Από το «pe***» έως το «bl**dy», οι Βρετανοί είναι γνωστοί για τις πολύχρωμες βρισιές τους.
Τώρα, ένας γλωσσολόγος αποκάλυψε γιατί ορισμένες βρισιές θεωρούνται πιο προσβλητικές από άλλες.
Σύμφωνα με τον Δρ Κρις Μοντγκόμερι, Ανώτερο Λέκτορα Διαλεκτολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ, οι ήχοι σαν «f***» και «c***» μας κάνουν να ανατριχιάζουμε επειδή τα αυτιά μας είναι πολύ ευαίσθητα στα σύντομα φωνήεντα «u».
Αυτό το φωνήεν, γνωστό και ως «φωνηέντον strut», ποικίλλει στο Ηνωμένο Βασίλειο, με τους ανθρώπους στο βορρά να χρησιμοποιούν μεγαλύτερο ήχο «u» από εκείνους στο νότο.
Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί οι λέξεις “f***” και “c***” θεωρούνται πιο προσβλητικές για τους Νότιους από τους Βόρειους.
Μιλώντας στην Daily Mail, ο Δρ Μοντγκόμερι εξήγησε: «Ένα από τα ενδιαφέροντα πράγματα σχετικά με τις βρισιές είναι ότι οι άνθρωποι δεν συμφωνούν πάντα για το πόσο προσβλητικές είναι ορισμένες λέξεις.
«Για παράδειγμα, η λέξη «c***» αναφέρεται ότι χρησιμοποιείται πιο συχνά σε μέρη της Σκωτίας και της βόρειας Αγγλίας από ό,τι στη νότια Αγγλία, όπου πολλοί ομιλητές εξακολουθούν να τη θεωρούν ως την ισχυρότερη προσβολή στη γλώσσα».
Ωστόσο, πρόσθεσε: «Αυτό που μετράει ως προσβλητικό διαμορφώνεται όχι μόνο από τις λέξεις, αλλά από την τοπική κουλτούρα, την ιστορία και τα πρότυπα χρήσης».
Σύμφωνα με τον Dr Chris Montgomery, Senior Lecturer in Dialectology στο Πανεπιστήμιο του Sheffield, λέξεις όπως f** και c** μας κάνουν να ανατριχιάζουμε επειδή τα αυτιά μας είναι πολύ ευαίσθητα στα μικρά φωνήεντα «u».
Η ομάδα του Δρ Μοντγκόμερι βρίσκεται στη διαδικασία δημιουργίας της πρώτης εθνικής απογραφής βρισιάς στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ως μέρος της εργασίας, ο Δρ Μοντγκόμερι εξετάζει γιατί τα «f***» και «c***» θεωρούνται πιο προσβλητικά από άλλες βρισιές.
«Ο κύριος λόγος που αυτές οι λέξεις είναι τόσο προσβλητικές είναι η κοινωνική και πολιτιστική τους ιστορία», εξήγησε.
«Και τα δύο έχουν συνδεθεί με ισχυρά ταμπού για αιώνες, και οι ομιλητές μαθαίνουν από μικρή ηλικία ότι έχουν μεγάλη συναισθηματική δύναμη».
Ωστόσο, πέρα από την κοινωνική και πολιτιστική τους ιστορία, ο Δρ Μοντγκόμερι προτείνει ότι οι ήχοι των λέξεων μπορεί επίσης να συμβάλλουν κάτι στην εμπειρία τους.
«Γνωρίζουμε από την έρευνα συμβολισμού ήχου και αντίληψης ομιλίας ότι οι ήχοι ομιλίας μπορούν να έχουν κοινωνικό νόημα», προσθέτει.
«Έτσι είναι ενδιαφέρον ότι δύο από τις πιο δυνατές βρισιές στα αγγλικά μοιράζονται ένα φωνήεν που είναι κεντρικό σε μία από τις πιο σημαντικές διαφορές προφοράς βορρά-νότου της Αγγλίας».
Πέρα από το «f***» και το «c***», αρκετές άλλες βρισιές περιέχουν φωνήεντα ακραίων γραμμών – συμπεριλαμβανομένων των «motherf***er», «slot» και «b***er».
Πολλές τηλεοπτικές εκπομπές που διαδραματίζονται στη βόρεια Αγγλία είναι γεμάτες βρισιές – συμπεριλαμβανομένου του Brassick, που διαδραματίζεται στη φανταστική αγγλική πόλη Hawley, εμπνευσμένη από τον Chorley.
Ωστόσο, ο Δρ Μοντγκόμερι επισημαίνει ότι αυτά θεωρούνται γενικά λιγότερο προσβλητικά από τα «f***» και «c***».
Είπε: «Γι’ αυτό το βλέπω ως μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση παρά ως μια οριστική εξήγηση. Η κοινωνική σημασία μιας βρισιάς είναι πάντα πιο σημαντική από τις μεμονωμένες λέξεις της».
Στο άλλο άκρο της κλίμακας, η έρευνα του Δρ Μοντγκόμερι προτείνει ότι οι λιγότερο προσβλητικοί όροι είναι οι ήπιες προσβολές, όπως το divy, το pillock, το bark, το muppet ή το daft apeth.
«Πολλά από αυτά έχουν γίνει παιχνιδιάρικα παρά πραγματικά προσβλητικά και χρησιμοποιούνται συχνά με στοργή μεταξύ φίλων και οικογένειας», εξήγησε.
«Η δύναμη μιας βρισιάς εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πλαίσιο και ορισμένοι όροι έχουν χάσει την αρχική τους αίσθηση μέσω της καθημερινής χρήσης.
«Το «Ειρήνη» είναι ένα καλό παράδειγμα, νομίζω, γιατί φαίνεται πολύ λιγότερο προσβλητικό τώρα από ό,τι όταν μεγάλωνα».
Μέχρι στιγμής, οι ερευνητές έχουν λάβει εκατοντάδες υποβολές για την απογραφή τους – και αυτό υποδηλώνει ότι ορισμένες τοπικές λέξεις έχουν ήδη σβήσει.
«Παραδείγματα τοπικών λέξεων που φαίνονται να εξαφανίζονται περιλαμβάνουν το crozil (μισοκαμένο κάρβουνο), το pineat (καρακάξα) και το tu (να κοπιάζω μάταια), οι οποίες είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστες στους νεότερους ομιλητές», εξήγησε ο Δρ Μοντγκόμερι στην Daily Mail.
‘Άλλα όπως το clarty (βρώμικο/κολλώδες), το mizzle (ελαφριά βροχή) και το league (ξαπλωμένο) εξακολουθούν να υπάρχουν, αλλά φαίνεται να εξασθενούν και να χρησιμοποιούνται λιγότερο σταθερά από νεότερους.
«Ταυτόχρονα, ορισμένες λέξεις παραμένουν πολύ ισχυρές για τις γενιές. Για παράδειγμα, Nash (ευαίσθητο στο κρύο) και Fatel (κατάσταση, διατήρηση).
«Αυτό δείχνει ότι οι διάλεκτοι δεν εξαφανίζονται εντελώς, αλλά αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου».
Μπορείτε να συμμετάσχετε στο έργο εάν θέλετε να υποβάλετε έναν όρκο της επιλογής σας εδώ.
