Το Πακιστάν κατατάσσεται μεταξύ των χωρών πιο ευάλωτα στην κλιματική αλλαγήκαι λίγες περιοχές εδώ έχουν βιώσει τόσες κλιματικές ακραίες καταστάσεις όπως το Dadu.
Η θερμοκρασία στην περιοχή, στο νότιο Πακιστάν, έφτασε τους 124,7 βαθμούς Φαρενάιτ, ή 51,5 Κελσίου, στις 28 Μαΐου, η υψηλότερη στη χώρα φέτος.
«Φαίνεται ότι ο ήλιος έχει πλησιάσει τη γη», είπε ο Abdul Khaliq, 48, αγρότης.
Το μεσημέρι, οι αγρότες εγκαταλείπουν τα χωράφια, οι εργάτες τούβλων μαζεύονται στη σκιά και οι πωλητές μαζεύουν πάγκους. Τα παιδιά πηδάνε σε λιμνούλες ενώ κοπάδια βουβάλων τα οδηγούν στο νερό για ανακούφιση.
Δεν είναι μόνο η ζέστη ρεκόρ. Οι κάτοικοι του Νταντού έχουν βιώσει ξηρασία, ακανόνιστες βροχές, λειψυδρία, αμμοθύελλες και την αυξανόμενη απειλή καταστροφικών πλημμυρών από παγετώδεις λίμνες στα βόρεια βουνά του.
Η γεωγραφία κάνει τον Νταντού ασυνήθιστα ευάλωτο. Βρίσκεται μεταξύ του ποταμού Ινδού και της οροσειράς Kirthar, αντιμετωπίζει απειλές και από τις δύο πλευρές. Οι έντονες βροχοπτώσεις των μουσώνων μπορούν να διογκώσουν ποτάμια στα βουνά, ενώ ο Ινδός και το δίκτυο των καναλιών του απειλούν τις χαμηλές περιοχές. Όμως οι μουσώνες έχουν γίνει πιο απρόβλεπτοι και μεγάλα τμήματα της περιοχής είναι επιρρεπή στην ξηρασία.
Για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Dadu, ο κ. Khaliq χώριζε τη χρονιά του με τις εποχές – πότε να φυτέψει, πότε να συγκομίσει και πότε να έρθουν οι βροχές. Τώρα, λέει, αυτοί οι κύκλοι έχουν φύγει.
Συνάντησα για πρώτη φορά τον κ. Khaliq μετά από εκείνη την καταστροφή. Κάποια στιγμή βυθίστηκε στο νερό, προσπαθώντας να σώσει την οικογένειά του και τα ζώα του. Μεγάλο μέρος του Dadu ήταν κάτω από το νερό. Τα χωριά έγιναν νησιά, προσβάσιμα μόνο με βάρκα. Οικογένειες πάλευαν να βρουν ξηρά, ακόμα και να θάψουν τους νεκρούς τους.
Στο σύμπλεγμα των λασποκατοικιών μοιράζεται η ευρύτερη οικογένειά του, υδατογραφήματα παραμένουν ορατά στους τοίχους, ενώ τμήματα του ακινήτου βρίσκονται σε ερείπια. Όταν αυτά τα νερά υποχώρησαν, άφησαν πίσω τους κοιτάσματα αλατιού που έκρυβαν τη γονιμότητα του εδάφους. Ο κ. Khaliq είπε ότι δεν έχει μαζέψει σχεδόν τίποτα εδώ και δύο καλλιεργητικές περιόδους.
«Μπορεί να χρειαστούν δύο γενιές για να ξεφύγει μια οικογένεια από τη φτώχεια, αλλά οι πλημμύρες μπορούν να καταστρέψουν δεκαετίες προόδου μέσα σε λίγες μέρες», δήλωσε τον περασμένο μήνα ο Musadik Malik, υπουργός κλιματικής αλλαγής του Πακιστάν. στο Παγκόσμιο Αστικό Φόρουμμια διάσκεψη υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.
Εκτός από τις πλημμύρες, οι άνθρωποι στο Dadu βιώνουν μακροχρόνιες ξηρασίες και ξηρασίες.
Στην οικογένεια του κ. Khaliq, οι γυναίκες και τα παιδιά περνούν πολλές ώρες περιστρέφοντας ίνες άγριων φυτών σε σχοινί. Αυτό το εργατικό σκάφος τους κερδίζει συνολικά 3 $ την ημέρα.
Τα πιο δροσερά πρωινά, εργάζονται έξω με χειροκίνητο μηχάνημα. Καθώς οι θερμοκρασίες αυξάνονται, μετακινούνται σε σκιασμένους διαδρόμους για να εργαστούν κάτω από έναν μικρό ανεμιστήρα με ηλιακή ενέργεια. Λειτουργεί μόνο αφού η μπαταρία έχει απορροφήσει αρκετό ηλιακό φως για να παράγει ηλεκτρική ενέργεια.
Σε δεκάδες χωριά του Νταντού, η ηλεκτροδότηση δεν αποκαταστάθηκε ποτέ πλήρως μετά τις πλημμύρες του 2022 που κατέστρεψαν τις υποδομές. Οι διακοπές ρεύματος μπορεί να διαρκέσουν 14 έως 18 ώρες την ημέρα.
«Όταν δεν υπάρχει ηλεκτρικό ρεύμα, τα ηλιακά πάνελ μας δίνουν κάποια ανακούφιση», είπε ο κ. Khaliq.
Αλλά οι περισσότερες οικογένειες στο Dadu δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά τις μπαταρίες που είναι αρκετά μεγάλες για να λειτουργούν οι θαυμαστές. Ο κ. Khaliq αγόρασε το σύστημά του με ένα μηνιαίο πρόγραμμα πληρωμής 4 $, χρησιμοποιώντας εξοικονομήσεις από την πώληση γάλακτος από τα δύο βουβάλια του.
«Η αλλαγή του κλίματος έχει γίνει τεστ επιβίωσης», δήλωσε ο Mashooque Birhmani, επικεφαλής του Οργάνωση Sujag Sansarμια τοπική μη κερδοσκοπική. «Δείχνει την ευθραυστότητα των πάντων: της διακυβέρνησης, της γεωργίας, του ηλεκτρισμού, του νερού, της υγείας και της ικανότητας των ανθρώπων να κερδίζουν τα προς το ζην».
Κοιτάζοντας το μέλλον, ο κ. Khaliq είπε ότι η μεγαλύτερη ανησυχία του ήταν για τα παιδιά του.
«Δεν ξέρω αν τα παιδιά μου θα μπορούν ακόμα να κερδίζουν τα προς το ζην από αυτή τη γη στο Νταντού», είπε, «ή αν θα πρέπει να φύγουν και να βρουν ένα μέλλον κάπου αλλού».
