Γιατί οι Nuggets είναι χειρότεροι στον χρόνο συμπλέκτη από τότε που επέστρεψε ο Νίκολα Γιόκιτς;

Ο χρόνος συμπλέκτη είναι για τους Nuggets ό,τι το power play για το Avalanche.

Στα χαρτιά και σύμφωνα με τη συμβατική σοφία, θα πρέπει να είναι ένα από τα μεγαλύτερα δυνατά τους σημεία. Είναι μια έμπειρη ομάδα με εμπειρία στο Πρωτάθλημα, χρόνια συνέχειας, στατιστικές αποδείξεις ελίτ επιδόσεων σε καταστάσεις τις τελευταίες σεζόν και, το πιο σημαντικό, μια ομάδα ειδικά σχεδιασμένη για να νικήσει τους αντιπάλους της όταν το παιχνίδι επιβραδύνει σε δοκιμασία θελήσεων και απόδοσης στο μισό γήπεδο. Παρόμοια με το πώς οι γείτονές τους στο Ball Arena είναι πλήρως οπλισμένοι με τη δύναμη πυρός και τη χημεία για να κυριαρχήσουν με πλεονέκτημα άνδρα.

Έτσι, ενώ οι Avs συνεχίζουν να υπολογίζουν με τα μυστήρια πίσω από τη χειρότερη βαθμολογία τους στο NHL στο power play, αψηφά ομοίως τη λογική ότι ο Nikola Jokic και η ομάδα του συνεχίζουν να κερδίζουν τις κρίσιμες στιγμές. Ως ομάδα, οι Νάγκετς κατετάγησαν στην 26η θέση κατά τον χρόνο συμπλέκτη, όταν αναμετρήθηκαν με τους Σέλτικς την Τετάρτη, με 9,9 βαθμούς στο κόκκινο. Με τον τρεις φορές MVP τους στο γήπεδο, ο αριθμός ήταν υπερδιπλάσιος: μείον 19,3.

Ο Jokic παραδέχτηκε την περασμένη Κυριακή ότι ανησυχούσε για την όλο και πιο αινιγματική τάση. Με δύο ημέρες άδεια για να ανασυνταχθεί (και να δεχτεί λίγη κριτική) μετά από ένα παράξενο οδικό ταξίδι, ο πρωτοετής προπονητής Ντέιβιντ Άντελμαν ζύγισε και αναγνώρισε ότι “προσπαθεί να προσθέσει μερικές ρυτίδες” για να βοηθήσει τον Jokic και τον Jamal Murray ενώ ο Aaron Gordon δεν είναι διαθέσιμος στο dunker και στο χείλος.

“Προσπαθούμε να διατηρήσουμε αυτό που είμαστε, παίζοντας το παιχνίδι δύο ατόμων χωρίς τα πράγματα που έχουν σημασία”, είπε ο Adelman. “Για παράδειγμα, όταν παίζουμε ένα παιχνίδι δύο παικτών με τον Aaron Gordon, είναι μια εντελώς διαφορετική περιστροφή (στην άμυνα) για τις ομάδες. Επομένως, δεν θέλετε να κόψετε κάτι που ξέρετε ότι θα κάνετε (στα πλέι οφ) και υποθέτετε ότι αυτά τα παιδιά θα είναι εκεί. αυτό.”

Χειρότερα σε χρόνο συμπλέκτη με τον Νίκολα Γιόκιτς;

Ίσως η πιο παράξενη πτυχή του τέρατος του ολοκληρωτικού συμπλέκτη του Ντένβερ είναι το πώς καταρρέει με και χωρίς τον Jokic. Οι Νάγκετς βασίστηκαν στο ταλέντο τους για να πάρουν νίκες ενώ εκείνος ήταν εκτός για ένα μήνα με τραυματισμό στο γόνατο. Πήραν 8-2 σε παιχνίδια που αφορούσαν χρόνο συμπλέκτη, που ορίζεται ως οποιαδήποτε κατάσταση όπου το περιθώριο είναι εντός πέντε πόντων στα τελευταία πέντε λεπτά. Στην ίδια ευθεία, πήγαν με 2-4 σε παιχνίδια χωρίς συμπλέκτη. Η φόρμουλα για την επιβίωση ήταν απλή: κέρδισε λίγα, χάσεις πολλά.

Με τον υγιέστατο Jokic, ήταν ακριβώς το αντίθετο: πειστικές νίκες, αλλά ένα συνολικό ρεκόρ που καταργήθηκε από κακή εκτέλεση στο τέταρτο δεκάλεπτο. Οι Νάγκετς έχουν 20-3 σε παιχνίδια χωρίς συμπλέκτη όταν παίζει ο Τζόκιτς και μία από αυτές τις ήττες ήταν το βράδυ που άνοιξε υπερβολικά το γόνατό του κατά τη διάρκεια ενός αδιεξόδου παιχνιδιού στο Μαϊάμι. Ουσιαστικά, το Ντένβερ έχει μόνο δύο ήττες εκτός πρωταθλήματος όλη τη σεζόν όταν ο πρωταγωνιστής του είναι στο γήπεδο.

Η μισογεμάτη άποψη του ποτηριού είναι ότι το 20-3 είναι μια πιο ακριβής ένδειξη του πόσο καλή είναι στην πραγματικότητα η ομάδα από τα αποτελέσματα του συμπλέκτη. Εξάλλου, το μέγεθος του δείγματος του χρόνου σύζευξης είναι εγγενώς μικρό. Το Ντένβερ έχει παίξει συνολικά 136 λεπτά συμπλέκτη αυτή τη σεζόν, που ισοδυναμούν με 2,83 παιχνίδια ΝΒΑ.

Ωστόσο, αυτό το μικρό μέγεθος δείγματος έχει απτό αντίκτυπο στην αίσθηση ασφάλειας των Νάγκετς στον αγώνα πλέι οφ της Δυτικής Διάσκεψης. Στα πρώτα δέκα παιχνίδια του Γιόκιτς πίσω από τραυματισμό, κέρδισαν 1-5 σε παιχνίδια συμπλέκτη, φέρνοντάς τους στο 6-13 τη σεζόν που παίζει.

“Κοιτάω τα πράγματα του συμπλέκτη και λέω, “Λοιπόν, είναι τρελό που ήμασταν τόσο επίμονοι όταν ήταν ένα σωρό παιδιά που δεν ήταν στο rotation για να ξεκινήσουν τη σεζόν”, είπε ο Adelman. “Έτσι τα πράγματα λειτουργούν αμφίδρομα. Και ο χρόνος συμπλέκτη μπορεί μερικές φορές να είναι απλώς μια άμυνα.”

Αυτό μπαίνει στην καρδιά του προβλήματος. Η συνολική αμυντική βαθμολογία του Ντένβερ μετά την επιστροφή του Τζόκιτς είναι σχεδόν ίδια με αυτή που ήταν στα 16 παιχνίδια χωρίς αυτόν (115,7 έναντι 115,8). Αλλά με την πάροδο του χρόνου, η ικανότητα των Nuggets να προστατεύουν το χρώμα τους έχει επιδεινωθεί. Τους έλειπε ο έλεγχος της ντρίμπλας, η προστασία της ζάντας και η πειθαρχία στις ανάγλυφες περιστροφές τους πίσω από το pick-and-roll. Κατά τη διάρκεια του συμπλέκτη 1-5, κρατούν τους αντιπάλους στο 33,3% από το εύρος των 3 πόντων. Αλλά επιτρέπουν 68,8 πόντους χρώματος ανά 100 κατοχές που υπερασπίζονται, γεγονός που τους κατατάσσει ως τους τρίτους χειρότερους στο πρωτάθλημα. Αυτό είναι από 36,2 ανά 100 κατοχές όταν είχαν το 8-2 ζευγάρι χωρίς τον Jokic.

“Ανησυχώ περισσότερο για τα τέσσερα λεπτά παρά για τα τελευταία δύο λεπτά. Νομίζω ότι είχαμε τόσα πολλά λάθη αμυντικά”, είπε ο Adelman. “Ο κύκλος εργασιών μας κρατά πάντα τις ομάδες στους αγώνες… Μας κοστίζει μερικά παιχνίδια όλη τη σεζόν.”

Οι Νάγκετς δούλεψαν σε ασκήσεις άμυνας κατά περίπτωση όταν έκαναν επίσημη προπόνηση την Τρίτη, προσπαθώντας να ενισχύσουν το σχέδιο και την επικοινωνία τους. Αλλά ξέρουν επίσης ότι το επίπεδό τους ως αμυντική ομάδα θα ανέβει εάν πάρουν πίσω τους Gordon και Peyton Watson από τραυματισμούς στο hamstring.

Ενώ το περιμένουν αυτό, ο Adelman αντιμετωπίζει επίσης τις ανησυχίες του Jokic να κάνει σουτ στο συμπλέκτη. Είναι ένα πολύ λιγότερο δραματικό πρόβλημα, αλλά μια επιθετική βαθμολογία 112,5 σε χρόνο συμπλέκτη από την επιστροφή του Jokic είναι επίσης μια αξιοσημείωτη πτώση στην ιστορική απόδοση σκοραρίσματος του Ντένβερ. Και όταν ο Jokic διαισθάνεται ότι κάτι δεν πάει καλά επιθετικά, η αίσθηση του για το παιχνίδι είναι συνήθως αρκετά αξιόπιστη για να ακούσει.