φάΉ όλος αυτός ο θόρυβος του πλήθους και η βαριά ανάλυση αγώνα, η βρετανική δημοκρατία είναι ένα απλό άθλημα. Εκλέγουμε πολιτικούς που θα εξυπηρετούν τα συμφέροντά μας. Οδηγούν τις ζωτικής σημασίας υπηρεσίες που φροντίζουν τις οικογένειες και τις κοινότητές μας, όπως η υγειονομική περίθαλψη και τα σχολεία μας. Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα βασίζεται σε μια βασική προϋπόθεση: δουλεύουν για εμάς.
Πιστέψτε το όπως και εγώ, και αυτή η εβδομάδα είναι μια χρονιά τεράστιας δημοκρατικής αποτυχίας. Αντί να εργάζονται για εμάς, ο Keir Starmer και οι υπουργοί του εργάζονται εναντίον μας. Πέρασαν από το κοινοβούλιο έναν ριζοσπαστικό νόμο που, σύμφωνα με ανεξάρτητους ειδικούς, θα έβλαπτε την κοινωνία. και το έκαναν χωρίς καν να εξηγήσουν το κόστος και τις συνέπειες. Για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα, οι βουλευτές και ο Τύπος δεν έδωσαν σημασία.
Ένας από τους τρόπους με τους οποίους συνέβη αυτό είναι μέσω της χρήσης ορολογίας, που κάνει τα πάντα να φαίνονται όσο πιο στεγνά γίνεται. Επομένως, όπου μπορώ, θα προσπαθήσω να αποφύγω τα ακρωνύμια και τις τεχνικές λεπτομέρειες.
Τον Δεκέμβριο, ο Στάρμερ και ο Ντόναλντ Τραμπ συνήψαν συμφωνία για την ιατρική. Η Ντάουνινγκ Στριτ συμφώνησε να δαπανήσει περισσότερα σε επώνυμα φάρμακα με αντάλλαγμα ο Λευκός Οίκος να μην αυξήσει τους δασμούς στις εξαγωγές βρετανικών φαρμακευτικών προϊόντων στις ΗΠΑ. Όπως έγραψα τότε, η συμφωνία βρωμούσε. Ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της βρετανικής δημοκρατίας, η Εθνική Υπηρεσία Υγείας μας, που σχεδιάστηκε για να σώσει ζωές, χρησιμοποιήθηκε για να σώσει το πρόσωπο με τον Τραμπ. Ο πιο ληστρικός πρόεδρος στην αμερικανική ιστορία έχει πλέον αναλάβει τον έλεγχο του συστήματος υγείας μας.
Ο Wes Streeting και το Τμήμα Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας του έχουν προσφέρει λίγες λεπτομέρειες σχετικά με το πόσο θα κοστίσει ή τι θα σημαίνει για τους ασθενείς. Δημιούργησαν μια μαύρη τρύπα πληροφοριών και στη συνέχεια προσπάθησαν να παρουσιάσουν την ήττα ως νίκη. Ματιά! Οι υπουργοί είπαν: θα μπορέσουμε να αγοράσουμε αυτά τα νέα καταπληκτικά φάρμακα στην Αμερική. Στην πραγματικότητα, πάντα μπορούσαμε αν θέλαμε, αλλά τώρα η επιλογή δεν ήταν πλέον δική μας.
Οι βουλευτές δεν μπόρεσαν ποτέ να μελετήσουν αυτές τις τεράστιες αλλαγές. Δεν είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν τη σοβαρή διάβρωση του ανεξάρτητου συστήματος παροχής υγειονομικής περίθαλψης. Χωρίς βοηθούς, γκρινιάρικους άρχοντες, σκραπιστές ή δημόσιες πληροφορίες για το Starmer και το Streeting. Χρησιμοποιώντας ένα ρυθμιστικό εργαλείο, τα μετέτρεψαν όλα αυτά σε νόμο.
Μόνο μετά την έναρξη ισχύος της συμφωνίας, η κυβέρνηση δημοσίευσε ακόμη και τα βασικά στοιχεία και στοιχεία, αποκαλύπτοντάς τα κρυφά λίγο πριν τις διακοπές του Πάσχα. Μόλις αυτή την εβδομάδα οι βουλευτές είχαν επιτέλους την ευκαιρία να συζητήσουν τις αλλαγές, «πολύ πριν το άλογο είχε σκάσει», όπως μου είπε η βουλευτής των Εργατικών Ρέιτσελ Μάσκελ. Και σήμερα το πρωί λάβαμε την πρώτη λεπτομερή ανάλυση του κόστους για εσάς, εμένα και το NHS μας. Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε από τρεις ανώτερους ερευνητές στον τομέα της υγείας, συμπεριλαμβανομένου ενός πρώην ανώτερου συμβούλου του Εθνικού Ινστιτούτου Αριστείας Υγείας και Φροντίδας (Νίκαια), του φορέα που ορίζει τι πληρώνουμε για τα φάρμακά μας. Δημοσιεύτηκε στο British Medical Journal, υποδηλώνει ότι το κοινό έχει παραπλανηθεί σε επική κλίμακα.
Κατά τη διαπραγμάτευση της συμφωνίας με τον Τραμπ, ο Streeting έδωσε τρεις υποσχέσεις στους ψηφοφόρους. Πρώτον, σε οποιεσδήποτε διαπραγματεύσεις»Το ΕΣΥ δεν συζητιέται“. Δεύτερον, “δεν πρόκειται να κόψουμε τις υπηρεσίες του NHS για να χρηματοδοτήσουμε μια φαρμακευτική συμφωνία.Τέλος, η συμφωνία θα είναι αξίας «περίπου 1 δισεκατομμύριο λίρες» ετησίως τα επόμενα χρόνια.
Απέναντι στον εκφοβισμό του Τραμπ, η κυβέρνηση θα διπλασιάσει το μερίδιο των δαπανών για ναρκωτικά στο εθνικό εισόδημα, αυξάνοντας από 0,3% τώρα σε 0,6% σε μια δεκαετία. Αναγνωρίζει επίσης ότι τα χρήματα θα προέλθουν από τον προϋπολογισμό του ΕΣΥ. Η ανάλυση του BMJ δείχνει ότι τα επόμενα χρόνια το NHS θα πρέπει να βρει σχεδόν το τριπλάσιο ποσό που είχε υποσχεθεί το Streeting. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας, οι συγγραφείς πιστεύουν ότι το συνολικό κόστος του έργου θα είναι 44,7 δισεκατομμύρια λίρες. Κοιτάζοντας το μέλλον, ένα σχέδιο που θα απαιτούσε από την κυβέρνηση να βρει επιπλέον 15 δισεκατομμύρια λίρες για την άμυνα κυριάρχησε στα πρωτοσέλιδα αυτή την εβδομάδα. Το NHS μπορεί να χρειαστεί να βρει τρεις φορές περισσότερα χρήματα από ό,τι απλώς για να πληρώσει για φάρμακα, χάρη σε μια συμφωνία που έκλεισε ο δικός του γραμματέας υγείας.
Αυτά τα επιπλέον χρήματα θα πάνε από τους Βρετανούς φορολογούμενους στους μετόχους πολυεθνικών φαρμακευτικών εταιρειών. Και, αν υποθέσουμε ότι προέρχεται από τον προϋπολογισμό του NHS, η έρευνα δείχνει ότι θα προκαλέσει τεράστιες απώλειες ζωών. Περισσότερα χρήματα για επώνυμα φαρμακευτικά προϊόντα σημαίνουν λιγότερα για την έρευνα για τον καρκίνο ή για τους γιατρούς και τους νοσηλευτές, τις στατίνες και τα φάρμακα για τον διαβήτη. Χρησιμοποιώντας μακροπρόθεσμα δεδομένα για τη σχέση μεταξύ των δαπανών του NHS και της υγείας των ασθενών, το μοντέλο των συγγραφέων προβλέπει ότι αυτό θα οδηγήσει σε επιπλέον 229.000 θανάτους έως το 2036. Οι επιστήμονες την αποκαλούν «συντηρητική» εκτίμηση, αλλά είναι διπλάσιος από τον αριθμό των θανάτων που μπορούν να αποφευχθούν στη Βρετανία κατά τη διάρκεια της πανδημίας του Covid. Θα μπορούσατε να το ονομάσετε σφαγή στο Γουάιτχολ που διέταξε ο Λευκός Οίκος Τραμπ για να ενισχύσει τις αποδόσεις των μετόχων.
Από την πανδημία, οι Starmer και Streeting δικαίως οδήγησαν την εκστρατεία για να ζητήσουν διδάγματα. Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να ξεκινήσει έρευνα. Ακολουθεί μια εμπορική συμφωνία που φαίνεται πιο θανατηφόρα από τον Covid, αλλά έχει υποβληθεί ουσιαστικά σε μηδενικό δημοκρατικό έλεγχο. Το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας μου είπε ότι δεν αναγνωρίζει αυτά τα στοιχεία, αλλά παρά τα πολυάριθμα αιτήματα βουλευτών και άλλων, δεν έχει δημοσιεύσει τη δική του εκτίμηση επιπτώσεων. Πράγματι, τα θεμέλια της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας έχουν καταρρεύσει. Κανένα αίτημα από χωριστές επιτροπές που ασχολούνται με την υγεία, το εμπόριο ή την επιστήμη. Δεν υπήρξε συζήτηση στα Commons μέχρι αυτή την εβδομάδα, κατά την οποία ένας κατώτερος υπουργός διορίστηκε για να πιάσει φλόγες και ένας βουλευτής του είπε ότι «όλα όσα λέει (αυτή) βρίσκονται στο δελτίο τύπου». Όσο για τα μέσα ενημέρωσης, υπήρχε κάτι κοντά στη σιωπή. Σύμφωνα με το τμήμα έρευνας και ενημέρωσης του Guardian, οι εθνικές εφημερίδες έχουν δημοσιεύσει συνολικά οκτώ άρθρα τους τελευταίους έξι μήνες σχετικά με αυτή τη συμφωνία, η οποία θα αλλάξει το πρόσωπο του NHS μας. Ωστόσο, την ίδια στιγμή βρήκαν χώρο για 274 ιστορίες σχετικά με το αν ο Γουές Στρίτινγκ θα γίνει ο επόμενος ηγέτης των Εργατικών. Οι προοπτικές καριέρας ενός ατόμου αξίζουν περισσότερο χρόνο ομιλίας από τη ζωή των ηλικιωμένων, των ασθενών και των φτωχών ανθρώπων μας.
Η Βρετανία θα έχει σύντομα νέο πρωθυπουργό, υπόσχεται περισσότερη δημοκρατία, περισσότερη λογοδοσία και περισσότερη διαφάνεια αυτή την εβδομάδα. Να, λοιπόν, το τεστ για τον Andy Burnham: θα επιτρέψει πραγματικά αυτή η μοιραία συμφωνία, που έχει εκκολαφθεί ιδιωτικά και καλύπτεται από ασυγχώρητη μυστικότητα, να σταθεί;
