Η παράδοση της Αγγλίας στον ημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου δεν είχε καμία σχέση με το «DNA» της. οφειλόταν σε ένα πρόβλημα που συνόψισε ο Χάρι Κέιν.
Στείλτε τις σκέψεις σας στο theeditor@football365.com.
Ναι, δίκαιο παιχνίδι
Δεν όλες οι βαθμολογίες παικτών και τα συμπεράσματα για τις επιλογές τους για την Αγγλία λίγο πρόωρα; Έχουμε ακόμα ένα παιχνίδι με τη Γαλλία όπου κάποιος μπορεί να σκοράρει ή να κάνει ένα υπέροχο παιχνίδι και να ενισχύσει τη φήμη του, σωστά;
Ο Paul στην Αμερική (ίσως δεν τον παρακολουθεί κανείς, αλλά εξακολουθώ να ενδιαφέρομαι)
Ακόμα πιστεύουμε
έρχεται σπίτι,
έρχεται σπίτι,
έρχεται…
Επιστρέφοντας σπίτι 3η θέση.
Bad Hamster (πάντα ο αισιόδοξος)
Ω, κοιτάξτε όλοι Η Αγγλία προηγείται με 4-0 απέναντι στη Γαλλία στο ημίχρονο. Γαλλία! Είμαστε εξαιρετικοί στο ποδόσφαιρο, έτσι δεν είναι;
Λοιπόν, εκτός κι αν επιμείνουμε να προσλαμβάνουμε χάλια μάνατζερ, να παίζουμε το “I’m going deep/missing” Kane ή να παίζουμε ένα παιχνίδι που πραγματικά έχει σημασία.
Τόσο ο προπονητής όσο και οι παίκτες έχουν κάποιες εξηγήσεις να κάνουν. Οι Γάλλοι, ωστόσο, δεν το κάνουν. Είναι σαφές ότι δεν θα μπορούσαν να δώσουν δύο λιγότερα χτυπήματα για τον αγώνα για το «χάλκινο μετάλλιο». Αυτό συνοψίζει τέλεια τη νοοτροπία μας.
Mark (Ακόμα, ειδικά τώρα: «Το ποδόσφαιρο έρχεται σπίτι…) MCFC.
Τρίτος είναι ο βρώμικος κώλος (αυτά στάλθηκαν πριν από το πιο τρελό παιχνίδι)
βλέπω έχει ξεκινήσει η συνηθισμένη γκρίνια για τα πλέι οφ για την τρίτη θέση. Σε ένα τουρνουά με 102 αγώνες, το 70% των οποίων ήταν άσκοπο και είχε ως αποτέλεσμα μόνο τον αποκλεισμό ομάδων που δεν έπρεπε ποτέ να έρθουν στο Παγκόσμιο Κύπελλο εξαρχής, διαμαρτύρεται πραγματικά ο κόσμος για αυτόν τον αγώνα; Πραγματικός;
Θέλω να πω, έχετε το δικαίωμα να γκρινιάζετε, άρα γκρινιάζετε ό,τι θέλετε, αλλά στη λίστα με τα παράπονα για τη FIFA και αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο, αυτό δεν πρέπει να είναι στο top 50 για κανένα λογικό άτομο.
Και για να είμαι ειλικρινής, υπάρχει σοβαρή έλλειψη ποιοτικών ομάδων σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο. Η Ισπανία ήταν εξαιρετική, η Γαλλία έχει την καλύτερη επίθεση, αλλά στο σύνολό της είναι εντελώς ελαττωματικές. Η Αργεντινή μόνο κουτσαίνει μέσα από τη μαγεία της γήρανσης, αλλά και πάλι με μια πινελιά μαγικής σκόνης. Ο Μέσι, η ομάδα της Αγγλίας γεμάτη δυνατότητες, αλλά πολύ φοβισμένη να την εξερευνήσει, και οι συνήθεις ύποπτοι Γερμανία, Γαλλία, Βέλγιο, Πορτογαλία, Βραζιλία και Ολλανδία ήταν τρομεροί σε διάφορους βαθμούς.
Νομίζω ότι ο τελικός θα πρέπει να είναι ευθύς και αν η Αγγλία δεν βρέξει τα παντελόνια της πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας, το λάστιχο της Αγγλίας και της Γαλλίας θα μπορούσε να είναι πολύ πιο συναρπαστικό και ανταγωνιστικό από τον ίδιο τον τελικό.
Αντέλ
MC – Εντελώς
Κανείς δεν θέλει το πλέι οφ για την τρίτη θέση εκτός από τον Ινφαντίνο. Δεν πρόκειται καν να το κοιτάξω. Ρώτησα το AI: Τι θα συμβεί αν το πυροδοτήσουμε;
Αναθέστε τον αγώνα στην άλλη ομάδα με έκπτωση (συνήθως 3–0).
Πρόστιμα.
Πρόσθετη πειθαρχική δίωξη κατά της ομάδας ή της εθνικής ομοσπονδίας.
Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, περαιτέρω κυρώσεις ανάλογα με τις περιστάσεις και τους ισχύοντες κανονισμούς.
Μου ακούγεται αξίζει τον κόπο.
Adam G, NUFC
Είναι η 3η θέση στα play-off; Αποκλείεται. Αυτό ήταν τρελό.
Νικ, Κορκ
Σχετικά με τον Ian Watson.
Ήταν διασκεδαστικό να το βλέπεις.
Παύλος
Δεν μπορώ να το βοηθήσω αλλά Έχω την αίσθηση ότι αυτός ο αγώνας θα μπορούσε να είναι η στιγμή που η Αγγλίαειδικά τα ΜΜΕ, αρχίζει να αναγνωρίζει την αξία του διαγωνισμού της τρίτης θέσης.
Προσωπικά, δεν κατάλαβα ποτέ τη γκρίνια για αυτό από κανέναν άλλο εκτός από τους παίκτες/προπονητές. Αναμφίβολα ήθελαν συχνά να πάνε σπίτι μετά την ήττα στον ημιτελικό. Αλλά αν προσαρμόσετε την προοπτική/νοοτροπία σας και το δείτε ως μια πολύτιμη ευκαιρία να παίξετε ενάντια σε μια ομάδα που έφτασε επίσης στα ημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, γίνεται πολύτιμο με έναν αυτοεκπληρούμενο τρόπο.
Η Γερμανία πάντα εκτιμούσε τον αγώνα για την τρίτη θέση. Μικρότερες χώρες όπως η Κροατία επίσης. Υπάρχει από το δεύτερο Μουντιάλ, δεν είναι αρπαγή χρημάτων. Είναι μια ευκαιρία να κερδίσεις ένα χάλκινο μετάλλιο. Δεν είναι αυτό που στοχεύατε, αλλά είναι ένα πραγματικό επίτευγμα. Ο Davor Suker έχει δίκιο που είναι περήφανος για αυτό.
Αντιπρόταση, για να αντιμετωπιστεί το γεγονός ότι οι ηττημένοι των ημιτελικών δεν θέλουν να παίξουν αυτόν τον αγώνα αμέσως μετά την ήττα των ημιτελικών: γιατί να μην διοργανωθεί ο αγώνας τρίτης θέσης ως ξεχωριστή διοργάνωση, όπως το Super Cup ή το CWC, κάποια στιγμή τους επόμενους μήνες/δύο χρόνια; Μάλλον θα απευθυνόταν σχεδόν σε όλους τους εμπλεκόμενους (FIFA, χορηγούς, ομάδες, προπονητές, παίκτες) σεβόμενος τον αγώνα της τρίτης θέσης ως μέρος της κληρονομιάς του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Oliver Dziggel, Γενεύη, Ελβετία (ίσως η πιο κοντινή ομάδα να κερδίσει την Αργεντινή lol)
Τα πλέι οφ της τρίτης θέσης δεν πρέπει να υπολογίζονται για τη χρυσή μπότα. Τα γκολ που σημειώνονται σε ένα παιχνίδι ρίψης μετά τον αποκλεισμό ενδέχεται να μην καταγράφονται. Αυτός είναι ένας λόφος στον οποίο θα πεθάνω.
Mike, LFC, Ντουμπάι
Κανείς δεν ήθελε τα πλέι οφ για την τρίτη θέση, αλλά αποδείχθηκε ότι ήταν το παιχνίδι που θέλαμε, το οποίο ταιριάζει γιατί όλα δεν είχαν νόημα!
Ίσως το πιο σημαντικό, ήταν πολύ διασκεδαστικό, όπως το να παίζεις στο πάρκο όταν η άμυνα αποφασίζει να αμύνεται μόνο περιστασιακά. Το σκορ δεν έχει ιδιαίτερη σημασία μέχρι να σηκώσετε την μπάλα και να δηλώσετε ότι το παιχνίδι έχει τελειώσει και εμφανιστεί ο καλύτερος παίκτης σας από τα τελευταία 20 λεπτά.
Η δική μου γνώμη είναι: ας κρατήσουμε τον Tuchel. Ο αγώνας με την Αργεντινή ήταν ένα επώδυνο σημείο και Ακόμα δεν καταλαβαίνω γιατί δεν εθεάθη ο Σάκα αλλά συνολικά αυτό το τουρνουά ήταν επιτυχημένο. Η τρίτη θέση δεν μπορεί να αγνοηθεί. ποτέ δεν τα πήγαμε τόσο καλά εκτός της επικράτειάς μας. Τέλος πάντων, μου άρεσε πολύ αυτό το 90+ λεπτά τρέλας.
Remy de Sint.
Η Αγγλία δεν είχε άλλη όρεξη
Αυτό δεν είναι δικαιολογία, αλλά παρατήρηση: η Αγγλία απλά έμεινε από τα χέρια.
Καμία ομάδα δεν ταξίδεψε όσο η Αγγλία. Είχαμε παιχνίδια που καταναλώνουν ενέργεια με Μεξικό και Νορβηγία. Δεν μπορείς να δεις τα τελευταία 15 λεπτά εκείνου του αγώνα με την Αργεντινή και να μην νομίζεις ότι φανήκαμε συντετριμμένοι. Ο Quansah αποβλήθηκε μυστηριωδώς και ούτε ένας επιπλέον αγώνας βοήθησε.
Μεταξύ Τζέιμς, Σάκα και Ράις, τρεις από τους καλύτερους παίκτες μας ήταν ξεκάθαρα ακατάλληλοι. Και πάλι, στα βαθιά νερά ενός ημιτελικού, αυτό θα πονέσει. Και μετά πρέπει να γελάσεις με την ατυχία του Χέντο. Ο Τούχελ πρέπει να ένιωθε ότι αυτή η ομάδα ήταν ένα συνονθύλευμα.
Προς το ευρώ αναρωτιέσαι από πού θα έρθουν τα επόμενα αστέρια. Σκοτ, Ρίο, Ντάουμαν, Μπρέινθγουέιτ; Μπορεί κάποιος από αυτούς τους τύπους να κάνει τον εαυτό του αλάνθαστο; Μπορούν ο Palmer ή ο Foden να επιστρέψουν στα καλύτερά τους; Μπορούν οι Anderson και Guehi να φτάσουν στο επόμενο επίπεδο; Η Ισπανία δεν θα χειροτερέψει.
Συνολικά, η Αγγλία τα κατάφερε θαυμάσια για να βρεθεί στα τελευταία στάδια τόσων πολλών διαγωνισμών μετά από μια δεκαετία άθλιας αποτυχίας. Όμως το παράθυρο του Κέιν κλείνει και έχουμε μηδέν επιθετικούς έτοιμους να πάρουν τη θέση.
Keet. Αξία
Καπετάν φλάουντερς
Μόνο μια λέξη για αυτό Το αγγλικό DNA βασίζεται στην αποτυχία. Ιστορικά, αυτό δεν συμβαίνει σαφώς εκτός ποδοσφαίρου, αλλά εκτός από αυτό, σκέφτομαι τις επιτυχημένες αγγλικές ομάδες των τελευταίων δεκαετιών. Οι ομάδες της Γιουνάιτεντ γέμισαν με εξαιρετικούς Άγγλους παίκτες, που δεν πέταξαν ποτέ πετσέτα. Δεν ήταν μόνο να πάρεις περισσότερο χρόνο, ήταν να μπορέσεις να χρησιμοποιήσεις αυτόν τον χρόνο για καλό αποτέλεσμα, κάτι που το έκανε έτσι. Σε κάθε περίπτωση, το να ξεπερνά τα ελλείμματα και να κερδίζει η Λίβερπουλ ήταν και κάτι στην Ευρώπη. Η Τσέλσι επίσης.
Πες ό,τι θέλεις γι’ αυτούς, αλλά κανείς δεν κοιτάζει τους Beckham, Gerrard, Lampard, Scholes, Neville, Owen, Rooney, Rio, Terry, Shearer, Sheringham, Cole, ακόμα και Carragher και Butt και τόσους άλλους, πόσο μάλλον ο Anderson και ο Bellingham (και μερικοί άλλοι) και πιστεύει ότι τσακώθηκαν με το λουλούδι. η Σαχάρα. Σίγουρα όχι σε επίπεδο συλλόγου.
Αυτό που *έκαναν* ήταν ηγεσία στο γήπεδο που απαιτούσε περισσότερα, που απαιτούσε εστίαση.
Ο Κέιν είναι ένας εξαιρετικός επιθετικός με μπάλα, ένας από τους καλύτερους που έχω δει ποτέ, και μπορεί να πασάρει ως λογικός μέσος. Αλλά είναι ένας τρομερός ηγέτης στο γήπεδο. Πράγματι τρομερό. Ναι, σίγουρα, είναι πολύ πιστευτός στις συνεντεύξεις, αλλά βλασφημία… στο γήπεδο έκανε την απόλυτη χάλια για να ταρακουνήσει την ομάδα. Και δεν το κάνει ποτέ αυτό. Εντάξει, ίσως δεν είναι το στυλ του, αλλά *χρειάζεσαι* κάποιον που να το κάνει.
Η ηγεσία στον αγωνιστικό χώρο είναι εξίσου σημαντική με τη σταθερή άμυνα και τη λογική τακτική. Που ούτε εμείς έχουμε.
Αν στείλεις ένα σωρό παίκτες στο γήπεδο, ειδικά από τη θέση τους, και κανείς δεν έχει ιδέα ποια είναι η δουλειά του, τότε αυτό είναι πρόβλημα. Ομοίως, αν έκαναν τη δουλειά τους (παραμένοντας περιορισμένοι), τότε αυτό είναι πρόβλημα. Και αν δεν κάνουν τη δουλειά τους, είναι κι αυτό πρόβλημα.
Αλλά τίποτα από αυτά δεν ισοδυναμεί με αγγλικό DNA.
Κακός λύκος
Ο εναλλακτικός στόχος της Άρσεναλ
Αγαπητέ MC,
Ξέχνα τον Ρότζερς, το έχω ξεπεράσει. Πρέπει να πάμε για τα μεγάλα όπλα και να υπογράψουμε το Bellingham.
JazGooner (Stones δωρεάν ως εξώφυλλο για τον Saliba;)
Απλώς θα το πω τώρα: ο Jude Bellingham θα είναι ο καλύτερος Άγγλος παίκτης όλων των εποχών. Ίσως υπήρχαν λίγοι πιο ταλαντούχοι –μόνο λίγοι το πιστεύουν– αλλά κανένας από αυτούς δεν συνέβαλε τόσες εξαιρετικές εμφανίσεις και νικηφόρες στιγμές στο υψηλότερο επίπεδο. Και είναι μόλις 23. Παραδίδει ξανά και ξανά σε συνθήκες που έχουν μαραζώσει πολλούς. Όταν η Αγγλία κινδυνεύει, κάνει ένα λυπημένο τραγούδι και το βελτιώνει. Ναι, αυτό μόλις είπα.
Ο άντρας είναι ένας καταραμένος υπερήρωας.
Κόνορ
