Στη μάχη για τα σκοτεινά άλογα του Παγκοσμίου Κυπέλλου, είναι η Κολούμπια που καλπάζει προς το εργοστάσιο κόλλας, ενώ η Ελβετία βρίσκεται στον δρόμο της για τον πρώτο της προημιτελικό μετά από 72 χρόνια.
Αυτό είναι ειρωνικό γιατί τόσο κράτησε η ισοπαλία χωρίς τέρματα στο Βανκούβερ πριν φτάσουμε στη διαδικασία των πέναλτι που φαινόταν αναπόφευκτη από το ημίχρονο.
Η Ελβετία ήταν σίγουρα η πιο ευγνώμων για τα πέναλτι, κάτι που είναι κατανοητό δεδομένης της περιορισμένης ροής παιχνιδιού και των τραυματισμών που έσβησαν την επιθετική σπίθα της.
Μετά την ήττα Στο στόχαστρο της Νιούκαστλ ο Γιόχαν Μαντζάμπι και ο Ρούμπεν Βάργκας, ίσως οι δύο πιο δημοφιλείς αστέρες τους μέχρι σήμερα, λόγω τραυματισμών στην προπόνηση, ήταν λογικό για τους Ελβετούς να το τηρήσουν αντί να υπερασπιστεί μια από τις πιο τσιμπημένες άμυνες του τουρνουά.
Η έλλειψη επιθετικής δύναμης της Κολομβίας δεν οφειλόταν σε έλλειψη πρόθεσης. Η ομάδα του Νέστορα Λορέντζο προσπάθησε, όπως πάντα, να πάει το παιχνίδι στον αντίπαλο, αλλά για άλλη μια φορά έπρεπε να πληρώσει για την έλλειψη των απαραίτητων δυνατοτήτων για να συμπληρώσει την αμυντική της στιβαρότητα.
Η Κολομβία αποχωρεί αφού δεν σκόραρε σε 420 λεπτά από το 3-1 επί του Ουζμπεκιστάν. Αλλά από εκείνη την εναρκτήρια νίκη, έχουν σκοράρει μόλις δύο φορές σε τέσσερα παιχνίδια, παρά το μέσο όρο 2,0 ανά παιχνίδι.
Αυτό μειώθηκε σχεδόν στο μισό από την Ελβετία στο 1,03, ένα νούμερο που ενισχύθηκε μόνο από το δώρο κάποιων καθαρών ανοίγματος στην παράταση, καθώς οι Ελβετοί ήταν κουρασμένοι και οι αλλαγές στην Κολομβία έδιναν περισσότερη πρόθεση.
Ωστόσο, ο τερματισμός τους δεν αξίζει έναν προημιτελικό. Μέχρι στιγμής, μόνο το Βέλγιο έχει επιχειρήσει περισσότερα σουτ από τα 94 της Κολομβίας. Ωστόσο, είκοσι χώρες έχουν σκοράρει περισσότερα γκολ, καθιστώντας την Κολομβία το σκοτεινό άλογο που δεν μπορεί να χτυπήσει την πόρτα του αχυρώνα.
Ο Jaminton Campaz έχασε την καλύτερη του ευκαιρία στο δεύτερο ημίχρονο της παράτασης, καθώς η κούραση κέρδισε τον Granit Xhaka. Αλλά ο αναπληρωματικός δεν κατάφερε καν να χτυπήσει το στόχο, όπως και ο Λουίς Σουάρες όταν πήρε και αυτός τη μπάλα από τον Τζάκα στην ώρα. Όμως, ο επιθετικός της Σπόρτινγκ Λισαβόνας, φρέσκος από τα 38 γκολ της περασμένης σεζόν, κατηγόρησε ένα ανύπαρκτο κομμάτι για το άθλιο τελείωμά του.
Η Ελβετία αποτελούσε ακόμη λιγότερο απειλή – σχεδόν εκ του σχεδιασμού. Με τον Manzambi στο γόνατο και τον Vargas να είναι κατάλληλος μόνο για καμέο, το να μην χάνει παρά να κερδίζει έγινε το Plan A του Murat Yakin για να φτάσει στους τελευταίους οκτώ για πρώτη φορά από το 1954, το οποίο λειτούργησε καθώς ο Βάργκας χάιδεψε το νικητήριο πέναλτι.
Αυτό δίνει στην Ελβετία τέσσερις ημέρες για να εργαστεί στο Manzambi. Δεν είναι ξεκάθαρο αν ο 20χρονος είναι ακόμα μια διαγραφή για τον προημιτελικό απέναντι στους κατόχους, αλλά χωρίς τα τρεξίματά του από βαθιά για να υποστηρίξει τον Breel Embolo, τότε μπορεί να μην έχει σημασία. Η Αργεντινή έχει τους δύο «χειρότερους και καλύτερους κεντρικούς αμυντικούς» στον κόσμο.
Με τον Λιονέλ Μέσι να φαίνεται ότι θέλει να γράψει περισσότερη ιστορία στο Παγκόσμιο Κύπελλο, η Ελβετία δεν μπορεί πλέον να βασίζεται στους αντιπάλους της για να σαμποτάρουν τον εαυτό τους όπως έκανε η Κολομβία με τον τερματισμό της.
Ο Μέσι και η Αργεντινή ήταν ήδη ψηλά στη ζωή το απόγευμα της Τρίτης και η προοπτική των Ελβετών να ενωθούν μαζί τους στο Κάνσας Σίτι θα ενισχύσει περαιτέρω την υψηλή τους διάθεση.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Ο Μέσι και η Αργεντινή αποδίδουν ξανά καθώς αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο επιστρέφει στη φαντασία
Η Κολομβία, όσο ελαττωματική κι αν είναι, θα είχε θεωρηθεί από τους ιδιοκτήτες της ως η μεγαλύτερη απειλή. Η Κολομβία κέρδισε μία και ισοφάρισε μία από τις δύο αναμετρήσεις από τον τελικό του Κόπα Αμέρικα του 2024, όταν και πάλι είχε περισσότερη κατοχή και σουτ, αλλά δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί κανένα από τα δύο πλεονεκτήματα.
Τα ουδέτερα μέρη θα προτιμούσαν επίσης την προοπτική του χάους που υποσχέθηκαν η Κολομβία και η Αργεντινή από την πίεση που θα ήθελε να επιβάλει η Ελβετία στους κατόχους.
Αλλά η πρόοδος της Ελβετίας δεν χρειάζεται να την απολαμβάνουμε για να την θαυμάζουμε. Ωστόσο, εάν πρόκειται να παραταθεί, οι γιατροί τους πρέπει να κάνουν θαύματα στον Μαντζάμπι.
