Πριν από δέκα χρόνια, ο Αργεντινός Λιονέλ Μέσι τραυματίστηκε τόσο πολύ από το αποτυχημένο πέναλτι του στον τελικό του Κόπα Αμέρικα που αποσύρθηκε για λίγο από το διεθνές ποδόσφαιρο.
Τότε, ο Μέσι ήταν δύο χρόνια μεγαλύτερος από ό,τι είναι τώρα ο Αμερικανός επιθετικός Κρίστιαν Πούλισιτς.
Και σήμερα είναι ένας παγκοσμίως αγαπητός εθνικός ήρωας, νικητής του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022 και, στα 39 του, εξακολουθεί να είναι ο πιο σημαντικός παίκτης για έναν ημιτελικό του 2026.
Κανείς δεν μπερδεύει τον Πούλισιτς με τον καλύτερο ποδοσφαιριστή που πέρασε ποτέ στη γη.
Αλλά το zoom out και η άνευ προηγουμένου κριτική που δέχεται ο 27χρονος σταρ της AC Milan μετά την ντροπιαστική ήττα του USMNT με 4-1 από το Βέλγιο στη φάση των 16 μοιάζει με την αναταραχή που αντιμετώπισε ο Μέσι με την εθνική του ομάδα στα 20 του. Και υποδηλώνει ότι υπάρχει περισσότερος χρόνος για τον ιθαγενή Hershey, Pa. να σώσει την εικόνα του από ό,τι υποδηλώνει η στιγμή.
Όπως ο Μέσι, έτσι και ο Πούλισιτς ενηλικιώθηκε σε μια εποχή που οι οπαδοί της χώρας του έψαχναν κάποιον να πάρει το μανδύα των προηγούμενων θρύλων.
Για τον Μέσι ήταν ο Ντιέγκο Μαραντόνα, ο άνθρωπος που οδήγησε την Αργεντινή στον δεύτερο τίτλο της στο Παγκόσμιο Κύπελλο το 1986 και παρέμεινε επίκαιρος σε όλη τη διάρκεια του κύκλου του 1994. Για τον Pulisic, είναι ο Landon Donovan και ο Clint Dempsey, των οποίων η επιθετική συνεργασία ανύψωσε τις Ηνωμένες Πολιτείες σε σταθερό υποψήφιο στο νοκ-άουτ στάδιο στις αρχές του αιώνα. Στην πραγματικότητα, ο Ντόνοβαν ήταν πρωταγωνιστής στην ομάδα του 2002 που έφτασε στους προημιτελικούς.
Και όπως ο Μέσι, η εσωστρεφής προσωπικότητα του Πούλισιτς δεν ταίριαζε καλά με την ηγεσία της ομάδας που του επιβλήθηκε, με την εταιρική προβολή που έχει δεχτεί πρόθυμα.
Αν ακούσετε την κριτική του Ντόνοβαν για το στρατόπεδο του Πούλισιτς, που ισχυρίζεται ότι τον κρατούν σε περιττή απόσταση από τον υπόλοιπο όμιλο, υπάρχουν ξεκάθαροι απόηχοι των παραπόνων κατά του Μέσι από τα μέσα της δεκαετίας του 2010, ο οποίος είχε ήδη πετύχει σχεδόν ό,τι ήταν δυνατό με τη φανέλα της FC Barcelona, αλλά δεν είχε κερδίσει ακόμη έναν μεγάλο τίτλο για την Αργεντινή.
Θα ήταν λοιπόν ανόητο να εκπτώσουμε μια δεύτερη πράξη από τον Πούλισιτς, αν και μπορεί να αντιμετωπίσει κάποια εμπόδια που δεν έχει ο Μέσι.
Υπάρχει η αντοχή του. Ο Πούλισιτς έχει αφήσει πλέον τρεις από τις επτά αγώνες του στο Παγκόσμιο Κύπελλο πριν από τα 90 λεπτά λόγω τραυματισμού. Η καριέρα του στον σύλλογο τον οδήγησε συνήθως στην απομάκρυνση πριν από την πλήρη απασχόληση, καθώς η Μίλαν προσπαθεί να αντιμετωπίσει αυτό που περιγράφεται ως χρόνιο πρόβλημα στο ισχίο.
Μπορεί επίσης να είναι δύσκολο να βρεις έναν προπονητή που να είναι δεκτικός στην οικοδόμηση ενός συστήματος γύρω από τα δυνατά σημεία του Pulisic, καθώς ο Lionel Scaloni έχει περιποιηθεί τον Messi από τότε που ανέλαβε τη δουλειά το 2018. Είναι ένα πράγμα να χτίζεις μια ολόκληρη ομάδα γύρω από έναν από τους καλύτερους παίκτες όλων των εποχών στον κόσμο. Θα ήταν άλλο πράγμα να το κάνουμε αυτό για κάποιον που μπορεί να μην είναι ο πιο ταλαντούχος ποδοσφαιριστής της χώρας του μέχρι να ξεκινήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2030.
Αλλά ο Pulisic έχει επίσης πλεονεκτήματα, ειδικά χαμηλότερα δημόσια πρότυπα. Η επιστροφή στους προημιτελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου για πρώτη φορά από το 2002 θα χαιρετιστεί δικαίως ως επιτυχία. Ακόμη και παρόμοια ανταγωνιστικά αποτελέσματα θα μπορούσαν να είναι αξιέπαινα εάν οι τελικές ήττες ήρθαν απέναντι σε καλύτερες ομάδες από ό,τι μια βελγική ομάδα σε πτώση.
Ο Μέσι δεν είναι μόνο μοναδικά σπουδαίος, αλλά και μοναδικά αποτελεσματικός στα τελευταία χρόνια μιας μεγάλης καριέρας. Η ανάσταση του Πούλισιτς θα πρέπει να γίνει νωρίτερα από ό,τι στα 34 του, όταν ο Μέσι κέρδισε για πρώτη φορά το Κόπα Αμέρικα.
Αλλά πριν από αυτό θα υπάρξουν ευκαιρίες, πιθανώς στο Κόπα Αμέρικα του 2028 και σίγουρα στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2030. Και το βάρος της προσδοκίας θα είναι σχεδόν σίγουρα πιο ελαφρύ από αυτό το καλοκαίρι σε ένα εντός έδρας Παγκόσμιο Κύπελλο.
