Υπάρχουν δύο τύποι περίφραξης: A-net και B-net.
Το A-net είναι πιο άκαμπτο, συχνά μόνιμο και χρησιμοποιείται για να εμποδίζει τους δρομείς να πετάξουν εκτός πίστας και σε επικίνδυνες περιοχές, από γκρεμούς, σε βράχους και παρόμοια.
Το B-net είναι προσωρινό και πιο κοντά στο πλέγμα που στοχεύει να απορροφήσει την κινητική ενέργεια ενός σκιέρ που πέφτει. Υπάρχουν συχνά πολλά στρώματα B-net με χώρο μεταξύ τους, τα οποία μαζί λειτουργούν ως γάντι σύλληψης.
«Βάζουν δίχτυα όπου έχετε πραγματικά μεγάλες ζώνες πτώσης και τμήματα υψηλής ταχύτητας, μέρη όπου χρειάζεστε αυτό το επιπλέον επίπεδο προστασίας», είπε ο Μορς.
Ωστόσο, δεν είναι σαν να πέφτετε σε ένα λάκκο από μπλοκ αφρού.
«Το A-net μοιάζει πολύ περισσότερο με το να χτυπάς τραμπολίνο», είπε ο Μορς. “Το δίχτυ B έχει σχεδιαστεί για να βγαίνει από το έδαφος και να σε τυλίγει σαν μια κουβέρτα. … Όταν μπαίνεις στα δίχτυα, οι αγκράφες της μπότας σου, τα δεσίματα, τα σκι σου μπλέκονται στον ιστό.”
Πώς νιώθετε λοιπόν όταν οδηγείτε 70-80 χλμ./ώρα;
«Τρομερό», είπε. «Είναι σαν να βρίσκεσαι σε πλυντήριο ρούχων και να σε χτυπούν με ξύλα».
Σύνδεσμος πηγής: www.latimes.com