Υφίσταται αυτόνομη Καταλονία;

Ανεξάρτητη και αυτόνομη Καταλονία είναι το αίτημα της καταλανικής κοινωνίας. Ένας λαός, που δεν νιώθει κομμάτι της Ισπανίας. Ένα έθνος χωρισμένο στα δύο. Είναι, όμως, εφικτή μια πραγματική αυτονομία της Καταλονίας;

Αν γίνει αυτόνομη τελικά η Καταλονία, τι γίνεται με το νόμισμα; Θα συνεχίσει να έχει το ίδιο νόμισμα με την Ισπανία ή θα αποκτήσει το δικό της εθνικό νόμισμα; Τι γίνεται με τον στρατό; Θα υπάρχει ενιαίος ισπανικός στρατός και εθνική άμυνα ή θα δημιουργηθεί καταλανικός στρατός; Επίσης, τι θα γίνει με την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη; Το νέο αυτό κράτος θα είναι μέλος την κοινωνικοπολιτικής και νομισματικής συμμαχίας ή θα προχωρήσει σε μοναχικά μονοπάτια; Τέλος, θα υπάρξει η διεθνής αναγνώριση ως ανεξάρτητο κράτος ή θα πρόκειται για μια ατέρμονη προσπάθεια ενός λαού που προσπαθεί ναι αυτονομηθεί;

Δύσκολη, λοιπόν, η αυτονομία επί της ουσίας, καθώς πέρα από την θέληση και την φωνή του λαού, θέλει, επίσης, νομικό υπόβαθρο και πολιτική βούληση. Kι εδώ είναι το σημείο όπου εμπλέκεται ο εθνικισμός και η δημοκρατία. Ίσως υπάρχει και μία δόση εθνικισμού πίσω από την απόφαση του καταλανικού λαού, από την άλλη, όμως, υφίσταται και θέμα δημοκρατίας, καθώς δημοκρατία δεν σημαίνει μόνο να δέχεσαι την άποψη της πλειοψηφίας, αλλά να λαμβάνεις υπόψιν και αυτήν της μειοψηφίας.

Και υπάρχουν και Έλληνες που παίρνουν ξεκάθαρη θέση υπέρ την αυτονομίας της Καταλονίας, επειδή σιχάθηκαν, όπως λένε, αυτήν την Ευρώπη, αλλά δεν θέλουν να ακούσουν για αυτονόμηση της Κρήτης και επίσης ‘η Κύπρος είναι ελληνική’.

Παντού πρέπει να υπάρχει το μέτρο. Δύσκολες καταστάσεις φέρνουν και δύσκολες αποφάσεις.

Δεύτερο δημοψήφισμα για ανεξαρτησία της Σκωτίας ζητά η Πρώτη Υπουργός Νίκολα Στέρτζον

Τη διεξαγωγή νέου δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της Σκωτίας από το Ηνωμένο Βασίλειο ανακοίνωσε ότι θα επιδιώξει η τοπική κυβέρνηση της Σκωτίας, διά στόματος της Πρώτης Υπουργού της χώρας, Νίκολα Στέρτζον.

Η επικεφαλής της σκωτσέζικης κυβέρνησης σημείωσε ότι η βρετανική κυβέρνηση δεν έχει μετακινηθεί «ούτε ίντσα» από τη γραμμή του «σκληρού Brexit», με την οποία η Σκωτία έχει εκφράσει τη διαφωνία της.

Ο κατάλληλος χρόνος για ένα νέο δημοψήφισμα, σύμφωνα με την κ. Στέρτζον, θα ήταν το φθινόπωρο του 2018 ή η άνοιξη του 2019.

Η πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Τερέζα Μέι δεν έχει ξεκαθαρίσει κατά πόσον θα εγκρίνει σχετικό αίτημα της Σκωτίας για νέο, νομικά δεσμευτικό δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία.

Η Πρώτη Υπουργός της Σκωτίας τόνισε ότι θα ζητήσει από το Κοινοβούλιο της Σκωτίας να εγκρίνει αίτημα προς τη βρετανική κυβέρνηση για τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, μεταφέροντας πια την ευθύνη στο Λονδίνο.

«Οι Σκωτσέζοι θα πρέπει να έχουν την επιλογή ανάμεσα σε ένα «σκληρό Brexit» και στην ανεξαρτησία, που θα τους επιτρέψει να ρυθμίσουν οι ίδιοι τις σχέσεις του με το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρωπαϊκή Ένωση», κατέληξε η Νίκολα Στέρτζον.

59% θέλουν ανεξαρτησία της Σκωτίας

«Πολύ πιθανό» χαρακτήρισε η πρωθυπουργός της Σκωτίας, Νίκολα Στέρτζον, το ενδεχόμενο διεξαγωγής νέου δημοψηφίσματος για την ανεξαρτητοποίηση της Σκωτίας.

«Το Ηνωμένο Βασίλειο, στο οποίο η Σκωτία ψήφισε να παραμείνει το 2014, δεν υφίσταται πλέον» δήλωσε και προανήγγειλε την έναρξη των διαπραγματεύσεων με την Ε.Ε. για την προστασία των συμφερόντων της Σκωτίας.

Σημειώνεται ότι στο δημοψήφισμα της Πέμπτης, η Σκωτία, σε ποσοστό 62%, τάχθηκε υπέρ της παραμονής στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

«Η πρόκληση που αντιμετωπίζω ως πρωθυπουργός είναι να βρω πώς θα προστατεύσω καλύτερα τα συμφέροντα της Σκωτίας και πώς θα προσπαθήσω να εμποδίσω την έξοδό μας από την Ε.Ε. παρά τη θέλησή μας» τόνισε, κατά τη διάρκεια συνέντευξής της στο BBC.

«Αν η βουλή της Σκωτίας αναγκαστεί να θέσει βέτο στην έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, θα το πράξει. Βεβαίως και μας ενδιαφέρει η υπόλοιπη Βρετανία, αλλά ως πρωθυπουργός της Σκωτίας, προτεραιότητά μας είναι η διαφύλαξη των συμφερόντων της Σκωτίας», συμπλήρωσε η κ. Στέρτζον.

Την ίδια ώρα, σε δημοσκόπηση της Sunday Post, οι Σκωτσέζοι, σε ποσοστό 59%, τάσσονται υπέρ της ανεξαρτητοποίησης της Σκωτίας από το Ηνωμένο Βασίλειο. Το 2014, κατά τη διάρκεια του σχετικού δημοψηφίσματος, το αντίστοιχο ποσοστό ανήλθε στο 45%.

Σκωτία: Απευθείας διαπραγματεύσεις με την ΕΕ

Απευθείας διαπραγματεύσεις με τις Βρυξέλλες προκειμένου να διαφυλαχθεί η θέση της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ξεκινάει η Σκωτία, σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε η πρωθυπουργός, Νίκολα Στέρτζον.

«Το υπουργικό συμβούλιο θα εξετάσει όλες τις πιθανές επιλογές προκειμένου να παραμείνει μέλος της Ε.Ε.» επισήμανε η πρωθυπουργός της Σκωτίας και προανήγγειλε τη συγκρότηση ειδικής επιτροπής για μία σειρά νομικών, οικονομικών και διπλωματικών ζητημάτων.

«Μεταξύ των επιλογών» – εξήγησε – «είναι και ένα δεύτερο δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Σκωτίας». «Πρέπει πρώτα, να διασφαλίσουμε ότι υπάρχει η σωστή νομοθεσία, προτού προχωρήσουμε σ’ αυτό το βήμα» έσπευσε να συμπληρώσει.

Σημειώνεται ότι στο πρόσφατο δημοψήφισμα, η Σκωτία τάχθηκε υπέρ της ΕΕ, σε ποσοστό 62%, ενώ στο σύνολο του Ηνωμένου Βασιλείου, 51,9% του εκλογικού σώματος, στήριξε το Brexit.

Το 2014, η Σκωτία διεξήγαγε δημοψήφισμα για την ανεξαρτητοποίηση και την αποχώρησή της από το Ην. Βασίλειο, το οποίο απορρίφθηκε με ποσοστό 55%.

Erasmus ~ Η μέρα του απογαλακτισμού

Η αίσθηση του να είσαι μόνος σε έναν νέο, άγνωστο για σένα, κόσμο, είναι πραγματικά μια μοναδική στιγμή για τον καθένα που το ζει. Συνεχείς αλλαγές συναισθημάτων, μοναχικότητα, η αίσθηση ότι ο κόσμος σου ανήκει, δέος, λύπη, χαρά, συναισθήματα που εναλλάσσονται με μανιώδη ρυθμό, κι εσύ ανήμπορος να τα δαμάσεις παραδίνεσαι στην μανία τους.

Προσωπικά, το έζησα με τον εξής τρόπο. Βγαίνοντας από ένα φαγάδικο, άρχισα να περπατάω δίπλα στην θάλασσα. Όταν συνειδητοποίησα ότι περπατούσα ολομόναχος, χωρίς να με γνωρίζει κανείς, χωρίς να δώσω την παραμικρή αναφορά για το που πάω και το γιατί ένοιωσα ότι ήμουν το κέντρο του κόσμου, ότι ο κόσμος ανήκει σε μένα και γέμισα από μια απίστευτη χαρά. Μάλιστα ένα τραγούδι που άκουγα εκείνη την στιγμή μου έδινε έναν φρενήρη ρυθμό, και άρχισα να περπατάω στον ρυθμό του.

Όμως μετά από λίγο το τραγούδι άλλαξε και την σειρά του πήρε ένα λυπημένο τραγούδι. Έτσι χωρίς να το αντιληφθώ άρχισα κι εγώ να πέφτω ψυχολογικά. Άρχισα να σκέφτομαι το σπίτι μου, τους κοντινούς μου ανθρώπους, και λυπόμουν που δεν ήταν εκεί μαζί μου για να δουν τα όμορφα μέρη που έβλεπα εγώ. Ίσως και να σκέφτηκα από μέσα μου ότι θα ήθελα να γυρνούσα σπίτι μου. Όμως δεν μου επέτρεψα να το σκεφτώ ξεκάθαρα. Ήταν μια πρόκληση, που ήθελα να την ζήσω, να κερδίσω και να αποδείξω (κυρίως σε μένα) ότι μπορούσα να ζήσω μακριά από το σπίτι μου, το οποίο επί χρόνια διαλαλούσα ότι ουδέποτε έχω σκοπό να το εγκαταλείψω.

Έτσι άρχισα να σκέφτομαι όσα ονειρεύομαι να κάνω. Να γνωρίσω κόσμο, να πάω σε πάρτι και να περάσω καλά, να γνωρίσω άλλα μέρη και άλλους πολιτισμούς. Και έτσι επέστρεψε το δέος για το άγνωστο και πήρα πάλι τα πάνω μου. Όμως ο φόβος δεν έφυγε. Ο φόβος είναι μέρος του παιχνιδιού, και είναι ωραίο να τον προκαλείς. Γιατί αν κερδίσεις, σου ανοίγονται ορίζοντες που πριν ούτε τους φανταζόσουν. Οι ορίζοντες της ίδιας της ζωής.

Γι’ αυτό και το Erasmus είναι Η εμπειρία. Είναι Η πρόκληση. Και αξίζει να την κερδίσεις!

tumblr_m3pzsioNlG1rshz1po1_1280

 

Ποιοι απειλούν το όραμα μιας ενωμένης Ευρώπης;

Στις 9 Νοέμβρη οι πολίτες της Καταλονίας θα κληθούν να αποφασίσουν σε ένα –ανεπίσημο, όπως όλα δείχνουν-δημοψήφισμα, ακολουθώντας το πρόσφατο παράδειγμα της Σκωτίας, που ένα μήνα πριν αποφάσισε τελικά να παραμείνει μέλος του Ηνωμένου Βασιλείου. Εν έτει 2014, ο ασκός του Αιόλου φαίνεται ότι έχει ανοίξει για τα καλά, καθώς την ίδια ώρα η Βενετία, η Χώρα των Βάσκων μέχρι και πλούσιες επαρχίες της Ιταλίας και όλης της Ευρωπαϊκής ηπείρου σκέφτονται να αναζητήσουν το δικό τους δρόμο ως ανεξάρτητα κράτη, απειλώντας το οικοδόμημα της ενωμένης Ευρώπης.

Αυτές οι φυγοκεντρικές τάσεις αποτελούν αιτήματα εθνικιστικών κινημάτων ή οι λόγοι είναι βαθύτεροι;

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στη Σκωτία ήταν οριακά υπέρ της παραμονής στην Βρετανία (55%), ανακουφίζοντας τον Ντέιβιντ Κάμερον και άλλους Ευρωπαίους και μη εταίρους, που θεωρούν ότι απέφυγαν έναν σημαντικό «σκόπελο». Ήταν ο φόβος για το άγνωστο; οι απειλές και οι πιέσεις ότι σε περίπτωση ανεξαρτησίας η Σκωτία θα έχανε το ρόλο της στην παγκόσμια πολιτική σκηνή ή ότι δε θα ήταν καθόλου εύκολο να γίνει μέλος της Ε.Ε ως ανεξάρτητο πλέον κράτος; Όλα αυτά είχαν τη σημασία τους, ώστε οι Σκωτσέζοι να διστάσουν να ξεφύγουν από την «κηδεμονία» της Αγγλίας.

catalonia-scotland-480x289

Πηγαίνοντας προς Ισπανία τώρα, τα πράγματα φαίνεται να είναι πιο ξεκάθαρα. Η πλειοψηφία των Καταλανών τείνει να ψηφίσει θετικά για την αυτονόμηση της Καταλονίας, με την χαρακτηριστική σημαία της περιοχής να αποτελεί το σήμα κατατεθέν της μελλοντικής επιλογής των κατοίκων. Ιστορικά πάντως, αξίζει να αναφέρουμε ότι η Αυτόνομη Περιοχή της Καταλονίας, όπως ονομάζεται, απολαμβάνει εκτεταμένης αυτονομίας από το ισπανικό κράτος, έχει δικό της Κοινοβούλιο, άρα και Κυβέρνηση, δική της επίσημη γλώσσα, ενώ και ιστορικά έως τον 18ο αιώνα υπήρχε επίσημα το Καταλανικό κράτος. Κατά την πάροδο των χρόνων, η περιοχή έχασε (κυρίως επί Φιλίππου του Ε’) αλλά και απολάμβανε παράλληλα διάφορα προνόμια αυτονομίας, μέχρι που ο θάνατος του δικτάτορα Φράνκο και η υιοθέτηση ενός δημοκρατικού συντάγματος για όλη τη χώρα (1978), έφερε την ηρεμία στην περιοχή.

Το αίτημα για πλήρη ανεξαρτησία από τη Μαδρίτη ενισχύεται τόσο από το γεγονός ότι το κυβερνών κόμμα της Καταλονίας κέρδισε το 2012 τις πρόωρες τοπικές εκλογές (χωρίς ωστόσο να πετύχει αυτοδυναμία) όσο και από το ότι δεύτερο βγήκε και το εθνικιστικό ECR, ενώ συνολικά τέσσερα αυτονομιστικά κόμματα μοιράστηκαν το 60% των ψήφων.

Η γενικότερη αίσθηση που επικρατεί στην περιοχή είναι η απογοήτευση όσο και η οργή για την κυβέρνηση της Μαδρίτης. Τονίζεται ότι την ώρα που η χώρα βρίσκεται υπό το βάρος μιας οικονομικής κρίσης, δαπανούνται υπέρογκα ποσά για την λειτουργία μεγάλων επιχειρήσεων, που μόνο τροχοπέδη βάζουν στην προσπάθεια για οικονομική εξυγίανση. Η κατηγορία αυτή έχει μεγάλη σημασία κυρίως επειδή προέρχεται από μία από τις πλουσιότερες περιοχές της Ισπανίας, που βλέπει το δημόσιο χρέος της να έχει αυξηθεί, καθώς είναι αναγκασμένη να συμβάλλει με 17 δις ευρώ, που έχει πάρει από φόρους, στην κυβέρνηση της Μαδρίτης

Η αντιπαλότητα μεταξύ Μαδρίτης – Καταλονίας είναι μεγάλη, καθώς τόσο η κυβέρνηση όσο και προσωπικά ο ίδιος ο πρωθυπουργός Ραχόι προσυπογράφουν ως παράνομο το δημοψήφισμα του Νοεμβρίου. Το Συνταγματικό Δικαστήριο έχει 2 φορές μέχρι τώρα βάλει «ταφόπλακα» στο όνειρο για ένα επίσημο δημοψήφισμα που θα δώσει νόμιμη βάση για την ανεξαρτητοποίηση της περιοχής. Μάλιστα, χαρακτηρίστηκε αντισυνταγματικό και το ενδεχόμενο ανεπίσημου δημοψηφίσματος. «Ακόμα και να ψηφίσουν αρνητικά, θα έχουν απλά καταψηφίσει έναν νόμο. Δεν μπορούν όμως να πουν “όχι” στη βούληση των Καταλανών» ξεκαθάρισε ο πρόεδρος της Καταλονίας, Αρτούρ Μας. Οι αντιδράσεις δεν είναι λίγες, καθώς οι διαδηλώσεις υπέρ της ανεξαρτησίας ολοένα και πληθαίνουν, βάζοντας δύσκολα στην Μαδρίτη. Μάλιστα, στις 11 Σεπτεμβρίου του 2012 και 2013 (εθνική γιορτή της Καταλονίας) περισσότεροι από 1 εκατομμύριο άνθρωποι διαδήλωσαν ζητώντας ανεξαρτησία από την Ισπανία.

Οι δηλώσεις ωστόσο του Μαριάνο Ραχόι ότι θα εξετάσει το θέμα συνταγματικής αναθεώρησης, θεωρείται από πολιτικούς αναλυτές ότι προσπαθεί να δελεάσει τους αναποφάσιστους, προκαλώντας ένα πλήγμα στα αυτονομιστικά κινήματα. Ωστόσο, η αναθεώρηση του Συντάγματος απαιτεί τα 2/3 του Κοινοβουλίου, οπότε καθιστά σχεδόν αδύνατο να περάσουν τροπολογίες που δίνουν ακόμα μεγαλύτερη αυτονομία (κυρίως οικονομική) στην Καταλονία . Από τη πλευρά του, ο Μας έχει και την εξής λύση στο πίσω μέρος του κεφαλιού του: «Καταλονία όπως Κόσσοβο» (τίτλος της ιταλικής εφημερίδας Λα Στάμπα), δηλαδή την αναγνώριση της μονομερούς ανεξαρτησίας. Η λύση στην οποία φαίνεται να καταλήγει είναι να μετονομάσει το δημοψήφισμα σε«συμμετοχική διαδικασία», κατά την οποία θα τεθούν οι ίδιες ερωτήσεις και η οποία θα οργανώνεται σε μεγάλο μέρος από εθελοντές και δεν έχει νομική αξία.

isksks-480x240

Τα αυτονομιστικά κινήματα και οι αποσχιστικές τάσεις δεντελειώνουν στην Καταλονία και στην Σκωτία. Μένοντας στην Ισπανία, αξίζει να αναφερθούμε στη Χώρα των Βάσκων, όπου στην προσπάθεια για ανεξαρτησία , σημειακό γεγονός ήταν ο ένοπλος αγώνας που κήρυξε η αυτονομιστική (τρομοκρατική για πολλούς) οργάνωση Ε.Τ.Α το 1959, μέχρι να σταματήσει τη δράση της το 2009. Οι περιπτώσεις της Καταλονίας και των Βάσκων, καθρεφτίζει αν μη τι άλλο, την αυταρχική προσέγγιση της ισπανικής κυβέρνησης απέναντι στα ποικίλα έθνη που απαρτίζουν το Βασίλειο της Ισπανίας.

Άλλες περιπτώσεις είναι η περιφέρεια της Φλάνδρας στο Βέλγιο, η οποία έχει δρομολογήσει από καιρό την ανεξαρτησία της από την υπόλοιπη χώρα, κυρίως για λόγους οικονομικούς, μιας και η οικονομική της δύναμη αντιστοιχεί στο 60% του ΑΕΠ του Βελγίου. Στην Ιταλία, η πλειοψηφία των κατοίκων της Βενετίας ψήφισαν θετικά σε δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της περιοχής, που αποτελεί τμήμα της Ιταλίας από το 1866. Πίσω από το κίνημα αυτό βρίσκεται η οργάνωση «Ελεύθερη Βενετία», μέλη της οποίας συνελήφθησαν τον Απρίλιο του 2014 με την κατηγορία για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση.

Κανείς δεν ξέρει την κατάληξη που θα έχουν αυτά τα κινήματα, ωστόσο «ό, τι και να συμβεί, οι κινήσεις αυτές θα έχουν αντίκτυπο. Θα γίνουν περισσότερες κλήσεις για αποκέντρωση», δήλωσε ο David Lea, αναλυτής των Κινδύνων Ελέγχου στη Δυτική Ευρώπη. Μάλιστα, οι ανησυχίες είναι έντονες ακόμα και εκτός της Γηραιάς Ηπείρου, καθώς χώρες όπως η Ρωσία και η Κίνα με πλήθος μειονοτικών πληθυσμών φοβούνται ότι η διάλυση ενός μεγάλου ευρωπαϊκού κράτος θα μπορούσε να πυροδοτήσει αποσχιστικές τάσεις σε παγκόσμια κλίμακα. Το συμπέρασμα που θα μπορούσε κανείς να βγάλει είναι ότι η οικονομική κρίση βοήθησε ώστε να βγουν στην επιφάνεια διαφορές μεταξύ που ήταν καλά κρυμμένες για χρόνια, δυναμιτίζοντας το όποιο εγχείρημα ομοσπονδοποίησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Του Ηλία Μπαφούνη

Ο Ηλίας Μπαφούνης εργάζεται στο Γραφείο Τύπου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα και είναι απόφοιτος του τμήματος Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε του Πανεπιστημίου Αθηνών

Πρώτη Δημοσίευση:TheCitizen.gr

Ανεξαρτησία ζητά και η Καταλονία

Ένα τεράστιο πλήθος κατέκλυσε την Πέμπτη, τους δρόμους της Βαρκελώνης διεκδικώντας το δικαίωμα να ψηφίσει για την ανεξαρτητοποίηση της Καταλονίας από την Ισπανία, κατά το παράδειγμα της Σκωτίας.

Σύμφωνα με το δήμο της πόλης, που διοικείται από τον εθνικιστικό δεξιό συνασπισμό CiU του Καταλανού προέδρου Αρτούρ Μας, τουλάχιστον 1,8 εκ. άνθρωποι, κρατώντας τις χρυσοκόκκινες σημαίες της Καταλονίας, διαδήλωσαν με αίτημα τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την απόσχιση της αυτόνομης περιοχής.

Η διαδήλωση οργανώνεται για τρίτη συνεχόμενη χρονιά με την ευκαιρία της Ντιάντα, της «εθνικής ημέρας» της Καταλονίας.

Σε αντίθεση με τη βρετανική κυβέρνηση, που έδωσε το «πράσινο φως» για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος στη Σκωτία, η Μαδρίτη αρνείται κάθε τέτοια πιθανότητα επικαλούμενη το ισπανικό Σύνταγμα.

Στη σημερινή κινητοποίηση τουλάχιστον 500.000 άνθρωποι σχημάτισαν με τα σώματά τους ένα γιγαντιαίο V — για να συμβολίσουν τις λέξεις «Ψηφίζω» και «Νίκη» — στις δύο κεντρικές λεωφόρους της Βαρκελώνης. Οι διοργανωτές είχαν καλέσεις τους συμμετέχοντες «να γεμίσουν τους δρόμους για να γεμίσουν οι κάλπες».

Η φετινή Ντιάντα συμπίπτει με την 300ή επέτειο από την κατάληψη της Βαρκελώνης, το 1714, από τα στρατεύματα του βασιλιά Φίλιππου Ε΄ ο οποίος κατάργησε τους νόμους και τους καταλανικούς θεσμούς.

Ο Αρτούρ Μας προειδοποίησε τη Μαδρίτη ότι «δεν μπορεί να εμποδίζει αιωνίως την Καταλονία να αποφασίσει για το μέλλον της», σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Γαλλικό Πρακτορείο.

«Αν ένα έθνος όπως η Σκωτία έχει το δικαίωμα να αποφασίζει για το μέλλον του, γιατί όχι η Καταλονία;» διερωτήθηκε, απηχώντας την άποψη και πολλών υποστηρικτών της ανεξαρτησίας.

Υπερήφανοι για τη γλώσσα και τον πολιτισμό τους, πολλοί από τα 7,5 εκ. των Καταλανών αισθάνονται περιθωριοποιημένοι από τη Μαδρίτη.

Ο Αρτούρ Μας σκοπεύει να εισάγει εντός των επόμενων ημερών στο Καταλανικό κοινοβούλιο ένα νομοσχέδιο που θα επιτρέπει τη διοργάνωση δημοψηφισμάτων, όμως η συντηρητική κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι αναμένεται ότι θα προσφύγει αμέσως στο Συνταγματικό Δικαστήριο για να ακυρώσει τον νόμο αυτόν.

Θα ήταν πολύ δύσκολο να αναγνωριστούν από τη διεθνή κοινότητα τα αποτελέσματα ενός δημοψηφίσματος που θα οργανωθεί κατά παράβαση μιας δικαστικής απόφασης, παραδέχτηκε ο Μας, χωρίς να διευκρινίσει τι θα κάνει σε αυτήν την περίπτωση.

ΝΕΡΙΤ

Σκωτία: Άνοδο του «ναι» δείχνει νέα δημοσκόπηση

Μια νέα δημοσκόπηση δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, η οποία δείχνει αισθητή άνοδο του «ναι» στην ανεξαρτησία της Σκωτίας, ενώ απομένουν περίπου δύο εβδομάδες μέχρι το δημοψήφισμα της 18ης Σεπτεμβρίου.

Σύμφωνα με έρευνα του ινστιτούτου YouGov για τις εφημερίδες Sun και Times δείχνει πως 47% των Σκωτσέζων θα ψήφιζε «ναι» και το 53% «όχι». Το ίδιο ινστιτούτο σε δημοσκόπηση του Αυγούστου έδινε προβάδισμα 14 μονάδων στους πολέμιους της ανεξαρτησίας, αυτό δείχνει ξεκάθαρα ότι η απόσταση του «ναι» από το «όχι» έχει μειωθεί σημαντικά.

Την περασμένη Παρασκευή μια έρευνα του ινστιτούτου Survation είχε ακριβώς το ίδιο εύρημα, δηλαδή οι υποστηρικτές της ανεξαρτησίας έφθαναν το 47% και οι υποστηρικτές της παραμονής της Σκωτίας στους κόλπους του Ηνωμένου Βασιλείου το 53%.