Editorial

"Σώπασε Ευρώπη και μην πολυδακρύζεις"

[cresta-social-share]

Άκουσα πρόσφατα έναν ιδιαίτερα ενδιαφέρον (λαθεμένο ωστόσο) ορισμό της "τρομοκρατίας". Αναφερόταν σε εκείνον, που "κρατά" τον τρόμο στα χέρια του. Συνεπώς και εκείνον που μπορεί να τον κατευθύνει.

Βαδίζοντας από τον εννοιακό χώρο των λέξεων, σε μια πιο ρεαλιστική τους απόδοση, ίσως είναι εύλογο να αναρωτηθεί κανείς αν "αυτός που κρατά τον τρόμο" διέθεται πάντοτε αυτή τη δύναμη, διαφορετικά, από ποιον την έλαβε;

Το φαινόμενο της τρομοκρατίας, όπου ο πλανήτης μας  βιώνει βίαια το τελευταίο διάστημα, βρίσκεται στις επικεφαλίδες των ειδησεογραφιών μέσων σχεδόν καθημερινά.

Όχι άδικα. Ευρωπαϊκές και μη πόλεις έχουν γίνει μάρτυρες αυτής της φρενοβλαβείας , περισσότερες από μια φορά και όσο δυστυχές και αν φαντάζει, μπορεί να προβλέψει κανείς ότι περισσότερες επιθέσεις σχεδιάζονται και είναι πιθανό να συμβούν.

Ποιος όμως επιτίθεται σε ποιον;

Από τα ακροδεξιά μορφώματα, από τα οποία νοσεί η Ευρώπη στην παρούσα χρονική στιγμή, η απάντηση είναι ότι "το Ισλάμ επιτίθεται στην Ευρώπη και τα ιδανικά της, θέλοντας να σπείρει τον ιερό του πόλεμο". Το βέβαιο είναι ότι το ζήτημα είναι λεπτό και η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως και τώρα, θα κληθεί να αντιμετωπίσει τον εαυτό της, σε ένα μελλοντικό ζήτημα, όπου θα είναι η "ακραιοποίηση" του Ισλάμ.

Δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδωμένη η άποψη, ότι η ΕΕ φέρει υψηλό μερίδιο ευθύνης στα τρομοκρατικά χτυπήματα. Όμως είναι αληθές. Μέσα στο χώρο του εμπορίου, η Ένωσή μας μεταξύ άλλων, εξάγει και όπλα(!) όπου κύριοι αγοραστές αυτών, δεν είναι άλλοι παρά η Σαουδική Αραβία και οι γύρω χώρες αυτής.

Μέσω αυτών, τα όπλα αυτά φτάνουν -ως φυσικό- και στα χέρια του Daesh (ISIS), όπου έχει αναλάβει τον μεγαλύτερο αριθμό των τρομοκρατικών χτυπημάτων στην Ευρώπη.

Το ζήτημα τούτο είχε πρωτο-βγει στην επιφάνεια όταν ο Φρανσουά Ολάντ, ύστερα από την τρομοκρατική επίθεση στο γαλλικό θέατρο, εξοπλίστηκε το εθνικό του φρόνημα και βομβάρδισε αεροπορικώς θέσεις του DAESH στη Συρία.

Τότε, δημοσιογράφοι της Γαλλίας έκαναν λόγο για υποκρισία από τον Γάλλο πρόεδρο, ο οποίος εξόπλιζε οπλικά το "Ισλαμικό κράτος".  Την ίδια υποκρισία παρατηρούμε και στην Ευρωπαϊκή μας Ένωση από τότε έως σήμερα, καθώς οι πρωτοστάτες της αξιοκρατίας, Γαλλία και Γερμανία είναι από τις πρώτες, σε εξαγωγή όπλων, χώρες παγκοσμίως. (Με το πρόσφατα χτυπημένο Βέλγιο να απολαμβάνει και αυτό ένα μικρό μερίδιο)

Η πολιτική ελίτ της γηραιάς ηπείρου, θα πρέπει εν τέλει να αντιμετωπίσει την πολιτική της. Είναι η ίδια που τρέφεται από τη σάρκα της και η ίδια ο πρώτος εχθρός της. Το εμπόριο όπλων της, ως δράση επέφερε την αντίδραση των προσφυγικών ροών, όπου βρίσκεται απροετοίμαστη να διαχειριστεί.

Η πολιτική γραμμή της, ωφελεί την ολοένα αυξανόμενη εμφάνιση και ενδυνάμωση ακροδεξιών κομμάτων, που χρησιμοποιούν προς συμφέρον τους, τα δρώμενα των ημερών. Στο τέλος της ημέρας, "θερίζεις ότι σπέρνεις" και η ΕΕ έχει πολλά ανοικτά μέτωπα αυτό τον καιρό.

Το εμπόριο των όπλων δεν έχει σταματήσει και η ΕΕ δεν θα ανακοινώσει σύντομα κάτι τέτοιο. Καθώς, όπως πολλοί διατυπώνουν, η μεγαλύτερη "μπίζνα" είναι ο πόλεμος.

Απέναντι σε αυτά, εμείς έχουμε καθήκον να αφήσουμε το "σπίτι" μας, κληρονομιά στις επόμενες γενιές. Δεν θα το κάνει κάποιος άλλος για εμάς.

* ο είναι φοιτητής Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας, του Παντείου Πανεπιστημίου. Στα πλαίσια του προγράμματος Erasmus, βρέθηκε για έξι μήνες στην Κωνσταντινούπολη.