστικές εταιρείες και πανεπιστημιακά ιδρύματα, για να δανείσουν απευθείας νέες εταιρείες που είτε δεν μπορούσαν είτε δεν θα μπορούσαν να βρουν χρηματοδότηση από παραδοσιακές τράπεζες. Με ορισμένα μέτρα, είναι τώρα μια βιομηχανία 3 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.
Καθώς η ιδιωτική πίστη αυξανόταν, επεκτάθηκε επίσης από τη λεγόμενη θεσμική βάση των πρώτων ημερών της στην προσέλκυση χρημάτων από «λιανικούς» επενδυτές ή ιδιώτες που επένδυσαν χρήματα μέσω αμοιβαίων κεφαλαίων και παρόμοιων οχημάτων που ονομάζονται εταιρείες ανάπτυξης επιχειρήσεων.
Επικεφαλής μεταξύ αυτών που απευθύνονται σε αυτούς τους μικρότερους επενδυτές είναι η Blue Owl, της οποίας οι μετοχές υποχωρούν κατά 41 τοις εκατό φέτος.
Μια επιχείρηση δεν μπορεί απλώς να επιστρέψει χρήματα σε επενδυτές που το θέλουν, γιατί αυτό πιθανότατα θα σήμαινε πώληση περιουσιακών στοιχείων με ζημία ή δανεισμό χρημάτων για να το κάνει. Κανένα από αυτά τα βήματα δεν θα βοηθήσει στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης.
Το ειδικό ταμείο της εταιρείας, το οποίο επικεντρώθηκε σε δάνεια σε εταιρείες τεχνολογίας, έλαβε την υψηλότερη απόδοση. Τα δάνεια που σχετίζονται με λογισμικό έχουν βρεθεί στο προσκήνιο φέτος, καθώς οι εξελίξεις στην τεχνητή νοημοσύνη έχουν εγείρει ερωτήματα σχετικά με ανταγωνιστικές βιομηχανίες.
Σε μια επιστολή προς τους επενδυτές, ο Πρόεδρος της Blue Owl, Craig W. Packer, έγραψε ότι «όπως και το προηγούμενο τρίμηνο, η διατήρηση των μετόχων παραμένει ισχυρή, με περίπου το 90 τοις εκατό των 90.000 μετόχων μας να παραμένουν επενδύσεις στο υποκείμενο κεφάλαιο. Αυτό σημαίνει ότι οι μεγάλοι επενδυτές ήταν δυσανάλογα πιο πιθανό να ζητήσουν επιστροφή χρημάτων.
Η εταιρεία δήλωσε ότι παραμένει αισιόδοξη. Χαρακτήρισε δυνητικά υψηλότερα επιτόκια ως έρμα (πολλοί ιδιωτικοί δανειστές χρεώνουν «κυμαινόμενα» επιτόκια που ταιριάζουν κατά προσέγγιση με τα επιτόκια της Federal Reserve) και σημείωσε ότι, συμπεριλαμβανομένων των δανεικών χρημάτων, το μεγαλύτερο ταμείο του έχει σχεδόν 12 δισεκατομμύρια δολάρια σε ρευστότητα.
Και έχει και παρέα. Οι ιδιωτικοί πιστωτικοί γίγαντες Apollo και Blackstone έλαβαν επίσης διψήφιο ενδιαφέρον από επενδυτές τον Ιούνιο. Ισχυρίζονται επίσης ότι τα χαρτοφυλάκια τους παραμένουν σταθερά.
«Αυτή είναι μια επιχείρηση εμπιστοσύνης», δήλωσε ο Jonathan Gray, διευθύνων σύμβουλος της Blackstone, σε podcast του Bloomberg τον Μάιο.
