Άφωνοι οι Σουηδοί: Για ποια επίθεση μιλά ο Τραμπ;

Σε ομιλία του το Σάββατο στη Φλόριντα, ο Ντόναλντ Τραμπ αναφέρθηκε σε τρομοκρατική επίθεση στη Σουηδία που είχε γίνει το προηγούμενο βράδυ.

«Πρέπει να κρατήσουμε ασφαλή την χώρα μας», δήλωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ μιλώντας για την εσωτερική ασφάλεια αλλά και τις τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ευρώπη. «Δείτε τι συμβαίνει στη Γερμανία. Δείτε τι έγινε χθες τη νύχτα στη Σουηδία», είπε χαρακτηριστικά ο πλανητάρχης και συνέχισε: «Δείτε τι έγινε στις Βρυξέλλες. Δείτε τη Νίκαια. Δείτε το Παρίσι».

Πάντως, πολλοί ήταν αυτοί που έσπευσαν να διαβεβαιώσουν στο Twitter ότι δεν σημειώθηκε καμία επίθεση…

Η αναφορά του Τραμπ στη Σουηδία, έφερε την άμεση απάντηση από τον πρώην πρωθυπουργό της χώρας Καρλ Μπιντ, ο οποίος μέσω ενός tweet αναρωτήθηκε:  «Σουηδία; Τρομοκρατική επίθεση; Τι καπνίζει;»

Χωρίς να έχει εξηγηθεί τι ακριβώς μπέρδεψε τον Ντόναλντ Τραμπ και πίστεψε ότι σημειώθηκε τρομοκρατική επίθεση στη Σουηδία, μια από τις επικρατέστερες θεωρίες -και πιο λογική- είναι πως ο πρόεδρος πιθανόν είδε Fox News το προηγούμενο βράδυ όπου σε μια εκπομπή είχαν ως θέμα περιστατικά βίας που έχουν διαπραχθεί από πρόσφυγες στη Σουηδία.

«Η μικρή Μπιζού»

Ένας αφηγητής που αφηγείται τις μνήμες μιας αφηγήτριας που θυμάται, μπλεγμένος χωροχρόνος, με απρόοπτες αλλαγές που σε μεταφέρουν από τη μνήμη στο παρόν και από το παρόν σε ένα κατασκευασμένο παρελθόν. Με φόντο το ημίφως του Παρισιού, τις αποβάθρες των τρένων, τα καφέ και τους τηλεφωνικούς θαλάμους, ο Πατρίκ Μοντιανό σκηνογραφεί ένα άψογο μυθιστόρημα.

Ο χρόνος της αφήγησης παραμένει πάντα άγνωστος, ποτέ δε δηλώνεται ξεκάθαρα, αφήνει ίχνη που επιτρέπουν στον αναγνώστη να τον ψηλαφίσει. Ο δεύτερος χρόνος, αυτός της δράσης, ο χρόνος που η μικρή Μπιζού συναντάει πρόσωπα και αναδομεί το παρελθόν. Έπειτα ο χρόνος της μνήμης, τότε που η Τερέζα έγινε η μικρή Μπιζού, η εποχή του κατεχόμενου Παρισιού.

Ένας συνεχής κύκλος, επαναλαμβάνει την ιστορία της μικρής Μπιζού (μέσα από το κοριτσάκι που ζει στο Δάσος της Βουλώνης). Θυμάται και (ανα)κατασκευάζει το δικό της παρελθόν. Κάνει μια επιστροφή στο παρελθόν περιφρονώντας τη διαδικασία επούλωσης τραυμάτων, τις περισσότερες φορές απλώς ανακαλύπτει καινούρια, βρίσκει έναν τρόπο εντοπισμών τους.

Είναι ακόμα το παιδί που περιμένει έξω από μια πόρτα, κλαίει απαρηγόρητο για κάτι που ξέχασαν να του εξηγήσουν, για το “γιατί” που δεν άκουσε ποτέ. Ένα παιδί που ακολουθεί μια γυναίκα με ένα κίτρινο φόρεμα, τη γυναίκα που του θυμίζει τη μητέρα του. Πλάθει τη στιγμή της συνάντησης, δημιουργεί τους διαλόγους και αφηγείται το παρελθόν.

Τη βλέπει πίσω από το τζάμι του τηλεφωνικού θαλάμου, φαντάζεται την φωνή της, ο ήχος ποτέ δε φτάνει στ’ αφτιά της, κυριαρχεί η σιωπή. Η ομιλία χάνεται στο ακουστικό του τηλεφώνου, παραμορφώνεται από το μέσο αλλά σε αυτή φτάνει μόνο η σιωπή μπροστά από το τζάμι.

Πίσω από τις αλλαγές του χρόνου, η ιστορία ακολουθεί έναν σταθερό κύκλο που βυθίζει τον αναγνώστη σε μια κατάσταση συνεχούς ανησυχίας, έναν φόβο για το φόβο, είναι ένας noir εφιάλτης, όπου το μόνο θύμα είναι αυτό που η μικρή Μπιζού προσπαθεί να κάνει στη μικρή Μπιζού.

Λίγο πριν κλείσει ο κύκλος -σπάει- ο χρόνος διαλύεται, παράγει. Κλίνει με την (ανα)γέννηση. Τοποθετεί την Τερέζα στην αρχή μιας τελείως διαφορετικής πορείας ενός ποιοτικά νέου χρόνου, ανεξάρτητο του προηγούμενου.

Η μνημοτεχνική είναι κύριο χαρακτηριστικό της γραφής του Μοντιανό. Η νοσταλγία στα βιβλία του εμφανίζεται ως μορφή μελαγχολίας. Η ατμόσφαιρα του κειμένου του είναι σχεδόν μεθυστική και η γραφή του σε πολλά σημεία ξεπερνάει τα όρια του πεζού λόγου και συνθέτει ποιητικές εικόνες.

Στο τέλος του βιβλίου υποπτεύομαι πως ο αναγνώστης θα έχει μια ικανοποιητική εξήγηση γιατί η Σουηδική ακαδημία επέλεξε να τιμήσει το 2014 τον Πατρίκ Μοντιανό με το βραβείο Νόμπελ. Ο εβδομηντάχρονος συγγραφέας μέχρι τότε παρέμενε άγνωστος στο αγγλόφωνο κοινό. Δεν έπαυε όμως να έχει πιστούς αναγνώστες και να θεωρείται δίκαια ένας από τους σημαντικότερους Γάλλους συγγραφείς. Είναι ένας δραστήριος συγγραφέας, το πρώτο του έργο το ολοκλήρωσε στα 23 και μέχρι σήμερα έχει γράψει 30 βιβλία εκ των οποίων τα 10 έχουν μεταφραστεί στα Ελληνικά.

Καταρρέει η Σένγκεν: Κλείνουν τα σύνορα Δανία και Σουηδία

Η Δανία έγινε χθες η έκτη χώρα που επιβάλλει συνοριακούς ελέγχους παρότι ανήκει στη ζώνη Σένγκεν, οδηγώντας τη Γερμανία να εκφράσει ανησυχίες για την επιβίωση της ζώνης ελεύθερης μετακίνησης.

Ο εκπρόσωπος της καγκελαρίου Μέρκελ δήλωσε ότι η λύση «δεν βρίσκεται στα σύνορα ανάμεσα στην Α και τη Β χώρα», αλλά στην «αποτελεσματική προστασία των εξωτερικών συνόρων».

Το τελευταίο κομμάτι του ντόμινο έπεσε όταν η Σουηδία αποφάσισε να ελέγχει την ταυτότητα όλων όσοι εισέρχονται στη χώρα από τη Δανία, προξενώντας σοβαρές καθυστερήσεις στα σύνορα και διαταράσσοντας την καθημερινότητα χιλιάδων ανθρώπων που είχαν μοιράσει τη ζωή τους εκατέρωθεν των συνόρων. Χθες ο Δανός πρωθυπουργός Λαρς Λέκε Ράσμουσεν ανακοίνωσε ότι ενισχύονται οι έλεγχοι στα σύνορα της Δανίας με τη Γερμανία, προκειμένου να ελεγχθεί η είσοδος μεταναστών. «Είναι μια αντίδραση σε μια σουηδική απόφαση. Δεν χαιρόμαστε καθόλου», είπε ο Ράσμουσεν.

«Η ελεύθερη μετακίνηση είναι βασική αρχή, μία από τις σημαντικότερες κατακτήσεις των τελευταίων ετών», δήλωσε ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών, Μάρτιν Σέφερ. «Η Σένγκεν είναι πολύ σημαντική, αλλά κινδυνεύει».

H ίδια η Γερμανία εισήγαγε ως «έκτακτο» μέτρο ελέγχους στα σύνορά της με την Αυστρία τον Σεπτέμβριο, εν συνεχεία το ίδιο έκανε και η Αυστρία, ενώ ελέγχους έχει επιβάλει και η Νορβηγία, που βρίσκεται στη ζώνη Σένγκεν αλλά όχι στην ΕΕ. Επίσης η Γαλλία εισήγαγε ελέγχους ως απάντηση στις επιθέσεις στο Παρίσι.

«Με Σειρά Εξαφάνισης»: Σκανδιναβικό, μακάβριο χιούμορ

Μια μαύρη κωμωδία ήρθε να προβληθεί στη χώρα μας την περασμένη Πέμπτη από τη μακρινή Νορβηγία! Ο λόγος για το «Kraftidioten», ή στα ελληνικά αν προτιμάτε, «Με σειρά εξαφάνισης».

Ο Νιλς Ντίκμαν (Στέλαν Σκάρσγκαρντ… Χριστέ μου, πώς προφέρονται αυτά τα ονόματα;) είναι ένας φιλήσυχος εκχιονιστής, που εργάζεται στα νορβηγικά βουνά. Ζει μια ήρεμη ζωή με τη γυναίκα του στο απομακρυσμένο σπίτι τους, μέχρι που μαθαίνει για τη δολοφονία του γιου του από εμπόρους ναρκωτικών. Ο Νιλς, αγανακτισμένος και θυμωμένος, θα προσπαθήσει να πάρει εκδίκηση και παίρνοντας το νόμο στα χέρια του, αρχίζει να σκοτώνει ένα- ένα τα μέλη της οργάνωσης του αρχιγκάνκστερ «Κόμη» (Πολ Σβέρε Χάγκεν).

pic1

Το στόρι αυτό του Κιμ Φουπς Ααεκσον θα μπορούσε κάλλιστα να διατυπωθεί ως μια αιματηρή περιπέτεια εκδίκησης, με κάποιον ατσαλάκωτο πρωταγωνιστή, χωρίς νόημα και ουσία. Παρόλα αυτά, στα χέρια του Νορβηγού σκηνοθέτη Χανς Πέτερ Μολάντ (Aberdeen, Γη της Επαγγελίας), μας παρουσιάζεται ως μία πολύ ενδιαφέρουσα ταινία, άξια προσοχής και πάνω απ’ όλα… αστεία!

Μοιάζει να δανείζεται αρκετά στοιχεία από τις ταινίες του Ταραντίνο, καθώς το δράμα και το χιούμορ γίνονται ένα, με το θεατή να μην ξέρει πότε να λυπηθεί, πότε να αγχωθεί και πότε να γελάσει.

Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο με τον τρόπο που χειρίστηκε το φιλμ ο Μολάντ, είναι η δοσολογία του μαύρου χιούμορ και της δραματικής περιπέτειας. Ας μην ξεχνάμε πως πρόκειται για έργο, που μόλις στα πρώτα του λεπτά δολοφονείται ο γιος του πρωταγωνιστή. Παρόλα αυτά, τα χιουμοριστικά και δραματικά στοιχεία δεν υπερκαλύπτουν ποτέ το ένα το άλλο, αλλά συνυπάρχουν σε όλη τη διάρκεια της ταινίας.

pic2

Οι χαρακτήρες σκιαγραφούνται με τρόπο μοναδικό και αστείο, ώστε να αποφεύγονται όλα τα κλισέ των ταινιών του είδους. Αστυνομικοί που δεν αντέχουν τη θέα του αίματος και το τσουχτερό κρύο, καθώς και αιμοσταγείς κακοποιοί που παίζουν σαν παιδάκια στο χιονοδρομικό κέντρο. Αποκορύφωμα αποτελεί ο αρχιγκάνκστερ, ο οποίος πέρα από το πρόβλημα των εξαφανίσεων των πρωτοπαλίκαρων του, έχει να λύσει και οικογενειακά θέματα με την πρώην γυναίκα του!

Περνώντας στους πρωταγωνιστές, βλέπουμε ένα εξαιρετικό (για μία ακόμα φορά) Στέλαν Σκάρσγκαρντ, στο ρόλο του πρωταγωνιστή Νιλς. Ο γνωστός ως Seligman, από τις δύο ταινίες Nymphomaniac που κυκλοφόρησαν πέρυσι, μας χαρίζει μια άκρως κωμικοδραματική ερμηνεία, ενώ πλάι του έχει τον κορυφαίο –ίσως – της ταινίας Πολ Σβέρε Χάγκεν (Ragnarok, Kon-Tiki), ο οποίος υποδύεται άψογα τον «Κόμη», ένα χαρακτήρα άκρως ξεκαρδιστικό και χορταστικό.pic3

Σε δεύτερους ρόλους, συναντάμε τον πολύ καλό Πήτερ Άντερσον (Το Κορίτσι με το Τατουάζ) να υποδύεται τον αδερφό του πρωταγωνιστή Νιλς, καθώς ένα μικρό ρόλο έχει και ο Κρίστοφερ Χίβγιου, γνωστός από τη σειρά «Game of Thrones».

Τέλος, άξια αναφοράς είναι και η μουσική που στολίζει την ταινία καθ ‘όλη τη διάρκεια της ταινίας, προσδίδοντας την απαραίτητη ένταση, όπου αυτή χρειάζεται!

Έχοντας λοιπόν, τους αμερικάνους να μας παρουσιάζουν τη μία μέτρια ταινία μετά την άλλη, ύστερα από την τελετή απονομής των βραβείων Όσκαρ, έρχονται οι σκανδιναβοί να μας παρουσιάσουν μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ταινίες του τελευταίου δίμηνου! Μακάβριο χιούμορ, αρκετή δράση και πανέξυπνοι διάλογοι, στοιχεία ικανά να σας κρατήσουν καθηλωμένους μπροστά στις οθόνες σας. Καλή σας διασκέδαση!

Αναγνωρίστηκε το Κράτος της Παλαιστίνης από την σουηδική κυβέρνηση

Η Σουηδία γίνεται η πρώτη δυτική χώρα της Ε.Ε. που με διάταγμα αναγνωρίζει το Κράτος της Παλαιστίνης, όπως ανακοίνωσε η υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας.

Ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς χαιρετίζει ως «θαρραλέα και ιστορική» την αναγνώριση και καλεί όσες χώρες δεν το έχουν κάνει να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Σουηδίας, δήλωσε ο εκπρόσωπός του Ναμπίλ Αμπού Ρουντέινα.

Σύμφωνα με μια καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου, 112 χώρες έχουν αναγνωρίσει το Κράτος της Παλαιστίνης.

Από την άλλη πλευρά, η Παλαιστινιακή Αρχή επισημαίνει ότι οι χώρες που έχουν αναγνωρίσει το Κράτος της Παλαιστίνης είναι 134, μεταξύ των οποίων επτά μέλη της ΕΕ, τα οποία το είχαν αναγνωρίσει πριν ενταχθούν στην ΕΕ: η Τσεχική Δημοκρατία, η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Μάλτα και η Κύπρος.

Κατά την παρουσίαση των προγραμματικών δηλώσεών του στις αρχές Οκτωβρίου, ο πρωθυπουργός Στέφαν Λεβέν είχε ανακοινώσει πως η Σουηδία θα ανανγωρίσει το Κράτος της Παλαιστίνης, κάτι που είχαν χαιρετίσει οι παλαιστινιακές αρχές, αλλά είχαν επικρίνει το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.