«Fútbol Is Life» στο LACMA: μικρές στιγμές Μουντιάλ γεμάτες ιδιοσυγκρασία

Ο Lyndon J. Barrois Sr. ήξερε πάντα ότι ήθελε να γίνει καλλιτέχνης, ακόμη και ως παιδί.

Από το να φτιάχνει φιγούρες από τσίχλες κολλημένες κάτω από τα στασίδια της εκκλησίας του καθολικού σχολείου του αφού χρειάστηκε να τις ξύσει ως τιμωρία από τους δασκάλους μέχρι να μαζέψει τις πεταμένες τσίχλες της μητέρας του, ο Μπαρουά ένιωσε μια δημιουργική φαγούρα για να φτιάξει κάτι από το τίποτα.

«Είχα δει πάρα πολλή τέχνη (και σκέφτηκα από μέσα μου), «Κάποιος έπρεπε να το κάνει αυτό, γιατί όχι εγώ;» είπε ο Μπαρουά με ένα γέλιο. “Πάντα ονειρευόμουν να το κάνω αυτό. Άλλα παιδιά έπαιζαν με το Play-Doh. Έφτιαχνα πράγματα με ό,τι μπορούσα, όπως πηλό, αλουμινόχαρτο και πεταμένα καλώδια τηλεφώνου.”

Τώρα, ο 61χρονος ντόπιος από τη Νέα Ορλεάνη κάνει το ντεμπούτο του τελευταίου του έργου στο Μουσείο Τέχνης της Κομητείας του Λος Άντζελες:Το ποδόσφαιρο είναι ζωή.» Προβάλλει μερικά από τα πιο εμβληματικά έργα και πολιτικές στιγμές στην 95χρονη ιστορία του Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA, έρχεται στο Λος Άντζελες αυτό το καλοκαίριμε «μέτρια» συσκευασία τσίχλας.

Ο Barrois και η επιμελήτρια της LACMA Britt Salvesen συγκέντρωσαν 60 έργα, συμπεριλαμβανομένων 40 βινιέτες από προηγούμενα Παγκόσμια Κύπελλα και τέσσερις μικρού μήκους κινουμένων σχεδίων, συμπεριλαμβανομένης της ταινίας “Μπαλέτο ποδοσφαίρου”, που αναδημιουργεί 21 διάσημες σκηνές σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου 50 ιντσών.

Μια μεγάλης κλίμακας προβολή μινιατούρας Γάλλου ποδοσφαιριστή Kylian Mbappe κρέμεται στον τοίχο. Δύο αντίγραφα σε φυσικό μέγεθος του Αργεντινού Lionel Messi και Η Βραζιλιάνα Marta Vieira da Silva κρέμονται από το ταβάνι, το πρώτο στο είδος τους για τον καλλιτέχνη, που δημιούργησε μινιατούρες του θρύλου του NBA Κόμπι Μπράιαντ και αστέρι του NFL Πάτρικ Μαχόμες.

Η έκθεση έχει σχεδιαστεί ως χώρος παιχνιδιού.

«Θέλαμε πραγματικά να δημιουργήσουμε αυτό το περιβάλλον όπου θα νιώθετε σαν να βρίσκεστε σε έναν ξεχωριστό κόσμο και ο συνάδελφός μου Darwin Hu είχε προσωπικό και δημιουργικό ενδιαφέρον για αυτό», είπε ο Salvesen στους Times. “Έκανε πολλή οπτική έρευνα σε γήπεδα ποδοσφαίρου σε σχολεία και φυλακές, όπου τα γήπεδα ήταν αυτοσχέδια στους διαθέσιμους χώρους. Θέλαμε να τυλίξουμε τις γραμμές γύρω από τους τοίχους και να πάρουμε το γρασίδι. Η αίσθηση του χώρου αλλάζει όταν πηγαίνεις από ένα σκληρό πάτωμα σε ένα πιο μαλακό.”

Τα «πορτρέτα» μιας ίντσας του Barrois είναι προσεκτικά ζωγραφισμένα για να αποτυπώνουν ακόμη και την παραμικρή λεπτομέρεια. Η πλειονότητα των εγκαταστάσεων περιλαμβάνει έναν καθρέφτη, που επιτρέπει στον θεατή να δει τον εαυτό του ως μέρος των στιγμών «παγωμένες στο χρόνο», είπε.

Συνολικά 325 μεμονωμένοι μικροποδοσφαιριστές και ποδοσφαιριστές, συμπεριλαμβανομένου του Πορτογάλου Κριστιάνο Ρονάλντο, έχουν συμπεριληφθεί στην παράσταση.

«Μου άρεσε να φτιάχνω τα γλυπτά τόσο πολύ που όταν τελείωσα ήταν σαν να χτυπάω σε τοίχο μετά από τόση αδρεναλίνη», είπε ο Barrois. “Τώρα μπορούμε να το βάλουμε. Εγκαταστήστε το. Μόλις αρχίσετε να βλέπετε όλα τα πράγματα που οραματιστήκαμε να ζωντανεύουν. Μου αρέσει αυτό (τα πράγματα).”

Πριν ασχοληθεί με τη γλυπτική, ο Barrois «έκανε πολλή έρευνα, πολύ διάβασμα, (κοιτάζοντας) φωτογραφία και βίντεο». Μαζί με έναν φίλο του επισκέφτηκαν ξανά τα πιο διάσημα έργα και ερεύνησαν την ιστορία γύρω από το Παγκόσμιο Κύπελλο, που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1930 και πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών του 1970.

«Ήθελα απλώς να πω μια ιστορία για την πολιτική που εμπλέκεται, όπως το 1938, η γερμανική ομάδα ήταν όλες Ναζί, και έδωσαν τον χαιρετισμό, και μέχρι το 2022 η γερμανική ομάδα θα έχει τα ανθρώπινα δικαιώματα στα μπλουζάκια της», είπε ο Barrois. “Είχαμε επίσης το Iranian Women’s Project. Όλα αυτά συνέβαιναν σε μια τόσο τεράστια πλατφόρμα. Επομένως, ήταν μια δύσκολη διαδικασία επεξεργασίας να περιοριστεί σε 40.”

Ο Barrois πέρασε επτά μήνες για να ολοκληρώσει τα κομμάτια του.

Η επιμελήτρια Sandra Jackson-Dumont, πρώην διευθύντρια και διευθύνουσα σύμβουλος του Μουσείου Αφηγηματικής Τέχνης Lucas, επικρότησε τη χρήση περιτυλίγματος τσίχλας από τον Barrois.

«Μου αρέσει που ο Λίντον χρησιμοποιεί υλικά που είναι μέρος της καθημερινότητάς μας, που θεωρούμε δεδομένα και τα πετάμε», είπε ο Τζάκσον. «Χρησιμοποιεί αυτά τα υλικά για να φτιάξει κάτι δημιουργικό».

Ο Barrois περιτριγυρίστηκε από οικογένεια και φίλους, οι περισσότεροι από τους οποίους μεγάλωσαν με τον καλλιτέχνη, κατά τη διάρκεια της προεπισκόπησης της έκθεσης. Ο Dany Wilson, ο οποίος πήγε στο δημοτικό σχολείο με τον Barrois, είπε ότι ήταν «περήφανος για αυτόν».

Η έκθεση παρουσιάζει επίσης έργα του επιστήμονα Harold Edgerton και του φωτογράφου Eadweard Muybridge που εξερευνούν την ιστορία των μελετών κίνησης και της φωτογραφίας time-lapse.