Για τους ναυτικούς που στρατολογήθηκαν από την Ινδία, ήταν απλώς μια άλλη δουλειά. Όμως το πλοίο στο οποίο επιβιβάστηκαν ήταν ένα δεξαμενόπλοιο σκιώδους στόλου που προοριζόταν για εμπόλεμη ζώνη.
Ο Settebello είχε περάσει τουλάχιστον πέντε χρόνια μεταφέροντας ιρανικό πετρέλαιο που βρισκόταν υπό τις αμερικανικές κυρώσεις, συχνά συγκαλύπτοντας την τοποθεσία του, σύμφωνα με μια ναυτιλιακή εταιρεία παρακολούθησης. Στις αρχές Ιουνίου κρύφτηκε ξανά στον Κόλπο του Ομάν, ανατολικά του Στενού του Ορμούζ, όπου φόρτωσε καύσιμα από άλλα πλοία στη θάλασσα.
Το πρωί της 10ης Ιουνίου, υπήρχε στόχος του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.
Λίγο μετά τις 7 το πρωί, αμερικανικοί πύραυλοι εξερράγησαν στο μηχανοστάσιο όπου ένας μηχανικός και μηχανικός μόλις είχαν ξεκινήσει τη βάρδια τους, σκοτώνοντας και τους δύο άνδρες ακαριαία. Ένας νεαρός δόκιμος, που έτρωγε δίπλα στο πρωινό του, υπέστη θανατηφόρα τραύματα στο κεφάλι.
Ήταν τα πρώτα και μοναδικά άμαχοι θύματα του αμερικανικού αποκλεισμού στα ιρανικά λιμάνια – και μεταξύ τουλάχιστον 17 ναυτών που σκοτώθηκαν από την έναρξη του πολέμου, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, οι περισσότεροι από αυτούς θύματα ιρανικών επιδρομών.
Ακριβώς όπως έγιναν θύματα ενός πολέμου στον οποίο δεν συμμετείχαν, προσφέρει ένα παράθυρο στους κινδύνους των εμπορικών ναυτικών στη Μέση Ανατολή, όπου οι μάχες μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν έχουν κάνει τα νερά μέσα και γύρω από το Στενό του Ορμούζ από τα πιο θανατηφόρα στον κόσμο.
Ο αμερικανικός στρατός είπε ότι εκτόξευσε πυρομαχικά ακριβείας στο μηχανοστάσιο του Settebello επειδή παραβίασε τον αμερικανικό αποκλεισμό στα ιρανικά λιμάνια και επανειλημμένα παράκουσε τις οδηγίες.
Ταυτόχρονα, τα στοιχεία υποδηλώνουν ότι το πλοίο ήταν με τον κινητήρα σβηστό τη στιγμή της απεργίας, γεγονός που οδηγεί τους ειδικούς να αναρωτιούνται εάν επρόκειτο για αποφυγή και υπερβολική χρήση βίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το πλήρωμα του πλοίου αντιμετώπισε αυξημένο κίνδυνο λόγω των ριψοκίνδυνων αποφάσεων της διοίκησης του να φορτώσει πετρέλαιο, πιθανότατα ιρανικό, σε μια σειρά μεταφορών από πλοίο σε πλοίο τις ημέρες πριν το χτύπημα, παρά τις προειδοποιήσεις του Πολεμικού Ναυτικού για τον αποκλεισμό των ΗΠΑ.
Αυτή η αφήγηση των ημερών και των ωρών πριν από τη μοιραία συνάντηση συντάχθηκε μέσω συνεντεύξεων με μέλη του πληρώματος, αξιωματούχους του αμερικανικού στρατού και οικογένειες των θυμάτων. Τα μέλη του πληρώματος μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας υπό τον φόβο αντιποίνων από τους εργοδότες τους.
Τόσο οι ναυτικοί όσο και οι στρατιωτικοί λογαριασμοί είναι ελλιπείς. Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ αρνήθηκε να μοιραστεί αρχεία των επικοινωνιών με το πλήρωμα ή να διευκρινίσει πότε ακριβώς συνέβησαν. Αλλά τα ευρήματα παρέχουν την πιο λεπτομερή περιγραφή των γεγονότων που μετέτρεψαν την αποστολή φορτίου του Settebello σε μια μοιραία συνάντηση.
Επικίνδυνη δουλειά
Οι 28 άνδρες που επέβαιναν στο πλοίο ήταν ως επί το πλείστον Ινδοί και οι περισσότεροι είχαν ενταχθεί τον περασμένο χρόνο, σύμφωνα με αρχεία από την υπηρεσία στρατολόγησης τους.
Ο Settebello είχε μια πενταετή ιστορία μεταφοράς ιρανικού πετρελαίου, σύμφωνα με την TankerTrackers.com, μια εταιρεία που παρακολουθεί την παγκόσμια ναυτιλία. Ο αμερικανικός στρατός είπε ότι ήταν μέρος ενός σκιώδους στόλου που σχεδιάστηκε για να αποφύγει τις κυρώσεις, παρόλο που το ίδιο το πλοίο δεν ήταν υπό αμερικανικές κυρώσεις.
Στα τέλη Απριλίου, το πλήρωμα ξεκίνησε το ταξίδι του από το κινεζικό λιμάνι Lianyungang και κατευθύνθηκε προς τον Κόλπο του Ομάν, σύμφωνα με στοιχεία παρακολούθησης πλοίων.
Σε καθημερινές κλήσεις, ο Rajesh Sharma, του οποίου ο γιος, Aditya, ήταν ο εκπαιδευόμενος δόκιμος που σκοτώθηκε στην επίθεση, παρότρυνε τον γιο του να φύγει και να επιστρέψει στο σπίτι. Αλλά ο γιος του είπε ότι έπρεπε να συνεχίσει να εργάζεται για να πετύχει το όνειρό του για καπετάνιο μια μέρα, είπε ο Sharma.
Τις πρώτες οκτώ ημέρες του Ιουνίου, κρίσιμες ημέρες πριν από την απεργία, το σκάφος φαινόταν να είναι ακίνητο στα χωρικά ύδατα του Ομάν στα ανοιχτά του λιμανιού Σίνας, σύμφωνα με ανάλυση δορυφορικών εικόνων από το TankerTrackers.com. Ένα μέλος του πληρώματος είπε ότι το πλοίο είχε πέσει την άγκυρά του κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Στις 2 Ιουνίου, ένας νέος καπετάνιος, ο Sanjeet Kumar Behera, εντάχθηκε στο πλοίο. Στη συνέχεια, το Settebello φόρτωσε πετρέλαιο στη θάλασσα από πολλά πλοία, σύμφωνα με δύο μέλη του πληρώματος. Ένας από αυτούς είπε ότι υποψιαζόταν ότι τα καύσιμα ήταν Ιρανικά, αλλά ότι το πλήρωμα δεν είχε ενημερωθεί για την πηγή του πετρελαίου. Αυτό, είπε, το γνώριζε μόνο ο ιδιοκτήτης και ο καπετάνιος του πλοίου.
Ένας εκπρόσωπος της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ, ο λοχαγός Τιμ Χόκινς, είπε New York Times ότι οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες διαπίστωσαν ότι το πετρέλαιο ήταν ιρανικό. Είπε ότι τις ημέρες πριν από το χτύπημα, το πλήρωμα του Settebello απέρριψε σχεδόν 60 προφορικές προειδοποιήσεις που μεταδόθηκαν μέσω ασυρμάτου, απαντώντας συχνά «πολεμικά» και αγνοώντας τουλάχιστον οκτώ στρατιωτικές επιδείξεις δύναμης που περιλάμβαναν φωτοβολίδες και πτήσεις μαχητικών αεροσκαφών.
«Το πλοίο έφυγε από το δρόμο του για να μην συμμορφωθεί», είπε.
Ο Manoj Yadav, γενικός γραμματέας της Ένωσης Εμπρός Ναυτικών της Ινδίας, είπε στους φορές ενημερώθηκε από τον Behera και άλλα ανώτερα μέλη του πληρώματος.
Του είπαν ότι είχαν λάβει γενικές προειδοποιήσεις μόνο μετά τις 2 Ιουνίου, οι οποίες δεν πίστευαν ότι ίσχυαν για το Settebello. Οι προειδοποιήσεις έδιναν εντολή στα πλοία να μην κινούνται σε αποκλεισμένα ιρανικά λιμάνια και ανακοινώθηκαν μέσω ενός συστήματος ασυρμάτου που χρησιμοποιούν πολλά πλοία, είπε. Ο Yadav πρόσθεσε ότι το πλήρωμα αρνήθηκε να ανταποκριθεί στις προειδοποιήσεις των ΗΠΑ.
«Οι ναυτικοί είναι απλοί άνθρωποι, όχι μαχητές που έχουν εκπαιδευτεί για πόλεμο», είπε ο Yadav.
Τελευταίες στιγμές
Στις 8 Ιουνίου, όταν ένας σπασμός εχθροπραξιών απείλησε μια δίμηνη εκεχειρία, ο Settebello έκανε το πιο επικίνδυνο παιχνίδι του. Το πλήρωμα έπλευσε για αρκετές ώρες στη μέση του Κόλπου του Ομάν, όπου περίμεναν ένα δεύτερο σκάφος να μεταφέρει πετρέλαιο στο Settebello, είπε ένα μέλος του πληρώματος.
Μέχρι στιγμής, το Settebello έχει μεταφέρει 26.000 τόνους πίσσα, ένα παχύρρευστο προϊόν πετρελαίου που χρησιμοποιείται στην οδοποιία, σύμφωνα με ένα μέλος του πληρώματος.
Στη συνέχεια έσβησαν τη μηχανή και το πλοίο άρχισε να παρασύρεται, σύμφωνα με τρία μέλη του πληρώματος.
Το δεύτερο πλοίο δεν ήρθε ποτέ, είπε ένα μέλος του πληρώματος.
Οι ναύτες ανησύχησαν. Άκουσαν ότι άλλα πλοία είχαν χτυπηθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες, επίσης στα τέλη Μαΐου και στις αρχές Ιουνίου. Στις 8 Ιουνίου, ένα άλλο δεξαμενόπλοιο, το Marivex, βυθίστηκε στον Κόλπο του Ομάν. Παρόλα αυτά, το πλήρωμα του Settebello έκανε την καθημερινότητά του. Ονειρεύτηκαν για περισσότερο από μια μέρα, είπε ένα μέλος του πληρώματος.
Την ώρα της απεργίας, στις 10 Ιουνίου στις 7.14 το πρωί, το πλήρωμα του πλοίου κοιμόταν κυρίως. Ένας δόκιμος επάνδρωσε τον ασύρματο στη γέφυρα ενώ ο καπετάνιος ξεκουραζόταν στο δωμάτιό του, το ίδιο και δύο ναύτες.
Ο Χόκινς είπε ότι το πλοίο έλαβε δύο τελικές προειδοποιήσεις, οι οποίες είπαν στο πλήρωμα ότι είχε 15 λεπτά για να εκκενώσει το μηχανοστάσιο. Αρνήθηκε να πει εάν το πλοίο ανταποκρινόταν.
Ο Γιαντάβ είπε ότι ένας δόκιμος που βρισκόταν στη γέφυρα τρεις ώρες πριν την επίθεση του είπε ότι δεν είχε ακούσει καμία προειδοποίηση.
Οι πύραυλοι που εκτοξεύτηκαν από αμερικανικό πολεμικό αεροσκάφος τίναξαν το τάνκερ μήκους 182 μέτρων και σκότωσαν τον Suresh Patnala, τον αρχιμηχανικό του Settebello. Shivanand Chaurasia, εφαρμοστής. και ασκούμενος δόκιμος, Aditya Sharma.
Ο διάδοχος
Ο θάνατός τους προκάλεσε διπλωματική διαμαρτυρία από την Ινδία, η οποία προμηθεύει το 12 τοις εκατό του εργατικού δυναμικού της εμπορικής ναυτιλίας στον κόσμο. Αλλά πιο επίμονη ήταν μια εκστρατεία που ηγήθηκε η Ένωση Ινδών Ναυτικών. Απαιτεί αποζημίωση από την κυβέρνηση των ΗΠΑ για τις οικογένειες των θυμάτων και μια ανεξάρτητη έρευνα για αυτό που δημοσίως αποκάλεσε «έγκλημα πολέμου».
Αρκετοί εμπειρογνώμονες ναυτικού πολέμου που εξέτασαν εικόνες από το χτύπημα που κυκλοφόρησε ο αμερικανικός στρατός είπαν ότι το πλοίο φαινόταν να παρασύρεται ή να βρίσκεται σε ηρεμία. Δεν υπήρχε καμία ένδειξη ότι το πλοίο κινούνταν.
Ο αμερικανικός στρατός αρνήθηκε να σχολιάσει εάν το πλοίο επιπλέει.
Το διεθνές δίκαιο απαιτεί από τις χώρες να επιδιώκουν τα λιγότερο καταστροφικά μέσα για να σταματήσουν τα πλοία που είναι ύποπτα για μεταφορά λαθρεμπορίου. Το αν το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ το έκανε αυτό είναι το κεντρικό ερώτημα στην επίθεση στο Settebello.
Το αν ένα πλοίο κινείται ή ξεκουράζεται είναι το κλειδί για να καθοριστεί εάν ένα στρατιωτικό χτύπημα είναι νόμιμο κατά την επιβολή αποκλεισμού, σύμφωνα με τον Δρ. Ian Ralby, ο οποίος είναι πρόεδρος της μη κερδοσκοπικής ομάδας ναυτιλιακής διακυβέρνησης, Auxilium Worldwide.
“Απενεργοποιείτε ένα πλοίο που έχει πληγωθεί ενεργά – καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη. Γιατί να πυροβολήσετε το μηχανοστάσιο όταν οι κινητήρες δεν λειτουργούν;” είπε.
Ο Todd Huntley, συνταξιούχος καπετάνιος του Πολεμικού Ναυτικού και ειδικός σε θέματα εθνικής ασφάλειας στο Georgetown Law, είπε ότι υπήρχαν ερωτήσεις σχετικά με το γιατί ο στρατός επέλεξε να μην ερευνήσει το πλοίο, αλλά η αναφορά του στρατού για τις πολλαπλές προειδοποιήσεις που αγνοήθηκαν από το πλήρωμα θα έκανε τη χρήση περιοριστικής δύναμης “πολύ πιο λογική”.
Ο εκπρόσωπος της Κεντρικής Διοίκησης Χόκινς είπε ότι η κατάσχεση ενός πλοίου που αντιστέκεται στον αποκλεισμό είναι μια δυνητικά επικίνδυνη επιχείρηση και είναι ασφαλέστερο να απενεργοποιηθεί.
«Κάποιος σκότωσε τον άντρα μου. Κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη, αλλά κάποιος είναι υπεύθυνος ».
Patnala Bala Bhargavi, σύζυγος του μηχανικού Suresh Patnala.
Δεν ήταν δυνατή η επικοινωνία με τον διαχειριστή του πλοίου με έδρα την Emirates, IOS Marine FZE. Τα επιζώντα μέλη του πληρώματος και τα μέλη των οικογενειών των νεκρών δήλωσαν ότι δεν κατάφεραν να επικοινωνήσουν με την ιδιοκτήτρια του δεξαμενόπλοιου, την Aqua Aurora Shipping Lines, η οποία δεν έχει δημόσια αναφερόμενα στοιχεία επικοινωνίας.
Για τις οικογένειες των τριών δολοφονηθέντων η θλίψη είναι ανάμεικτη με την οργή.
“Έκανε τη δουλειά του εκεί. Δεν έχουν όπλα. Είναι όλοι άμαχοι”, είπε ο Rajesh Sharma, ο οποίος είπε ότι αυτό ήταν το πρώτο ταξίδι του γιου του ως ασκούμενος, κερδίζοντας ένα μηνιαίο επίδομα $200.
Ο Sharma παρακολούθησε μια συνάντηση του σωματείου στη Βομβάη αυτόν τον μήνα, όπου έκανε κύλιση στις φωτογραφίες του γιου του στο τηλέφωνό του. «Αυτή ήταν η τελευταία selfie του Aditya», είπε, δείχνοντας τον γιο του, με ένα μπλουζάκι Batman με την ανοιχτή θάλασσα πίσω του. Μια άλλη φωτογραφία που έλαβε ώρες αργότερα δείχνει τον γιο του να βρίσκεται αναίσθητος, με ένα πανί δεμένο γύρω από το κεφάλι του για να σταματήσει η αιμορραγία, φορώντας το ίδιο μπλουζάκι.
Η Patnala Bala Bhargavi, 39 ετών, σύζυγος του αρχιμηχανικού του Settebello, ο οποίος επίσης σκοτώθηκε, είπε: “Κάποιος σκότωσε τον άντρα μου. Κανείς δεν δέχεται την ευθύνη, αλλά κάποιος είναι υπεύθυνος”.
Αυτό το άρθρο εμφανίστηκε αρχικά στο Οι New York Times.
Λάβετε ένα σημείωμα απευθείας από τον ξένο μας Ανταποκριτές για το τι γίνεται πρωτοσέλιδο σε όλο τον κόσμο. Εγγραφείτε στο εβδομαδιαίο ενημερωτικό μας δελτίο What in the World.
