ΡΩΜΗ – Η επίθεση του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στον πρωθυπουργό της Ιταλίας είχε ακούσιες συνέπειες.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες συσπειρώθηκαν γύρω από τη Μελόνι, ξεπαγώνοντας τους δεσμούς που δημιουργήθηκαν από τις ακροδεξιές πολιτικές ρίζες της, αφού ο Τραμπ αμφισβήτησε την αξιοπιστία της Ιταλίας ως συμμάχου εν καιρώ πολέμου και ισχυρίστηκε ότι ζήτησε την προσοχή του.
Είναι το τελευταίο παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο ο συχνά διχαστικός πρόεδρος των ΗΠΑ βοηθά στην προσέγγιση της Ευρώπης.
Αντιμετωπίζοντας πολέμους στην Ουκρανία και το Ιράν, το διευρυνόμενο εμπορικό έλλειμμα με την Κίνα και τις απειλές από τη Ρωσία, οι Ευρωπαίοι ηγέτες αναζητούν περισσότερους λόγους για να συντονιστούν σε θέματα άμυνας, δασμών και εξωτερικής πολιτικής. Οι αναλυτές λένε ότι αυτό αφήνει τον Τραμπ, ο οποίος συνήθως προτιμά να διαπραγματεύεται μεμονωμένα με τις ευρωπαϊκές χώρες, λιγότερο ικανό να το κάνει.
Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ χαιρετίζει τον Ιταλό πρωθυπουργό…
Περισσότερα>
«Οι περισσότεροι κυρίαρχοι ηγέτες συνειδητοποιούν ότι η Ευρώπη παγιδεύεται ανάμεσα στην Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες, οπότε αν όχι τώρα, τότε πότε;» δήλωσε ο Sudha David Welp, αντιπρόεδρος του German Marshall Fund. «Πρέπει να ενεργήσουν ως ένα για να διατηρήσουν τη θέση της Ευρώπης στον κόσμο».
Αυτή η νέα ευρωπαϊκή ενότητα είναι πιθανό να δοκιμαστεί στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ την επόμενη εβδομάδα στην Τουρκία.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες ενώνονται γύρω από το Μελόνι
Η κόντρα της Μελόνι με τον Τραμπ τη βοήθησε να ενισχύσει τους δεσμούς με τους Ευρωπαίους ηγέτες που ήταν επιφυλακτικοί για τις μεταφασιστικές ρίζες του κόμματός τους.
Μια σημαντική στιγμή ήρθε τον Μάρτιο, όταν αρνήθηκε να επιτρέψει στα βομβαρδιστικά των ΗΠΑ που κατευθύνονταν στη Μέση Ανατολή να χρησιμοποιήσουν βάσεις στη Σικελία χωρίς κοινοβουλευτική έγκριση.
Τα προηγούμενα χρόνια, η Γαλλία και η Γερμανία είχαν αποκλείσει τακτικά τη Μελόνι από ομαδικές συνομιλίες που βοήθησαν στη διαμόρφωση της απάντησης της Ευρώπης στις μεγάλες κρίσεις εξωτερικής πολιτικής. Η κατάσταση διαρκεί μέχρι το 2026 εν μέσω διαφωνιών για τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένης της απόρριψης από την Μελόνι προσφοράς από τη Βρετανία και τη Γαλλία να στείλουν ευρωπαϊκά στρατεύματα στην Ουκρανία μετά από πιθανή κατάπαυση του πυρός.
Ωστόσο, οι κλιμακούμενες επιθέσεις του Τραμπ στη Μελόνι – που χαρακτήρισε την κριτική του Τραμπ στον Πάπα Λέο «απαράδεκτη» – βοήθησαν να αλλάξει η δυναμική, ωθώντας τους Ευρωπαίους ηγέτες να συσπειρωθούν γύρω της.
Άλλωστε, ήταν και αυτοί στόχοι των βαρβάδων του Τραμπ.
Σε συνάντηση στο Βερολίνο με τους ηγέτες της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Βρετανίας και της Πολωνίας στα τέλη Ιουνίου, ο Μελόνι εξέφρασε τη σταθερή υποστήριξή του. Την επόμενη μέρα, συνάντησε τον Γάλλο Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν στη νότια Γαλλία για την πρώτη διμερή σύνοδο κορυφής από την έναρξη της πανδημίας.
Τα ευρωπαϊκά εθνικιστικά κόμματα προσαρμόζονται
Ακόμη και τα εθνικιστικά κόμματα της ηπείρου που κάποτε ευθυγραμμίστηκαν με τον Τραμπ, επαναβαθμονομούν τη στάση τους, καθώς οι εμπορικές πολιτικές του και ο πόλεμος με το Ιράν αποδεικνύονται αντιδημοφιλείς στους ψηφοφόρους.
Στη Γαλλία, ο ηγέτης της ακροδεξιάς Τζόρνταν Μπαρντέλα χαρακτήρισε πρόσφατα τις ενέργειες των ΗΠΑ ως «ξένη παρέμβαση» και περιέγραψε τον Τραμπ ως «ακανόνιστο» και «εξαιρετικά ασταθές». Ο Μπαρντέλα είχε προηγουμένως απορρίψει τον εθνικισμό του Τραμπ ως «άνεμο ελευθερίας».
Στη Γερμανία, ο ηγέτης του ακροδεξιού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία επέκρινε τη στρατιωτική δράση των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν. Ο συναρχηγός του κόμματος Tino Chrupalla δήλωσε τον Μάρτιο ότι ήταν «εξαιρετικά απογοητευμένος» με τον Τραμπ, τον οποίο θεωρούσε ως πολιτικό που θα απέφευγε νέες συγκρούσεις.
Καθώς πλησιάζουν οι εκλογές, η ρητορική έχει αλλάξει, με τον κόσμο να επικεντρώνεται περισσότερο στα εσωτερικά ζητήματα.
«Αυτό ωθεί όλους να σκεφτούν περισσότερο μια ευρωπαϊκή προοπτική παρά μια διεθνή προοπτική», δήλωσε ο Lorenzo Castellani, πολιτικός αναλυτής και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Luiss της Ρώμης.
Ξεπερνώντας τη μεγαλύτερη δύναμη της Ευρώπης
Αυτή η δυναμική διαδραματίζεται πέρα από την ΕΕ, από τον Αρκτικό Ωκεανό έως τα Βαλκάνια.
Όταν ο Τραμπ απείλησε να καταλάβει τη Γροιλανδία με τη βία, ξέσπασαν διαδηλώσεις στην πρωτεύουσά της, Νουύκ, και στην πρωτεύουσα της Δανίας, Κοπεγχάγη. Οι ηγέτες σε όλο το πολιτικό φάσμα είναι εξοργισμένοι από την απειλή παραβίασης της ευρωπαϊκής κυριαρχίας και φοβούνται ότι θα μπορούσε να υπονομεύσει την ήδη τεταμένη στρατιωτική συμμαχία του ΝΑΤΟ.
Στην Αλβανία, μια προγραμματισμένη ανάπτυξη πολυτελείας που συνδέεται με την οικογενειακή επιχείρηση Τραμπ έχει γίνει μείζον πολιτικό ζήτημα, πυροδοτώντας διαμαρτυρίες τον Ιούνιο.
Οι πολιτικοί κίνδυνοι της στενής ευθυγράμμισης με τον Τραμπ αποδεικνύονται ίσως πιο ξεκάθαρα στην Ουγγαρία. Ο πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος θεωρείται από καιρό ως ο στενότερος σύμμαχος του Τραμπ στην ΕΕ, καταψηφίστηκε τον Απρίλιο παρά την υποστήριξη του προέδρου των ΗΠΑ και εξέχουσες προσωπικότητες του κινήματος MAGA.
Μια ανάλυση από την εταιρεία συμβούλων Maplecroft πρότεινε ότι οι αρνητικές αντιλήψεις για την κυβέρνηση Τραμπ μπορεί να έχουν ασκήσει πολιτική πίεση στον Όρμπαν.
Η εξισορροπητική πράξη του Μελόνι
Ενώ η Μελόνι έχει ευθυγραμμιστεί στενά με τον Τραμπ σε θέματα όπως η μετανάστευση και η ασφάλεια, είχε μια μακροχρόνια διαφωνία μαζί του για την Ουκρανία. Η ακλόνητη υποστήριξή της στο Κίεβο την έκανε πιο δημοφιλή στους Ευρωπαίους ηγέτες και υπήρξε βασικός παράγοντας στις προσπάθειες της Ευρώπης να σφυρηλατήσει ένα πιο ενωμένο μέτωπο με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Κατά τη διάρκεια μιας δημόσιας διαμάχης τον περασμένο μήνα, η Μελόνι είπε ότι η φιλία της με τον Τραμπ είχε βαρύ πολιτικό κόστος.
Απαντώντας στην κατηγορία του ότι «παρακαλούσε» για μια φωτογραφία μαζί του στην πρόσφατη σύνοδο των G7 στη Γαλλία, έγραψε στα social media: «Όσο για τη δημοτικότητά μου, το να είμαι φίλη σου σίγουρα δεν βοηθά ούτε εξαρτάται από τη σχέση μου μαζί σου».
Μια πρόσφατη έρευνα του Pew Research Center διαπίστωσε ότι ο Τραμπ δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στην Ιταλία. Έρευνες δείχνουν ότι το 83% των Ιταλών δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στην ικανότητα του Τραμπ να κάνει τα σωστά πράγματα στις εξωτερικές υποθέσεις. Ο χειρισμός του σε μια σειρά ζητημάτων – συμπεριλαμβανομένου του Ιράν, των δασμών και της μεταναστευτικής πολιτικής των ΗΠΑ – έχει λάβει χαμηλές βαθμολογίες έγκρισης.
Με τις εθνικές εκλογές του 2027 να πραγματοποιούνται, πιθανώς ήδη από την επόμενη άνοιξη, η Μελόνι αντιμετωπίζει αυξανόμενη πολιτική πίεση, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων από τον αντιλαϊκό πόλεμο με το Ιράν και την προηγούμενη σχέση της με τον Τραμπ.
Ο πολιτικός αναλυτής Καστελάνι είπε ότι οι ψηφοφόροι σε όλη την Ευρώπη θα μπορούσαν να ζητήσουν από τους πολιτικούς τους υπεύθυνους για τις ενέργειες του προέδρου των ΗΠΑ στις οποίες δεν έχουν κανέναν έλεγχο.
«Κάποια στιγμή, όταν οι ψηφοφόροι δουν τις τιμές του φυσικού αερίου να αυξάνονται λόγω ενός πολέμου που θεωρείται μακρινός, θα φέρουν λογαριασμούς στη Μελόνι, όχι στον Τραμπ».
___
Ο McNeil ανέφερε από τις Βρυξέλλες. Οι συγγραφείς του Associated Press Sylvie Corbett στο Παρίσι, ο Gael Molson στο Βερολίνο και ο Justin Spike στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας, συνέβαλαν σε αυτήν την έκθεση.
