Η Ευρώπη σε κίνδυνο

Στον όρο «Τρομοκρατία» βρίσκουν καταφύγιο λογιών λογιών συμπεριφορές. Το εντυπωσιακό είναι ότι οι καταστάσεις αυτές πολλές φορές δεν ομοιάζουν μεταξύ τους. Τσουβαλιάζουμε κατά κάποιο τρόπο δυσάρεστες καταστάσεις, σ’ έναν κουβά, βάσει του εάν οδηγούν σε επικράτηση του τρόμου. Χάριν λογικής, λοιπόν, χάριν παραγωγικής σκέψης ορισμένες τείνουμε να αγνοούμε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε πράξης.

Κάποτε στη λέξη «Τρομοκρατία» ο Έλληνας είχε καρφιτσώσει υποσυνείδητα την πλέον γνωστή οργάνωση για τη δράση της στον ελλαδικό χώρο. Χρόνια μετά σύνδεσε και άλλες παρόμοιου τύπου οργανώσεις. Ο Έλληνας πενηντάρης έχει γεννηθεί και έχει ανατραφεί με τη σκέψη του στην τρομοκρατία. Η «17 Νοέμβρη» είχε δράσεις από το 1975 κιόλας, και για 27 συναπτά έτη. Το πετσί του μπολιάστηκε με την ύπαρξη της τρομοκρατίας. Όσο και αν ανατράφηκε να ζει παράλληλα σε μία τρομοκρατία πολιτικού τύπου, τόσο ανίδεος είναι από την τρομοκρατία που η Ευρώπη βιώνει σήμερα. Κανένας τρομοκράτης δεν είναι τόσο χαζός που να πιστεύει ότι έχει ουσία να χτυπήσει τον άμαχο μέσο Έλληνα. Εξάλλου αυτό δε θα οδηγούσε ένα βήμα πριν τον απώτερο στόχο του, το οποίο βήμα δεν είναι άλλο από τη λαϊκή νομιμοποίηση. Όλοι το ξέρουν αυτό. Η «17 Νοέμβρη», οι «Πυρήνες της φωτιάς» δε θα χτυπούσαν ποτέ το μέσο Έλληνα πολίτη. Θα χτυπούσαν, όμως, στοχευμένα πρόσωπα με σημειολογικό τρόπο. Θεωρώ αβέβαιο και το εάν ο τελικός στόχος τέτοιων οργανώσεων θα ήταν ο θάνατος ενός προσώπου ή ο σοβαρός τραυματισμός του, αλλά αυτό είναι μία μεγάλη ιστορία.

Οι τρομοκρατικές επιθέσεις που σήμερα γίνονται σε όλη την Ευρώπη δεν ομοιάζουν σε τίποτα με τυπικές τρομοκρατικές επιθέσεις πολιτικού τύπου, και αυτό είναι το θλιβερότερο των γεγονότων αφού είναι ταυτόχρονα ο λόγος που δυσκολία της αντιμετώπισης τους ανεβαίνει εκθετικά (σε σύγκριση, πάντα, με τη δυσκολία καταστολής πολιτικού τύπου τρομοκρατικών δράσεων). Ανάμεσα στους δράστες, υπάρχουν άνθρωποι που ήρθαν σε επαφή με τον ISIS μέσω διαδικτύου και μόνο. Κάπως έτσι παύουμε να μιλάμε για κάποιον σκληρό οργανωσιακό πυρήνα, αλλά για κάποιο είδος ανοιχτού καλέσματος. Παράλληλα, ο στόχος δεν είναι κανένα υψηλό πρόσωπο, αλλά αθώοι πολίτες. Σ’ αυτά ακριβώς τα δύο στοιχεία βρίσκεται το είδος εκείνο της τρομοκρατίας που θα κάνει το μέσο Ευρωπαίο πολίτη να φοβάται μήπως η ζωή του κινδυνεύει από το διπλανό του. Αυτά τα δύο στοιχεία τον διαφοροποιούν από το μέσο Ευρωπαίο ο οποίος -επί της ουσίας- δε φοβήθηκε ποτέ ότι θα κινδύνευε από ένα ενδεχόμενο τρομοκρατικό χτύπημα οργανώσεων πολιτικού τύπου.

Στον όρο «Τρομοκρατία» βρίσκουν καταφύγιο λογιών λογιών συμπεριφορές. Αυτό που σήμερα η Ευρώπη αντιμετωπίζει ως τρομοκρατία, είναι κάτι πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα. Είναι, ίσως, η χείριστη μορφή του είδους, καθώς ψάχνει αρωγή και ανάχωμα στο πρόσωπο των ευρωπαίων μουσουλμάνων. Μόνο όπλο της Ευρώπης απέναντι στην εξάπλωση της προέλευσης των εγκληματιών εκτός του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους, είναι τα ιδεώδη που πρεσβεύει, και που για χρόνια γαλουχεί τους πολίτες της.

Οι νεκροί των χτυπημάτων στην Ευρώπη δεν είναι αποτέλεσμα «τρομοκρατικών» δράσεων. Η υφή των γεγονότων δε με ωθεί να τις χαρακτηρίσω τρομοκρατικές πράξεις. Ο τρόμος δεν είναι ο στόχος, είναι το μέσο επίτευξης ενός απώτερου θρησκευτικοκεντρικού σκοπού. Οι νεκροί των χτυπημάτων στην Ευρώπη είναι νεκροί εγκλημάτων πολέμου.

Οι «Αγανακτισμένοι» βρίσκονται στα πρόθυρα της εξουσίας στη Βαρκελόνη

Η Βαρκελόνη, ένας από τους αγαπημένους προορισμούς των ευρωπαίων τουριστών, μπορεί να γίνει η πρώτη μεγάλη ισπανική πόλη την οποία θα κερδίσουν οι «Αγανακτισμένοι” στις επικείμενες δημοτικές εκλογές, καθώς η κοινωνική κρίση έχει πάρει εκεί την πρωτοκαθεδρία επί των άλλων θεμάτων που κινητοποιούν τους Καταλανούς, όπως το αίτημα για ανεξαρτησία της περιφέρειας από την Ισπανία.

 

Η λίστα «Barcelona en Comun” (Κοινή/Συλλογική Βαρκελόνη), στην οποία συμμετέχουν διάφορα κόμματα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς όπως ο νεοσύστατος αντιφιλελεύθερος σχηματισμός Podemos, θεωρείται φαβορί για τις εκλογές της Κυριακής σε αυτό το μεγάλο λιμάνι της Μεσογείου και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, όπου κατοικούν 1,6 εκατ. άνθρωποι.

Ένας νεκρός από επίθεση σε λύκειο της Βαρκελόνης

Ένας εκπαιδευτικός νεκρός και άλλοι τέσσερις άνθρωποι ελαφρά τραυματίες από επίθεση που σημειώθηκε σε λύκειο της Βαρκελόνης.

Όπως ανακοίνωσε η αστυνομία στην πρωτεύουσα της Καταλονίας, ως ύποπτος της επίθεσης συνελήφθη ένας άντρας. Εκπρόσωπος της αστυνομίας δήλωσε ότι ο δράστης πραγματοποίησε την επίθεση με βαλλίστρα, αν και αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί επισήμως.

Η αστυνομία δεν επιβεβαίωσε επίσης την πληροφορία που μετέδωσαν τοπικά μέσα ενημέρωσης, ότι ο δράστης της επίθεσης είναι μαθητής του συγκεκριμένου λυκείου

“The thoughts of my nation, inseparable from the heritage of my ancestors”

Κάποιος είπε κάποτε, πως «οι σκέψεις για το έθνος μου, είναι άρρηκτα δεμένες με εκείνες των προγόνων μου». Δεν είναι άραγε οι σκέψεις, εκείνο που κινεί λαούς και έθνη;

Αυτές ενδεχομένως κατέλαβαν και το νου του προέδρου της Καταλονίας,  Αρτούρο Μας, στην προσπάθειά του να γευτεί τη δόξα που παρέχει η ιστορία, μέσα από την αιωνιότητά της, υπογράφοντας στις τελευταίες μέρες του Σεπτέμβρη, ένα διάταγμα για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, προγραμματισμένο για την ένατη μέρα του Νοέμβρη και αποσκοπώντας στην «αναγέννηση» της Καταλονίας διαμέσου της ανεξαρτησίας της από την Ισπανία

Σχολιάζοντας τις ενέργειές του, ο Καταλανός πρόεδρος εξέφρασε το ότι «Η Καταλονία επιθυμεί να μιλήσει, επιθυμεί να ακουστεί, επιζητά να ψηφίσει».  Οι αντίδραση της Ισπανικής κυβέρνησης του πρωθυπουργού Μαριάνο Ραχόι ήταν άμεσες και το πολυπόθητο δημοψήφισμα άρχισε να εμποδίζεται, με τον ίδιο να δηλώνει πως «Ουδείς είναι πάνω από την κυρίαρχη βούληση του ισπανικού λαού.»

Άραγε ποιος είναι αυτός που θα επιβάλει σε έναν άνθρωπο τον τρόπο που θα ζήσει; Στην περιοχή της Καταλονίας δεν γίνεται συζήτηση για κάποιο κοινωνικό «βίτσιο», αλλά για έναν αιώνιο τρόπο ζωής. Κάθε σκέψη κρύβει μέσα της ένα συναίσθημα. Λίγα πράγματα γεμίζουν έναν άνθρωπο περισσότερο από ένα συναίσθημα, πόσο μάλλον όταν αυτό κατακλύζεται μέσα σε 1,8 εκατομμύρια ανθρώπινα σώματα. Τόσα, όσοι και οι καταλανοί που έβαψαν τους δρόμους της Βαρκελώνης με το αποστομωτικό χρυσό και κόκκινο χρώμα των ρούχων που φορούσαν και σημαιών που κρατούσαν.

photo-barkeloni-2

Το όμορφο κέντρο της Βαρκελώνης μίλησε ξανά την ίδια γλώσσα που έχουμε ακούσει και στο παρελθόν. Αυτή η φορά ζητώντας να διεξαχθούν πρόωρες εκλογές στην περιφέρεια, δεδομένου ότι η Καταλανική κυβέρνηση αναγκάστηκε εν τέλει, να ακυρώσει το δημοψήφισμα της 9ης Νοεμβρίου, υπό την ασφυκτική πίεση της κεντρικής κυβέρνησης στη Μαδρίτη.

Μα «τώρα είναι η ώρα», όπως τραγουδούσε η διαδήλωση της καταλανικής πολιτιστικής ένωσης Omnium Cultural, η οποία αγωνίζεται εδώ και καιρό για την ανεξαρτησία της εύφορης περιοχής από την Ισπανία, με τον Αρτούρο Μας να συμπληρώνει πως «Η Μαδρίτη δεν μπορεί να εμποδίζει αιωνίως την Καταλονία  αποφασίζει για το μέλλον της». Οι κινητοποιήσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της εθνικής τους εορτής που ονομάζεται «Ντιάντα» και φέτος συνέπεσε με την 300η επέτειο από την κατάληψη της Βαρκελώνης, πίσω στο 1714, από το βασιλιά Φίλιππο τον Ε΄, ο οποίος κατήργησε τους νόμους και τα έθιμα των καταλανών.

Άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο, το να μην βιώνεις τη ζωή σου σαν ελεύθερος, σημαίνει να την αισθάνεσαι σαν «σκλάβος». Για το ρομαντικό λαό των καταλανών η αίσθηση αυτή βασιλεύει από τον 18ο αιώνα, όταν και ο καταλανικός εθνικισμός γνωρίζει αναβίωση και οι καταλανοί διαχωρίζουν όλο και περισσότερο το έθνος τους από τους Ισπανούς.

portugal3

Κι όλα αυτά γίνονται τόσο μακριά από εμάς, που η μυρωδιά του Ατλαντικού είναι ευδιάκριτη, μα τόσο κοντά, ώστε να μοιραζόμαστε την ίδια ήπειρο. Η έννοια του έθνους δεν έχει να κάνει με τίποτα περισσότερο από την κοινή συνείδηση σε συνδυασμό με το κοινό συναίσθημα. Και η συνείδηση των καταλανών τους οδηγεί ξανά και ξανά στους δρόμους της Βαρκελώνης.  Παρόμοια με την Παλαιστίνη, έτσι και στην Καταλονία, η θέληση για ελευθερία είναι μια εστία πυρός που δεν έχει πρόθεση να σβήσει.

Βαρκελώνη: Χιλιάδες διαδηλωτές ζήτησαν πρόωρες τοπικές εκλογές

Διαδήλωση πραγματοποίησαν δεκάδες χιλιάδες πολίτες την Κυριακή στο κέντρο της Βαρκελώνης ζητώντας τη διεξαγωγή πρόωρων περιφερειακών εκλογών Αφού η κυβέρνηση της Καταλονίας αναγκάστηκε να ακυρώσει το δημοψήφισμα της 9ης Νοεμβρίου για την ανεξαρτησία της περιοχής υπό την πίεση της κεντρικής κυβέρνησης στη Μαδρίτη.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της αστυνομίας,  οι διαδηλωτές ξεπέρασαν σε αριθμό τους 110.000, οι οποίοι φορούσαν κίτρινες μπλούζες και κουνούσαν καταλανικές σημαίες. Η διαδήλωση με τον τίτλο «τώρα είναι η ώρα» διοργανώθηκε από το Omnium Cultural – μια καταλανική πολιτιστική ένωση – και την Εθνοσυνέλευση της Καταλονίας (ANC), η οποία αγωνίζεται για την ανεξαρτησία της περιοχής από την Ισπανία.