Όταν αισθάνεστε πεσμένοι, μπορεί να μπείτε στον πειρασμό να απευθυνθείτε στο κατοικίδιό σας για άνεση.
Αλλά αν έχετε γάτα, οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι μάλλον δεν είναι καλή ιδέα.
Μια νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι η αγκαλιά μιας γάτας μπορεί πραγματικά να σας κάνει να αισθάνεστε χειρότερα όταν είστε υπό πίεση.
Ερευνητές στο The Open University στην Ολλανδία ξεκίνησαν να κατανοήσουν τις επιπτώσεις της αλληλεπίδρασης με κατοικίδια σε στρεσογόνες στιγμές.
Τα αποτελέσματά τους αποκάλυψαν ότι η αγκαλιά ενός σκύλου δεν είχε μεγάλο αποτέλεσμα, ενώ η αγκαλιά μιας γάτας έκανε τους ανθρώπους να αισθάνονται χειρότερα.
«Τα ευρήματά μας υποδεικνύουν ότι η μείωση του στρες δεν προκαλεί στιγμιαία συναισθηματική ευεξία κατά την αλληλεπίδραση με ένα κατοικίδιο ζώο», δήλωσε ο αντίστοιχος συγγραφέας Dr Meke Janssen.
«Η αλληλεπίδραση με κανένα από τα είδη δεν λειτούργησε ως ρυθμιστικό για τα αρνητικά συναισθήματα.
«Στις γάτες, παρατηρήσαμε ακόμη ότι τα υψηλά επίπεδα αλληλεπίδρασης συσχετίστηκαν με μια ισχυρότερη σχέση μεταξύ του άγχους και των αρνητικών συναισθημάτων μεταξύ των ιδιοκτητών».
Όταν αισθάνεστε πεσμένοι, μπορεί να μπείτε στον πειρασμό να απευθυνθείτε στο κατοικίδιό σας για άνεση. Αλλά αν έχετε γάτα, οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι μάλλον δεν είναι καλή ιδέα
Οι γάτες και οι σκύλοι είναι εξαιρετικά δημοφιλείς στο Ηνωμένο Βασίλειο, με το 30 τοις εκατό των Βρετανών να εκτιμάται ότι έχουν σκύλο και το 24 τοις εκατό μια γάτα.
Ενώ πολλοί άνθρωποι στρέφονται στα κατοικίδιά τους σε περιόδους άγχους, το πόσο χρήσιμο είναι παρέμενε μυστήριο μέχρι τώρα.
Για να το καταλάβουν, οι ερευνητές επιστράτευσαν ιδιοκτήτες κατοικίδιων, οι οποίοι κλήθηκαν να συμπληρώσουν ερωτηματολόγια 10 φορές την ημέρα σε διάστημα πέντε ημερών.
Το ερωτηματολόγιο ρωτούσε πώς αισθάνονται αυτήν τη στιγμή, τι κάνουν και αν αλληλεπιδρούν με το κατοικίδιό τους.
Γενικά, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η επαφή με τα κατοικίδια οδηγεί σε θετικά συναισθήματα στον ιδιοκτήτη.
Ωστόσο, εάν οι ιδιοκτήτες επικοινωνούν με τα κατοικίδιά τους σε περιόδους στρες, αυτό δεν προστατεύει από τις αρνητικές επιπτώσεις του στρες στη διάθεση.
«Οι θετικές επιπτώσεις των αλληλεπιδράσεων με τα κατοικίδια στην υγεία φαίνονται να είναι πραγματικές, αλλά δεν φαίνεται να συμβαίνουν επειδή τα κατοικίδια βοηθούν στη διαχείριση του άγχους καλύτερα ακριβώς τη στιγμή του στρες», είπε ο Δρ Janssens.
«Η πιο εντατική αλληλεπίδραση με ένα ζώο συντροφιάς δεν παρέχει πρόσθετα ψυχολογικά οφέλη πέρα από αυτά που προκύπτουν από την παρουσία του ζώου».
Γενικά, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η επαφή με το κατοικίδιο οδηγεί σε θετικά συναισθήματα στον ιδιοκτήτη (στοκ εικόνα).
Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτό υποδηλώνει ότι ένας μηχανισμός διαφορετικός από τη ρύθμιση του στρες είναι υπεύθυνος για τα ευεργετικά αποτελέσματα των αλληλεπιδράσεων με τα κατοικίδια.
Ο Δρ Janssens πρόσθεσε: «Μπορεί η επαφή με ένα κατοικίδιο να παρέχει μια αίσθηση συντροφικότητας και τα κατοικίδια βοηθούν τους ανθρώπους να αισθάνονται πιο συνδεδεμένοι και λιγότερο μόνοι, κάτι που με τη σειρά του μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της συναισθηματικής ευεξίας».
Ενώ ούτε οι σκύλοι ούτε οι γάτες κάνουν τους ιδιοκτήτες να αισθάνονται καλύτερα σε περιόδους στρες, οι γάτες στην πραγματικότητα κάνουν τα αρνητικά τους συναισθήματα πιο έντονα.
Οι ερευνητές προτείνουν ότι αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι οι αλληλεπιδράσεις με τις γάτες τείνουν να είναι πιο παθητικές και λιγότερο απαιτητικές.
Ο Δρ Sun Peters, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, είπε: «Ένα υψηλότερο επίπεδο αλληλεπίδρασης μπορεί να είναι πιο διεγερτικό συναισθηματικά.
«Δεν ταιριάζει με την ανάγκη για υποστήριξη σε στιγμές άγχους».
Η είδηση έρχεται λίγο μετά τη δημοσίευση της έρευνας ότι οι γάτες χαίρονται να κάθονται και να σας παρακολουθούν να τσακώνεστε, ένας σκύλος θα προσπαθήσει να προσφέρει κάποια βοήθεια.
Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Eötvös Loránd στην Ουγγαρία ερεύνησαν πώς ανταποκρίθηκαν άγνωστα κατοικίδια σκυλιά, γάτες και παιδιά 16 έως 24 μηνών όταν ένα οικείο άτομο έψαχνε για ένα κρυμμένο αντικείμενο.
Τα περισσότερα σκυλιά και παιδιά παρουσίασαν παρόμοιο μοτίβο συμπεριφοράς, με περισσότερα από τα τρία τέταρτα είτε να υποδεικνύουν πού ήταν το αντικείμενο είτε να το ανακτούν.
Αλλά οι γάτες ήταν πολύ λιγότερο πιθανό να βοηθήσουν.
Όταν έδιναν προσοχή στην κατάσταση, σπάνια βοηθούσαν – όταν το κρυμμένο αντικείμενο ήταν η αγαπημένη τους λιχουδιά ή παιχνίδι, διαπίστωσαν οι ερευνητές.
«Αυτό υποδηλώνει ότι η εξημέρωση, το να μοιραζόμαστε τα σπίτια μας και ο σχηματισμός στενών δεσμών δεν αρκούν για να δημιουργήσουν μια αυθόρμητη, ανθρώπινη συμπεριφορά βοήθειας», δήλωσε η Marta Gacy, ανώτερη συγγραφέας της μελέτης.
Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό συμπεριφορά των ζώωνΑυτό πιθανότατα εξηγείται από το γεγονός ότι οι γάτες «εξημερώθηκαν» και δεν εκτράφηκαν ποτέ επιλεκτικά για συνεργασία, εξήγησαν οι επιστήμονες.