Η ανασκόπηση της χρονιάς

Άλλη μία χρονιά μνημονίου πέρασε. Μία χρονιά με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και με αξιωματική αντιπολίτευση την ΝΔ. Τσίπρας και Μητσοτάκης έδωσαν σκληρές μάχες μέσα στην βουλή, με ύβρεις εκατέρωθεν, πολλές φορές χαμηλού επιπέδου. Σκληρές μάχες, όμως, και ανάμεσα σε όλους τους πολιτικούς αρχηγούς. Τι έκαναν οι πολιτικοί αρχηγοί της χώρας; Τι πολιτικούς στόχους είχαν και έχουν και ποιες σκοπιμότητες;

Από την μία ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, που επιδιώκει με μανία να φέρει την ελπίδα. Να αποδειχθεί ο πρωθυπουργός που θα βγάλει την χώρα από τα μνημόνια, όπως ο ίδιος δηλώνει. Ένας πρωθυπουργός, που γνωρίζει την δημοτική του πτώση και προσπαθεί να φτάσει ως το τέλος της θητείας του, μήπως και κερδίσει κάτι. Ένας πρωθυπουργός που προσπαθεί να μείνει στην εξουσία με κάθε τρόπο. Αδιαμφισβήτητα, έχει πείσμα. Έχει το πείσμα του να φτάσει ως το τέλος και να αποδειχθεί διαφορετικός από τους προηγούμενους. Αυτοαποκαλείται πολιτικός που δεν είναι από τζάκι και μη μπλεγμένος σε θέματα διαφθοράς. Ένας πολιτικός που θεωρεί την κυβέρνησή του την πιο αξιόπιστη και την αντιπολίτευση την πιο διεφθαρμένη.

Από την άλλη ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Κυριάκος Μητσοτάκης, που προσπαθεί να πείσει ότι αυτός έχει την λύση. Υπόσχεται φοροελαφρύνσεις και ελεύθερη παραγωγική οικονομία. Ένας πολιτικός, που στηρίζει την καμπάνια του κυρίως στο να ρίξει την δημοτικότητα του αντιπάλου του, αποκαλώντας τον ψεύτη. Ένας πολιτικός που θεωρεί την περίοδο ΣΥΡΙΖΑ ως την πιο καταστροφική. Ένας πολιτικός αρχηγός που βιάζεται να γίνει πρωθυπουργός ζητώντας συνεχώς εκλογές.

Μία Φώφη Γεννηματά, ένας Σταύρος Θεοδωράκης και ένας Πάνος Καμμένος που προσπαθούν να διασωθούν πολιτικά. Μάχονται να παραμείνουν στο προσκήνιο. Μάχονται να παραμείνουν στα βουλευτικά έδρανα. Μάχονται να κρατήσουν ενωμένα τα κόμματά τους. Όλοι με συμμάχους, είτε φανερούς, είτε κρυφούς.

Ένας Βασίλης Λεβέντης που μάχεται να αποδείξει την διαφορετικότητά του. Μάχεται να αποδείξει την διαφθορά που επικρατεί στο πολιτικό σύστημα, εξαιρουμένου του εαυτού του. Μάχεται να αποδείξει ότι η κουλτούρα συνεργασίας είναι η μοναδική λύση στη χώρα. Μάχεται να ξαναμπεί στη βουλή. Μάχεται για τα δικά του ιδανικά.

Ένας Δημήτρης Κουτσούμπας και ένας Νίκος Μιχαλολιάκος που μάχονται για τις ιδέες που πρεσβεύουν οι ιδεολογίες τους. Μάχονται να αποδείξουν ότι  οι ιδεολογίες τους, η καθεμία ξεχωριστά, αποτελούν και την λύση στα προβλήματα της χώρας.

Κάπως έτσι κύλησε και το 2017. Μοιάζει λες και ο καθένας να μάχεται για τον εαυτό του και όχι για το σύνολο. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Στην πραγματικότητα, ο καθένας θέλει την πρόοδο του τόπου. Το ζητούμενο, όμως,  είναι το πώς το δείχνεις. Καλός είναι ο ανταγωνισμός. Καλή είναι και η πολυφωνία. Αυτή είναι, άλλωστε, και η πεμπτουσία της δημοκρατίας. Αυτή η πεμπτουσία, όμως, να λειτουργεί με γνώμονα το γενικό καλό και όχι τις προσωπικές φιλοδοξίες ή ματαιοδοξίες.

Κυβέρνηση προς αναζήτηση ταυτότητας

Επιτέλους αριστερά. Τέλος στα μνημόνια, τέλος στην λιτότητα. Τέλος στις αυθαίρετες ιδιωτικοποιήσεις. Τέλος στην διαφθορά. Νέα Ελλάδα, νέα Ευρώπη. Η ελπίδα έφτασε.

Αυτά ακριβώς περίμεναν οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, όταν τον Ιανουάριο και έπειτα τον Σεπτέμβριο του ’15 του έδωσαν τα ηχηρά 36,34% και 35,46%, αντίστοιχα. Όμως, με το ημερολόγιο να δείχνει πλέον ενάμιση χρόνο μετά και την εκλογική ψαλίδα να ανοίγει ξανά υπέρ της ΝΔ, φαίνεται ότι μάλλον κάτι πήγε στραβά.

Και δεν πρόκειται απλά για μία περιστασιακή κωλοτούμπα,  για μία μεμονωμένη πολιτική αναδίπλωση παρά για μία επαναχάραξη πολιτικής πλεύσης, μία εκ βάθρων επανατοποθέτηση. Ή για να το θέσουμε αλλιώς: τι κοινό μπορεί να έχει ο ΣΥΡΙΖΑ του πρώτου ιδρυτικού του συνεδρίου -τον Ιούλιο του ’13- με τον τωρινό ΣΥΡΙΖΑ του 2ου συνεδρίου;

Με την ηλεκτρονική πλατφόρμα syriza.gr/synedrio [url] που δημιούργησε το κυβερνόν κόμμα, δε, πέρασε την σκυτάλη στα μέλη και ψηφοφόρους του. Με βασικό σύνθημα «ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δική ΣΟΥ [sic] υπόθεση» και 48 ερωτήσεις επιχειρεί να αφουγκραστεί το αποτύπωμά τους. Πώς δηλαδή αυτοχαρακτηρίζονται πολιτικά, κατά πόσο δραστηριοποιούνται στον κινηματικό χώρο και τι επιζητούν να βελτιώσει το κόμμα. Αρκούν όμως; Αρκεί ένα ερωτηματολόγιο, όταν η πολιτική της κυβέρνησης έχει αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια της στους πολίτες της χώρας; Όταν τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους;

Ένα δημοψήφισμα στα χαρτιά

Λίγο μετά από την ανάληψη εξουσίας, όπως ήταν φυσικό, ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε αντιμέτωπος με την χρόνια μνημονιακή πολιτική του δικομματισμού. Μέση οδός δεν υπήρχε. Ή θα προχωρούσε σε σύγκρουση και αλλαγή πορείας ή θα ακολουθούσε την πεπατημένη. Έτσι, τον Ιούλιο του ‘15 κάλεσε τους πολίτες στις κάλπες και αυτήν την φορά για δημοψήφισμα. Το μήνυμα του ελληνικού λαού ήταν ξεκάθαρο: «όχι» στην πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ. «Όχι» δηλαδή σε προγράμματα λιτότητας και περικοπών.

Όπως φάνηκε όμως, αυτό δεν εμπόδισε τον Α. Τσίπρα από το να υπογράψει το τρίτο μνημόνιο, μία εβδομάδα μετά, παραγράφοντας την λαϊκή βούληση και δημιουργώντας εσωκομματικό ρήγμα. Σύμφωνα με μετέπειτα αποκαλύψεις του Γ. Βαρουφάκη, οι αποφάσεις ήταν προειλημμένες. Το δημοψήφισμα ήταν μία κάλυψη, μία δικαιολογία σε μία συμφωνία που ήδη είχε γίνει κάτω από το τραπέζι. Όμως το αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο. Όσο και αν προσπάθησε η κυβέρνηση με τις κλειστές τράπεζες, τα capital controls και την μιντιακή προπαγάνδα δεν μπόρεσε να στρέψει τους πολίτες στο «ναι». Αντίστοιχα στοιχεία έφερε πρόσφατα στην δημοσιότητα και το ντοκιμαντέρ «This is not a coup» του Α. Χατζηστεφάνου, με κεκαλυμμένη βέβαια την ταυτότητα του μάρτυρα.

Έκτοτε η συνέχεια είναι γνωστή και η συνταγή δοκιμασμένη. Το αίτημα για διαγραφή του χρέους κάπου παράπεσε, η 13η σύνταξη ακόμα αγνοείται, ο κατώτατος μισθός δεν αυξήθηκε,  μειώθηκαν επικουρικές και κυρίως συντάξεις, οι ιδιωτικοποιήσεις συνεχίστηκαν, ο ΕΝΦΙΑ αντί να καταργηθεί αυξήθηκε κ. ο. κ. Εν ολίγοις, όλες οι προεκλογικές δηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ είτε δεν υλοποιήθηκαν και παρατάθηκαν επ’ αόριστον ή –στην καλύτερη- τροποποιήθηκαν και εφαρμόστηκαν σε μία περιορισμένη τους εκδοχή.

Το μπάλωμα του εκλογικού νόμου

Σε όλη την διάρκεια της μεταπολίτευσης, οι κυβερνήσεις επέμεναν στο θεσμικό εξάμβλωμα της ενισχυμένης αναλογικής. Με πρόσχημα την σταθερότητα της χώρας δεν δίσταζαν να καρπούνται σε κάθε εκλογική αναμέτρηση το ληστρικό bonus των 50 βουλευτικών εδρών. Ανέκαθεν, από την άλλη, η Αριστερά πρόβαλε σαν αίτημα την απλή αναλογική: ένα εκλογικό σύστημα, δηλαδή, που θα απέδιδε στο κάθε κόμμα ότι ακριβώς του αναλογεί από το ποσοστό των ψήφων που συγκέντρωνε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, στην εξουσία πλέον -συγκυβερνώντας με τους ΑΝΕΛ- κλήθηκε να το ικανοποιήσει. Ερχόμενος, όμως, αντιμέτωπος με το φράγμα των 200 ψήφων άρχισε να τροποποιεί λίγο τις προτάσεις του για να διευρύνει την δεξαμενή του «υπέρ». Ακολούθησε μία σύντομη περίοδος αμφιταλαντεύσεων για τον ΣΥΡΙΖΑ, ψάχνοντας μια μέση οδό. Τελικά, σύμφωνα με την πρόταση που κατατέθηκε και υπερψηφίστηκε, ναι μεν καταργήθηκε το bonus των εδρών, όμως παρέμεινε το πλαφόν του 3% ως απαραίτητη προϋπόθεση για την είσοδο ενός κόμματος στην βουλή, αφήνοντας χωρίς δυνατότητα εκπροσώπησης ένα μέρος των πολιτών. Ταυτόχρονα, δεν άλλαξε τίποτα στην διαίρεση των εκλογικών περιφερειών, διατηρώντας την άνιση εκπροσώπηση που τους χαρακτήριζε ήδη. Ουσιαστικά, δηλαδή, ακόμα και μετά την θεσμική αλλαγή παρέμειναν ερωτηματικά για το κατά πόσο δίκαιη και ίση είναι η διαδικασία του εκλογικού συστήματος.

Το ξεκαθάρισμα (;) του τηλεοπτικού τοπίου

Με τις κυβερνήσεις να διαδέχονται η μία την άλλη και  καμία να μην αναλαμβάνει την ευθύνη για αλλαγή, οι τηλεοπτικοί σταθμοί της χώρας παρέμεναν σε μία κατάσταση ημι-νομιμότητας από το 1995. Πέρα από το έτος 1993, ουσιαστικά, όλοι οι ιδιωτικοί σταθμοί της χώρας λειτουργούσαν χωρίς άδεια από την ίδρυσή τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε πρόσφατα την πρωτοβουλία να αλλάξει άρδην το τηλεοπτικό τοπίο. Κατάφερε όμως να καλύψει το κενό νομιμότητας με διαφανή μέσα και θεμιτό αποτέλεσμα;

Καταρχάς, μείωσε τις τηλεοπτικές άδειες σε τέσσερις. Περιόρισε, έτσι, δραστικά το αριθμητικό εύρος των συχνοτήτων, χωρίς να παρουσιάσει κάποια εύλογη δικαιολόγηση. Αμέσως έγινε λόγος για το κατά πόσο είναι δυνατό να εξασφαλιστεί η πολυφωνία στο νέο τηλεοπτικό φάσμα. Η διαδικασία χαρακτηρίστηκε, δε, ως αντισυνταγματική και αδιαφανή από την αντιπολίτευση και από  ομάδες επικριτών της συγκυβέρνησης. Βασικό τους επιχείρημα –και ορθά- είναι η παραβίαση του άρθρου 15 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο προϋποτίθεται η «σύμφωνη γνώμη του διοικητικού συμβουλίου του ΕΣΡ» για την παραχώρηση άδειας, θέση που δεν λήφθηκε υπ όψιν. Μετά από την τελική αναβολή της διάσκεψης, δύο αντιπρόεδροι του ΣτΕ υπέβαλαν την παραίτησή τους, κλυδωνίζοντας και τον δικαστικό κύκλο.

Εκτός όλων αυτών, λίγο μετά από την πρώτη επιλογή των υπερθερμαστών ξεσπάει σκάνδαλο με τον έναν επιλαχών. Πρόκειται για τον επιχειρηματία Χρ. Καλογρίτσα, που φαίνεται να παρέδωσε εικονικό πόθεν έσχες στον διαγωνισμό και να συνδέεται με την Attica Bank μέσα από δυσθεώρητα δάνεια, εν μέσω μάλιστα κρίσης. Ακόμα και αν ο υπουργός Εσωτερικών Π. Κουρουμπλής προσπάθησε να σπάσει την αμηχανία της κυβέρνησης, προεικάζοντας ποινικές διώξεις, αμέσως ακούστηκε το σενάριο για συμφωνίες κάτω από το τραπέζι μεταξύ του επιχειρηματία και του ΣΥΡΙΖΑ με δίαυλο το τραπεζικό σύστημα.

Στον απόηχο όλων αυτών, μάλιστα, θα μπουν λουκέτα σε στημένους σταθμούς με οργανωμένα προγράμματα ψυχαγωγίας και ενημέρωσης. Άνθρωποι θα βρεθούν στην ανεργία, χωρίς κανένα πλάνο απορρόφησής τους πίσω στον δημοσιογραφικό κλάδο. Μέχρι το σημείο, δε, του οριστικού κλεισίματος του σταθμού τους δεν μπορούν παρά να παραμείνουν στην επαγγελματική τους θέση, με τις πληρωμές τους να εκκρεμούν, ελπίζοντας ότι κάτι μπορεί να αλλάξει. Ακόμα και για τους σταθμούς που τελικά θα καταφέρουν να εξασφαλίσουν την άδειά τους, οι όροι εργασίας και πληρωμής είναι αβέβαιοι. Όταν για την πρώτη δόση οι καναλάρχες κλήθηκαν να καταβάλουν το ποσό των 85,1 εκατ. ενώ το συνολικό κόστος ανέρχεται στα 246 εκατ. ευρώ, τι ακριβώς εξασφαλίζει τις μετέπειτα επενδύσεις τους στο εκάστοτε κανάλι;

Όσο περνάει η περίοδος διακυβέρνησης τόσο περισσότερο φαίνεται να ακροβατεί ο ΣΥΡΙΖΑ, πάνω από βόμβες που είναι έτοιμες να εκραγούν. Μπορεί το σενάριο των εκλογών να μοιάζει μακρινό, όχι όμως απίθανο.

Τα μέτωπα που ανοίγει η κυβέρνηση γίνονται όλο και περισσότερα, με ίσως επισφαλέστερο όλων την τριβή που προέρχεται από τα εσωτερικά του κόμματος. Οι «53», η πλατφόρμα 2010, η Ενωτική κίνηση, οι ΠΑΣΟΚογενείς και οι κομματικοί καλούνται να βρουν μια τελική κοινή γραμμή πλεύσης και να μοιράσουν την εσωκομματική εξουσία. Ο Τσίπρας, από την άλλη, θέλει να τραβήξει όσο πιο πολύ μπορεί το κόμμα προς το κέντρο, μπας και δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.

Η ελπίδα ήρθε, είδε και απήλθε. Πέρασε και δεν άγγιξε, που λένε.

Δόλος ή αυταπάτη; Οι ερμηνείες για την μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ

Το 2012, η εντυπωσιακή άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στο πολιτικό προσκήνιο προκάλεσε ιστορικές ανακατατάξεις στο ελληνικό κομματικό σύστημα.

Οι διπλές εκλογές του 2012 σήμαναν το τέλος του  παραδοσιακού δικομματισμού και εδραίωσαν την νέα διαιρετική τομή «Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο» που διέπει το πολιτικό γίγνεσθαι της Ελλάδας.

Αξίζει να μνημονευθεί, ότι τον Μάιο του 2012, τα ποσοστά των παραδοσιακών κομμάτων εξουσίας δεν υπερέβησαν αθροιστικά το ποσοστό 31%.

Έκτοτε, ο ΣΥΡΙΖΑ, υιοθέτησε πλήρως την αντιμνημονιακή γραμμή τόσο σε επίπεδο προγραμματικού πολιτικού λόγου, όσο και σε επίπεδο πολιτικής ρητορικής.

Κατόρθωσε να συσσωρεύσει την ήδη εκπεφρασμένη, από τις εκλογές του 2012, οργή-αγανάκτηση του ελληνικού λαού ενάντια στα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας και στα μέτρα λιτότητας, δημιουργώντας σημαντικά ρεύματα υποστήριξης του στην ελληνική κοινωνία.

Τον Σεπτέμβριο του 2014, κατά την παρουσίαση του  προγράμματος της Θεσσαλονίκης, ο Αλέξης Τσίπρας είπε τα εξής: «To μνημόνιο θα είναι άκυρο από το πρώτο βράδυ της εκλογικής μας νίκης».

Το κύμα υποστήριξης της κοινωνίας προς τον ΣΥΡΙΖΑ, αποτυπώθηκε στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου του 2015, οι οποίες ανέδειξαν τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβερνητική εξουσία. Όμως, δεδομένης της αποχής του 50% του εκλογικού σώματος, αλλά και της αντιδραστικής ψήφου, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε δημιουργήσει βαθιά ερείσματα στην ελληνική κοινωνία.

Η  «Πρώτη φορά αριστερά» γέννησε ελπίδες και προσδοκίες τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό της χώρας, οι οποίες έμελλε να διαψευστούν με τον πιο απεχθή τρόπο στις 13/7/2015, ημερομηνία της τρίτης δανειακής σύμβασης (μνημονίου) με την υπογραφή της αριστερής  «αντιμνημονιακής κυβέρνησης».

Η λαϊκή ετυμηγορία του δημοψηφίσματος, προδήλως απορριπτική σε συμφωνία με υφεσιακά μέτρα, δεν έγινε σεβαστή. Είχαν προηγηθεί πέντε μήνες αδιέξοδων και ανεπιτυχών διαπραγματεύσεων, κατά τους οποίους εξαντλήθηκαν τα ταμειακά αποθεματικά του Δημοσίου, κατέρρευσε το ελληνικό τραπεζικό σύστημα και επιβλήθηκαν capital controls. Η ανακολουθία λόγων-έργων, η απόκλιση από τις ιδεολογικές αρχές της ριζοσπαστικής Αριστεράς και η αυτοαναίρεση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν πλέον γεγονός.

Βρισκόμαστε στο Σεπτέμβριο του 2016 και η  «αριστερά» εφαρμόζει υπό επαχθείς και δυσμενείς όρους την τρίτη δανειακή σύμβαση, διατηρώντας την ανακολουθία λόγων-έργων και την καλλιέργεια ψευδαισθήσεων πως μέσα από τον δρόμο της περικοπής εισοδημάτων και της υπερφορολόγησης θα επέλθει οικονομική ανάπτυξη.

Τούτο συνιστά μια ακόμα αυτοαναίρεση του Τσίπρα και των ιθυνόντων της Κουμουνδούρου, οι οποίοι επί πέντε χρόνια διερρήγνυαν τα ιμάτια τους για την συγκεκριμένη επιλογή στρατηγικής εξόδου της χώρας από το καθεστώς αναγκαστικού δανεισμού.

Η απορία που ταλανίζει τους Έλληνες πολίτες είναι η εξής: Η αυτοαναίρεση, ανακολουθία λόγων-έργων ήταν προϊόν της άγνοιας κινδύνου, της αφέλειας, της αυταπάτης, κατά τον ισχυρισμό του Α.Τσίπρα;

Ή μήπως προϊόν της εξουσιομανίας που διακατείχε τον πρωθυπουργό και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Με δεδομένες τις ιδεολογικές καταβολές (Νεομαρξισμός, Τροτσκισμός κτλ) του/της καθενός/καθεμιάς ξεχωριστά, η τωρινή στάση συγκρούεται με την ίδια τους την συνείδηση.

Οι ερμηνείες για την μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ ποικίλουν. Ας δούμε τις  επικρατέστερες σύμφωνα με τις αναλύσεις της Πολιτικής Επιστήμης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως πολιτικό υποκείμενο της Ριζοσπαστικής Αριστεράς παρουσιάζει το ίδιον του χώρου: την συστέγαση ποικίλων και αντικρουόμενων ιδεολογικών τάσεων και ως εκ τούτου χαρακτηρίζεται από εσωτερικές εντάσεις και διαφωνίες. Η αδυναμία συγκρότησης ενιαίας γραμμής μεταφέρθηκε, στην περίπτωση ΣΥΡΙΖΑ, και σε κυβερνητικό επίπεδο, με αποτέλεσμα το σημερινό αδιέξοδο. Σύμφωνα με την εν λόγω ερμηνεία, τα πολυσυλλεκτικά κόμματα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς θα οδηγηθούν στην συγκρότηση ενός αντι-συμβατικού σοσιαλδημοκρατικού ιδεολογικοπολιτικού προφίλ. Η αντι-συμβατική σοσιαλδημοκρατία διαφέρει κατά το ότι διατηρεί σταθερές τις αξίες του κεϋνσιανισμού και την επικριτική στάση στην ΕΕ. Εν αντιθέσει, η κλασσική σοσιαλδημοκρατία αφομοιώνει τον νεοφιλελευθερισμό και τηρεί επιεικέστερη στάση σε σχέση με το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Με βάση την παραπάνω εκδοχή, η μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ νοείται ως φυσικό επακόλουθο της μετεξέλιξης των κομμάτων της Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Θα μπορούσε να λεχθεί πως η μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα κόμμα εγγύτερο στην σοσιαλδημοκρατία πέρασε μέσα από τους πρώτους μήνες διακυβέρνησης , κατά τους οποίους επήλθε η διάσπαση και συνάμα η αλλαγή πλεύσης προς τον  «πολιτικό ρεαλισμό ».

Η δεύτερη ερμηνεία προτάσσει ως αφετηριακή αναλυτική αρχή, το τέλος των ιστορικών κύκλων των δύο μεγάλων ιδεολογιών που γέννησε ο Διαφωτισμός, του σοσιαλισμού και του φιλελευθερισμού, παραδοσιακού και νεοφιλελεύθερου. Ο πρώτος έκλεισε τον ιστορικό του κύκλο με την πτώση του τείχους του Βερολίνου, ενώ το νεοφιλελεύθερο μοντέλο διέρχεται μια μεταβατική φάση κρίσης από το 2008, γεγονός που προκάλεσε τον κρατικό παρεμβατισμό, με σκοπό την διάσωση της οικονομίας από την ολική καταστροφή. Το νεοφιλελεύθερο μοντέλο, όμως, εξακολουθεί να κυριαρχεί. Η πολιτική ως φαινόμενο δομείται με όρους εξουσίας , αυτονομείται από την κοινωνία και υπηρετεί τον σκοπό των διεθνών αγορών. Κατ’ αυτήν την ερμηνεία, ο ΣΥΡΙΖΑ λειτούργησε ως ο  «ιδανικός υπηρέτης των διεθνών κεφαλαιαγορών », έχοντας ως προκάλυμμα την  «δήθεν κοινωνική ευαισθησία», πίσω από το οποίο έκρυβε επιμελώς το αντι-κοινωνικό του πρόσωπο. Εν ολίγοις, η Συριζαία Αριστερά μετατράπηκε σε Νέα Δεξιά, συνδυάζοντας νεοφιλελεύθερες πολιτικές με κρατικισμό(διορισμούς κομματικών στελεχών) αίσχιστου είδους, προκειμένου να διασφαλίσει την κομματική πελατεία.

Η τρίτη και τελευταία ερμηνεία συνδέεται άρρηκτα με την προηγούμενη, κατά το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε άξιο διάδοχο της φαυλοκρατίας που δηλητηρίασε τον ελληνικό πολιτικό βίο, καθ’ όλη την διάρκεια της μεταπολίτευσης. Εντούτοις, η αιτία της μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ συσχετίζεται άμεσα με την ολιγαρχική φύση του ελληνικού πολιτικού συστήματος, στο οποίο την πολιτική κυριαρχία κατέχει η κομματοκρατία. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επέδειξε βούληση να μεταρρυθμίσει την πολιτεία και την σχέση-κοινωνίας πολιτικής, κάτι το οποίο άλλωστε διεφάνη από την ίδια την κομματική του δομή. Το άνοιγμα στην κοινωνία ήταν προσχηματικό, καθώς η ατζέντα και η κομματική γραμμή ορίζονταν αυστηρά από τον στενό πυρήνα της ηγεσίας.

Εν κατακλείδι, η κυβερνητική πρακτική του ΣΥΡΙΖΑ τείνει να δικαιώσει ηθικοπολιτικά τον  «παλαιοκομματισμό », κάτι το οποίο θα μείνει ασυγχώρητο στην συνείδηση των υγιών δυνάμεων της κοινωνίας και ιδίως της γενιάς μου. Εάν κάποια πολιτική δύναμη δεν επιδείξει βούληση για την αντιμετώπιση των αιτιών της κρίσης, ευρισκόμενη στην κυβερνητική εξουσία, θα αναπαράγει τις ίδιες πολιτικές.

Το ασταθές πολιτικό κλίμα και οι προοπτικές σύγκλισης του «μεταρρυθμιστικού μπλοκ»

Το κλασσικό ελληνικό καλοκαίρι καλά κρατεί ακόμα και εν καιρώ οικονομικής ύφεσης. Βέβαια, πολλοί εκ των συμπολιτών μας δεν είχαν την τύχη εμού και άλλων, να απολαύσουν λίγες ημέρες ή εβδομάδες διασκέδασης, χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς. Η πολιτική επικαιρότητα, ωστόσο, δεν «πήγε διακοπές». Καθ’ όσον οδεύουμε προς το τέλος του θέρους η θερμοκρασία «πέφτει», αλλά το πολιτικό θερμόμετρο «ανεβαίνει» ενόψει των διεργασιών της ΔΕΘ.

Στα πλαίσια της ΔΕΘ, αναλήφθηκαν δεσμεύσεις, οι οποίες λησμονήθηκαν εν μια νυκτί μετεκλογικά, με πρόσφατο και τρανταχτό παράδειγμα το γνωστό και μη εξαιρετέο «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης». Σύντομα το πολλά υποσχόμενο αυτό πρόγραμμα απεδείχθη «αυταπάτη» για τους ενορχηστρωτές του και κατεγράφη στην σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας ως μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις μαζικής εξαπάτησης του εκλογικού σώματος.

Αυτήν την φορά, ο Αλέξης Τσίπρας, διαβλέποντας την φθίνουσα πορεία του ιδίου και του κόμματος του, προσπαθεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις και να αφήσει ένα ελάχιστο «αριστερό» στίγμα στο καθ’ όλα επιθετικά νεοφιλελεύθερο κυβερνητικό του έργο. Η αλλαγή του εκλογικού νόμου, το άνοιγμα του διαλόγου για την συνταγματική αναθεώρηση και η εφαρμογή μίας ήπιας κοινωνικής πολιτικής από τα «περισσεύματα» του πλεονάσματος κινούνται προς αυτήν την κατεύθυνση.

Μια νέα «αυταπάτη» κυριαρχεί στο νου του πρωθυπουργού και του επιτελείου του. Δηλώνουν βαθιά πεπεισμένοι πως μέσα από τις «επιτυχίες» (δηλαδή δημοσιονομικά πλεονάσματα της τάξεως του 3,5%) του -καταδικασμένου να αποτύχει τρίτου μνημονίου- θα ανασυγκροτήσουν το κράτος πρόνοιας και το κοινωνικό κράτος. Η παραδοξότητα της υπόθεσης έγκειται στο ότι το τρίτο πρόγραμμα στοχεύει στην διάλυση και όχι στην ανασυγκρότηση των. Φυσικά, ο πρωθυπουργός και οι συν αυτώ μπορεί να εννοούν την μετατροπή του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας σε επαίτες, Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι χαμηλοσυνταξιούχοι που έχασαν το ΕΚΑΣ, οι οποίοι μετατράπηκαν σε επαίτες, αφού η πολιτεία αρκέστηκε στο να τους παρέχει ένα κουπόνι σίτισης για τα βασικά τρόφιμα. Αυτό το κράτος πρόνοιας, οραματίζεται η παρούσα κυβέρνηση;

Στο στρατόπεδο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, απ’ την άλλη, οξύνουν τους τόνους της πολιτικής αντιπαράθεσης, εμμένοντας στο αίτημα για εκλογές. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και το στρατηγικό του επιτελείο οφείλουν να συνεκτιμήσουν σοβαρά την εκλογική δυναμική της ΝΔ αλλά και το βαθμό ετοιμότητας για την ανάληψη της διακυβέρνησης. Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις δίδουν προβάδισμα στην ΝΔ, άλλα όχι αυτοδύναμα. Τούτο σημαίνει πως την επομένη των εκλογών, η ΝΔ πρέπει να επιδιώξει την δημιουργία στρατηγικών συμμαχιών με τις επονομαζόμενες μεταρρυθμιστικές, φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις που εκκινούν από την ίδια την κεντροδεξιά και φθάνουν στις παρυφές του ΣΥΡΙΖΑ, το τμήμα εκείνων των στελεχών, που είναι σταθερά προσηλωμένοι στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας. Για την ώρα, η εικόνα διαίρεσης που εξάγει ο ελληνικός πολιτικός βίος δύσκολα επιτρέπει τέτοιου είδους διαβουλεύσεις και συγκλίσεις.

Η μόνη στρατηγική σύμπλευση που διαφαίνεται στον ορίζοντα είναι αυτή της «ευρωπαϊκής συμμαχίας>: ΝΔ, ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ, ΠΟΤΑΜΙ ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ και το σοσιαλδημοκρατικό τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ. Τα κόμματα, βέβαια, που θα μετέχουν σε αυτήν, πρέπει πρωτίστως να προβούν σε αυτοκάθαρση σε επίπεδο πολιτικού προσωπικού και ενδοκομματικής λειτουργίας. Διότι, είναι εξωφρενικό να δηλώνεις «μεταρρυθμιστική δύναμη» ή «δύναμη λογικής» και να αναπαράγεις την πελατειακή λογική. Όπως μου είπε ένας πολύ καλός φίλος, πολιτικά ενεργός : «Η παλαιά πολιτική γενεά μαζί με τις «νοοτροπίες» και τις πρακτικές της πρέπει να μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας».

Τα καρκινώματα της ελληνικής πολιτικής ζωής, το υπέρογκο κράτος, η δυσλειτουργική δημόσια διοίκηση, η πελατειακή κομματοκρατία εξακολουθούν να υφίστανται. Το τίτλο της μεταρρυθμιστικής δύναμης μπορεί να φέρει εκείνος ο πολιτικός οργανισμός, ο οποίος με υγιή, άφθαρτα στελέχη θα χτυπήσει τους προαναφερόμενους πυλώνες της ελληνικής καταστροφής, όπως ορθά προσδιορίζει ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης Γιώργος Κοντογιώργης.

Προς το παρόν, ο θρίαμβος της πολιτικής επικοινωνίας συνεχίζεται με την άγονη αντιπαράθεση ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ και όλα παραμένουν στάσιμα. Οι προβλέψεις την πορεία του κρατικού προϋπολογισμού παραμένουν απαισιόδοξες, δεδομένης της εξάντλησης της φοροδοτικής ικανότητας των Ελλήνων πολιτών. Σε περίπτωση δημοσιονομικού εκτροχιασμού, θα τεθεί υπό πλήρη εφαρμογή ο κόφτης δημοσίων δαπανών. Το σενάριο αυτό, αν και απευκταίο, μοιάζει πολύ πιθανόν και αναμένεται να δρομολογήσει ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις, καθιστώντας αναπόφευκτη την συνεργασία των μεταρρυθμιστικών δυνάμεων και αποτρέποντας το ενδεχόμενο εκλογών. Αναμένουμε με αγωνία τις ομιλίες των πολιτικών αρχηγών στην ΔΕΘ, μέσα από τις οποίες θα εξαχθούν συμπεράσματα για την επόμενη μέρα. Είτε σε περίπτωση διεξαγωγής πρόωρων εκλογών, είτε σε περίπτωση εκκίνησης των διαβουλεύσεων για την συγκρότηση οικουμενικής κυβέρνησης, το «μεταρρυθμιστικό μπλοκ» και τα κόμματα που το συναποτελούν θα διαδραματίσουν πρωταγωνιστικό ρόλο.

Μητσοτάκης: Υπήρχε άλλος δρόμος πέραν της αύξησης φόρων

Η ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης από μόνη της δεν είναι αρκετή για να επαναφέρει την οικονομία σε τροχιά ανάπτυξης, τόνισε ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης, από το βήμα του 2ου Συνεδρίου Επιχειρηματικότητας της Ναυτεμπορικής,

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης χαρακτήρισε «βαθιά υφεσιακό» το μείγμα μετρων που επέλεξε η κυβέρνηση.

«Η κυβέρνηση επέλεξε να πετύχει τους δημοσιονομικούς στόχους με ένα μείγμα μέτρων που δίνει έμφαση στην αύξηση των φόρων και πολύ λιγότερο στον περιορισμό των δαπανών», ανέφερε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, εκτιμώντας ότι η πολιτική αυτή «θα πλήξει την κατανάλωση, θα επιβαρύνει τη δραστηριοποίηση των επιχειρήσεων και θα αυξήσει τη φοροδιαφυγή.

«Το μείγμα μέτρων που επέλεξε η κυβέρνηση δεν είναι αρκετό για να πετύχει τους δημοσιονομικούς στόχους και αυτό το γνωρίζουν όλοι, συμπεριλαμβανομένων των δανειστών» είπε ο πρόεδρος της Ν.Δ..

Υποστήριξε ακόμη ότι «υπήρχε άλλος δρόμος», αυτός της στοχευμένης μείωσης κρατικών δαπανών σε συνδυασμό με την αποκλιμάκωση των φορολογικών συντελεστών, ενώ υπενθύμισε ότι η Ν.Δ. έχει καταθέσει «κοστολογημένες προτάσεις» επωμιζόμενη το πολιτικό κόστος.

Συνεχίζοντας την κριτική του στην κυβέρνηση ο κ. Μητσοτάκης ανέφερε πως το κόστος της διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης είναι 21 δισ. σε απώλεια ΑΕΠ. Όπως είπε, στα τέλη του ’14 όλοι προέβλεπαν ανάπτυξη 3% για το 2015 και 3,5% για το 2016. «Όμως το 2015 ήταν υφεσιακή χρονιά και φοβάμια ότι και το 2016 θα είναι το ίδιο», εκτίμησε, συμπληρώνοντας πως το τίμημα της διαπραγματευτικής στρατηγικής που επέλεξε η κυβέρνηση ήταν «5.000 ευρώ κόστος για κάθε νοικοκυριό».

«Η επιχειρηματικότητα δεν είναι συμβατή με το πολιτικό DNA της κυβέρνησης»

Εκτίμησε επίσης ότι οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις δεν θα υλοποιηθούν γιατί «η κυβέρνηση κατά βάθος αντιπαλεύει και εχθρεύεται την επιχειρηματικότητα».

«Η επιχειρηματικότητα δεν είναι συμβατή με το πολιτικό DNA της», σημείωσε, συμπληρώνοντας πως η κυβέρνηση έχει το σύνδρομο του Ιανού: ένα πρόσωπο που μιλάει για μεταρρυθμίσεις και ένα άλλο πρόσωπο που κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να υπονομεύσει αυτές τις αλλαγές που είναι απαραίτητες για την ελληνική οικονομία».

Για το Ελληνικό

Ο κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε και στη χθεσινή υπογραφή της σύμβασης για το Ελληνικό. «Έπρεπε η συμφωνία να υπογραφεί την τελευταία στιγμή απλά υπό την πίεση των πιστωτών; Είναι αυτή αντιμετώπιση για μεγάλες στρατηγικές επενδύσεις;» διερωτήθηκε. σημειώνοντας ότι «έτσι δεν χτίζονται συνθήκες εμπιστοσύνης για να επανέλθει η οικονομία σε τροχιά ανάπτυξης».

«Αδειανό πουκάμισο» ο αναπτυξιακός νόμος

Ο πρόεδρος της Ν.Δ. τόνισε ότι οι επενδύσεις που χρειάζεται η Ελλάδα ξεπερνούν τα 100 δισ. ευρώ τα επόμενα πέντε χρόνια, αλλά επισήμανε ότι «σπασμωδικές και επιμέρους ενέργειες δεν είναι σε θέση να αντιστρέψουν το κλίμα» που υπάρχει.

Χαρακτήρισε ακόμη «αδειανό πουκάμισο» τον αναπτυξιακό νόμο, καθώς -όπως είπε- είναι χωρίς ουσιαστικούς πόρους.

«Μεταρρυθμίσεις, επενδύσεις, ανάπτυξη. Όλοι έχουν αντιληφθεί πλεόν αυτό και βρίσκεται στον πυρήνα της πολιτικής μας», πρόσθεσε, υπογραμμίζοντας ότι «χρειάζεται πολιτική αλλαγή» και «μια κυβέρνηση που θα κάνει επιθετική υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων, γιατί θα είναι δική της η ιδιοκτησία των μέτρων».

Από το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης στη δήθεν ανάπτυξη

Πολύ ευαίσθητο ζήτημα να έχει χάσει κανείς την αξιοπιστία του. Πως μπορεί αν γίνει αυτό; Είτε προδίδοντας καταφανώς τα πιστεύω του, είτε αλλεπάλληλα αερολογώντας και αραδιάζοντας ασάφειες, ανακρίβειες και ψέματα.

Φαίνεται πως ο τωρινός πρωθυπουργός, ο κ. Τσίπρας, έχει επιλέξει να κάνει και τα δύο. Κατάφερε και άδραξε την εξουσία υποτίθεται για να «σώσει τη χώρα» και να ανακουφίσει τα κατώτερα στρώματα, διαμηνύοντας κατάργηση της δυσβάσταχτης φορολογίας, πάταξη της διαφθοράς και προστασία  της δημόσια περιουσίας.

Πλέον ζούμε κωμικοτραγικές στιγμές, καθώς μέσα σε περίπου ένα χρόνο, έχει ξεχάσει όλες τις υποσχέσεις του, έχει ολόκληρο το πρόγραμμα για το οποίο εκλέχθηκε (και της Θεσσαλονίκης και του Σεπτεμβρίου) και έχει εξελιχθεί (γοργά) στον μεγαλύτερο (αδέξιο) λαϊκιστή και αναξιόπιστο πρωθυπουργό.

Το χειρότερο είναι πως ακόμα και τώρα, προσπαθεί -και όλη η κυβέρνηση (βλ. Κατρούγκαλος)- να μας πείσει όχι με επιχειρήματα, αλλά με συνθηματολογία, πως όλα σχεδόν τα μέτρα που έχουν παρθεί  έχουν κοινωνικό πρόσημο, επιβαρύνουν τα υψηλότερα στρώματα και πως είναι δίκαια!

Γύρισα το ρολόι λοιπόν ένα μήνα πίσω και ξεδιάλεξα επτά μέτρα προσπαθώντας να διαπιστώσω εάν πράγματι μπορεί να ξεγελασθεί ο οποιοσδήποτε.

Αύξηση ΦΠΑ

Πριν από ένα μήνα ο υψηλός συντελεστής ΦΠΑ ήταν 23% και πλέον είναι 24%. Εάν πάω ένα χρόνο πιο πίσω θα βρω πως ο ΦΠΑ σε πολλά προϊόντα πρώτης ανάγκης ήταν 13%  και σκαρφάλωσε στον τότε υψηλό συντελεστή 23%. Θα είμαι δίκαιος όμως, πήγα το ρολόι μόνο ένα  μήνα πίσω.

Ο ΦΠΑ είναι ένας φόρος ο οποίος μετακυλίεται συνήθως στην κατανάλωση, δηλαδή με την αγορά του προϊόντος τον πληρώνεις, χωρίς να υπάρχει κριτήριο σε ποιο κοινωνικό στρώμα ανήκεις. Προϊόντα όπως μακαρόνια, ρύζι, αλεύρι και καφές είναι ταξικά προϊόντα κύριε Τσίπρα; Για τα ανώτερα λαϊκά στρώματα;

Αύξηση του ΕΝΦΙΑ

Έως και 25% θα είναι η αύξηση στους συντελεστές υπολογισμού του ΕΝΦΙΑ, ενώ πλέον αύξηση θα επιβληθεί και στα αγροτεμάχια. Θα έλεγε κανείς «Ναι, αυτός που έχει περιουσία θα πρέπει να φορολογείται». Κατανοητό, όταν όμως η περιουσία δεν αποδίδει; Όταν αποδίδει μισθώματα τότε φορολογούμαστε στα μισθώματα.

Η κατοχή ή όχι ενός ακινήτου, ερειπίου στο χωριό (σημειωτέον, πως η πενιχρή έκπτωση στα μη ηλεκτροδοτούμενα ακίνητα εξαφανίσθηκε) πως χτίζει την φορολογική μου ικανότητα κατά το Σύνταγμα, του νόμους και την κοινή λογική; Ήδη ο ΕΝΦΙΑ είναι ένας άδικος φόρος καθώς επιβάλλεται επί του κεφαλαίου, πως είναι δυνατόν να παραμένει και ενισχυμένος;

Αύξηση φόρων στις επιχειρήσεις , μείωση αφορολόγητου, κατάργηση ΕΚΑΣ

Όλες οι  επιχειρήσεις  με απλογραφικό σύστημα (ΟΕ και ΕΕ) φορολογούνται με 29% για το σύνολο των κερδών τους αντί για τους δύο συντελεστές 26% μέχρι τα 50.000 ευρώ και 33% από αυτό το ποσό και πάνω. Με μια απλή μαθηματική πράξη οι επιχειρήσεις των 20.000 ευρώ επιβαρύνονται κατά 600 ευρώ και οι επιχειρήσεις των 100.000 ευρώ κερδίζουν 500 ευρώ. Το αφορολόγητο από 9.545 ευρώ «έφτασε» τα 8.636 ευρώ. Το ΕΚΑΣ απευθύνεται σε χαμηλοσυνταξιούχους , καταργήθηκε. Αυτά είναι γεγονότα.

Αύξηση της τιμής των εισιτηρίων στα ΜΜΜ

Το εισιτήριο των μέσων που χρησιμοποιούν τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα αυξήθηκε από 1,20 ευρώ στα 1,40 ευρώ.

Αύξηση των ειδικών φόρων κατανάλωσης

Ο ειδικός φόρος κατανάλωσης αυξήθηξε από 2,6 σε 5 ευρώ ανά 100 λίτρα στην μπύρα, τον καφέ και τα καύσιμα.

Μείωση εθνικής σύνταξης

Από 360 ευρώ για 15 έτη ασφάλισης πλέον η βασική σύνταξη θα είναι 345 ευρώ για τα αυτά 15 έτη ασφάλισης.

Μείωση των επικουρικών συντάξεων κατά 33-35%.

Πλέον, τα μερίσματα των συνταξιούχων του Δημοσίου θα εισπράττονται ανά τρίμηνο και μάλιστα μειωμένα στα 1/3.

Ξαναλέω όλα αυτά είναι γεγονότα, τα οποία κατά τον πρωθυπουργό, θα φέρουν δίκαιη ανάπτυξη και είναι δικαίως κατανεμημένα στα κοινωνικά στρώματα. Πως γίνεται να υποστηρίζει κάτι τέτοιο; Πως γίνεται καν να το σκέφτεται; Να μιλάει για επενδύσεις και όλα τα σχετικά; Πως γίνεται να ξεχνάει κοινή λογική, αλήθειες, πως γίνεται να ξεπουλά το πλούτο της χώρας, πως γίνεται να συνεχίζει; Πως δεν καταρρακώνεται η πιο αδύναμη τάξη;

Πως γίνεται να είναι ακόμα πρωθυπουργός;

Γιατί να είμαστε συνέχεια τα θύματα μεγάλων λόγων; Χωρίς αμφισβήτηση, χωρίς δυσπιστία, χωρίς αποδείξεις, χωρίς στοιχεία, μόνο με τα λόγια του.

Κωνσταντοπούλου: Άξιος συνεχιστής των μνημονίων ο Τσίπρας

Νέα επίθεση κατά της Κυβέρνησης και του Αλέξη Τσίπρα εξαπέλυσε η επικεφαλής της ‘Πλεύσης Ελευθερίας’ Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Μιλώντας στην εκπομπή του ΣΚΑΪ «42 λεπτά» με την Εύα Αντωνοπούλου, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, είπε μεταξύ άλλων ότι «το πολιτικό σύστημα όπως αποτυπώνεται σήμερα στη Βουλή αντιστρατεύεται το δημόσιο και λαϊκό συμφέρον και εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα».

Πρόσθεσε ότι «η κυβέρνηση Τσίπρα ξεπλένει με τα ίδια κόλπα του Σαμαρά αξιόποινες ποινικές ευθύνες πολιτικών προσώπων», σημειώνοντας ότι «το αξιόποινο έστω και για λίγες ώρες αίρεται».

Αναφερόμενη στον υπουργό Δικαιοσύνης, η κ. Κωνσταντοπούλου υπογράμμισε ότι «ο κ. Παρασκευόπουλος έχει απωλέσει και το πολιτικό και ακαδημαϊκό πλεονέκτημα από πέρυσι το καλοκαίρι που πέρασε το νόμο για τους πλειστηριασμούς».

‘Εξυπηρέτηση φίλων με τη ρύθμιση για τις offshore’

Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι προχώρησε στην κατάθεση και ψήφιση της διάταξης για τη συμμετοχή πολιτικών προσώπων σε offshore εταιρίες για να εξυπηρετήσει κομματικά στελέχη που έχουν έννομο συμφέρον, κάνοντας λόγο για κυβερνητικά στελέχη «που έχουν διατελέσει μέλη της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού», ενώ κατονόμασε και στελέχη της κυβέρνησης που δεν έχουν δώσει, όπως σημείωσε, επαρκείς εξηγήσεις για το “πόθεν έσχες” τους και για την περιουσιακή τους κατάστασης.

«Ούτε ο Φλαμπουράρης, ούτε ο Τσακαλώτος, ούτε ο Σταθάκης έχουν απαντήσει επαρκώς για αυτά που τους καταλογίζουν. Όλα αυτά είναι σκιές. Η κυβέρνηση έσπευσε να τους εξυπηρετήσει.

«Η τροπολογία για της offshore εξυπηρετεί πολιτικούς φίλους. Άξιος συνεχιστής των μνημονιακών κυβερνήσεων η σημερινή κυβέρνηση», είπε χαρακτηριστικά. «Η ευνοϊκή διάταξη για τις offshore πολιτικών προσώπων που ψηφίστηκε με το πολυνομοσχέδιο, έστω κι αν “ακυρώθηκε” με την τροπολογία που ψηφίστηκε σήμερα, είναι βέβαιο πως αίρει το αξιόποινο για όσους βουλευτές και υπουργούς έχουν συμμετοχή σε offshore εταιρείες», τόνισε.

Η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας υπερασπίστηκε το έργο της στη Βουλή για την επιτροπή του πόθεν έσχες λέγοντας πως εκείνη έκανε ότι μπορούσε παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση Σαμαρά είχε κάνει δυσκολότερο κάθε έλεγχο και παρά τα συνεχή εμπόδια που έβρισκε μπροστά της. «Αν η κυβέρνηση ήθελε να χτυπήσει την καρδιά του προβλήματος θα έφερνε μια ρύθμιση που θα επωφελούταν οικονομικά απ’ όσους κέρδισαν οικονομικά από την πολιτική τους καριέρα», είπε χαρακτηριστικά.

‘Στόχος η διακυβέρνηση της χώρας’

Για το κόμμα της και τις δημοσκοπήσεις που δίνουν ποσοστά κοντά στο 3% είπε ότι «διεκδικούμε την διακυβέρνηση της χώρας. Όχι απλά να μπούμε στην Βουλή. Η γενική μου θέση για τις δημοσκοπήσεις δεν αλλάζει. Δεν εκφράζεται εκεί η λαϊκή βούληση. Εντυπωσιάζομαι όμως από τον πανικό που έπιασε τη κυβέρνηση. Η κοινωνία έρχεται να ενσαρκώσει και όχι να ψηφίσει την Πλεύση Ελευθερίας».

Η κ. Κωνσταντοπούλου πρόσθεσε ότι «η Πλεύση Ελευθερίας έρχεται για να πολλαπλασιάσει και όχι για να διαιρέσει. Θα συμπράξουμε και θα συμπλεύσουμε με όσες δυνάμεις αντιμάχονται την εξουσιομανία και τον καθεστωτισμό, όπως της σημερινής κυβέρνησης. Οι άνθρωποι της Λαϊκής Ενότητας στάθηκαν στα πόδια τους και πάντα θα τους τιμώ».

Στη συνέχεια εξαπέλυσε βολές κατά της κυβέρνησης λέγοντας: «Δεν μιλάω με κανέναν από αυτούς που έχουν παραμείνει σε αυτό το μόρφωμα που δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Το μόρφωμα αυτό δεν έχει κανένα άλλο εκλεγμένο όργανο μα βάση τις καταστατικές αρχές του. Όσοι ψήφισαν και υπέγραψαν μνημόνια πρέπει να λογοδοτήσουν στον λαό και την ιστορία και δεν βλέπω κανένα πεδίο συνεργασίας.

«Δεν πρόκειται να συνεργαστούμε με κανέναν από αυτούς. Δεν θα το κάνω ούτε για να ρίξω την κυβέρνηση. Στόχος είναι να ρίξουμε το καθεστώς των μνημονίων και όχι να νεκραναστήσουμε άλλους πολιτικούς. Διαφορετικές περιπτώσεις ο Σακελλαρίδης και η Κατριβάνου. Ο Γαβριήλ είναι ένας άνθρωπος που κανιβαλίστηκε από το σύστημα που στηρίζει ο κ. Τσίπρας. Ανεπιτυχώς η κ. Κατριβάνου προσπαθεί να περάσει προς τα έξω την εικόνα της αντιστεκόμενης».

Άγρια Κόντρα Τσίπρα-Θεοδωράκη για τις offshore στη Βουλή

Έντονη αντιπαράθεση είχαν στη Βουλή ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης.

Η συνεδρίαση διακόπηκε για λίγα λεπτά μετά τις αντεγκλήσεις βουλευτών που συνέβησαν όταν ο κ. Θεοδωράκης είπε ότι ο Πρωθυπουργός «έχει πάρει δίπλα του στελέχη που έχουν κλέψει πολιτικό χρήμα».

Ο ΣΥΡΙΖΑ του ζήτησε να πει ονόματα ή να ανακαλέσει, ο κ. Θεοδωράκης επέμεινε. «Δόθηκε η δυνατότητα να πει ότι είπε κάτι εν τη ρύμη του λόγου του. Επιμένει όμως», είπε ο κ. Τσίπρας και πρόσθεσε: «Αυτό είναι συκοφαντία. Και επιβεβαίωσε την συκοφαντία με τον χειρότερο τρόπο. Δεν έχω να πω τίποτα άλλο. Απλά λυπάμαι για σας κ. Θεοδωράκη».

Η προεδρεύουσα Τασία Χριστοδουλοπούλοιυ αποφάσισε να διαγράψει τις αναφορές Θεοδωράκη από τα πρακτικά της Βουλής.

Το επεισόδιο ξεκίνησε μετά την ομιλία του επικεφαλής του Ποταμιού. «Δεν ήξερα ότι όταν λείπει από την αίθουσα ο Κ. Μητσοτάκης τον αντικαθιστά ο Στ. Θεοδωράκης», σχολίασε ο Πρωθυπουργός χαρακτηρίζοντας «μία ακόμη συνηγορία» στην ΝΔ την παρέμβαση του επικεφαλής του Ποταμιού.

«Λέτε ότι η ρύθμιση θα καταπέσει στα δικαστήρια. Ποιος θα προσφύγει; Κάποιος από εδώ;», αναρωτήθηκε ειρωνικά και μιλώντας και σε προσωπικό τόνο ξεκαθάρισε: «αυτή η κυβέρνηση και εγώ προσωπικά δεν θα ανεχτούμε μύγα στο σπαθί μας σε θέματα ηθικής. Το ηθικό πλεονέκτημα το παλαιό πολιτικό σύστημα ούτε σε 40 χρόνια δεν θα μπορέσει να το αποκτήσει»

«Το ίδιο λέγατε για τα μνημόνια», απάντησε ο Κ. Θεοδωράκης και απευθυνόμενος στον πρωθυπουργό υποστήριξε ότι «έχετε πάρει ανθρώπους του Άκη Τσοχατζόπουλου, ανθρώπους που έχουν κλέψει πολιτικό χρήμα». Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Φάμελλος του ζήτησε να ανακαλέσει: «Να ανακαλέσει τώρα, αλλιώς να πάει τώρα στον εισαγγελέα», φώναξε, ενώ διαμαρτύρονταν δεκάδες βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

«Καλό θα είναι να λέτε ονόματα», επεσήμανε και η προεδρεύουσα και συνέστησε: «ανακαλέστε αυτό που είπατε ή πείτε ένα όνομα που κατά την γνώμη σας έχει αυτά τα προβλήματα». Στη συνέχεια διέκοψε για λίγα λεπτά την συνεδρίαση.

Μετά την επανέναρξη ο κ. Φάμελλος ζήτησε από τον επικεφαλής του Ποταμιού να ανακαλέσει. «Αιφνιδιάζομαι που κάποιοι εκπλήσσονται με μία αλήθεια. Οι βασικότεροι συνεργάτες του Τσοχατζόπουλου που είναι στη φυλακή είναι στον ΣΥΡΙΖΑ ή στο γραφείο του πρωθυπουργού», επέμεινε ο κ. Θεοδωράκης, προκαλώντας νέες αντιδράσεις.

«Εφόσον δεν μπορείτε να πείτε κάτι συγκεκριμένο θα ζητήσω να διαγραφούν, επειδή είναι προσβλητικό», του είπε η κ. Χριστοδουλοπούλου.

Αποσύρεται μετά τη θύελλα η ρύθμιση για τις offshore

Τροπολογία με την οποία θα απαγορεύεται η συμμετοχή πολιτικών προσώπων στη διοίκηση ή στο μετοχικό κεφάλαιο offshore θα καταθέσει στη Βουλή την Τετάρτη η κυβέρνηση.

Η πρωτοβουλία αυτή ήλθε μετά τη θύελλα αντιδράσεων που προκάλεσε διάταξη του πολυνομοσχεδίου η οποία επιτρέπει σε υπουργούς και βουλευτές να συμμετέχουν σε offshore.

Η κ. Γεροβασίλη γνωστοποίησε ότι αύριο το απόγευμα η κυβέρνηση θα επιδιώξει ονομαστική ψηφοφορία, καθώς -όπως είπε- «δεν μπορεί να γίνει άλλο ανεχτό να φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης».

Ολόκληρη η δήλωση της κυβερνητικής εκπροσώπου

Η κυβέρνηση με την διάταξη του πολυνομοσχεδίου για την απαγόρευση συμμετοχής πολιτικών προσώπων στη διοίκηση ή στο μετοχικό κεφάλαιο εταιρειών που έχουν έδρα σε κράτος μη συνεργάσιμο φορολογικά με την Ελληνική Δημοκρατία, έπραξε το σωστό.

Προσδιόρισε δηλαδή με σαφήνεια τα όρια της απαγόρευσης, ώστε η διάταξη να μπορεί να εφαρμοστεί και η απαγόρευση να έχει νόημα.

Η προηγούμενη διάταξη που με πανηγυρισμούς είχε περάσει το 2010 η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, απαγόρευε μεν τη συμμετοχή σε εξωχώριες εταιρείες, ήταν όμως πρακτικά ανεφάρμοστη καθώς δεν όριζε την έννοια της εξωχώριας εταιρείας.

Την ίδια στιγμή δε επέτρεπε τη συμμετοχή σε εταιρείες με έδρα στην αλλοδαπή.

Ακριβώς αυτή η αντίφαση δημιουργούσε εσκεμμένη σύγχυση και οδηγούσε σε μη εφαρμογή της απαγόρευσης.

Την επισήμανση αυτή είχε από τότε κάνει και η επιστημονική επιτροπή της Βουλής.

Για τον ίδιο λόγο και η ομάδα κρατών εναντίον της διαφθοράς του Συμβουλίου της Ευρώπης (Greco) ζήτησε την αλλαγή της διάταξης ώστε να μπορεί να εφαρμοστεί.

Παρά τις σαφείς διευκρινίσεις που έχουν ήδη δοθεί όσοι κατά καιρούς έχουν βρεθεί σε λίστες  και έχουν εμπλακεί αποδεδειγμένα σε διακίνηση μαύρου χρήματος – πολιτικοί και εκδότες-  κουνάνε το δάχτυλο στην Αριστερά για δήθεν προσπάθεια συγκαλύψεων και παροχής προνομίων στο  πολιτικό προσωπικό.

Επειδή η Αριστερά αλλά και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ  δεν αστειεύεται σε ό,τι αφορά ζητήματα διαφάνειας και ελέγχου του πολιτικού χρήματος, σήμερα σηκώνουμε το γάντι.

Απέναντι στην πρωτοφανή προσπάθεια διαστρέβλωσης και κατασυκοφάντησης δεν πρόκειται να μείνουμε απαθείς.

Αύριο καταθέτουμε στη Βουλή τροπολογία η οποία θα απαγορεύει και θα θεωρεί ασυμβίβαστη τη συμμετοχή πολιτικών προσώπων, δηλαδή  μελών της Κυβέρνησης, βουλευτών, αρχηγών των Πολιτικών κομμάτων, των Ευρωβουλευτών, Γενικών Γραμματέων, Περιφερειαρχών και Δημάρχων,  στη διοίκηση ή στο μετοχικό κεφάλαιο εταιρειών με έδρα εκτός της χώρας.

Η απαγόρευση δηλαδή δεν θα αφορά γενικώς και αορίστως την συμμετοχή σε εξωχώριες εταιρείες οι οποίες  ήταν και εξακολουθεί να είναι αδύνατον να οριστούν νομικά.

Η απαγόρευση πλέον θα είναι γενική και καθολική.

Η κυβέρνηση θα επιδιώξει την ονομαστική ψηφοφορία για την συγκεκριμένη διάταξη, αύριο στο ελληνικό κοινοβούλιο.

Προκαλούμε τώρα τους τιμητές της ηθικής και της διαφάνειας να υπερψηφίσουν την διάταξη και να μην κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια.

Όποιος λοιπόν αρχηγός κόμματος έχει μετοχές ή άλλη σχέση δική του ή συγγενικού του προσώπου με αλλοδαπή εταιρεία, τον προκαλούμε να το δηλώσει πρώτος και να μην παριστάνει στη κυβέρνησή μας τον τιμητή ενάντια στη διαφθορά.

Σε αυτό τον τόπο, δεν μπορεί να γίνει άλλο ανεχτό να φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης.

Αλαβάνος: Αυτή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να πέσει σήμερα, όχι αύριο

«Η νομοθετική ρύθμιση για τις offshore εταιρίες και τους βουλευτές και τους υπουργούς είναι ένα ακόμη σημείο του ακραίου εκφυλισμού του Σύριζα» δήλωσε ο επικεφαλής του Σχεδίου Β’ Αλέκος Αλαβάνος.

Μιλώντας στον ρ/σ 98,4 Ηρακλείου, επιτέθηκε προσωπικά στον Πρωθυπουργός, λέγοντας πως «ο Τσίπρας έκανε αυτό που δεν τόλμησαν να κάνουν ούτε ο Παπανδρέου ούτε ο Σαμαράς», κάτι που, όπως είπε, αποτελεί προσβολή και επίθεση στο λαό.

Ο κ. Αλαβάνος εκτίμησε πως η ρύθμιση είναι επιβεβλημένη από την ευρωπαϊκή νομοθεσία:

«Στη σημερινή ανάλυση αυτού του προκλητικού μέτρου στους Financial Times δεν υπάρχει καμία τέτοια αναφορά. Ακόμη και να υπάρχει μια τέτοια ευρωπαϊκή ρύθμιση, είναι το πιο εύκολο να την παρακάμψεις, δεδομένου ότι σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες υπάρχει ασυγκράτητη λαϊκή δυσφορία ενάντια στη διαφθορά του πολιτικού κόσμου με υποθέσεις που φτάνουν να εμπλέκουν ακόμα και πολύ υψηλών αξιωμάτων, όπως η Λαγκάρντ και ο Σαρκοζί. Για αυτό και από την κυβέρνηση αποκρύφτηκε μέσα στις 7.500 σελίδες του νόμου που έχει διαβασθεί από τους βουλευτές λιγότερο από τον οποιοδήποτε άλλο μνημονιακό νόμο την τελευταία πενταετία».

Κλιμακώνοντας την επίθεσή του στον ΣΥΡΙΖΑ, τον κατηγόρησε ότι «δεν έχει πει τίποτε για αυτά στον λαό προεκλογικά, ούτε για τις offshore, ούτε για τη μείωση μισθών, που θα δοκιμάσουν από αύριο 1η Ιουνίου οι χαμηλά μάλιστα αμειβόμενοι μισθωτοί με την αυξημένη παρακράτηση φόρου λόγω μείωσης του αφορολογήτου, ούτε για την αύξηση του ΦΠΑ που εγκαινιάζεται επίσης από αύριο, ούτε για το πιο ακραίο μέτρο του, το ξεπούλημα όλης της δημόσια περιουσίας.

Μάλιστα ο κ. Αλαβάνος χαρακτήρισε το 2016 χρονιά αίσχους και πένθους: «Η κυβέρνηση Τσίπρα παραδίδει το σύνολο της δημόσιας περιουσίας για ένα αιώνα μείον ένα έτος στους ξένους δανειστές, προς εκποίηση και εκμετάλλευση. Και δεν φτάνει αυτό, επειδή ακριβώς παρακάμπτεται το κοινοβούλιο και το σύνταγμα, έρχεται τώρα και η δικαστική ασυλία των εγκαθέτων του διοικητικού της συμβουλίου για να προστατέψει τις άνομες πράξεις τους. Κι εδώ προστίθεται η επιβράβευση με φορολογικό παράδεισο της μνημονιακής Βουλής».

Σχολιάζοντας αναφορές στελεχών της Δεξιάς που υποστηρίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποδείχνει τι εστί αριστερά, ο κ. Αλαβάνος έγινε ιδιαίτερα σκληρός: «Η πραγματικότητα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ άρχισε τον βίο και πολιτεία μόλις πέρασε το ποτάμι κι από Αριστερά μεταλλάχθηκε σε Δεξιά. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ίδιος και απαράλλαχτος με το ακροδεξιό εταίρο στην κυβέρνησή του, τους ΑΝΕΛ».

Καταλήγοντας σημείωσε: «Οι δείκτες του ρολογιού είναι πια στις 12.00. Η κυβέρνηση Τσίπρα πρέπει να πέσει σήμερα, όχι αύριο».

Υπάρχει εναλλακτική;

Σε μια από τις πιο ασταθείς περιόδους στην νεότερη πολιτική ιστορία της Ελλάδας, με κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα την πολιτική παράνοια, η κατα δήλωση αριστερή κυβέρνηση εξακολουθεί να αθετεί τις προεκλογικές της δεσμεύσεις και να εγκαταλείπει τις προγραμματικές της αρχές.

Η οβιδιακή μεταμόρφωση του πολιτικού υποκειμένου ΣΥΡΙΖΑ, ξεφεύγει των ορίων της παραδοσιακής Σοσιαλδημοκρατίας. Η <<Συριζαία Αριστερά>> εναγκαλίζεται με τις πιο σκληρές-αντικοινωνικές επιδιώξεις του νεοφιλελευθερισμού. Ώστε εύστοχα ο καθηγητής Γεώργιος Κοντογιώργης την αποκαλεί <<Νέα Δεξιά>>. Η σκληρά διαπραγματευόμενη κυβέρνηση αποδέχθηκε, σχεδόν αδιαμαρτύρητα, την άνευ όρων υπαγωγή της σύνολης κρατικής περιουσίας στο αιώνιο υπερ-ταμείο αποκρατικοποιήσεων. Με την ίδια άνεση αποδέχθηκε τον <<αυτόματο κόφτη>> δημοσίων δαπανών, ο οποίος θα τίθεται σε εφαρμογή, χωρίς να απαιτείται προηγουμένως η έγκριση του κοινοβουλίου..

Ούτε ο πιο ευφάνταστος σεναριογράφος ή ο πιο ικανός προφήτης δεν θα ανέμενε πως μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, ένα κόμμα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς θα εξελίσσονταν στον πιο πιστό υπηρέτη του νεοφιλελευθερίσμου και των διεθνών κεφαλαιαγορών. Τούτο δεν παρατηρείται μόνον σε επίπεδο πολιτικής πρακτικής αλλά και σε επίπεδο πολιτικού λόγου.

 Η μέχρι πρότεινος πολιτική <<κυριαρχία>> του Αλέξη Τσίπρα φθίνει, κάτι το οποίο αποτυπώνεται και δημοσκοπικά. Μια σημαντική μερίδα συμπολιτών μας, όντας προδομένοι από την μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ και υφιστάμενοι τις δραματικές συνέπειες των υφεσιακών μέτρων, στηρίζει τις ελπίδες του στο πρόσωπο του Κυριάκου Μητσοτάκη, βλέποντας την ΝΔ ως την μόνη εναλλακτική.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, επιχειρώντας την εσωτερική ανασυγκρότητηση του κόμματος και χαράσσοντας το κυβερνητικό πλάνο της ΝΔ, ζητά επίμονα εκλογές και δηλώνει πανέτοιμος να αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας. Πόλλοι σπεύδουν να τον συγκρατήσουν και όχι αδίκως. Ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης καλείται να υπερβεί πόλλα εμπόδια που συσχετίζονται τόσο με την πορεία της χώρας, όσο και με το εσωτερικό της κεντροδεξιάς.

Η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε μια φάση δημοσιονομικού εκτροχιασμού και η παρούσα κυβέρνηση έχει αναλάβει δεσμεύσεις που θα ταλανίζουν την χώρα για τα επόμενα χρόνια. Εάν ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας θα κληρονομήσει μια χαοτική κατάσταση, την οποία δεν θα μπορέσει να διαχειριστεί. Σε αυτήν την περίπτωση, θα κληθεί να αναλάβει το πολιτικό κόστος των δυσμενών αποφάσεων της παρούσας κυβέρνησης και θα βρεθεί αντιμέτωπος με μεγαλές κοινωνικές αντιδράσεις.

Όσον αφορά τα ενδότερα της κεντροδεξίας, ο χώρος μοιάζει πολυδιασπασμένος με πολλά νεοσύστατα κόμματα, δεξιά της ΝΔ(Νέα Δεξιά-Φαήλος Κρανιδιώτης, Εθνική Ενότητα Καρατζαφέρης) , τα όποια στοχεύουν σε νύν και πρώην ψηψοφόρους της παράταξης.

Επιπρόσθετα, οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η ΝΔ δεν δύναται να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση και ως εκ τούτου θα αναγκαστεί να συνεργαστεί με τις άλλες δυνάμεις του επονομαζόμενου ευρωπαϊκού τόξου (ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ). Αν, όμως, κάποιος συγκαταλέξει και τον ΣΎΡΙΖΑ στις λεγόμενες ευρωπαϊκές δυνάμεις, μπορεί να αποκλειστεί μια ευρύτερη συνεργασία και η συγκρότηση μιας <<οικουμενικής>> ή <<μεταβατικής>> κυβέρνησης;.

ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία δεν τολμούν να διακηρύξουν ούτε προγραμματικά τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στην λειτουργία του κράτους και του πολιτικού συστήματος. Η συνταγματική αναθεώρηση, η ανανέωση της σχέσης κοινωνίας-πολιτικής, η αναδιάρθρωση της δημόσιας διοίκησης είναι μερικές από τις μεταρρυθμίσεις που μπορούν να σταθούν ως ισοδύναμα μέτρα προκειμένου να αρθούν οι δυσμενείς όροι της ισχύουσας δανειακής σύμβασης. Οι συνθήκες θα καταστήσουν αναπόφευκτη την συγκρότηση μιας μεταβατικής, οικουμενικής κυβέρνησης, απαρτιζόμενης από μη πολιτικά πρόσωπα, με σκοπό την επάνοδο στην ομαλότητα μέσω της εκκαθάρισης του ελληνικού πολιτικού συστήματος.

Εάν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η ΝΔ αποφασίσουν να συγκρουστούν με τον ίδιο τους τον εαυτό και θέσουν ως στόχο την άρση των παθογενειών, τότε τα δεδομένα αλλάζουν. Εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του Κυριάκου Μητσοτάκη , να αποδείξει το εάν όντως είναι μεταρρυθμιστής και πολιτικά γενναίος, ώστε να επέλθει η εκ των έσω εκκαθάριση του ελληνικού πολιτικού συστήματος.

Επανερχόμενοι στο αρχικό μας ερώτημα: Ποια η εναλλακτική; Η όποια πολιτική δύναμη τολμήσει την ανανέωση του ελληνικού πολιτικού συστήματος, υπερβαίνοντας τις διχαστικές ετικέτες και τα τεχνητά διλήμματα που δηλητηρίαζαν επί χρόνια την πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας.

Βούτσης: Οριακά αντισυνταγματικός ο νέος ΦΠΑ στα νησιά

Στα όρια της συνταγματικότητας κινείται η διάταξη της αύξησης του ΦΠΑ στα νησιά, ανέφερε ο πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, σε συνέντευξή του στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Ο πρόεδρος της Βουλής επισήμανε ταυτοχρόνα ότι από τις πρώτες ενέργειες που θα πρέπει να κάνει η κυβέρνηση με τη βελτίωση των οικονομικών όρων, είναι η άρση του μέτρου.

Ειδικότερα, ερωτηθείς εάν η επίμαχη διάταξη είναι στα όρια του Συντάγματος, ο κ. Βούτσης απάντησε: «Ναι, είναι προφανές ότι είναι θέμα μιας οριακής ερμηνείας, η οποία προφανώς έχει πολύ διαφορετικές όψεις».

Σημείωσε ωστόσο ότι ο ίδιος δεν θα μιλούσε ευθεία για αντισυνταγματικότητα με τον τόνο που το είπε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Πάνος Καμμένος. «Καθένας έχει τον τρόπο του να θέτει τα ζητήματα. Νομίζω πως εν συνόλω η ελληνική κυβέρνηση και οι διαπραγματευτές -και το καλοκαίρι και τώρα- έχουν πλήρη επίγνωση ότι είναι ένα από τα θέματα για τα οποία η πίεση που ασκήθηκε είναι στα όρια ακόμη και αρνητικής ερμηνείας ως προς την ισχύουσα διάταξη του Συντάγματος. Δεν θέτω ζήτημα προφανώς αντισυνταγματικότητας, πλην όμως θα πρέπει να προβληματιστούμε πολύ και στην κατεύθυνση -με τη βελτίωση των όρων των οικονομικών- να είναι από τα πρώτα μέτρα, τα οποία ενδεχομένως να πρέπει να αρθούν», εξήγησε.

Έκανε επίσης λόγο για «ιδιαίτερη εμμονή από πλευράς των θεσμών, για την εξομοίωση του ΦΠΑ σε όλα τα νησιά» κατά τη διαπραγμάτευση το περασμένο καλοκαίρι.

Η εμμονή, αυτή, όπως είπε, «καταρχήν αντιβαίνει με τη ρητή διατύπωση του άρθρου 106 του Συντάγματος, που προνοεί για να λαμβάνεται μέριμνα για την ιδιαιτερότητα των παραμεθόριων και νησιωτικών περιοχών, κυρίως, όμως, οφείλεται -εξ όσων είχαμε αντιληφθεί από τότε κιόλας- στην προσπάθεια ορισμένων κύκλων να μειωθεί η οικονομική ανταγωνιστικότητα και στο επίπεδο του τουρισμού, κι όχι μόνο των νησιών μας, έναντι άλλων ευρωπαϊκών περιοχών».

Πυρά από την αντιπολίτευση

Οι δηλώσεις του κ. Βούτση, σε συνδυασμό και τις σχετικές δηλώσεις του Π. Καμμένου προ ολίγων ημερών, προκάλεσαν την αντίδραση της αντιπολίτευσης.

ΝΔ: Προσβάλλουν τη νοημοσύνη του λαού

Η Νέα Δημοκρατία εξαπέλυσε επίθεση τόσο κατά του προέδρου της Βουλής και του του υπουργού Άμυνας Πάνου Καμμένου, όσο και κατά της κυβερνητικής εκπροσώπου Όλγας Γεροβασίλη, η οποία δήλωσε πως η επιστροφή των αναδρομικών του ΕΚΑΣ δεν είναι μια δίκαιη ρύθμιση, γι’ αυτό και γίνεται προσπάθεια προκειμένου να μην επιστραφούν αυτά τα χρήματα.

«Ο Πρόεδρος της Βουλής, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας και η Κυβερνητική Εκπρόσωπος, χαρακτηρίζουν το πρόγραμμα και τις πολιτικές τους άδικες, αντισυνταγματικές και επικίνδυνες» αναφέρει η Ν.Δ. στην ανακοίνωσή της και προσθέτει:

«Κάθε πολίτης αναρωτιέται:

Πώς μπορούν να εφαρμόζουν τέτοιες πολιτικές;

Γιατί τελικά μένουν στην κυβέρνηση;

Προσβάλλουν και τη νοημοσύνη και την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού».

ΠΑΣΟΚ: Να σταματήσει το ‘δούλεμα’ του λαού

«Να σταματήσει την επιχείρηση “δούλεμα” του λαού» ζήτησε το ΠΑΣΟΚ, σημειώνοντας, μεταξύ άλλων: «Ο κ. Καμμένος βέβαια μας έχει συνηθίσει σε κυβιστήσεις και λαϊκισμούς. Χωρίς αιδώ. Αλλά το ότι δυστυχώς την σκυτάλη αυτή παρέλαβε σήμερα ο πρόεδρος της Βουλής, αποδεικνύει ότι πρόκειται για μια ακόμη συνειδητή επιχείρηση εξαπάτησης των νησιωτών, από όλη την συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ».

Ποτάμι: Χρειαζόμαστε πολιτικούς μη υποκριτές

«Χρειαζόμαστε στην πολιτική ανθρώπους που δεν θα υποκρίνονται, δεν θα ψηφίζουν τη μια μέρα και την άλλη μέρα θα πηγαίνουν στα νησιά και θα λένε ότι αυτό που ψήφισα είναι αντισυνταγματικό, αυτό σπρώχνει τον κόσμο σε κατάθλιψη» δήλωσε, μιλώντας στον 9,84, ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης.

Και ο ανεξάρτητος, προερχόμενος από το Ποτάμι, βουλευτής Χάρης Θεοχάρης έκανε λόγο για ρεσιτάλ ανευθυνότητας και εξαπάτησης από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. «Λίγες ώρες μετά τις δηλώσεις του υπουργού Αμύνης, ο κ. Βούτσης έρχεται να συμπρωταγωνιστήσει στο χιλιοπαιγμένο θέατρο του παραλόγου» σχολίασε, μεταξύ άλλων.

Τσίπρας: Άκυρη η αναδρομική επιστροφή του ΕΚΑΣ

Δεν θα «παγώσει» η μισθολογική ωρίμανση των ειδικών μισθολογίων, ενώ οι δικαιούχοι του ΕΚΑΣ δεν θα χρειαστεί να το επιστρέψουν, ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας μιλώντας στη Βουλή για το πολυνομοσχέδιο.

«Είναι αδικία εμείς που έχουμε δεσμευθεί να μην μειώσουμε τις συντάξεις να ζητήσουμε να μας φέρουν πίσω τις συντάξεις. Ε, δεν θα το κάνουμε», είπε ο κ. Τσίπρας για το ΕΚΑΣ, ενώ για τα ειδικά μισθολόγια υπογράμμισε ότι «είναι αδικία» και «δεν θα προχωρήσουμε στο «πάγωμα» των μισθολογικών ωριμάνσεων».

Στην ανακοίνωση αντέδρασαν βουλευτές της Ν.Δ. και ο πρωθυπουργός τόνισε: «Θεωρείτε τους ανθρώπους αυτούς εκλογική σας πελατεία. Εμείς θεωρούμε ότι είναι άνθρωποι που χρειάζονται πελατεία. Αφήστε τα πελατάκια σας.».

Ο πρωθυπουργός εξήγησε ότι το 2015 η Ελλάδα πέτυχε πλεόνασμα 1,7 δισ. και με βάση την συμφωνία μπορεί να διαθέσει 700 εκατ. ευρώ για κοινωνικές δαπάνες (όπως επίσης 500 εκατ. ευρώ για τα ληξιπρόθεσμα και άλλα 500 εκατ. ευρώ για το χρέος).

Στο πλαίσιο αυτό θα συγκροτηθεί ένα Ταμείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης στο οποίο θα εντάσσεται κάθε χρόνο το πλεόνασμα και χρήματα που δεν έχουν προϋπολογιστεί, όπως τα έσοδα από τις τηλεοπτικές άδειες, την φοροδιαφυγή, το λαθρεμπόριο και τα αδήλωτα εισοδήματα.

Το Ταμείο, ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός, σε πρώτη φάση θα χρηματοδοτήσει:

  • την επέκταση του προγράμματος για το κατώτατο Εγγυημένο Εισόδημα
  • την ενίσχυση του προγράμματος για την ανθρωπιστική κρίση,
  • των προγραμμάτων για κοινωνική εργασία και
  • την αποκατάσταση αδικιών, όπως είναι το ΕΚΑΣ και η ωρίμανση των ειδικών μισθολογίων.

«Το επόμενο διάστημα θα είναι διαφορετικό για τους Ελληνίδες και τους Έλληνες. Παίρνουμε τις τελευταίες δύσκολες αποφάσεις. Αποδείξαμε ότι ξέρουμε να κατανείμουμε δίκαια τα βάρη.

Αύριο τα πράγματα θα είναι πιο απαιτητικά, γιατί πέρα από το να κατανείμουμε δίκαια τα βάρη θα πρέπει να μοιράσουμε δίκαια και την ανάπτυξη», υπογράμμισε ο κ. Τσίπρας και τόνισε: «Η ιστορία έχει ήδη γυρίσει σελίδα.

Οι άναρθρες κραυγές του παλαιού πολιτικούς συστήματος θα είναι μόνο ψίθυροι στα αυτιά μας. Μπορεί η άνοιξη σε λίγες μέρες να τελειώνει όμως αρχίζει η άνοιξη της ελληνικής οικονομίας».

«Οι εκλογές θα γίνουν το 2019 και θα τις χάσετε»

Ο κ. Τσίπρας επεσήμανε ότι η Ν.Δ. βρίσκεται σε «στρατηγικό αδιέξοδο», είπε ότι ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς χαράσσει την γραμμή στην ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ενώ σχολίασε και τις δηλώσεις Σταμάτη ότι «την άνοιξη του 2017 ο Κ. Μητσοτάκης θα γίνει πρωθυπουργός».

Απευθυνόμενος στον κ. Μητσοτάκη του υπενθύμισε ότι στην ομιλία του είπε ότι την πολιτική της η Ν.Δ. θα την αναπτύξει την περίοδο 2017 – 2021. «Τι έγινε το «φύγετε τώρα»; Να μην φεύγουμε ακόμα; Να περιμένουμε ως το 2017;», σχολίασε και πρόσθεσε «γιατί άκουσα τον στενό συνεργάτη του Σαμαρά να λέει ότι θα γίνετε πρωθυπουργός το 2017».

«Η αριστερή παρένθεση ξεχείλωσε και θα ξεχειλώσει και άλλο. Οι εκλογές θα γίνουν το 2019 και θα τις χάσετε και αυτές όσο άγεστε και φέρεστε από τους ακραίους στο κόμμα σας και από την διαπλοκή», τόνισε ο Πρωθυπουργός.

Αναφερόμενος στην στάση της Ν.Δ. για την ελάφρυνση του χρέους ο κ. Τσίπρας τόνισε ότι «αυτό που λέτε διεκδικούν βραβείο ασυδοσίας, ανευθυνότητας και λαϊκισμού που δήθεν αντιμάχεστε», καθώς «μας λέτε ότι μπορεί να μειωθεί το χρέος χωρίς να έχουμε μείωση του χρέους».

«Η Ελλάδα αγωνίζεται για ελάφρυνση του χρέους. Και δεν είναι μόνη της. Το λέει και ο Γιούνκερ που δεν είναι αριστερός. Ή μήπως είναι και αυτός «σκανδαλωδώς ανεκτικός» προς τον ΣΥΡΙΖΑ;», είπε ο κ. Τσίπρας και επεσήμανε ότι «τις επόμενες μέρες θα κριθούν οι επόμενες πολλές δεκαετίες για την Ελλάδα. Θα περίμενα τουλάχιστον να πηγαίναμε με μία εθνική γραμμή. Δεν το κάνατε».

Ο κ. Τσίπρας κατηγόρησε την Ν.Δ. για «επιλεκτική αμνησία που ξεχνά ότι έγιναν εκλογές τον Σεπτέμβρη» και υπογράμμισε: «δεν χωρά από το μυαλό σας ότι ο λαός είπε τον Σεπτέμβρη «και δυσκολίες αντέχουμε, αρκεί να μην ξαναγυρίσουν αυτοί που κατέστρεψαν τη χώρα»».

Αναφερόμενος στον ρόλο του κ.Σαμαρά στη Ν.Δ. ο Πρωθυπουργός έκανε λόγο για «σουρεαλισμό», καθώς ο πρώην πρόεδρος του κόμματος «επί της ουσίας χάραξε τη γραμμή. Άφησε πολύ λίγα περιθώρια στον κ. Μητσοτάκη να υλοποιήσει τις σκέψεις του να ψηφίσει το Ταμείο και τα «κόκκινα» δάνεια.

Κάποιοι μίλησαν για θράσος Σαμαρά που δίνει γραμμή στον κ. Μητσοτάκη αφού κατέρρευσε το ΑΕΠ της χώρας. Άλλοι μίλησαν για δειλία του κ. Μητσοτάκη. Εγώ θα πω ότι είναι συνδυασμός θράσους και δειλίας».

«Ταυτίζετε με τις χειρότερες των θέσεων των δανειστών»

Ακόμη απέρριψε το «αφήγημα» -όπως το χαρακτήρισε- Μητσοτάκη για ανάπτυξη 4% και χαμηλότερο πλεόνασμα στο 2%. «Δώσατε την «μαγική λύση», μικρότερα πλεονάσματα και μεγαλύτερη ύφεση. Που ήσασταν τόσο καιρό; Που σας είχαμε τόσο καιρό; Και γιατί δεν το πέτυχαν οι κυβερνήσεις της Ν.Δ. και αντί για ανάπτυξη φέρατε 25% μείωση του εθνικού πλούτου. Και τολμάτε και μιλάτε», είπε και κατηγόρησε τον πρόεδρο της Ν.Δ. ότι «μεταφέρει τις σταθερές θέσεις του Σόιμπλε» και «ταυτίζετε με τις χειρότερες των θέσεων των δανειστών».

Ο Πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι χάρη στη συμφωνία του 2015 με τα χαμηλότερα πλεονάσματα «καταφέραμε να μείνουν στις τσέπες των φορολογουμένων και στην ελληνική οικονομία 20,2 δισ.».

Επεσήμανε επίσης ότι αν το 2015 δεν υπήρχε πολιτική αλλαγή η Ν.Δ. θα έπαιρνε 2 δισ. μέτρα για να καλύψει το κενό του 2014, άλλα 2 δισ. ευρώ για το στόχο του 2015 και άλλα 5 για το 2016. «Θα μειώνατε στο μισό μισθούς και συντάξεις. Θα κλείνατε σχολεία και νοσοκομεία; Πως θα το κάνατε αυτό;

Η αλήθεια είναι ότι και μισθούς και συντάξεις θα κόβατε, και απολύσεις θα κάνατε και φόρους θα βάζατε, γιατί αλλιώς δεν βγαίνει ο λογαριασμός. Αυτή είναι η τομή των πιο ακραίων θέσεων των δανειστών: απολύσεις, περικοπές μισθών συντάξεων και φόροι», τόνισε ο κ. Τσίπρας απευθυνόμενος στον κ. Μητσοτάκη.

«Είχατε φέρει 93 δισ. μέτρα αθροιστικά και μας κατηγορείτε τώρα για φοροεπιδρομή για μέτρα 1,8 δισ.», είπε ο Πρωθυπουργός και επεσήμανε «πρέπει να στεναχωρηθήκατε πολύ που πετύχαμε να μην υπάρξουν μέτρα 3,6 δισ. Η βουλευτής σας η κυρία Ασημακοπούλου μίλησε για σκανδαλώδη εύνοια των ξένων προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο που ξεχνάτε ότι εδώ μιλάμε για την Ελλάδα».

Αναφερόμενος ο κ. Τσίπρας στις ρυθμίσεις του πολυνομοσχεδίου παραδέχθηκε πως «δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το 1,8% που συζητάμε σήμερα δεν είναι ευχάριστα μέτρα, όμως είναι η πρώτη φορά που οι θυσίες θα έχουν μία προοπτική» και πρόσθεσε: «Προφανώς η αύξηση του ΦΠΑ κατά 1% είναι αρνητική, η αντιπρόταση των δανειστών ήταν η αύξηση του ΦΠΑ σε ενέργεια και νερό από το 13% στο 23%.

Καταφέραμε να διατηρήσουμε την προστασία της πρώτη κατοικίας και να δημιουργήσουμε το αυστηρότερο πλαίσιο για τα «κόκκινα» δάνεια. Υπήρχε ακόμη η απαίτηση να πουληθεί ο ΑΔΜΗΕ, το οποίο καταφέραμε να αποτρέψουμε».

«Eκστρατεία ψεύδους και παραπληροφόρησης από τη Ν.Δ.»

Για το νέο Ταμείο είπε ότι υπάρχει «εκστρατεία ψεύδους και παραπληροφόρησης» από την Ν.Δ. και ξεκαθάρισε ότι το Ταμείο «έχει έδρα την Ελλάδα και υπάγεται στο ελληνικό δίκαιο, όταν οι δανειστές απαιτούσαν να έχει έδρα το Λουξεμβούργο και να έχει ξένη διοίκηση. Τον έλεγχο έχει η κυβέρνηση και υπάρχει έλεγχος της Βουλής. Επίσης επειδή εσείς έχετε συνδέσει την πώληση με το ξεπούλημα δεν σημαίνει ότι αυτό ισχύει και για μας. Επίσης αξιοποίηση για μας δεν σημαίνει απαραιτήτως πώληση.

Το 50% θα πηγαίνει για επενδύσεις, δεν πρόκειται να γίνουν απολύσεις. Όσα ακούγονται για κατάσχεση της μετοχής του Ταμείου είναι ή λάθος ή συνειδητό ψεύδος. Ρητώς ορίζεται στο νόμο ότι η μετοχή του είναι ακατάσχετη και αμεταβίβαστη. Μακάρι να μπορούσαμε να περνάγαμε όλα όσα είναι στο ΤΑΙΠΕΔ στο νέο Ταμείο».

Ακόμη απάντησε στα περί άρσης της εθνικής κυριαρχίας που επικαλέσθηκε η Ντόρα Μπακογιάννη υπενθυμίζοντάς της ότι το 2011 πρότεινε να δημιουργηθεί ανεξάρτητη υπηρεσία για τις αποκρατικοποιήσεις, να αποδοθεί το υπό αξιοποίηση μέρος της περιουσίας και από τα έσοδα το 50% να πηγαίνει στο χρέος και το 50% σε επενδύσεις. «Όταν τα προτείνατε εσείς ήταν σοβαρές προτάσεις, τώρα είναι άρση της κυριαρχίας. Λυπάμαι για την διπροσωπία σας», σχολίασε ο κ. Τσίπρας.

Εγκρίθηκε από τη Βουλή το Πολυνομοσχέδιο

Ψηφίστηκε το πολυνομοσχέδιο για το κλείσιμο της αξιολόγησης από την Ολομέλεια της Βουλής.

Ύστερα από ονομαστική ψηφοφορία που ζήτησαν Ν.Δ., Χρυσή Αυγή, Δημοκρατική Συμπαράταξη και ΚΚΕ, το νομοσχέδιο εγκρίθηκε με 153 υπέρ, 145 κατά και δύο απουσίες (Άδωνις Γεωγιάδης από Ν.Δ. και Γρηγόρης Ψαριανός από το Ποτάμι).

Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Βασιλική Κατριβάνου απουσίασε κατά την πρώτη ανάγνωση του καταλόγου, εισήλθε στην δεύτερη ανάγνωση και δήλωσε ότι ψηφίζει υπέρ του νομοσχεδίου επί της αρχής, αλλά καταψηφίζει τα άρθρα που αφορούν το Ταμείο αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας και την τροπολογία για τον «κόφτη». Έτσι τα συγκεκριμένα άρθρα εγκρίθηκαν με 152 ψήφους.

Διαμαντοπούλου: Να δημιουργηθεί νέος πολιτικός πόλος στο κέντρο

Πρόταση να ιδρυθεί νέο κόμμα στο χώρο του Κέντρου, από μηδενική βάση, κατέθεσε η Άννα Διαμαντοπούλου, μιλώντας στο aixmiradio και στον Αντώνη Λιάρο.

Τόνισε ότι πρέπει να είναι Κόμμα Λαϊκού Μεταρρυθμισμού και επισήμανε ότι στο ιδρυτικό του συνέδριο είναι αναγκαίο να προσέλθουν όλα τα σημαντικά πρόσωπα που σήμερα βρίσκονται στο Ποτάμι, το ΠΑΣΟΚ, τη Δράση και άλλες πολιτικές κινήσεις.

Τα υπάρχοντα κόμματα πρέπει να αυτοδιαλυθούν και να εκλεγεί αρχηγός του νέου μεγάλου πολιτικού φορέα από τους πολίτες, υπογράμμισε. «Δεν μιλώ για κόμμα-συμπλήρωμα του Τσίπρα ή του Μητσοτάκη, αλλά για σημαντικό πόλο του πολιτικού συστήματος».

Η εκτίμησή της είναι ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ δεν πρόκειται να αντέξει την κοινωνική αντίδραση που θα προκληθεί από την καταιγίδα των νέων φόρων και θα αναγκαστεί να προσφύγει σε πρόωρες εκλογές, είτε το Φθινόπωρο είτε την επόμενη Άνοιξη.

«Όλα τα κόμματα έχουν κυβερνήσει την τελευταία 5ετία, εφαρμόζοντας την ίδια πολιτική των μνημονίων. Με αυτό το δεδομένο έχουν χάσει το νόημα που είχαν έννοιες, όπως Κεντροαριστερά, Αριστερά, Νεοφιλελευθερισμός. Ο ΣΥΡΙΖΑ παίρνει το χειρότερο βαθμό λόγω ανικανότητας και ιδεοληψίας», είπε.

«Γκρεμίζει τα πάντα η κυβέρνηση, χωρίς να αντιπροτείνει τίποτα. Δείτε τι κάνουν στο χώρο της Παιδείας».

Η πρώην υπουργός αναφέρθηκε και στο ευρωπαικό πολιτικό μωσαϊκό, σημειώνοντας ότι είναι αστείο να θεωρείται νεοφιλελεύθερη η Γερμανία, όταν διαθέτει ένα απολύτως ρυθμισμένο κράτος με πλήρη κοινωνική προστασία για τους πολίτες του.

«Δεν γνωρίζω καμιά νεοφιλεύθερη κυβέρνηση στην Ευρώπη», σημείωσε. «Κάπως μπορώ να το πω για τη Βρετανία του Κάμερον, κάπως. Διότι και εκεί υπάρχει κοινωνικό κράτος που λειτουργεί. Πρέπει, λοιπόν, να ξαναορίσουμε τις έννοιες».