Παρόμοιες σκέψεις είχε και ο Διευθύνων Σύμβουλος της American Cancer Society Shane Jacobson. «Η κωδικοποίηση των επιλογών πολιτικής σε παραδοσιακούς ομοσπονδιακούς κανονισμούς κινδυνεύει να πυροδοτήσει έναν κύκλο επαναλαμβανόμενων αναθεωρήσεων με κάθε αλλαγή διοίκησης», είπε. είπε σε δήλωση. «Τέτοιες επαναλήψεις θα δημιουργήσουν ένα χρόνιο απρόβλεπτο περιβάλλον, καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολο για τα ιδρύματα και τους ερευνητές να σχεδιάσουν και να διατηρήσουν την πολυετή, μακροπρόθεσμη έρευνα που χρειάζονται επειγόντως οι ασθενείς για κλινικές δοκιμές και πρωτοποριακές ανακαλύψεις».
Nancy Brown της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας Αυτή η ανησυχία επαναλαμβάνεταιείπε, “Πολιτικές που υπονομεύουν την ανεξαρτησία ή αποστασιοποιούν τις αποφάσεις από την καθιερωμένη επιστημονική τεχνογνωσία και τη δημόσια υγεία υπονομεύουν την καινοτομία και τη συνεργασία που απαιτούνται για την αντιμετώπιση των τρεχουσών και μελλοντικών προκλήσεων υγείας”.
Και δεν είναι μόνο οι άνθρωποι στις βιοϊατρικές επιστήμες που ανησυχούν. Αμερικανική Γεωφυσική Ένωση που ονομάζεται αλλαγή «ένας κανόνας που θα ξαναέγραφε τους όρους της αμερικανικής επιστήμης» και κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι «χρησιμοποιούσε τη γλώσσα της επιστημονικής αυστηρότητας ως παραβάν για την πολιτική φύλαξη». Η δήλωσή του απηχούσε αρκετές ανησυχίες για την κάλυψη του Ars.
«Οι πολιτικοί αξιωματούχοι θα έχουν την εξουσία να απορρίπτουν προτάσεις που έχουν περάσει από αυστηρή αξιολόγηση εμπειρογνωμόνων εάν κρίνουν ότι το έργο δεν προωθεί τις «πολιτικές προτεραιότητες του Προέδρου» ή δεν συνάδει με το «εθνικό συμφέρον», το οποίο μπορεί να αλλάξει ή να αντιστραφεί ανά πάσα στιγμή», ανέφερε η ανακοίνωση. “Έχουμε δημιουργήσει γενιές αξιολόγησης από ομοτίμους, επειδή οι αποφάσεις σχετικά με το ποια επιστήμη θα χρηματοδοτηθεί θα πρέπει να βασίζονται στην επιστημονική αξία, όχι στην πολιτική ευθυγράμμιση. Αυτή η πρόταση θα το αναιρούσε αυτό.”
Η Αμερικανική Φυσική Εταιρεία ήταν Εξίσου αμβλύ. «Αυτές οι προτάσεις θα επιτρέψουν στις πολιτικές προτιμήσεις να παρακάμψουν την αξιολόγηση από ειδικούς, να περιορίσουν τα ταξίδια, να περιορίσουν τη συνεργασία, να αποτρέψουν την κοινή χρήση αποτελεσμάτων και να επηρεάσουν προγράμματα που εκπαιδεύουν την επόμενη γενιά επιστημόνων», ανέφερε. «Ο προτεινόμενος ομοσπονδιακός κανόνας θα έθετε σε ισχύ κανονισμούς που θα πολιτικοποιούσαν κάθε ερευνητικό δολάριο, καθιστώντας πιο δύσκολο να αναιρεθεί, ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι ο επόμενος στην εξουσία». Σε Μια συνέχειαΕίπε, «Η πρόταση ξεπερνά τα όρια, απειλώντας όλη την επιστήμη, υπό οποιαδήποτε διοίκηση, τώρα και στο μέλλον».
