ΩΡΑχαρούμενες μέρες. Δέκα ένδοξα χρόνια. Ίσως αυτή ήταν μια ευκαιρία να απολαύσουμε τον άνευ όρων θρίαμβο της απόφασης της Βρετανίας να αποχωρήσει από την ΕΕ. Ίσως ήθελε να εκμεταλλευτεί ένα σπάνιο κενό. Το κενό μεταξύ των τελευταίων τελετών της κυβέρνησης του Keir Starmer και της παράδοσης της εξουσίας στον Andy Burnham. Ένας άντρας του Makerfield που βιαζόταν τόσο πολύ πριν από λίγες μέρες, τώρα ανακαλύπτει ότι χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να πάρει τις πάπιες του στη σειρά. Ή ίσως ήταν απλώς ελπίδα ότι έπασχε αμνησία. Ότι είναι ασφαλές να βγεις έξω. Ό,τι κι αν ήταν, ο Νάιτζελ Φάρατζ αποφάσισε να βγει από την κρυψώνα.
Για περισσότερες από οκτώ εβδομάδες τώρα, ο ηγέτης των μεταρρυθμίσεων είναι ουσιαστικά ερημίτης. Έχοντας ανάγκη να ικανοποιήσει τη δίψα του για άμεσες λύσεις με δύο ή τρεις συνεντεύξεις τύπου την εβδομάδα, ο Nige αρνήθηκε να συνεργαστεί με οποιοδήποτε μέσο. Κρυβόταν. Φαίνεται μόνο με λίγα φιλικά πρόσωπα. Δημοσιεύει ένα βίντεο που δείχνει μόνος του σε ένα χωράφι όπου οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν να τον βρουν. Οποιαδήποτε πρόταση ότι αυτό έχει σχέση με το δώρο των 5 εκατομμυρίων λιρών, ή όπως αλλιώς θέλετε να το πείτε, είναι προφανώς απελπιστικά μακριά από την αλήθεια. Ο Nige θέλει απλώς να είναι μόνος. Για να αδράξω τη στιγμή του Γκάρμπο. Λίγος χρόνος με το άτομο που αγαπά περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο.
Όμως το πρωί της Τρίτης, ο Φάρατζ αποφάσισε να σπάσει την ομερτά του. Το ήσυχο καταφύγιο τελείωσε. Μετά από λίγες ώρες, αναρωτήθηκε γιατί ανησυχούσε. Όλη η θετική ενέργεια που είχε συσσωρεύσει εξαφανίστηκε σε ένα κύμα εχθρότητας. Γιατί οι άνθρωποι δεν μπορούσαν απλώς να δεχτούν αυτά που τους είπε. Ακόμα κι όταν τους έλεγε συνέχεια κάτι διαφορετικό. Όλη η δουλειά που είχε κάνει για να ευθυγραμμίσει τα τσάκρα του είχε πάει χαμένη. Ώρα να κλείσετε τα μάτια σας και να διευρύνετε τη συνείδησή σας. Ωμ.
Ο Nick Robinson πήρε την πρώτη θέση στο πρόγραμμα Today. Δεν έχει τελειώσει το παιχνίδι για το Reform με τον Starmer να έχει φύγει; Ο Nige έχει χάσει το κύριο περιουσιακό του στοιχείο. Καθόλου. Οι γενικές εκλογές ήταν πλέον αναγκαίες. Γιατί δεν μπορούσαμε να επιτρέψουμε στον Μπέρναμ να μπει κατευθείαν στην Ντάουνινγκ Στριτ, όπως είχαν κάνει πολλοί άλλοι πρωθυπουργοί. Αυτή τη στιγμή ξεκίνησε το πρώτο κύμα υφέρπουσας υποκρισίας. Κάπως οι Τόρις όπως ο έντιμος Μπομπ Τζένρικ, η Σουέλα Μπράβερμαν, ο Ντάνι Κρούγκερ και ο Άντριου Ρόσιντελ κατάφεραν να πηδήξουν χωρίς να προκαλέσουν ενδιάμεσες εκλογές. Ήταν απλώς δημοκρατία στην πράξη. Ωστόσο, δεν θα μπορούσε να υπάρξει στέψη για το Burnham.
Α, γεια. Κάπως είχε διαφύγει της προσοχής του Nige ότι είχε την τέλεια ευκαιρία να σβήσει την αναζωπύρωση του Andy στο μπουμπούκι. Το μόνο που έπρεπε να κάνει ήταν να κερδίσει τις ενδιάμεσες εκλογές και ο Μπέρναμ θα επέστρεφε στο Μάντσεστερ. Μόνο η Μεταρρύθμιση έχασε και έχασε μεγάλα. «Πήραμε 16.000 ψήφους», απάντησε ο Φάρατζ. “Κανονικά αυτό θα ήταν αρκετό για να κερδίσουμε.” Μόνο που ο Άντι έλαβε 25.000 ψήφους και ο καθένας τους ήξερε ότι ψήφιζε κάτι περισσότερο από τον τοπικό βουλευτή. Ο Nige φαινόταν να έχει την εντύπωση ότι του άξιζε κάποια εύσημα που τερμάτισε δεύτερος με μεγάλη διαφορά. Δεν έχει καταλάβει ακόμη την ουσία του εκλογικού συστήματος.
«Ίσως είχατε λάθος υποψήφιο», πρότεινε ο Ρόμπινσον, προσπαθώντας να βοηθήσει. «Ούτε ένα κομμάτι», επέμεινε ο Nige. Ένα αγόρι της περιοχής, ένας υδραυλικός που έπαιζε ράγκμπι και αγαπούσε την μπύρα, ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόταν. Ήταν λίγο κρίμα που είχε μακρά ιστορία σεξισμού, μισογυνισμού και ωμών φαντασιώσεων για την Κάρολ Βόρντερμαν. Ή απλώς κανονική αντρική κοροϊδία, όπως ήθελε να το λέει ο Farage. Ο Νικ αναρωτήθηκε γιατί ο Reform δεν αντικατέστησε τον Rob Kenyon και τον ανάγκασε να ζητήσει συγγνώμη.
«Είπα ότι εξαρτάται από σένα, Ρομπ», εξήγησε ο Νάιτζ. – Δεν μπορώ να σε αναγκάσω να ζητήσεις συγγνώμη. Έμοιαζε πολύ με τον Φάρατζ να ρίχνει τον Κένιον κάτω από το λεωφορείο. Ο Ρομπ ήταν ο χρήσιμος ηλίθιος του σε όλη την εκστρατεία. Τώρα ήταν απλώς ένας άλλος άχρηστος ηλίθιος. Νεκρός για τον Φάρατζ. Η πολιτική του Nige ήταν πάντα να μην ζητάει ποτέ συγγνώμη για τίποτα, και ο Kenyon συμπεριφερόταν πάντα σαν άντρας έξω από τα βάθη του. Πάντα προσπαθούσε να κάνει αυτό που του έλεγε η κεντρική διοίκηση μεταρρυθμίσεων. Αν λοιπόν δεν ζητούσε συγγνώμη, απλώς υπάκουε στην εντολή. Τώρα είναι απλώς άλλο ένα κομμάτι τζετ που εκτοξεύτηκε από το φεγγάρι του Νίγη.
Μετά φτάσαμε στα χρήματα. Κάτι που θα ανησυχούσε επίσης τον Nick Ferrari στο LBC και τη Sally Nugent στο BBC Breakfast. Θα ήταν εντάξει ο Φάρατζ με τον Πρωθυπουργό να λαμβάνει κρυφά επιταγή 5 εκατομμυρίων λιρών από έναν Ταϊλανδό δισεκατομμυριούχο κρυπτογράφησης του οποίου την επιχείρηση προωθεί; Τώρα φτάνουμε στο λεπτό δέρμα Nige. Ευερέθιστος Νίγης. Ο Nige, που λατρεύει να τα δίνει όλα, αλλά δεν αντέχει όταν οι ρόλοι αντιστρέφονται. Δεν προώθησε την επιχείρηση κανενός άλλου. Προώθησε τους δικούς του. Χμ. Ίσως και τα δύο;
Οι ερωτήσεις συνέχιζαν να έρχονται. Γιατί ο Nige κράτησε μυστικά τα χρήματα; Δεν το έκανε. «Αλλά δεν το αποκάλυψες». – είπε ο Νικ. “Γιατί να κάνω;” Ο Φάρατζ έσπασε. Ε… γιατί οι άνθρωποι πρέπει να κυβερνούν για το εθνικό συμφέρον, όχι για το συμφέρον του εαυτού τους ή των συνανθρώπων τους.
Τώρα ο Nige είναι έξαλλος. Ήταν τα λεφτά του. Θα μπορούσε να το ξοδέψει για οτιδήποτε. Θα μπορούσε να αγοράσει μια Ferrari. Αν και όχι ο Νικ Φεράρι. Θα μπορούσε να το είχε χάσει στα άλογα. Δεν μπορούσε καν να θυμηθεί γιατί του έδωσαν τα χρήματα, αφού η ιστορία του άλλαζε τόσο συχνά. Ήταν ένα προσωπικό δώρο. Ήταν ένα ευχαριστώ για την πολιτική του καριέρα. Και είναι προφανές ότι ήταν εντελώς σύμπτωση που αποφάσισε να κατέβει βουλευτής ένα μήνα μετά την παραλαβή των χρημάτων.
«ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΝΟΙΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ», φώναξε ο Φάρατζ. «ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ». Εκτός από πολλούς ανθρώπους. Αυτό είναι θέμα εμπιστοσύνης του κοινού. Για αυτό ενδιαφέρεται και η κοινοβουλευτική υπηρεσία επιτήρησης προτύπων. Τόσο που ερευνά τα χρήματα. Τα τελευταία δύο χρόνια, ο Nige δικαίως κάλεσε τον Starmer να πάρει δωρεάν κοστούμια και γυαλιά. Τώρα έχει πάρει σχεδόν 300 φορές παραπάνω και δεν βλέπει πρόβλημα.
Τελειώσαμε με το Brexit. Είχε τύψεις; Υποσχέθηκε ότι θα μειώσει τη μετανάστευση και θα μας έκανε όλους πιο πλούσιους. Έκανε ακριβώς το αντίθετο. Αλλά όχι, ο Nige δεν μετάνιωσε. Θα τα ξανάκανε όλα με καρδιοχτύπι. Είναι πολύ καλύτερο να σε καταστρέφουν παρά να δένουν με τις Βρυξέλλες. Σε κάθε περίπτωση, υπήρξε προδοσία του One True Brexit. Millennial Brexit. Το κατεστημένο που έφερε το Brexit ποτέ δεν πίστεψε πραγματικά. Προσπάθησαν να το σφετεριστούν από μέσα. Είναι όλα σχετικά με το Blob. Αυτοί έφταιγαν.
Σε αυτό το σημείο ο Ρόμπινσον έκανε τη χάρη στον Νάιτζ και τον διέκοψε. Δεν θα φανεί ποτέ καλό στον συνεντευκτή σας εάν καταλήξετε να κάνετε τη Λιζ Τρας να φαίνεται υγιής.