Το ευρώ και η Ευρώπη είναι φετίχ;

Λόγω δημοσιονομικής κρίσης στην Ελλάδα, ακούγονται απόψεις ότι το ευρώ και η Ευρώπη φταίνε. Όποτε ακούω αυτή την άποψη, μου έρχονται στο μυαλό χώρες όπως η Γαλλία, η Γερμανία και αναρωτιέμαι ποια χώρα έχει ο καθένας στο μυαλό του ως πρότυπο.

ΗΠΑ, Γερμανία, Αγγλία, Ζάμπια και Πακιστάν είναι κάποιες ενδεικτικές χώρες με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Αν τεθεί το ερώτημα σε ποια από αυτές τις χώρες θα ήθελες να ζήσεις, 9 στους 10 ανθρώπους θα επιλέξουν κάποια από τις 3 πρώτες. Γιατί; Γιατί είναι ανεπτυγμένες χώρες με ισχυρή οικονομία και ένα ισχυρό νόμισμα. Αντίθετα η Ζάμπια έχει για νόμισμα το κουάτσα και το Πακιστάν την ρουπία. Οπότε ο συνδυασμός ανίσχυρου νομίσματος και μικρής βιομηχανίας έχει ως αποτέλεσμα την ανάδειξη μιας φτωχής χώρας. Η Ελλάδα, εφόσον δεν έχει την βιομηχανία των ΗΠΑ, Αγγλία και Γερμανία, εύκολα θα μπορούσε να γίνει μια πολύ φτωχή χώρα αν γυρνούσε σε εθνικό νόμισμα. Γιατί, λοιπόν, αφού δεν επιλέγουν να ζήσουν οι περισσότεροι σε κάποια από τις τελευταίες , λένε πως στην περίπτωση της Ελλάδας φταίει το ευρώ και πρέπει να επιστρέψουμε σε ένα ανίσχυρο νόμισμα;

Η Ευρώπη είναι σκληρή και προσπαθεί με σκληρά οικονομικά μέτρα να καλύψει τα δημοσιονομικά κενά και ελλείμματα των μελών της. Σίγουρα έχει κάνει λάθη, αλλά δεν ευθύνεται κανένας ευρωπαίος για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Η Ελλάδα δανειζόταν εκατομμύρια για πολλά χρόνια μέχρι που έφτασε ο καιρός που η Ευρώπη έβαλε φρένο. Με πολύ απλά λόγια αυτό είναι το πρόβλημα και βρίζουμε τους ευρωπαίους εταίρους μας γιατί δεν συνεχίζουν να μας δανείζουν άνευ όρων.

Πρέπει να μείνουμε στο ευρώ και να προσπαθήσουμε να φέρουμε επενδύσεις και να ενισχύσουμε την επιχειρηματικότητα. Τότε θα ανακάμψει η ελληνική οικονομία και θα γίνει πραγματικά δυνατή και ισχυρή. Το ευρώ και η Ευρώπη δεν είναι φετίχ. Συμφωνώ. Απλά όπως είναι δομημένος ο κόσμος γύρω μας, ισχυρές είναι οι χώρες που έχουν και ισχυρά νομίσματα. Χρειάζεται να βλέπουμε το κοινό καλό και όχι τις προσωπικές επιδιώξεις ή τις προσωπικές διαφωνίες. Η Ελλάδα του ευρώ είναι μια χώρα που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των πολλών, ενώ η Ελλάδα της δραχμής εξυπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων.

Αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο, η Ευρώπη είναι το πιο δημοκρατικό και ελεύθερο κομμάτι του κόσμου και αυτό που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Κανείς δεν πιστεύω ότι επιθυμεί θανατικές ποινές, μπούρκες, πολέμους, φτώχεια, κακοποίηση παιδιών, υποβάθμιση γυναικών και δουλεία ανθρώπων. Αυτά συμβαίνουν και είναι τάση ζωής για χώρες στην Αφρική και στην Ασία. Συμβαίνουν, αλλά όχι στην Ευρώπη.

Έχει κάνει λάθη η Ευρώπη. Έχει προβλήματα. Χρειάζεται κάποιες αλλαγές, όπως περισσότερη κατανόηση και αλληλοβοήθεια. Χωλαίνει σε ζητήματα ανθρωπισμού. Το σίγουρο, όμως, είναι ένα. Αν μου έλεγαν πώς φαντάζομαι την ιδεατή κοινωνία, η Ευρώπη θα ήταν ότι πιο κοντινό θα υπήρχε στις υπαρκτές κοινωνίες.

 

Η ακροδεξιά του τίποτα

Με αφορμή το νεοσύστατο κόμμα του Καρατζαφέρη και του Μπαλτάκου, το οποίο θα κινείται προφανώς στον χώρο της ακροδεξιάς, θα μπορούσε να γίνει μια εκτενής αναφορά για την άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη.

Στην Ελλάδα η Χρυσή Αυγή έχει υψηλά ποσοστά τα τελευταία χρόνια, αλλά και στο παρελθόν υπήρχαν κόμματα όπως το ΛΑΟΣ. Στην Ευρώπη σε πολλές χώρες τα ακροδεξιά κόμματα παρουσιάζουν άνοδο σημαντική με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το κόμμα της Λεπέν. Στην Σουηδία το κόμμα των Σουηδών Δημοκρατών δείχνει πιο ισχυρό από ποτέ. Αλλά και στην Γερμανία και την Ολλανδία, τα ακροδεξιά κόμματα έχουν ανεβάσει πολύ τα ποσοστά τους. Ίδιο σκηνικό υπάρχει και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Στην Αυστρία υπάρχει το ‘’freedomparty’’ και στην Ιταλία η σκληρή δεξιά της Λίγκας του Βορρά.

Τα ακροδεξιά κόμματα προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την οικονομική κρίση στην Ευρώπη, καθώς και το προσφυγικό. Οι προτάσεις της ακροδεξιάς ουσιαστικά περιστρέφονται γύρω από τον ρατσισμό, την ξενοφοβία και την διατήρηση των εθνών-κρατών. Φυσικά, τέτοιες απόψεις ελοχεύουν κινδύνους και οδηγούν τους ανθρώπους στο να μη ζουν ελεύθερα. Η Ευρώπη δεν πρέπει να αφήσει κανένα περιθώριο στην ακροδεξιά, γιατί αντιτίθεται στις αξίες της.

Όλοι οι μουσουλμάνοι δεν είναι τζιχαντιστές. Όλοι οι έγχρωμοι δεν είναι κακοποιοί. Προφανώς μπορεί να υπάρχουν κάποιοι ανάμεσά τους, αλλά δεν είναι όλοι. Μια ακόμα πιο ενισχυμένη ευρωπαϊκή ακροδεξιά θα είναι ένα τεράστιο πισωγύρισμα. Θα σημαίνει τον κίνδυνο για την δημοκρατία και την ελευθερία.

Άλλωστε αναρωτιέμαι. Τι ευεργετικό έχει να προσφέρει η ακροδεξιά; Η απάντηση είναι τίποτα. Είναι η ακροδεξιά του τίποτα. Μπορεί να προσφέρει μόνο φόβο για το διαφορετικό. Μπορεί, όμως, ο άνθρωπος να ζήσει με τον φόβο;

ISIS-Ισλαμικό Kράτος: Σκέψεις και απαντήσεις

Οι τζιχαντιστές είναι η σύγχρονη ομάδα τρομοκρατών που πλήττουν την υφήλιο. Δρουν οργανωμένα και γι΄αυτό  υπάρχουν πολλά ερωτήματα γύρω από την φήμη τους, όμως κάθε πρόβλημα πρέπει να αντιμετωπίζεται χωρίς υπερβολές και  φανατισμό, αλλά με λογική.

Όλοι οι μουσουλμάνοι είναι τζιχαντιστές;

Όχι. Τζιχαντιστές είναι οι φανατικοί μουσουλμάνοι που προσπαθούν να επιβάλουν την ιδεολογία τους και αντιτίθενται σε οτιδήποτε διαφορετικό. Είναι ακραίο και ρατσιστικό να αντιμετωπίζουμε όλους τους μουσουλμάνους ως τρομοκράτες. Είναι σαν να λέμε ότι όλοι οι αστυνομικοί είναι γουρούνια επειδή κάποιοι ίσως να είναι βίαιοι ή ότι όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες επειδή κάποιοι είναι αργόσχολοι ή ότι όλοι οι φίλαθλοι είναι χούλιγκαν επειδή κάποιοι κάνουν επεισόδια. Το γεγονός ότι κάποια άτομα από κάποια κοινωνική ομάδα ολισθαίνουν σε παραπτώματα, δε σημαίνει ότι ολόκληρη η κοινωνική ομάδα ολισθαίνει. Το γεγονός είναι περισσότερο ατομικό και όχι συλλογικό.

Πρέπει να κλείσουν τα ευρωπαϊκά σύνορα;

Αν κλείσουν τα σύνορα, θα σημαίνει ότι ο φόβος για νέο χτύπημα ή γενικότερα η ξενοφοβία νίκησε. Το ευρωπαϊκό όραμα δεν συγκροτήθηκε με την σκέψη ότι όλα θα κυλούν για πάντα όμορφα. Αν με την πρώτη δυσκολία γυρίσουμε πολλές δεκαετίες πίσω, αυτό σημαίνει πως η Ευρώπη ηττήθηκε. Άρα όχι δεν πρέπει να κλείσουν τα σύνορα, ούτε να απομονωθούν κάποιες χώρες ή η Ευρώπη από τον υπόλοιπο κόσμο. Η λύση θα είναι ευρωπαϊκή.

Πρέπει να ταυτίζουμε τις τρομοκρατικές επιθέσεις με το προσφυγικό;

Μα και στην Συρία θύματα τρομοκρατικών επιθέσεων είναι. Γι’ αυτό φεύγουν. Το να ταυτίσουμε τα δύο γεγονότα είναι σα να κλείνουμε τα μάτια στο πρόβλημα. Η λύση είναι να υπάρξει ταυτοποίηση των όσων έρχονται και αυστηρός έλεγχος, γιατί τα μεταναστευτικά κύματα δεν είναι όλοι από την Συρία, αλλά και από άλλες χώρες που δεν πλήττονται από τρομοκρατία ή πόλεμο καθώς στους λεγόμενους πρόσφυγες μπορεί να υπάρχουν και τζιχαντιστές.

Κινδυνεύει η Αθήνα;

Προφανώς, όπως και κάθε μεγάλη ευρωπαϊκή πόλη. Πολλοί λένε ότι η Αθήνα δεν κινδυνεύει γιατί είναι η πύλη εισόδου. Ίσως να ισχύει αυτό τώρα, αλλά όταν η Ελλάδα αναγκαστεί να σκληρύνει την στάση της στο θέμα υποδοχής προσφύγων, κάτι που θα γίνει, τότε ίσως να υπάρξει αντίδραση. Άλλωστε, δεν νομίζω ότι στην τρομοκρατία υπάρχουν ηθικές αξίες του τύπου ΄΄μην χτυπήσω αυτόν γιατί μας βοηθάει΄΄. Αν είναι να τον χτυπήσω, θα τον χτυπήσω. Μία σοβαρή χώρα και οι επίσημοι θεσμοί δεν μπορούν να βασιστούν σε αστεία επιχειρήματα και καφενειακού τύπου συζητήσεις.

Η Τουρκία έχει ευθύνη για τα προσφυγικά ρεύματα;

Ναι. Έχω την εντύπωση ότι το μόνο που ενδιαφέρει την Τουρκία είναι να κερδίσει όσα περισσότερα μπορεί από την Ευρώπη και δεν ενδιαφέρεται για τους πρόσφυγες. Άλλωστε, στους πρόσφυγες, με βάση τους κανόνες, παρέχεται άσυλο στην πρώτη ασφαλή χώρα που θα πάνε. Η Τουρκία δεν θεωρείται ασφαλής χώρα;

Ποιες χώρες είναι στόχοι; 

Όλες οι χώρες μπορεί να θεωρηθούν επόμενοι στόχοι, αλλά οι ανεπτυγμένες χώρες του δυτικού κόσμου πιστεύω πως είναι οι πρώτοι στόχοι, λόγω μεγάλης ιδεολογικής διαφοράς μεταξύ τους.

Πού στηρίζεται οικονομικά το ISIS και πού βρίσκει όπλα;

Το Isis κάνει εμπόριο ανθρώπων και λαθρεμπόριο πετρελαίου. Πήρε όπλα από την Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, καθώς και από τα στρατόπεδα που κατέλαβε σε Συρία και Ιράκ.

Ποια είναι η λύση για τον ISIS;

Η λύση θα δοθεί μέσα από την βοήθεια του δυτικού κόσμου στις κυβερνήσεις της Συρίας και του Ιράκ, ώστε να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν την τρομοκρατία. Οι στρατιωτικές παρεμβάσεις το μόνο που κάνουν είναι να γίνεται αντιπαθητική η δύση και να θεωρείται από όλο και περισσότερους μουσουλμάνους εχθρός με αποτέλεσμα να τάσσονται στο πλευρό του ISIS.

Όλοι θέλουν αλλαγή, αλλά κανείς δεν θέλει να αλλάξει.

Τις τελευταίες μέρες, με αφορμή το ασφαλιστικό και το φορολογικό έχει υπάρξει μια μεγάλη αναστάτωση και ένας μεγάλος ξεσηκωμός κάποιων κοινωνικών ομάδων. Προφανώς και δεν είναι ευχάριστο να επιβαρύνεται κάποιος οικονομικά, αλλά όταν η χώρα αντιμετωπίζει δημοσιονομικά προβλήματα, αναγκαστικά πρέπει να παρθούν σκληρά μέτρα.

Οι αγρότες πρέπει να καταλάβουν ότι η περίοδος όπου δεν πλήρωναν τίποτα και έπαιρναν τις επιχορηγήσεις πέρασε και δεν πρόκειται να ξαναέρθει. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες πρέπει να καταλάβουν ότι χρειάζεται να κόβουν αποδείξεις. Ο καθένας νοιάζεται για την τσέπη του και αδιαφορεί για το σύνολο ,όμως, αυτή η αδιαφορία μας έφτασε στο σημείο της χρεοκοπίας. Δεν είμαι υπέρ της υπερφορολόγησης στον ιδιωτικό τομέα, καθώς αυτός παράγει και είναι ο αρμόδιος για την ανάπτυξη της χώρας. Είμαι υπέρ μιας σταθερής κλιμακωτής φορολογίας και πολέμιος της φοροδιαφυγής.

Οι θυσίες είναι απαραίτητες. Κάποιοι θα ξεβολευτούν, κάποιοι θα πληρώσουν παραπάνω. Δεν γίνεται, όμως, κάθε φορά να υπάρχουν βίαιες και παράλογες αντιδράσεις. Το κράτος δεν έχει να τα δώσει. Όταν τα είχε, τα έδινε και με το παραπάνω. Άρα, όσο και να φωνάζουν κάποιοι δεν αλλάζουν κάτι, απλά δημιουργούν θόρυβο.

Το συμπέρασμα, λοιπόν, είναι ότι το κράτος χρειάζεται λεφτά. Τόσα χρόνια όσα μας έλειπαν τα δανειζόμασταν από την Ευρώπη, αλλά από το 2009 που σταμάτησαν τα δανεικά ψάχνουμε τρόπους να βρούμε τα χρήματα που λείπουν. Άλλοι προσπαθούν να ρίξουν τα βάρη στον δημόσιο τομέα, με μειώσεις μισθών, συντάξεων και γενικά των δημόσιων δαπανών. Άλλοι προσπαθούν να ρίξουν το βάρος στον ιδιωτικό τομέα με υπερφορολόγηση. Σε όλες τις περιπτώσεις, υπάρχουν πάντα αυτοί που φωνάζουν. Κανείς δεν θέλει να πληρώσει. Κανείς δεν θέλει να μεταρρυθμιστεί ο τομέας του. Όλοι θέλουν αλλαγή, αλλά κανείς να ξεβολευτεί.

Η αλήθεια, λοιπόν, είναι κάπου στην μέση. Η χώρα χρειάζεται μείωση των περιττών δημόσιων δαπανών και νοικοκύρεμα του δημοσίου από την μία και κλιμακωτή φορολογία ανάλογα με το εισόδημα από την άλλη. Πάνω απ΄όλα, όμως, χρειάζεται να μεγαλώσει η πίτα. Χρειάζονται επενδύσεις, ώστε μέσω της φορολογίας να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους. Χρειάζεται, δηλαδή, να μπει καινούριο χρήμα στην χώρα. Μόνο τότε θα ορθοποδήσει η οικονομία. Για να γίνει αυτό χρειάζεται μια σταθερότητα, γιατί διαφορετικά επενδύσεις και νέες επιχειρήσεις δεν έρχονται στην Ελλάδα. Η σταθερότητα αυτή θα προκύψει μέσω των μεταρρυθμίσεων που πρέπει να γίνουν. Η λύση στην κρίση, λοιπόν, είναι η επιχειρηματικότητα, η επίτευξη της οποίας θα πραγματοποιηθεί μέσω των μεταρρυθμίσεων ως επιβράβευση. Οι βίαιες αντιδράσεις μόνο κακό προκαλούν, πολύ απλά γιατί όσα και να ζητάνε κάποιοι, το κράτος δεν μπορεί να τα δώσει γιατί δεν τα έχει. Ειλικρινά,  δεν ξέρω πόσοι το έχουν καταλάβει αυτό.

Τελειώνοντας, θέλω να αναφερθώ και σε αυτούς που πιστεύουν ότι φταίει το χρέος και ότι ένα κούρεμα θα λύσει το πρόβλημα και μάλιστα βρίζουν τους ευρωπαίους που δεν το κάνουν. Πολύ απλά, κούρεμα χρέους χωρίς μεταρρυθμίσεις είναι ένα τίποτα. Και να γίνει κούρεμα, με τον τρόπο που λειτουργεί το κράτος σε λίγα χρόνια θα έχουμε πάλι πρόβλημα χρεοκοπίας. Το κούρεμα θα έρθει ως επιβράβευση για τις μεταρρυθμίσεις. Αυτές είναι το ζητούμενο, και για τις επενδύσεις και για το κούρεμα, αλλά όπως προείπα κανείς δεν θέλει να αλλάξει, αλλά όλοι φωνάζουν ότι κάτι πρέπει να αλλάξει .

 

 

 

Σένγκεν-Προσφυγικό: σημειώσατε Χ

Σε απειλούν ότι θα βγεις από την συνθήκη Σένγκεν, αν δεν υλοποιήσεις τα αναγκαία για την υποδοχή των προσφύγων. Προφανώς και στην Ευρώπη δεν επιθυμούν μια ανεξέλεγκτη εισροή προσφύγων, ειδικά μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι. Βγαίνεις από την συνθήκη, κλείνουν τα σύνορά σου και γίνεσαι αποθήκη ψυχών ή φτιάχνεις τα hot spot, γίνονται οι ταυτοποιήσεις και αρκετοί πρόσφυγες πηγαίνουν στη χώρα αρεσκείας τους; Η αλήθεια είναι κάπου στην μέση και υπάρχει μια διττή διάσταση στο φλέγον ζήτημα.

Από την μία, η έξοδος από την Σένγκεν είναι μια εθνική ήττα. Δεν γίνεται να απομονώνεσαι με οποιαδήποτε μορφή από την Ευρώπη. Δεν γίνεται να θεωρείς εχθρό σου την Ευρώπη, πολύ απλά γιατί δεν είναι. Η ελεύθερη μετακίνηση των ανθρώπων κερδίθηκε βάζοντας τα θεμέλια της υλοποίησης για το όραμα της Ευρώπης. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι τα ελληνικά σύνορα είναι τα ευρωπαϊκά σύνορα. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί χρειάζεται να μεριμνήσουν περισσότερο, καθώς η χρηματική βοήθεια δεν αρκεί. Η ελληνική κυβέρνηση είτε από απροθυμία, είτε από δειλία, είτε από ανικανότητα, δείχνει να μην μπορεί ή να μην ξέρει να διαχειριστεί το προσφυγικό ζήτημα. Η λύση της Ευρώπης δεν πρέπει να είναι ούτε τα τελεσίγραφα, ούτε οι απειλές, αλλά η άμεση βοήθεια για την επίλυση.

Από την άλλη, οι πρόσφυγες δεν κάνουν τουρισμό. Καθημερινά άνθρωποι πνίγονται. Προσπαθούν να ζήσουν λίγο καλύτερα. Προσπαθούν να γευτούν λίγο ευρωπαϊκό πολιτισμό, λίγο καλύτερες συνθήκες ζωής. Το να κλείσεις τα σύνορα ή να τους γυρνάς πίσω δεν αποτελεί λύση. Απλά με αυτόν τον τρόπο κλείνεις τα μάτια στο πρόβλημα. Το ότι τα κλείνεις, όμως, δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει. Κάποτε η ιστορία θα γράψει γι΄αυτό. Πρέπει να γράψει για τις προσπάθειες υποστήριξης των ευρωπαϊκών θεσμών προς τους πρόσφυγες και όχι για την περιφρόνηση.

Σε μια Ελλάδα με οικονομικά προβλήματα και σε μια Ευρώπη υπό αμφισβήτηση, ξαφνικά σκάει και αυτό το πρόβλημα. Θα ήταν ουτοπικό να ευχηθώ να λυθούν γρήγορα τα προβλήματα, γι΄αυτό όντας πραγματιστής θα πω πως οι δυσκολίες, συνήθως, σε κάνουν πιο δυνατό. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωζώνη και η συνθήκη Σένγκεν θα συνεχίσουν να υπάρχουν και θα δυναμώσουν με την παρέλευση των προβλημάτων αστάθειας και κρίσης. Το ζήτημα είναι να βρίσκεται και η Ελλάδα εκεί, όχι ως ουραγός, αλλά ως ισότιμο μέλος.

 

 

 

Ένας επαναστατημένος άνθρωπος

Υπάρχουν τόσοι μουσάτοι και ούτε μια επανάσταση. Μία φράση που κυκλοφορεί μεταξύ σοβαρού και αστείου. Η κοινωνία μας έχει ανάγκη από επανάσταση, αλλά αυτή η λέξη μπορεί να ερμηνευθεί διαφορετικά από τον κάθε άνθρωπο. Τι σημαίνει επανάσταση στις μέρες μας και ποιος θεωρείται επαναστάτης;

Σίγουρα δεν είναι αυτός που καίει αμάξια και μαγαζιά. Ούτε αυτός που συγκρούεται με την αστυνομία ή ανήκει σε κάποια αντιεξουσιαστική ομάδα. Μπορεί να αυτοαποκαλούνται επαναστάτες, αλλά δεν είναι. Η επανάσταση γίνεται για να βελτιώσεις μια κατάσταση και να αλλάξεις άρδην κάποια πράγματα στην κοινωνία. Η βία και οι καταστροφές προφανώς και δεν αποτελούν επανάσταση. Η Ελλάδα χρειάζεται ανάπτυξη και όραμα. Οι άνθρωποι που μπορούν να τα φέρουν αυτά, για μένα είναι επαναστάτες.

Επαναστάτης είναι ο νέος που θα ανοίξει μια επιχείρηση στην Ελλάδα. Επαναστάτης είναι αυτός που θα προσπαθήσει να αποκτήσει τα εφόδια ώστε να επιτύχει μόνος του και όχι με τις πλάτες άλλων. Επαναστάτης είναι αυτός που αντιτίθεται και λέει όχι στην διαφθορά, στο πελατειακό και κομματικό κράτος και στα ρουσφέτια. Αυτά χρεοκόπησαν την Ελλάδα και θεωρώ επαναστάτη όποιον τα μάχεται και οραματίζεται μια δικαιότερη και πιο μορφωμένη Ελλάδα.

Πολλοί πιστεύουν πως κάθε επανάσταση είναι μια ουτοπική κατάσταση. Προσωπικά διαφωνώ. Το κράτος δεν είναι κάτι αόρατο, αλλά απαρτίζεται από τον καθένα ξεχωριστά. Όταν εμείς οι ίδιοι αλλάξουμε και επικροτούμε ή ζητάμε τις μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν, τότε θα γίνουμε επαναστάτες.

Μόνο ένας επαναστατημένος λαός μπορεί να μετατρέψει ένα διεφθαρμένο και κομματικό κράτος χωρίς όραμα σε σύγχρονο, ευρωπαϊκό κράτος δικαίου.

Ιδεολογίες μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Από την δημιουργία της ευρωπαϊκής ένωσης και έπειτα, υπάρχουν κάποιες κατευθυντήριες ιδεολογικές γραμμές. Το όραμα της Ευρώπης ήταν η δημιουργία μιας ανοιχτόμυαλης και φιλελεύθερης κοινωνίας. Ως ένα βαθμό πέτυχε, καθώς οι περισσότερες χώρες ασκούν φιλελεύθερη πολιτική με ιδιωτικές πρωτοβουλίες και αναπτυξιακά προγράμματα που ενισχύουν το επιχειρηματικό δαιμόνιο του κάθε ανθρώπου και λειτουργούν ως έρεισμα. Προφανώς, μέσα στα πλαίσια της Ευρώπης δεν ενστερνίζονται όλοι τον φιλελευθερισμό. Τι γίνεται, λοιπόν, με τις πολιτικές ομάδες που έχουν άλλες απόψεις περί οικονομίας και κράτους;

Αυτές οι ομάδες, είτε ασπάζονται τον κομμουνισμό, είτε τον σοσιαλισμό, είτε τον εθνικισμό, είτε οτιδήποτε άλλο, έχουν σαφές πρόβλημα με την ευρωπαϊκή ένωση που από την φύση της είναι μια καπιταλιστική ένωση με φιλελεύθερο οικονομικό προσανατολισμό. Κανείς δεν μπορεί να απαγορέψει σε κάποιον να διαφωνεί με την ιδεολογία της ένωσης, απλά είναι παράλογο να προσπαθεί να την ανατρέψει. Όποια χώρα δεν επιθυμεί την συγκεκριμένη ευρωπαϊκή πολιτική απλά φεύγει από την ένωση και την ευρωζώνη και ασκεί την πολιτική που επιθυμεί αναλογιζόμενη και τις όποιες συνέπειες. Δεν είναι κακό, αλλά δεν γίνεται να ακούγονται φωνές όπως ότι η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει και να μετακινηθεί προς τα αριστερά, προς τα δεξιά ή προς τον κομμουνισμό ή τον εθνικισμό. Η Ευρώπη και οι θεσμοί της έχουν την ιδεολογία που αποδέχεται η πλειοψηφία του κόσμου. Δεν μπορεί να μετατοπιστεί προς μια ιδεολογία μειοψηφική, καθώς θα πρόκειται για κάτι αντιδημοκρατικό.

Όποια χώρα είναι υπέρ της ευρωπαϊκής ένωσης και των θεσμών της πρέπει να προσαρμοστεί αυτή στις απαιτήσεις της Ευρώπης και όχι να προσπαθεί να αλλάξει ιδεολογικό προσανατολισμό στην Ευρώπη. Σίγουρα δεν εκθειάζω την ευρωπαϊκή ένωση και την ευρωζώνη και σίγουρα δεν αποτελεί μονόδρομο για τις ευρωπαϊκές χώρες, καθώς υπάρχουν χώρες εκτός ευρωπαϊκής ένωσης ή ευρωζώνης που ακμάζουν. Αυτό που υποστηρίζω είναι ότι αν αποφασίσεις ότι θες να μπεις στον χορό και να χορέψεις, πρέπει να συμβαδίσεις με τους άλλους ώστε να κάνετε τα ίδια βήματα και όχι να χορεύεις όπως θες εσύ, γιατί σε αυτή την περίπτωση θα φαίνεσαι αστείος και απροσάρμοστος. Από την άλλη, αν δεν σου αρέσει ο συγκεκριμένος χορός, υπάρχουν και άλλοι χοροί ,είτε ομαδικοί, είτε ατομικοί, που μπορείς να χορέψεις εξίσου ωραία.