Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έβαζε συχνά στο στόχαστρο τον Τζίμι Κάρτερ, χρησιμοποιώντας τον 39ο πρόεδρο ως σύμβολο της ασυλίας των Δημοκρατικών για να ενισχύσει τη δική του εικόνα εξουσίας.
Αλλά η οπτική του Τραμπ για τον Κάρτερ έχει γίνει πιο στοχαστική πρόσφατα, καθώς αντιμετωπίζει προκλήσεις που θυμίζουν αυτές που αντιμετώπισε ο εκλιπών πρόεδρος. Αυτές περιλαμβάνουν μια συνεχιζόμενη σύγκρουση στο Ιράν που δεν δείχνει σημάδια ύφεσης και τώρα κλιμακώνεται καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να ελέγξουν τα στενά του Ορμούζ.
Επιπλέον, ο πληθωρισμός συνεχίζει να επιβαρύνει την οικονομία, ένα πρόβλημα που ο Τραμπ δεν έχει ακόμη επιλύσει παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις του ότι η επιχειρηματική του οξυδέρκεια θα το εξαλείψει.
Η σύγκριση φαίνεται να είναι στο μυαλό του Τραμπ. Τον περασμένο μήνα, όταν ρωτήθηκε γιατί δεν ανέπτυξε τις ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ στο Ιράν για να αφαιρέσουν βίαια το εμπλουτισμένο ουράνιο του, απάντησε: «Δεν μου άρεσε να είμαι ο Τζίμι Κάρτερ».
Αυτή η παρατήρηση αντανακλά την αποτυχημένη αποστολή του 1980 για την απελευθέρωση των ομήρων των ΗΠΑ, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο οκτώ Αμερικανών στρατιωτικών. Ο Τραμπ σχολίασε επίσης τον Μάρτιο ότι η ανεπιτυχής επιχείρηση «κόστισε τις εκλογές» εναντίον του Ρόναλντ Ρίγκαν το 1980, υποδεικνύοντας μια νέα επίγνωση της πολιτικής πραγματικότητας, μια απόκλιση από την προηγούμενη χρήση του Κάρτερ ως απλής γροθιάς.
Αυτή η αλλαγή του τόνου συμπίπτει με την αυξημένη εστίαση του Τραμπ στην προσωπική του κληρονομιά, καθώς οι παραλληλισμοί μεταξύ των δύο προεδριών γίνονται όλο και πιο δύσκολο να παραβλεφθούν.
“Πιστεύω ότι του ξημερώνει — περνάει ακόμα και από το παχύ κρανίο του — ότι έχει φυσήξει πάνω από τη φωλιά του σφήκας και η προεδρία του μπορεί να θυμάται για μερικά από τα ίδια πράγματα που είναι η προεδρία του Τζίμι Κάρτερ”, είπε ο Τζόναθαν Άλτερ, συγγραφέας του Το καλύτερό του: Jimmy Carter, A Life.
Παρά κάποιες ομοιότητες, τα δύο είχαν καταφανείς διαφορές
Ερωτηθείσα για την αλλαγή του τόνου του Τραμπ για τον Κάρτερ και τις δύο αλληλεπικαλυπτόμενες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν, η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Olivia Wales είπε: «Ο Τραμπ δεν θα επιτρέψει ποτέ στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικό όπλο» και «παραμένει επικεντρωμένος στην εφαρμογή της αποδεδειγμένης οικονομικής ατζέντας του για μείωση του κόστους».
«Ο πρόεδρος είναι ένας μοναδικός ηγέτης που θα προάγει πάντα χωρίς συγγνώμη τα συμφέροντα της Αμερικής», ανέφερε ο Ουέιλς σε δήλωση. «Η μόνη κληρονομιά που τον απασχολεί είναι να κάνει την Αμερική μεγαλύτερη από ποτέ».
Η Κόρι Σκέικ, πρώην μέλος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Τζορτζ Μπους, είπε ότι δεν πιστεύει ότι ο Τραμπ θα επανεκτιμήσει τον Κάρτερ. «Δεν συγκεντρώνει γεγονότα και δεν δημιουργεί θεωρίες», είπε.
Ωστόσο, τα πιο πρόσφατα σχόλια του Τραμπ απέχουν πολύ από την εκστρατεία επανεκλογής του το 2024, όταν αποκαλούσε συνήθως τον Τζο Μπάιντεν «τον χειρότερο» πρόεδρο, κάνοντας τον Κάρτερ να φαίνεται «λαμπρός» συγκριτικά. Ο Τραμπ εξακολουθεί να αναφέρει συχνά τον Κάρτερ, ο οποίος πέθανε πριν από δύο χρόνια σε ηλικία 100 ετών, αλλά συνήθως υποδηλώνει ψευδώς ότι ήταν επιφυλακτικός με τα ψηφοδέλτια που έλαβαν αλληλογραφία.
Άλλες διαφορές μεταξύ των δύο είναι λεγεώνα.
Ο Κάρτερ ήταν παντρεμένος με τη σύζυγό του, Ρόζαλιν, για 77 χρόνια, ήταν βαθιά θρησκευόμενος και είχε ορκιστεί ότι «δεν θα πει ποτέ εν γνώσει του ψέματα στον αμερικανικό λαό». Ο Τραμπ έχει χωρίσει δύο φορές, απολαμβάνει τις δημόσιες βρισιές και προσφέρει μια ατελείωτη επίθεση από ψέματα.
Ως πρόεδρος, ο Κάρτερ έθεσε την επιχείρηση φυστικιών της οικογένειάς του σε τυφλή εμπιστοσύνη. Ο έλεγχος του Οργανισμού Τραμπ έχει περάσει στους γιους του Τραμπ, αλλά ο πρόεδρος πήρε σχεδόν 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια από τις επιχειρήσεις κρυπτογράφησης του πέρυσι, ενώ δεν διστάζει να μετατρέψει την προεδρία του σε σημαντική πηγή προσωπικού κέρδους με άλλους τρόπους.
Το 1977, ο Κάρτερ δήλωσε: «Είμαστε τώρα απαλλαγμένοι από αυτόν τον παράλογο φόβο του κομμουνισμού». Ο Τραμπ άρπαξε τις πρωταρχικές νίκες των προοδευτικών Δημοκρατικών για να πυροδοτήσει συνεχείς νέους φόβους για τον κομμουνισμό.
Ο Κάρτερ κέρδισε επίσης το Νόμπελ Ειρήνης το 2002. Ο Τραμπ δεν το έκανε, αν και δήλωσε ότι άξιζε περισσότερο από οποιονδήποτε από τους προηγούμενους αποδέκτες του βραβείου.
Και τα δύο έχουν κοινό πληθωρισμό στο Ιράν
Ενώ ο πληθωρισμός ταλαιπώρησε και τους δύο προέδρους, ο Carter τα πήγε πολύ χειρότερα, με μέγιστο ποσοστό πληθωρισμού 14,7% τον Απρίλιο του 1980. Οι τιμές καταναλωτή αυξήθηκαν 4,2% τον Μάιο από πέρυσι – υψηλό τριών ετών – και παρόλο που μειώθηκαν απότομα από τον Μάιο έως τον Ιούνιο, η πτώση περιελάμβανε χαμηλότερες τιμές του φυσικού αερίου που τροφοδοτήθηκαν από την κατάπαυση του πυρός ΗΠΑ-Ιράν. Αυτή η συμφωνία είναι πλέον εντάξει, οι τιμές του πετρελαίου ανεβαίνουν ξανά.
Ο Τραμπ πρότεινε ότι δεν σκεφτόταν τις οικονομικές δυσκολίες των Αμερικανών όταν πρόκειται για το Ιράν, έναν πόλεμο που ξεκίνησε σε συνδυασμό με το Ισραήλ τον Φεβρουάριο. Πιο πρόσφατα, απέφυγε τις ανησυχίες για τον πληθωρισμό. Ωστόσο, το ψήφισμα αποδείχθηκε περίπλοκο και οι αμερικανικές επιθέσεις εντάθηκαν εκ νέου μετά τις επιθέσεις του Ιράν σε εμπορικά πλοία στα στενά του Ορμούζ.
Όπως ο Τραμπ, έτσι και ο Κάρτερ παραγκωνίστηκε, δηλώνοντας κατά τη διάρκεια της ομιλίας του για την κατάσταση της Ένωσης το 1980 ότι η κατάσταση «απαιτεί τη συμμετοχή όλων εκείνων που βασίζονται στο πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής και που ενδιαφέρονται για την παγκόσμια ειρήνη και σταθερότητα».
Ένας άλλος παράλληλος Τραμπ-Κάρτερ ήταν ο Δημοκρατικός που εξέτασε στρατιωτική δράση για την κατάληψη του νησιού Χάργκ, αν και τελικά αποφάσισε να μην το κάνει για να μην θέσει σε κίνδυνο τους ομήρους. Ο Τραμπ στόχευσε το νησί με αμερικανικά πλήγματα στις αρχές του πολέμου για να αποτρέψει τις εξαγωγές ιρανικού πετρελαίου και το απείλησε ξανά.
Ο Schake, ανώτερος συνεργάτης και διευθυντής μελετών εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής στο American Enterprise Institute, σημείωσε ότι μια βασική διαφορά ήταν «ενώ η κυβέρνηση Κάρτερ σκέφτηκε σοβαρά να επιτεθεί στο νησί Kharg, ο λόγος που δεν το έκαναν ήταν ότι δεν ήθελαν να είναι σε πόλεμο με το Ιράν».
«Και είμαστε ήδη σε πόλεμο με το Ιράν», είπε.
Ο Άλτερ είπε ότι το Ιράν προσπαθεί να βλάψει τις πιθανότητες επανεκλογής του Κάρτερ και εξέφρασε την πιθανότητα να κάνουν το ίδιο με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Τραμπ ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.
«Αυτοί οι άνθρωποι είναι κύριοι διπλωμάτες και το απέδειξαν κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Κάρτερ», είπε ο Άλτερ. “Το αποδεικνύουν ξανά. Είναι πολύ καλοί στο rope-a-dope.”
Ο Τραμπ μιλά τώρα για την προεδρική ιστορία
Ο πρόεδρος εξέτασε πρόσφατα πολλούς από τους προκατόχους του, επαινώντας την υποστήριξη του William McKinley για τους δασμούς και τον Teddy Roosevelt ως «μεγάλο άνθρωπο».
Ο Τραμπ είπε ότι ένας σημαντικός λόγος για την επίτευξη της πλέον επιβληθείσας εκεχειρίας του Ιουνίου με το Ιράν ήταν η αποφυγή της «οικονομικής καταστροφής» που έπληξε τον Χέρμπερτ Χούβερ.
«Είμαι μαθητής πολλής ιστορίας», είπε ο Τραμπ αυτή την εβδομάδα.
Κατά την πρώτη του θητεία, ο Τραμπ συχνά συνέκρινε το δικό του λαϊκιστικό σερί με τον Άντριου Τζάκσον. Εξακολουθεί να επαινεί τον Τζάκσον, αλλά πρόσφατα έχει επισκιάσει πολλά προεδρικά ρεκόρ του παρελθόντος, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που κατείχαν Δημοκρατικοί όπως ο Φράνκλιν Ντελάνο Ρούσβελτ.
Ο Τραμπ απαρίθμησε ακόμη και μερικά από τα επιτεύγματα του Κάρτερ στη «Λεωφόρο της Δόξας» που εγκατέστησε κατά μήκος της κιονοστοιχίας του Λευκού Οίκου, παρά τις επιδείξεις άλλων Δημοκρατικών, όπως ο Μπαράκ Ομπάμα και ο Μπάιντεν, που πρόσφεραν δαγκωτικές επιθέσεις.
“Ο Τραμπ σκέφτεται την κληρονομιά του και μπορεί να πίστευε ότι η επίθεση στο Ιράν θα το ενίσχυε. Αλλά στην πραγματικότητα θα βλάψει σοβαρά”, δήλωσε μέσω email ο Τζέιμς Π. Πφιφνέρ, ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Τζορτζ Μέισον και συγγραφέας πολλών βιβλίων, συμπεριλαμβανομένου του «Ο παράγοντας του χαρακτήρα: Πώς κρίνουμε τους προέδρους μας».
Μετά την προεδρία του, είπε ο Άλτερ, ο Κάρτερ ζήτησε από τον Τραμπ μια δωρεά για την κατασκευή της προεδρικής βιβλιοθήκης του Κάρτερ. Ο Τραμπ έγραψε αργότερα ότι ο Κάρτερ ήθελε 5 εκατομμύρια δολάρια, αλλά δεν του απάντησε.
Στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του Τραμπ, ο Κάρτερ έγραψε μια επιστολή στον πρόεδρο και ο Τραμπ τον κάλεσε για να τον ευχαριστήσει και τελικά ο Κάρτερ άφησε την εντύπωση ότι θα μπορούσε να υπηρετήσει ως ειδικός απεσταλμένος στην Κίνα – μια προσφορά που δεν υλοποιήθηκε ποτέ.
«Αν είχε μάθει κάτι από την εμπειρία του Κάρτερ – και άκουγε τις προβλέψεις για το Στενό του Ορμούζ – θα δίσταζε», είπε ο Pfiffner για τον πόλεμο με το Ιράν. «Αγνόησε όμως τα μαθήματα της ιστορίας και της γεωγραφίας».
