Λοιπόν, ήταν σίγουρα ένας ποδοσφαιρικός αγώνας που έγινε.
Η Αγγλία είδε έναν πραγματικά εξαιρετικό αγώνα των 16 του Μουντιάλ Υπάρχουν 3-2 νικητές επί του Μεξικού στους Aztecaαλλά αυτό λέει μόνο ένα κλάσμα της ιστορίας ενός αγώνα που περιείχε μια κόκκινη κάρτα, δύο πέναλτι και ένα εκπληκτικό πίσω τακούνι από μια άμυνα των Three Lions που δεν έμοιαζε να το είχαν μέχρι στιγμής στο τουρνουά.
Ένα πραγματικά γελοίο θέαμα στις τέσσερις το πρωί. Αλλά και όμορφο.
Τζόρνταν Πίκφορντ
Απολύτως τεράστιο σε α παιχνίδι απαντήσεων κριτικού φαινόταν να το απολαμβάνει απίστευτα. Μια ωραία απόκρουση χαμηλά στα αριστερά του για να κρατήσει την κεφαλιά του Raul Jimenez έξω από την κάτω γωνία του μετά από 15 λεπτά και μετά μια άλλη ψηλή μπάλα στα δεξιά του από την ίδια πηγή σε εκείνη την τρελή περίοδο λίγο πριν το ημίχρονο. Αυτό ήταν λίγο πιο χολιγουντιανό από το πραγματικά λαμπρό πρώτο σώσιμο –το Gordon Banks του Pele για τη γενιά του TikTok– αλλά και τα δύο ήταν ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση αυτού που είχε η Αγγλία σε εκείνο το πυρετώδη στάδιο των διαδικασιών.
Δεν μπόρεσε να κάνει τίποτα για το πρώτο γκολ, το δεύτερο ήταν ένα πέναλτι όπου έχασε μια μάχη εξυπνάδας με τον Ραούλ Χιμένεθ και μετά πέρασε την υπόλοιπη προσπάθεια της Αγγλίας να τελειώσει το παιχνίδι παίρνοντας μια σειρά από σωστές αποφάσεις σχετικά με το πότε θα παίξει και τι να κάνει πότε το έκανε, και μας έδωσε επίσης μερικά παραδείγματα από το αγαπημένο μας κομμάτι της επιχείρησης Pickford: big that crazy in the stadium γνωρίζω ότι είναι πολύ μακριά από το στόχο. Ήρωας.
Οι συγγνώμες έρχονται ήδη.
Jarell Quansah
Τα πήγαινε απολύτως καλά. Μέχρι που δεν ήταν πια. Μια απελπισμένη και αχρείαστη πρόκληση που θα μπορούσε να έχει μόνο ένα αποτέλεσμα, όπου το άγγιγμα της μπάλας δικαίως δεν τον έσωσε από τη μοίρα που θα έπασχε πάντα μια απερίσκεπτη πρόκληση με καρφιά στην κνήμη ενός αντιπάλου.
Η κατάρα του δεξιού μπακ συνεχίζει να χτυπά την Αγγλία με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Δεν είμαι σίγουρος ότι ο Keir Starmer ή ο Andy Burnham ή όποιος είναι υπεύθυνος θα προσπαθήσει να πείσει τον Infantino να εγκαταλείψει το Quansah από αυτό.
Νίκο Ο’Ράιλι
Αναβλύζει όταν βυθίστηκε. Μην νομίζετε ότι ήταν μια κατάσταση «σώστε τον από τον εαυτό του», γιατί όλα φαινόταν προγραμματισμένα πριν αρχίσει να μπλέκει σε μπελάδες με τους Μεξικανούς, αλλά μάλλον τον έσωσε από τον εαυτό του.
Δεν είμαστε ακόμα πεπεισμένοι, προς το παρόν, ότι οι αμυντικοί και οι αμυντικοί της Αγγλίας τους δίνουν γενικά το δικαίωμα να παίξουν ως ελεύθερο αριστερό μπακ, αλλά εκτός αυτού του είδους των προσπαθειών back-to-the-(Wonder) wall, δεν είμαστε σίγουροι ότι η Αγγλία μπορεί να το κάνει πολύ διαφορετικά.
Ακόμα και το σουτ του που χτύπησε στο δοκάρι ουσιαστικά εκτράπηκε εκεί.
Έζρι Κόνσα
Πραγματικά δεν έχουμε ιδέα τι συνέβη με την Konsa κατά τη διάρκεια αυτού του τουρνουά. Φυσικά, ποτέ δεν πιστεύαμε ότι ήταν παγκόσμιος νικητής ή κάτι τέτοιο. Αλλά ένα συμπαγές, αξιόπιστο είδος για να παίξετε στη μέση της άμυνάς σας απέναντι σε μια αρκετά περιορισμένη κόντρα μέχρι στιγμής; Θα έπρεπε να ήταν καλό. Δεν ήταν καλό.
Για άλλη μια φορά αγωνίστηκε απελπισμένα ως κεντρικός αμυντικός, με την καλύτερη δουλειά του να έρχεται όταν ανακατεύτηκε σε δεξί μπακ μετά από κόκκινη κάρτα. Μέχρι το τέλος του τελείωσε το μάτι και, αν μη τι άλλο, εντάσσεται στις τάξεις εκείνων των οποίων η αφοσίωση στο να ρισκάρουν τα πάντα για τον σκοπό δεν μπορούσε να αμφισβητηθεί. Αν είχαμε κόψει μερικούς σταυρούς στην πηγή, όλες αυτές οι παρεμβάσεις μπορεί να ήταν απολύτως απαραίτητες, δεδομένης της σφαγής που ακολούθησε.
Marc Guehi
Έμοιαζε να διασκεδάζει όταν απλά ήρθε η ώρα να αμυνθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα με πολύ αγγλικό τρόπο. Υπάρχει κάτι που πρέπει να ειπωθεί για την απλότητα σε έναν περίπλοκο κόσμο.
Ρύζι Ντέκλαν
Του δόθηκε μια απίστευτα ηλίθια κράτηση για ψηλό πόδι σε εντελώς περιττό σημείο του γηπέδου στο πρώτο κιόλας λεπτό, αλλά λαμβάνοντας υπόψη όλα όσα ακολούθησαν, διαχειρίστηκε εξαιρετικά την κατάσταση. Μένει να δούμε πόσο έχει αδειάσει το ντεπόζιτο στα εκατό και πλέον λεπτά από εκείνο το πρώιμο λάθος, αλλά η Αγγλία δεν μπορεί να πάει χωρίς αυτόν σε ένα μεγάλο παιχνίδι, όπως έδειξε τέλεια εδώ.
Έλιοτ Άντερσον
Εξαιρετικό πρέσινγκ για να κερδίσει πίσω την κατοχή ψηλά στον αγωνιστικό χώρο και έβαλε την Αγγλία στο δρόμο της για το δεύτερο γκολ σε μια στιγμή που όλα έμοιαζαν πιθανά, αλλά υπήρχαν και λάθη σε μια εμφάνιση που δεν είχε τον συνήθη έλεγχο του.
Λέγοντας ότι όταν ο Τόμας Τούχελ θεώρησε ότι ήταν απαραίτητο να πάει σε μια δεύτερη πεντάδα, ήταν ο Άντερσον που γαντζώθηκε αντί για το κρατημένο και μαγειρεμένο ρύζι.
Μπουκάγιο Σάκα
Ήταν ξεκάθαρο ότι δεν λειτουργούσε με την πλήρη ευκρίνεια του αγώνα, ανεξάρτητα από το ύψος, αλλά έδειξε αρκετή προθυμία να προχωρήσει μπροστά και πίσω και η σέντρα με την οποία ο Jude Bellingham άνοιξε το σκορ ήταν υπέροχη. Μπορεί να μην είναι στα καλύτερά του, αλλά και πάλι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Αγγλία δείχνει απλώς καλύτερη ομάδα όταν είναι στο γήπεδο, είτε είναι βασικός είτε τερματιστής. Αλλά έπρεπε να θυσιαστεί μετά τη στιγμή της τρέλας του Κουάνσα, όταν η Αγγλία αναγκάστηκε να επικεντρωθεί εκ νέου και να συνεχίσει να παλεύει για τη ζωή της.
Άντονι Γκόρντον
Έμοιαζε η πιο πιθανή διαδρομή της Αγγλίας στα πρώτα στάδια με μερικά εντυπωσιακά τρεξίματα που απαιτούν κόρνερ και αρκετή ικανότητα στο να κρατάς την μπάλα στο παιχνίδι, ακολουθούμενη από μια ήμερη σέντρα κατευθείαν στον Raul Rangel.
Ολοκλήρωσε το καλύτερο παιχνίδι του για την Αγγλία κερδίζοντας αυτό το κρίσιμο πέναλτι για το τρίτο. Παρεμπιπτόντως, ήταν ακριβώς το ίδιο πέναλτι με το πέναλτι που δεν πήρε ο Χάρι Κέιν εναντίον της ΛΔ Κονγκό. Η κρίσιμη διαφορά είναι ότι, σε αντίθεση με τον Κέιν, ο Γκόρντον μπόρεσε να αποφύγει να στήσει το καταδυτικό animation κατά την πτώση του. Παραμένουμε ξεκάθαροι ότι κάθε φορά που ένας τερματοφύλακας βγαίνει έτσι και δεν παίρνει την μπάλα, είναι πέναλτι και ότι η «έναρξη επαφής» είναι απόλυτη ανοησία που έχει σχεδιαστεί για να μετατρέπει μια απλή απόφαση σε θέμα γνώμης.
Judas Bellingham
Όμορφο, απλά κόβει την ανάσα. Ουσιαστικά είχε ένα χατ-τρικ στο πρώτο ημίχρονο με τα δύο του γκολ και μια εξωφρενική αποβολή για να αποτρέψει το Μεξικό από το να κάνει το 2-2 σε αυτό που φαινόταν τότε σαν ένα απίστευτα τεταμένο παιχνίδι, αλλά ένα ευχάριστο περίπατο στο πάρκο από το βροντερό χάος εκείνου του δεύτερου ημιχρόνου.
Ένας αναπόφευκτα μικρότερος ρόλος σε εκείνο το δεύτερο ημίχρονο για όλους τους επιθετικούς παίκτες της Αγγλίας, αλλά και πάλι εμπλεκόμενοι σε απολύτως τα πάντα. Θυμάστε όταν ήταν ένας διχαστικός σολίστ; Καλές εποχές.
Χάρι Κέιν
Άλλο ένα γκολ νοκ άουτ για τον άνθρωπο που σκοράρει μόνο στατιστικά στους αγώνες των ομίλων, αλλά ήταν πέναλτι, έτσι δεν είναι; Δεν μετράει πραγματικάπαρόλο που σήμαινε τα πάντα. Οδήγησε επιβλητικά τη γραμμή μέχρι την καθυστερημένη απόσυρσή της, όταν η Αγγλία τοποθέτησε όλα τα αυγά της σταθερά στο καλάθι του ‘scramble over the line in normal time’.
Το αποκορύφωμα της απόδοσής του ήταν η ασίστ για το δεύτερο του Bellingham. Ο Bellingham και ο Kane μπορεί να είναι οι μόνοι δύο άνθρωποι στη γη που δεν πίστευαν ότι ο Kane θα πυροβολούσε εκεί.
Λίγη ατυχία με το πέναλτι που πήρε? Το ήταν μια τιμωρία, αλλά είναι επίσης μια τιμωρία που ποτέ δεν θα είχε δοθεί ή δεν θα είχε παραπονεθεί, προτού αναθέσουμε τόσο αξιολύπητα το παιχνίδι μας στους σπασίκλες και τους τεχνικούς για να μικροδιαχειρίζονται και να ελέγχουν τα πάντα για κάθε μικρό πράγμα.
Υπέροχη συνέντευξη μετά τον αγώνα, με το 3% της φωνής του να παραμένει ανέπαφο. Πάει αυτός και η Αγγλία.
Αναπληρωματικοί
John Stones (για Saka, 57)
Ο Guehi και ειδικά οι συνεχείς αγώνες του Konsa στη μέση της άμυνας της Αγγλίας εγείρουν εύλογα ερωτήματα σχετικά με το πόσο έτοιμος θα μπορούσε να είναι ο Stones, αλλά εδώ έπρεπε να κάνει μια πολύ συγκεκριμένη δουλειά σε πολύ συγκεκριμένες συνθήκες και το έκανε θαυμάσια καλά.
Η Αγγλία αμύνθηκε πολύ καλά όταν αποφάσισε ότι η άμυνα ήταν το μόνο που επρόκειτο να κάνει και ο Στόουνς ήταν τόσο καλός όσο κανένας.
Djed Spence (για τον O’Reilly, 74)
Μια πραγματικά λαμπρή και ζωτική παράσταση. Ένα πλεονέκτημα του να έχεις έναν αμυντικό που μπορεί να αμυνθεί πραγματικά και που προσφέρει πολύ μικρή πρόοδο είναι ότι κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου τουρνουά μερικές φορές πρέπει να αφιερώσεις πολύ χρόνο απλώς αμυνόμενος και να μην προχωρήσεις.
Όταν εισήχθη, κόπηκαν πολλά από την πηγή, καθώς υποψιαζόμασταν ότι ήταν ένα κατ’ όνομα αριστερό μπακ στην πεντάδα μπακ της Αγγλίας σε αυτά τα εξαιρετικά αγχωτικά τελευταία λεπτά, και έκανε ένα εκπληκτικό και κρίσιμο τάκλιν ιδιαίτερα. Χρειάστηκε να τα βάλει με πολλά άδικα πράγματα σε αυτό το τουρνουά και είμαστε ασυγκίνητα ευχαριστημένοι που μπόρεσε να παίξει τόσο σημαντικό ρόλο στον τρόπο με τον οποίο η Αγγλία είδε αυτή τη νίκη.
Νταν Μπερν (για τον Άντερσον, 74)
Σε μεγάλο βαθμό όμορφο και υπέροχα μεγάλο. Είχαμε ήδη αστειευτεί εδώ για το πώς η Αγγλία έπρεπε να φέρει στον 1114 Dan Burns, αλλά μερικές φορές σε αυτά τα τελευταία λεπτά ήταν πραγματικά σαν να το έκαναν.
Αυτό που έχει είναι ένα πολύ ιδιαίτερο σύνολο δεξιοτήτων, που έχει αποκτηθεί σε μια πολύ μεγάλη καριέρα, που τον κάνει εφιάλτη για μια ομάδα που συνεχίζει να προσπαθεί να εκτοξεύσει την μπάλα στην περιοχή του πέναλτι.
Είναι αδύνατο να πούμε ότι ένα παιχνίδι τόσο παράλογο –ένα παιχνίδι που σίγουρα τελικά πλησίασε το καθεστώς της «δικής του σελίδας στη Wikipedia»- θα μπορούσε να έχει μια καθοριστική εικόνα. Αλλά αν έπρεπε να διαλέξουμε ένα, θα μπορούσαμε κάλλιστα να πάμε αθόρυβα για τον Μπερν και, χωρίς κανένα δισταγμό, να βάλουμε το κεφάλι του σταθερά και με επιτυχία στο λάκτισμα από πάνω του Ραούλ Χιμένεθ.
Μόργκαν Ρότζερς (για τον Κέιν, 90)
Μπήκε για να προσπαθήσει να εκτονώσει την πίεση με οποιονδήποτε δυνατό τρόπο, με τον Κέιν να ξεμένει από ζουμί και κανείς να μην μπορεί να σταματήσει το παιχνίδι να είναι άμυνα εναντίον επίθεσης σε εκείνο το σημείο.
Έκανε μια άχαρη αλλά κρίσιμη δουλειά πολύ καλά, πολλές φορές έφαγε μερικά πολύτιμα δευτερόλεπτα με τα μικρά ψίχουλα υπηρεσίας με τα οποία έπρεπε να τραφεί.
