Το φυστικοβούτυρο είναι συνήθως περισσότερο βασικό προϊόν ντουλάπας παρά καλλιτεχνικό.
Αλλά 800 λίβρες από το κρεμώδες άλειμμα είναι το επίκεντρο μιας εγκατάστασης μουσείου που άνοιξε την Πέμπτη στην Ολλανδία προς τιμήν του καλλιτέχνη Wim T. Schippers, ο οποίος πέθανε τον περασμένο μήνα σε ηλικία 83 ετών.
Η εγκατάσταση διαθέτει εξάγωνο 270 τετραγωνικών μέτρων που απλώνεται στο δάπεδο του Αποθετήριο του Μουσείου Boijmans Van Beuningen στο Ρότερνταμ. Η διευθύντρια του μουσείου, Sandra Kisters, είπε ότι οι επισκέπτες μπορούν να παρακολουθήσουν «τη μυρωδιά» από το αίθριο στην είσοδο της έκθεσης στην γκαλερί στον τρίτο όροφο.
Ο Σίπερς ήταν μια αγαπημένη και εκκεντρική πολιτιστική προσωπικότητα στην Ολλανδία, όπου παρήγαγε προκλητικές τηλεοπτικές εκπομπές, έγραψε ποίηση, συνέθεσε μουσική και κάποτε σκηνοθέτησε. ένα κομμάτι που ερμηνεύτηκε εξ ολοκλήρου από γερμανικούς ποιμενικούς.
Πριν πεθάνει, έδωσε αυστηρές οδηγίες για την εφαρμογή της πάστας ξηρών καρπών για το «Pindakaasvloer,“ ή “Peanut Butter Floor”: Η εγκατάσταση πρέπει να χρησιμοποιεί 3,2 λίβρες λείου φυστικοβούτυρου – ποτέ το χοντρό είδος – για κάθε τετραγωνικό πόδι και πρέπει να διανέμεται όσο το δυνατόν πιο ομοιόμορφα, σύμφωνα με δήλωση του μουσείου.
Δύο εργαζόμενοι στο μουσείο χρησιμοποίησαν μαχαίρια ταινίας για να αλείψουν κουβάδες με φυστικοβούτυρο που δώρισε ο Ολλανδός κατασκευαστής Calvé, η μάρκα που υποστηρίζει η Schippers για την ικανότητα επάλειψής του. Ο συνολικός όγκος που χρησιμοποιείται στην εγκατάσταση ισοδυναμεί με περίπου 860 τυποποιημένα βάζα 16 ουγγιών φυστικοβούτυρου.
Το Μουσείο Boijmans Van Beuningen συμβουλεύει τους επισκέπτες με αλλεργίες να αποφεύγουν τον εκθεσιακό χώρο προληπτικά, αν και σημειώνει ότι υπάρχει μόνο ένας μικρός κίνδυνος σοβαρών συμπτωμάτων.
Ο Schippers οραματίστηκε για πρώτη φορά να καλύψει το πάτωμα μιας μεγάλης αίθουσας μουσείου με φυστικοβούτυρο τη δεκαετία του 1960, αλλά το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε παρά μόνο σε μια έκθεση του 1989. Το concept αγοράστηκε αργότερα από το Μουσείο Boijmans Van Beuningen για 50.001 ευρώ και εκτέθηκε το 2011, σύμφωνα με τον Sjarel Ex, πρώην διευθυντή του μουσείου και φίλο του καλλιτέχνη.
Ο Ex είπε ότι η εγκατάσταση προσέλκυε πάντα μεγάλη προσοχή, ειδικά από παιδιά που γοητεύονται από τις μεγάλες ποσότητες φυστικοβούτυρου στο πάτωμα.
«Είναι ταυτόχρονα μια παρωδία της τέχνης και μια πρόσκληση να σκεφτούμε διαφορετικά την τέχνη», είπε. «Ο Βιμ λατρεύει τα σκάνδαλα και να προκαλεί το κοινό του».
Όπως το έργο του, έτσι και η τελευταία θέση ανάπαυσης του Ολλανδού καλλιτέχνη είναι επίσης αντισυμβατική. Μερικοί στενοί φίλοι τον έθαψαν σε μια απομακρυσμένη δασώδη περιοχή ανατολικά του Άμστερνταμ τον περασμένο μήνα, χωρίς να αφήσουν ταφόπετρα ή μαρκαδόρο.
Το σώμα του Schippers κατέβηκε στον τάφο σε μια ζωντανή εκτέλεση ενός σαξόφωνου από τον Thelonious Monk, έναν από τους αγαπημένους του μουσικούς, είπε ο Titus Muizelaar, φίλος του επί 40 χρόνια και πρόεδρος του ιδρύματος Wim T. Schippers, το οποίο ιδρύθηκε το 2024 για να διατηρήσει την κληρονομιά του καλλιτέχνη.
Ο Muizelaar, ο οποίος ήταν από τους λίγους που παρευρέθηκαν στην κηδεία, είπε ότι παρόλο που το “Peanut Butter Floor” ήταν το πιο διάσημο έργο εικαστικής τέχνης του Schippers, δεν είχε όρεξη για την πάστα.
Για τους λάτρεις των ξηρών καρπών, ωστόσο, η καφετέρια του μουσείου έχει προσθέσει ένα σάντουιτς με φυστικοβούτυρο στο μενού του για να το απολαύσουν οι επισκέπτες αυτό το καλοκαίρι.
