Το Devil on the Moon φέρνει το κυνήγι σκορ με φλίπερ στο Playdate

Τα βιντεοπαιχνίδια φλίπερ υπάρχουν εδώ και χρόνια — κόβω τα δόντια μου Space Cadet 3D φλίπερτο οποίο ήταν προφορτωμένο στα Windows 95. Κυμαίνονται από ρεαλιστικές αναπαραστάσεις τραπεζιών φλίπερ μέχρι παιχνίδια που θα βρείτε σε στοές που δεν θα μπορούσαν ποτέ να υπάρξουν στην πραγματική ζωή όπως το 2019. Η κλίση του τέρατος ή επιλογή των ηλικιωμένων Metroid Prime Pinball Nintendo DS ή Φλίπερ Pokemon Για Game Boy Color.

Δεν περίμενα να βρω ένα λεπτομερές παιχνίδι φλίπερ για το ταπεινό και ευχάριστο playdate, αλλά ένα ζευγάρι προγραμματιστών που εργάζονταν με το όνομα Amano το πέτυχαν. Ο διάβολος στο φλίπερ του φεγγαριούπου έφτασε την περασμένη εβδομάδα. Αυτό είναι το τρίτο παιχνίδι του προγραμματιστή για το Playdate και σκηνοθετείται απευθείας από τον Mario και τον JP (που κάνουν τον Amano). Φλίπερ Pokemon Ως έμπνευση για αυτό το παιχνίδι. «Πιστεύω ότι είναι ένα από τα πιο παιγμένα παιχνίδια μου φλίπερ πόκεμον,“Είπε ο JP. “Αλλά η ιδέα να φτιάξω ένα παιχνίδι φλίπερ ήρθε από τον Mario… ήρθε σε μένα και μου είπε “JP, θέλω να φτιάξω μια προσαρμοσμένη μηχανή για το Playdate και πρέπει να φτιάξουμε ένα παιχνίδι φλίπερ.”

Μου αρέσει να παίζω φλίπερ στην πραγματική ζωή, αλλά η κατοχή ενός τραπεζιού πλήρους μεγέθους είναι εξαιρετικά ακριβή και καταλαμβάνει πολύ χώρο. αλλά διάβολος στο φεγγάρι Ξύνει τελείως τη φαγούρα. Τα χειριστήρια είναι εξαιρετικά απλά: πατώντας αριστερά στο d-pad γυρίζει το αριστερό πτερύγιο, το A γυρίζει το δεξί πτερύγιο και πατώντας το d-pad ξεκινά η μπάλα. Το Amano περιλαμβάνει επίσης χειριστήρια κλίσης. Πατώντας δεξιά ή πάνω στο κουμπί D-pad ή το κουμπί B κουνάει το τραπέζι προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, ώστε να μπορείτε να προσπαθήσετε να σώσετε την μπάλα. Δυστυχώς, η μανιβέλα δεν μπαίνει στο παιχνίδι, αλλά δεν μπορώ να πω ότι έχω καλή ιδέα για το πώς θα χρησιμοποιηθεί.

Με γοήτευσε τόσο η φυσική όσο και η σχεδίαση τραπεζιών διάβολος στο φεγγάρι Μετά από λίγα μόνο λεπτά παιχνιδιού. Παρά το γεγονός ότι δεν είχα αναλογικά χειριστήρια, ο τρόπος με τον οποίο η μπάλα ανταποκρίθηκε όταν χτύπησα το βατραχοπέδιλο ήταν συνεπής και ομαλή, και ενώ συχνά ήμουν έκπληκτος με κάποια από την αναπήδηση που χρειαζόταν, δεν ένιωσα ποτέ άδικο. Όταν στράγγιζα μια μπάλα, ήταν σχεδόν πάντα κάτι που θα μπορούσα να το είχα αποφύγει αν ήξερα καλύτερα το παιχνίδι ή είχα πιο γρήγορα αντανακλαστικά — ακριβώς όπως ένα καλό, πραγματικό τραπέζι φλίπερ.

Ο JP και ο Mario περιέγραψαν το παιχνίδι ότι χρησιμοποιεί «στυλοποιημένη φυσική» αντί να είναι εντελώς ρεαλιστικό. «Μπορεί να μην είναι απαραίτητα ακριβές στην πραγματική ζωή», είπε ο JP. «Αλλά επειδή η οθόνη είναι πιο φαρδιά από ό,τι είναι ψηλή σε σύγκριση με τα πραγματικά φλίπερ, πρέπει να κάνουμε τη μπάλα να αισθάνεται λίγο αιωρούμενη και να μην πέφτει τόσο γρήγορα όσο κάνει ζουμ κατευθείαν στην οθόνη».

Ο σχεδιασμός του τραπεζιού είναι τόσο γειωμένος στην πραγματικότητα όσο και εκμεταλλεύεται την εικονική του φύση. Υπάρχουν τρία κάθετα «επίπεδα», το καθένα με το δικό του σετ βατραχοπέδιλων. Η δισδιάστατη φύση του παιχνιδιού σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πραγματικές ράμπες όπως θα βρείτε στα περισσότερα τραπέζια φλίπερ, αλλά η ύπαρξη τριών ξεχωριστών τμημάτων του παιχνιδιού για να συνηθίσετε, αντισταθμίζει. Και αν ολοκληρώσετε τους διάφορους τρόπους λειτουργίας του παιχνιδιού, μπορείτε να φτάσετε σε ένα boss fight όπου θα έχετε την αποστολή να χτυπήσετε επανειλημμένα έναν τεράστιο εχθρό για να εξαντλήσετε τη γραμμή υγείας του. Τα φυσικά τραπέζια φλίπερ έχουν συχνά παρόμοιες συναντήσεις, αλλά πρέπει να ληφθούν υπόψη στη σχεδίαση του παιχνιδιού — σε αυτήν την περίπτωση, η μπάλα σας μεταφέρεται ουσιαστικά σε μια εντελώς διαφορετική τοποθεσία όταν πολεμάτε ένα αφεντικό.

«Είναι σαν ένα παλιό παιχνίδι φλίπερ όπου οι κανόνες είναι πολύ απλοί», είπε ο Mario. «Στην περίπτωσή μας, κατέληξε να ξεπερνά το αρχικό μας πεδίο εφαρμογής, αλλά εξακολουθεί να είναι αρκετά απλό σε σύγκριση με ένα πραγματικό φλιπεράκι όσον αφορά τους κανόνες». Είπε ότι η πρόθεση του σχεδιασμού ήταν να γίνει το παιχνίδι φιλικό σε άτομα που μπορεί να το δοκιμάσουν χωρίς μεγάλη εμπειρία φλίπερ, ενώ παράλληλα έβαζαν αρκετή πρόκληση σε αυτό.

Η ηχητική και οπτική παρουσίαση είναι επίσης κορυφαία για ένα παιχνίδι playdate. Ίσως το πιο σημαντικό σε ένα παιχνίδι φλίπερ, δεν υπάρχουν καθυστερήσεις ή τραυλισμοί. Το παιχνίδι έχει επίσης μια ξεχωριστή οπτική ταυτότητα, κάτι που είναι πάντα σημαντικό για το φλίπερ να σας τραβήξει στον κόσμο της παιδικής χαράς όσο το δυνατόν περισσότερο. Η σελίδα του παιχνιδιού υπόσχεται “τουλάχιστον (1) τραγούδι” και το υλοποιεί με ένα σταθερό θέμα για το κύριο παιχνίδι που σερβίρει καλά μουσική υπόκρουση που δεν παλιώνει αν παίζετε για λίγο, και το τραπέζι εκπέμπει μπιπ και μπουπ καθώς παίζετε αισθάνεται ότι ταιριάζει στο παιχνίδι. Δεν “ακούγεται” σαν ένα πραγματικό τραπέζι φλίπερ – αλλά δεν είναι ένα, οπότε δεν πειράζει.

Δεν έχω παίξει βιντεοπαιχνίδι φλίπερ εδώ και πολύ καιρό, αλλά το Playdate φαίνεται σαν μια ιδανική πλατφόρμα για αυτό. Μπορώ να το φέρω μαζί μου οπουδήποτε και να παίξω έναν ή δύο γύρους (αν υπάρχει αξιοπρεπής φωτισμός) ή να εγκατασταθώ για μια μακρά περίοδο παιχνιδιού. Το παιχνίδι είναι αρκετά δύσκολο που απαιτεί πολλή εξάσκηση, αλλά το τραπέζι τριών επιπέδων έχει αρκετή ποικιλία για να κρατήσει τους παίκτες ενδιαφέρον για μεγάλο χρονικό διάστημα. Εξάλλου, η διασκέδαση του φλίπερ δεν είναι απαραίτητα ένα επιτραπέζιο παιχνίδι για πρώτη φορά – μαθαίνει από μέσα προς τα έξω για να μεγιστοποιήσετε το σκορ σας. Ανυπομονώ να φτάσω σε αυτό το σημείο διάβολος στο φεγγάρι