Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν ήταν ποτέ κάποιος που ακολουθεί τους κανόνες.
Είτε ασκεί πίεση σε εργολάβους ως κατασκευαστής ακινήτων, αψηφώντας δικαστικές εντολές που αντιπαθούσε ως πρόεδρος είτε χρησιμοποιεί το Οβάλ Γραφείο για να επεκτείνει κατά πολύ την οικογενειακή του περιουσία, η κατευθυντήρια αρχή του Τραμπ συνοψίζεται σε έναν απλό αλλά ακλόνητο υπολογισμό: Τι είναι αυτό για μένα;
Ο Τραμπ δεν είναι φοιτητής ιστορίας. Ήταν γνωστό ότι ήταν αλλεργικός στα βιβλία. Γνωρίζει όμως ότι οι ενδιάμεσες εκλογές όπως αυτή του Νοεμβρίου, με ελάχιστες εξαιρέσεις, είναι άσχημες για το κόμμα που έχει τον πρόεδρο.
Με τον έλεγχο της Βουλής – και την ουσιαστικά απεριόριστη εξουσία του Τραμπ – να κρέμεται από ένα λεπτό πέπλο, υπολόγισε σωστά ότι, εκτός και αν συνέβαινε κάτι εξαιρετικό, οι Ρεπουμπλικάνοι ήταν σχεδόν βέβαιο ότι θα έχαναν την εξουσία αυτό το φθινόπωρο.
Οπότε στην πραγματικότητα παραβίασε τους κανόνες.
Συνήθως, οι περιφέρειες του Κογκρέσου της χώρας επανασχεδιάζονται κάθε δέκα χρόνια, με βάση υπολογισμούς που βασίζονται στην απογραφή και τις πληθυσμιακές αλλαγές κατά την τελευταία δεκαετία. Αντίθετα, ο Τραμπ έπεισε τον Ρεπουμπλικανό Κυβερνήτη του Τέξας Γκρεγκ Άμποτ να εγκαταλείψει τον πολιτικό χάρτη της πολιτείας και να χαράξει εκ νέου τις γραμμές του Κογκρέσου για να εξαλείψει τους Δημοκρατικούς και να βελτιώσει τις πιθανότητες των Ρεπουμπλικανών να κερδίσουν έως και πέντε έδρες στη Βουλή.
Η ιδέα είναι να δημιουργηθεί ένα μικρό περιθώριο αναπνοής, καθώς οι Δημοκρατικοί χρειάζεται μόνο να κερδίσουν τρεις έδρες για να πάρουν τον έλεγχο της Βουλής.
Σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, ο Δημοκρατικός κυβερνήτης της Καλιφόρνια, Γκάβιν Νιούσομ, απάντησε με τις δικές του κομματικές παρενοχλήσεις. Συγκέντρωσε τους ψηφοφόρους για να περάσει ένα μέτρο ψηφοδελτίων, Πρόταση 50, που αναμόρφωσε τον πολιτικό χάρτη της πολιτείας για να εξαλείψει τους Ρεπουμπλικάνους και να ενισχύσει τις προοπτικές των Δημοκρατικών να κερδίσουν έως και πέντε έδρες.
Μετά ήρθε η πλημμύρα.
Σε περισσότερες από δώδεκα πολιτείες, οι νομοθέτες αναζητούν τρόπους να αλλάξουν τους χάρτες του Κογκρέσου για να ενισχύσουν τους δικούς τους υποψηφίους, να υποστηρίξουν ένα άλλο κόμμα και να κερδίσουν έδρες στη Βουλή τον Νοέμβριο.
Μερικές από αυτές τις προσπάθειες συνεχίζονται, συμπεριλαμβανομένης της Βιρτζίνια, όπου, όπως η Καλιφόρνια, ζητείται από τους ψηφοφόρους να τροποποιήσουν το σύνταγμα της πολιτείας για να επιτρέψουν στους Δημοκρατικούς να χαράξουν εκ νέου τις πολιτικές γραμμές πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές. Οι έκτακτες εκλογές έχουν προγραμματιστεί για τις 21 Απριλίου.
Αλλά καθώς οι πρώτες ψηφοφορίες του 2026 ξεκινούν στο Αρκάνσας, τη Βόρεια Καρολίνα και το Τέξας την Τρίτη, οι γενικές γραμμές του χάρτη της Βουλής και οι συνέπειες όλων αυτών των κομματικών μηχανορραφιών γίνονται πιο ξεκάθαρες. Το πιθανό αποτέλεσμα είναι μια εθνική κομματική μετατόπιση με ανεπαρκή αριθμό εδρών.
Η ανεξάρτητη, μη κομματική Πολιτική Έκθεση Cook, η οποία έχει ιστορικό καλών εκλογικών προβλέψεων για δεκαετίες, ανέφερε ότι το πιο πιθανό αποτέλεσμα είναι η απόλυτη ήττα. «Η ουσία», είπε η Erin Covey, η οποία αναλύει τις κούρσες του House για το Cook Report, «είναι ότι αυτό δεν ωφελεί πραγματικά κανένα από τα δύο μέρη».
Λαμπρά.
Είναι πολύς χρόνος και ενέργεια που χάνεται.
Ας ρίξουμε μια γρήγορη ματιά στους χάρτες και στα μαθηματικά και ξέρουμε ότι φυσικά δεν υπάρχουν εγγυήσεις εκλογών.
Στο Τέξας, για παράδειγμα, σχεδιάστηκαν νέες περιφέρειες της Βουλής, υποθέτοντας ότι η υποστήριξη των Λατίνων για τους Ρεπουμπλικάνους υποψηφίους θα ήταν ίδια με αυτή του Τραμπ το 2024. Αλλά αυτό γίνεται λιγότερο σίγουρο δεδομένης της αντίδρασης ενάντια στις σκληρές πολιτικές επιβολής της μετανάστευσης του Τραμπ. Πολλαπλές δημοσκοπήσεις έδειξαν μια απότομη μείωση της υποστήριξης των Λατίνων προς τον πρόεδρο, κάτι που θα μπορούσε να βλάψει τις ψήφους των Ρεπουμπλικανών υποψηφίων.
Αλλά ας υποθέσουμε ότι οι Ρεπουμπλικάνοι του Τέξας κερδίζουν πέντε έδρες όπως αναμενόταν, ενώ οι Δημοκρατικοί της Καλιφόρνια τις πέντε έδρες που σχεδίασαν. Το αποτέλεσμα δεν θα είναι καθαρή αλλαγή.
Κατά τα άλλα, στο καλύτερο σενάριο για κάθε κόμμα, τέσσερις έδρες της Βουλής που κέρδισαν οι Δημοκρατικοί στη Βιρτζίνια θα αντισταθμίζονταν από τέσσερις έδρες της Βουλής που κέρδισαν οι Ρεπουμπλικάνοι στη Φλόριντα.
Αυτό επέτρεψε στο κόμμα να επιτύχει κάποια αποτελέσματα εδώ κι εκεί. Τα κέρδη των Ρεπουμπλικανών στο Οχάιο, τη Βόρεια Καρολίνα και το Μιζούρι συνολικά περίπου τέσσερις έδρες, οι οποίες μπορεί να αντισταθμιστούν από τα κέρδη των Δημοκρατικών από μία έδρα στη Νέα Υόρκη, το Μέριλαντ και τη Γιούτα.
(Το τελευταίο δεν είναι αποτέλεσμα νομοθετικού χάους, αλλά μάλλον ένας δικαστής που πετάει έναν ανακριβή χάρτη που πέρασε από τους Ρεπουμπλικάνους της Γιούτα, οι οποίοι αγνόησαν ένα εγκεκριμένο από τους ψηφοφόρους μέτρο που αποσκοπούσε στην αποτροπή αυτού του είδους σκληρού κομματισμού. Μια νεοδημιουργηθείσα περιφέρεια που περιλαμβάνεται εξ ολοκλήρου στην κομητεία Salt Lake με τους Δημοκρατικούς φαίνεται βέβαιο ότι θα ακολουθήσει τη δημοκρατική οδό τον Νοέμβριο).
Εν ολίγοις, είναι εύκολο να χαρακτηρίσουμε τις πολιτικές προσπάθειες του Τραμπ, του Άμποτ, του Νιούσομ και άλλων ως που παράγουν τόσο πολύ ήχο και οργή ενώ στην πραγματικότητα δεν παράγουν σχεδόν τίποτα.
Δεν είναι όμως έτσι.
Η εκστρατεία γύρω από την Πρόταση 50 έδωσε στον Newsom μια τεράστια πολιτική ώθηση, ενισχύοντας τη θέση του μεταξύ των Δημοκρατικών, αυξάνοντας σημαντικά το εθνικό του προφίλ και, ειδικά για τις προεδρικές του ελπίδες για το 2028, βοηθώντας τον κυβερνήτη να δημιουργήσει μια σημαντική εθνική βάση συγκέντρωσης κεφαλαίων.
Με το βαθύ κόκκινο της Ιντιάνα, οι Ρεπουμπλικάνοι αρνήθηκαν να λυγίσουν υπό την έντονη πίεση του Τραμπ, του αντιπροέδρου Βανς και άλλων ηγετών κομμάτων να σχεδιάσουν εκ νέου τους χάρτες του Κογκρέσου της πολιτείας και να δώσουν στους Ρεπουμπλικάνους τον έλεγχο και των εννέα εδρών της Βουλής. Αυτό δείχνει ότι ακόμη και ο Σβενγκαλικός έλεγχος του Τραμπ στο κόμμα του έχει τα όριά του.
Αλλά το μεγαλύτερο αντίκτυπο είναι επίσης το πιο διαβρωτικό.
Χαράζοντας εκ νέου πολιτικές γραμμές για να προκαθορίσουν την έκβαση των αγώνων της Βουλής, οι πολιτικοί καθιστούν πολλούς ψηφοφόρους άσχετους και ξεπερασμένους. Εκατομμύρια Δημοκρατικοί στο Τέξας, Ρεπουμπλικάνοι στην Καλιφόρνια και παρτιζάνοι σε άλλες πολιτείες ουσιαστικά στερήθηκαν το δικαίωμα του δικαιώματος και οι φωνές τους φίμωσαν. Οι ψήφοι τους ανακλήθηκαν και ακυρώθηκαν.
Με λίγα λόγια, ξεκινώντας από τον Τραμπ, οι πολιτικοί έδωσαν το μεσαίο δάχτυλο σε μια μεγάλη μερίδα του αμερικανικού εκλογικού σώματος.
Είναι λοιπόν περίεργο που τόσοι πολλοί ψηφοφόροι περιφρονούν τους πολιτικούς και το πολιτικό μας σύστημα;
Σύνδεσμος πηγής: www.latimes.com