Πώς επιβιώνει ο Mick Cronin, αποβάλλοντας τον δικό του παίκτη αφού πάλεψε σκληρά στην άμυνα για να πάρει ένα κομμάτι της μπάλας, αλλά δυστυχώς έκανε υπερβολική επαφή και δέχθηκε φάουλ. Δεν τρομάζει συνεχώς την ομάδα του λόγω αδύναμης άμυνας;
Steven Jamerson, άξιζες καλύτερα από τον προπονητή σου και δεν θα εκπλαγώ αν οι συμπαίκτες σου και οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων στο UCLA συμφωνήσουν στο μέλλον. Εκτός…. πρόσφατα έλαβε παράταση. Μπράβο Μάρτιν Τζάρμοντ.
Ρον Μόρτβεντ
San Bernardino
Πώς μπορεί ο ασταθής προπονητής του UCLA να απαιτεί πειθαρχία, να θεωρεί τους παίκτες του υπεύθυνους ή να τους κατηγορεί ότι δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη, όταν νύχτα με τη νύχτα είναι το πιο αδέσμευτο άτομο στο κτίριο; Γεια σου Μικ, όπως έλεγε η γιαγιά μου, «Αν δείχνεις με ένα δάχτυλο σε κάποιον, τρεις θα σου δείχνουν πίσω».
Ο Στιβ Ρος
Carmel
Ο Bill Plaschke το κατέστησε σαφές στη στήλη του σήμερα. Ο Mick Cronin φαίνεται θυμωμένος όλη την ώρα καθώς παρακολουθεί τα περιθώρια. Πώς φαίνεται αυτό για ένα παιδί που παίζει ακόμα στο γυμνάσιο; Το πώς ο AD Martin Jarmond του έδωσε επέκταση συμβόλαιο με εξαγορά 22,5 εκατομμυρίων δολαρίων με ξεπερνά. Θα κοστίσει στο UCLA να τον αποχωριστεί. Θα ήταν πολύ πιο εύκολο αν άρχιζε να πετάει καρέκλες.
Πολ Άτκινσον
Βεντούρα
Ο ουρανός έπεσε! Για πρώτη φορά που θυμάμαι, συμφωνώ με κάτι που έγραψε ο Bill Plaschke!
Τζούλιαν Πόλοκ
Έρημος φοινίκων
Ως δια βίου οπαδός και περήφανος απόφοιτος, πιστεύω ότι είναι καιρός για το UCLA να αξιολογήσει σοβαρά την κατεύθυνση του προγράμματος μπάσκετ των ανδρών. Γιατί να θέλουμε έναν προπονητή που δείχνει θυμωμένος κάθε φορά που βρίσκεται στο επίκεντρο; Η ηγεσία δίνει τον τόνο, και αυτή τη στιγμή αυτός ο τόνος αισθάνεται τεταμένος και χωρίς χαρά. Οι παίκτες θέλουν να ανταγωνιστούν για κάποιον που τους εμπνέει και τους κάνει καλύτερους – όχι κάποιον του οποίου η δημόσια στάση φαίνεται να έχει τις ρίζες του στην απογοήτευση.
Κοιτάζοντας από έξω, συχνά φαίνεται ότι η ομάδα παίζει σφιχτά παρά με αυτοπεποίθηση, και αυτό αντανακλά την ηγεσία. Ο Mick Cronin είχε επιτυχία και του αξίζει τα εύσημα, αλλά το μπάσκετ του UCLA είναι μεγαλύτερο από οποιοδήποτε βιογραφικό. Εάν το πρότυπο είναι η βιώσιμη αριστεία και μια κουλτούρα που οι παίκτες είναι περήφανοι που εκπροσωπούν, ίσως αναρωτηθείτε αν αυτή είναι η σωστή επιλογή για το πρόγραμμα μακροπρόθεσμα.
Μιχαήλ Γκέσας
Μπέβερλι Χιλς
Σύνδεσμος πηγής: www.latimes.com