MAIQUETÍA, Βενεζουέλα — Χιλιάδες άνθρωποι που επλήγησαν από τους καταστροφικούς σεισμούς στη Βενεζουέλα τον περασμένο μήνα αντιμετωπίζουν αυξανόμενες προκλήσεις όσον αφορά την πρόσβαση σε καθαρό νερό, καθώς και υπηρεσίες υγιεινής και υγιεινής.
Οικογένειες στην πολιτεία που έχει πληγεί περισσότερο, τη La Guaira, πήγαν στην παραλία για να κάνουν ντους και να ανακουφιστούν, με τα περιττώματα να διασκορπίζονται πλέον σε μέρη από τις κάποτε πολυσύχναστες παραλίες της Καραϊβικής. Άλλοι χρησιμοποιούν το λίγο νερό που δεν χύθηκε από τις δεξαμενές αποθήκευσης του σπιτιού τους για να πλύνουν τα πιάτα και να καθαριστούν. Πολλοί είναι ζώντας σε προσωρινά καταφύγια ή σε εξωτερικούς χώρους μετά το 190 Κτίρια κατέρρευσαν και άλλοι 856 υπέστησαν ζημιές, σύμφωνα με αξιωματούχους της Βενεζουέλας, στο αλλεπάλληλοι σεισμοί στις 24 Ιουνίου που σκότωσε 3.685 ανθρώπους.
“Έχουμε πάντα νερό στη δεξαμενή – νερό στο απόθεμα – αλλά με τον σεισμό, οι περισσότερες δεξαμενές στα σπίτια έσπασαν”, είπε ο Juliani Herrera, 20 ετών, για τις μεγάλες μπλε πλαστικές δεξαμενές που χρησιμοποιούν πολλές οικογένειες της Βενεζουέλας για να αποθηκεύουν νερό τις ημέρες που η κρατική επιχείρηση εξυπηρετεί τις περιοχές. «Τώρα πρέπει να περιμένουμε να δούμε αν έρθει ένα τάνκερ και γεμίσει κουβάδες».
Ορισμένες από τις πληγείσες κοινότητες είχαν υπηρεσία πόσιμου νερού μόνο μία ή δύο μήνες ακόμη και πριν από τους σεισμούς. Στη Maiquetía, γνωστή ως το σπίτι του κύριου αεροδρομίου της χώρας, οι άνθρωποι έκαναν ουρά την Τετάρτη για να λάβουν ένα κουτί με τη σημαία των Ηνωμένων Πολιτειών που περιείχε φαγητό, νερό και ένα κιτ υγιεινής που περιελάμβανε σαπούνι, οδοντόβουρτσα και πετσέτες καθαρισμού σώματος.
Ο Ερέρα παρέλαβε ένα από τα κουτιά που μοιράστηκαν σε ένα αυτοσχέδιο καταφύγιο δίπλα στην παραλία. Το φόρεσε για πολλά τετράγωνα, με το πηγούνι, το μπράτσο και τα χέρια της καλυμμένα με γρατσουνιές με ιώδιο που είχε όταν έπεσε από μια μοτοσικλέτα όταν το έδαφος σείστηκε βίαια όταν χτύπησε ο σεισμός.
Η Beatriz Ochoa, περιφερειακή επικεφαλής του τμήματος υπεράσπισης για τη Λατινική Αμερική στο Νορβηγικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, δήλωσε ότι οι βελτιωμένες συνθήκες είναι απαραίτητες για την πρόληψη της εξάπλωσης της νόσου, καθώς οι άνθρωποι ζουν σε πυκνοκατοικημένα περιβάλλοντα κάτω από υψηλές θερμοκρασίες και εποχιακές βροχές και με περιορισμένη ιδιωτικότητα.
«Έχω δει οικογένειες να κάνουν ό,τι μπορούν για να διατηρήσουν την αξιοπρέπεια σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες», είπε. “Σε ένα προσωρινό καταφύγιο, είδα οικογένειες να οργανώνονται για να διατηρούν καθαρούς τους κοινόχρηστους χώρους, μεταξύ άλλων μέσω αυτοσχέδιων τουαλετών και βασικών διευθετήσεων διαχείρισης απορριμμάτων. Η αποφασιστικότητά τους είναι αξιοσημείωτη, αλλά οι οικογένειες δεν πρέπει να επωμίζονται μόνες τους αυτό το βάρος.”
