Η Eurovision έφτασε στον μεγάλο της τελικό στην Αυστρία, συννεφιασμένη από πολιτικές και διαδηλώσεις

Εκείνοι Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision έφτασε στο γεμάτο παγιέτες φινάλε του το Σάββατο, με τα αυστηρά μέτρα ασφαλείας και τον βροχερό καιρό να αποτυγχάνουν να μειώσουν τον ενθουσιασμό των θαυμαστών ή την αντίθεση των κριτικών που πιστεύουν ότι το Ισραήλ δεν έπρεπε να είχε προσκληθεί στο πάρτι.

Μετά από μια εβδομάδα συγκέντρωσης, ηθοποιοί από 25 χώρες ανέβηκαν στη σκηνή στο Wiener Stadthalle Arena στη Βιέννη για να αγωνιστούν για το ποπ στέμμα της ηπείρου. Εκατομμύρια θεατές σε όλο τον κόσμο θα κρίνουν έναν φλογερό Φινλανδό βιολιστή, έναν Μολδαβό folk ράπερ, ένα Σέρβο μέταλ συγκρότημα και πολλούς άλλους στην εκδήλωση για την 70η επέτειο της Eurovision.

Ο κατασκηνωτικός, πολύχρωμος διαγωνισμός έχει συγκριθεί με το Παγκόσμιο Κύπελλο με τραγούδια αντί για ποδόσφαιρο. Και όπως ο παγκόσμιος αθλητισμός, συχνά μπλέκεται στην πολιτική. Ο διαγωνισμός έχει θολώσει για τρίτη χρονιά από εκκλήσεις για αποκλεισμό του Ισραήλ λόγω των συγκρούσεων του στη Γάζα και αλλού, με πέντε μακροχρόνιους συμμετέχοντες – Ισπανία, Ολλανδία, Ιρλανδία, Ισλανδία και Σλοβενία ​​- να μποϊκοτάρουν σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Η παράσταση άνοιξε με μια παράσταση από τον περσινό νικητή, τον εκπαιδευμένο στην όπερα Αυστριακή τραγουδίστρια JJ, και μια παρέλαση σημαιών σε ολυμπιακό στιλ των 25 φιναλίστ. Στη συνέχεια, ακολούθησαν οι ερμηνείες των μουσικών, οι οποίοι είχαν μόνο 3 λεπτά για να κερδίσουν εκατομμύρια θεατές που, μαζί με εθνικές επιτροπές επαγγελματιών της μουσικής, θα επέλεγαν τον νικητή.

Ποικιλία ερμηνευτών

Πρώτος ήταν ο Δανός Søren Torpegaard Lund, ανάμεσα στα φαβορί του διαγωνισμού για το αποπνικτικό “Før Vi Går Hjem” (“Before We Go Home”), και ακολούθησε η Γερμανίδα Sarah Engels με την ισχυρή μπαλάντα “Fire”, η πρώτη αναμφίβολα πολλές παραστάσεις που έκανε ελεύθερη χρήση φλόγας.

Ο Ισραηλινός διαγωνιζόμενος Noam Bettan επευφημήθηκε όταν ερμήνευσε το “Michelle”, μια ροκ μπαλάντα στα εβραϊκά, γαλλικά και αγγλικά. Νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα, τέσσερα άτομα αποβλήθηκαν επειδή προσπάθησαν να διαταράξουν την απόδοσή του στον ημιτελικό. Ακολούθησε το «Dancing on the Ice», μια techno μπαλάντα της Βέλγου Essyla.

Η Ουκρανή τραγουδίστρια Leléka πρόσφερε το αιθέριο, όμορφο “Ridnym” και η Αυστραλιανή σταρ Delta Goodrem έδειξε τι πρέπει να είναι μια ντίβα με την ομαλή μπαλάντα της στο midtempo “Eclipse” – σε μια μπράβο παράσταση που την είδε να σηκώνεται στον αέρα πάνω από ένα αστραφτερό πιάνο. Μια ευρωπαϊκή χώρα πιθανότατα θα φιλοξενήσει την Αυστραλία το επόμενο έτος εάν κερδίσει.

Το σερβικό μέταλ συγκρότημα Lavina έκανε μια δραματική αλλαγή ρυθμού με το τρομακτικό “Kraj Mene”.

Οι νεοφερμένοι που θέλουν να κατανοήσουν την εκλεκτική ουσία της Eurovision και την αλληλεπίδραση της ποπ και της πολιτικής δεν πρέπει να κοιτάξουν περισσότερο από δύο από τα αγαπημένα των θαυμαστών για να εμφανιστούν σε μια εβδομάδα που είχε δύο ημιτελικούς πριν από τον μεγάλο τελικό.

Το λαμπερό «Viva, Moldova» του ράπερ Σάτοσι είναι ένα ζωηρό, φιλοευρωπαϊκό τραγούδι από μια χώρα που προχωρά στην Ευρωπαϊκή Ένωση μετά από δεκαετίες στην τροχιά της Μόσχας. Το τραγούδι του Έλληνα καλλιτέχνη Ακύλα «Φέρτο» ή «Φέρε το», προσφέρει μια παιχνιδιάρικη αντίληψη για την εμφανή κατανάλωση σε μια χώρα που εξακολουθεί να πλήττεται από τις οικονομικές πληγές της οικονομικής κρίσης του 2008.

Και οι δύο είναι πιθανό να κατατάσσονται σε υψηλά επίπεδα με το κοινό, αν και οι εθνικές επιτροπές, οι οποίες τείνουν να εντυπωσιάζονται περισσότερο από την τεχνική αριστεία, μπορεί να εντυπωσιαστούν λιγότερο. Οι νικητές επιλέγονται με ένα μείγμα ψήφων από τα δύο, μεταφρασμένα σε πόντους από ένα σύστημα που προκαλεί σύγχυση ακόμη και για τους οπαδούς της Eurovision. Ο αγώνας με τους περισσότερους πόντους κερδίζει και η χώρα του μπορεί να διαγωνιστεί την επόμενη χρονιά.

Η Φινλανδία είναι το φαβορί στις αποδόσεις του στοιχήματος με το “Liekinheitin”, ή “Flamethrower”, ένα φλογερό ντουέτο ανάμεσα στα φωνητικά του ποπ σταρ Pete Parkkonen και τα φωνητικά της κλασικής βιολονίστριας Linda Lampenius.

Η Eurovision μπορεί να επιφέρει εκπλήξεις

“Η Eurovision δεν ήταν ποτέ πραγματικά ένας διαγωνισμός για μεγάλα αστέρια. Ήταν σε μεγάλο βαθμό ένας διαγωνισμός για αουτσάιντερ”, δήλωσε ο ιστορικός της Eurovision, Dean Vuletic. “Στους ανθρώπους αρέσει να βλέπουν το αουτσάιντερ στη σκηνή. Τους αρέσει ο καλλιτέχνης που φτιάχνεται στη σκηνή ή ένας καλλιτέχνης από μια μικρότερη, φτωχότερη χώρα στη σκηνή.”

Οι διαδηλώσεις στους δρόμους ενάντια στη συμπερίληψη από το Ισραήλ στη διεξαγωγή του πολέμου κατά της Χαμάς στη Γάζα ήταν μικρότερες στη Βιέννη από ό,τι στην Διαγωνισμός 2024 στο Μάλμε της Σουηδίας και την περσινή εκδήλωση στη Βασιλεία της Ελβετίας.

Εκατοντάδες παρέλασαν κοντά στο Concours Arena πριν από τον τελικό του Σαββάτου, κάποιοι κρατώντας πλακάτ που έγραφαν «Block Eurovision». Φιλοπαλαιστινιακές ομάδες διοργάνωσαν επίσης μια υπαίθρια συναυλία την Παρασκευή με το πανό «Καμία σκηνή για τη γενοκτονία».

«Η πρόσκληση του Ισραήλ σε μια τόσο όμορφη σκηνή όπως η σκηνή του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision είναι προσβολή για όλους εκείνους τους ανθρώπους που πιστεύουν στην ανθρωπιά, που πιστεύουν στην αγάπη και την ενότητα», δήλωσε ο Κονγκολέζος-Αυστριακός καλλιτέχνης Patrick Bongola, ένας από τους διοργανωτές.

Το μποϊκοτάζ των πέντε εθνών είναι ένα χτύπημα εσόδων και τηλεθέασης για μια εκδήλωση που οι διοργανωτές λένε ότι παρακολούθησαν 166 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πέρυσι. Το φετινό πεδίο των 35 συμμετεχόντων είναι το μικρότερο από το 2003.

Παρ ‘όλα αυτά, η Eurovision κοιτάζει την επέκταση, με ένα spin-off Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision στην Ασία που λαμβάνει χώρα στην Μπανγκόκ τον Νοέμβριο.

Ο διευθυντής της Eurovision Μάρτιν Γκριν προέτρεψε τους θεατές να αφήσουν στην άκρη την πολιτική και να απολαύσουν το «λαμπρό, υπέροχο, εγκάρδιο σόου» που είναι ο μεγάλος τελικός του διαγωνισμού.

Ο Vuletic λέει ότι η πολιτική αντιπαράθεση δεν είναι κάτι καινούργιο. Το πρώτο μποϊκοτάζ της Eurovision ήταν το 1969, κατά ειρωνικό τρόπο, από την Αυστρία, η οποία αρνήθηκε να στείλει αντιπροσωπεία Ισπανία υπό τον δικτάτορα Φραγκίσκο Φράνκο.

«Έχουμε δει πολύ πολιτικοποιημένες εκδόσεις του διαγωνισμού στο πρόσφατο παρελθόν», είπε ο Vuletic, συμπεριλαμβανομένου του διαγωνισμού του 2009 στη Ρωσία, της σειράς του Αζερμπαϊτζάν ως οικοδεσπότης το 2012 και του διαγωνισμού του 2024 στη Σουηδία, μέσω διαμαρτυριών και αποβολής ενός διαγωνιζόμενου μετά από έναν καυγά στα παρασκήνια.

«Όλοι τους βυθίστηκαν εντελώς σε πολιτικές διαμάχες, αλλά η Eurovision συνεχίζεται», είπε.

Η Eurovision μεταδίδεται στους εθνικούς ραδιοτηλεοπτικούς φορείς στις συμμετέχουσες χώρες, στο Peacock στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο κανάλι της Eurovision στο YouTube σε πολλές περιοχές.

Οι θεατές στις συμμετέχουσες χώρες μπορούν να ψηφίσουν έως και 10 φορές μέσω τηλεφώνου ή SMS κατά τη διάρκεια και για μικρό χρονικό διάστημα μετά τη μετάδοση, αλλά δεν μπορούν να ψηφίσουν υπέρ της πράξης της χώρας τους. Οι θεατές στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε άλλες μη συμμετέχουσες χώρες μπορούν να ψηφίσουν ηλεκτρονικά στη διεύθυνση www.esc.vote.