Πολιτικά

"Πλημμύρισε" χίπστερ το Λαύριο

[cresta-social-share]

Κατά τη διάρκεια του τριημέρου 27-29 Ιουνίου διεξήχθη το πρώτο επίσημο συνέδριο του Ποταμιού, στο τεχνολογικό πάρκο Λαυρίου. Λαύριο γιατί θυμίζει το αύριο, σύμφωνα με τον «επικεφαλή» του κόμματος και γνωστό δημοσιογράφο, Σταύρο Θεοδωράκη.

Ο Θεοδωράκης ήταν ο μοναδικός υποψήφιος για τη θέση του επικεφαλής και εκλέχθηκε έπειτα τη σύμφωνη γνώμη όλων με ανάταση χειρός.

86 μέλη εξελέγησαν στην Πανελλήνια επιτροπή του Ποταμιού, αντί για 70 όπως είχε ανακοινωθεί. Ο αριθμός αυτός προέκυψε απ’ την εξομάλυνση, που προβλέπεται στο καταστατικό του κινήματος. Σκοπός είναι τόσο να εκπροσωπούνται όλοι οι νομοί της χώρας απ’ τους οποίους προήλθαν υποψηφιότητες, όσο και να υπάρχει η ποσόστωση ανά φύλο (58 άνδρες και 28 γυναίκες).

Τα μέλη εξελέγησαν απ’ τους 466 συνέδρους. Πρώτος στις προτιμήσεις εξελέγη ο Δημήτριος Κοντοπίδης, ο οποίος ήταν και υποψήφιος ευρωβουλευτής. Παράλληλα, ανέλαβε ρόλο στο Πειθαρχικό (Επιτροπή Δεοντολογίας).

Μέσα σε ένα σαββατοκύριακο, λοιπόν, το ποτάμι απέκτησε «επικεφαλής» αντί για αρχηγό και «εθελοντές», (ονομασία βάσει καταστατικού για όσους επιθυμούν να συμμετάσχουν στο κίνημα) αντί για μέλη, όπως ονομάζονται οι αντίστοιχες θέσεις στα υπόλοιπα κόμματα.

Στην ομιλία του, ο Θεοδωράκης έδωσε έμφαση στις μέχρι τώρα αποτυχίες των «παλαιών κομμάτων», τόσο της Δεξιάς, ως κυβερνήσεις, όσο και της Αριστεράς με τον αντιπολιτευτικό της ρόλο, ασκώντας έντονη κριτική και στις δύο πλευρές και ιδιαίτερα στην αριστερά. «Θυμηθείτε τι υποσχέσεις έδιναν οι περισσότεροι Πρωθυπουργοί και τι από όλα αυτά έκαναν. Οι μάγοι που θα μεταμόρφωναν τα άδεια ταμεία, σε γεμάτα. Αλλά και οι καινούργιοι εραστές της εξουσίας, αυτοί που έγιναν ισχυροί μέσα στην απελπισία της κρίσης, ακολουθούν την ίδια συνταγή.»

Επιπρόσθετα, έγινε εκτενής αναφορά στα προβλήματα που έχουν προκύψει για κάθε ομάδα πολιτών ξεχωριστά, λόγω της οριζόντιας φορολόγησης αλλά και της εμπλοκής συμφερόντων. Εντούτοις, δεν έγινε αναφορά σε ενδεικτικές μορφές εναλλακτικής οικονομικής πολιτικής.

Ο ίδιος διαχώρισε τη θέση του κινήματος απ’ τα παλαιά κόμματα, δηλώνοντας ότι «Το Ποτάμι» επιδιώκει ριζοσπαστικές λύσεις και αποτελεσματικές πολιτικές. Ταυτόχρονα, έκανε λόγο για αντιμετώπιση του συστήματος του «ρουσφετιού» και εδραίωση αξιοκρατίας. Ωστόσο, δεν έχει γίνει σαφής αναφορά τόσο σε τρόπους για την πάταξη των πελατειακών σχέσεων, όσο και σε ενδεικτικές καινοτόμες λύσεις για φλέγοντα ζητήματα, όπως η οικονομική πολιτική.

Συνεχίζοντας, έδωσε έμφαση στη μη χρησιμότητα ιδεολογικών προσήμων (Αριστερά-Δεξιά) με βάση τα σύγχρονα προβλήματα. Μ’ αυτό τον τρόπο, θέτοντας ως ιδεολογία του κόμματος τον ανθρωπισμό, απέφυγε να ταυτιστεί ή έστω να δείξει μία ροπή προς πιο συγκεκριμένες ιδεολογικές αντιλήψεις, άρα και πολιτικές. Αυτή η παράλειψη, μπορεί να ερμηνευτεί, βέβαια, και ως έλλειψη σαφούς ιδεολογικού προσανατολισμού, έλλειψη πρακτικών αρχών για πολιτικές που αφορούν την οικονομία, τη δημόσια διοίκηση, την εκπαίδευση. Σε άλλο σημείο του λόγου του αλλά και σε προγενέστερες δηλώσεις, δεν απέκλεισε τη συνεργασία και με τα δύο μεγάλα κόμματα.

Ποιος είναι όμως τελικά ο στόχος του Ποταμιού;

ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΙΔΡΥΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

Ο Θεοδωράκης στοχεύει στους νέους που χαρακτηρίζονται «απολιτίκ», όσους απορρίπτουν τόσο την αριστερά όσο και τη δεξιά.

«Ας το ξέρουν όμως όλοι. Το Ποτάμι δεν χρωστάει πουθενά. Δεν έχει βαρίδια. Δεν έχει προστάτες. Δεν έχει συμφέροντα να εξυπηρετήσει. Γι αυτό η κυβερνητική μας πρόταση όταν έρθει η ώρα θα εξυπηρετεί μόνο το δημόσιο συμφέρον.»

Στο λόγο του μετά την επιλογή του ως «επικεφαλής», δήλωσε ότι το κίνημα δε θα έχει δραστηριότητα-μετακινήσεις σε όλες τις πόλεις, ούτε σταθερό πρόγραμμα δράσης. Θα δρα σε περιπτώσεις εντοπισμού σημαντικών προβλημάτων, οπότε και θα προτείνει εναλλακτικές, ριζοσπαστικές αλλά και εφικτές λύσεις.

«Θα παρεμβαίνουμε σε συγκεκριμένα προβλήματα που υπάρχουν σε όλη τη χώρα, υποδεικνύοντας συγκεκριμένες πρακτικές ρεαλιστικές, επαναστατικές λύσεις.»

Η έννοια της καινοτομίας αλλά και τις εναλλακτικής δράσης είχε βασική θέση στην ομιλία του. Θα λέγαμε ίσως ότι το Ποτάμι είναι ένα κίνημα «χίπστερ»- είναι στη μόδα, προσεγγίζει πρώτα τους νέους χωρίς πολιτικό προσανατολισμό, λειτουργεί «εναλλακτικά» χωρίς να εξηγεί ξεκάθαρα τι είναι αυτό το «εναλλακτικά». Η ομιλία στο σύνολο της θύμιζε πιο πολύ μια καλά μονταρισμένη εκπομπή των Πρωταγωνιστών, λέξεις με υπονοούμενα, σκοτεινά σημεία, διάχυτος ρομαντισμός, κορύφωση με αισιοδοξία. Το σακίδιο ήταν παρόν· χρειαζόταν ίσως λίγο πιο σκοτεινός φωτισμός, ένα εντατικό μοντάζ με έμφαση στον πρωταγωνιστή Θεοδωράκη και ένα κομμάτι των Calexico για να χτυπήσει για άλλη μια φορά το βαρόμετρο της AGB.

Η αλτερνατίβα άλλωστε είναι στη μόδα. Κρατώντας μία απόσταση και απ’ την Αριστερά όσο και από τη Δεξιά, το Ποτάμι επιτυγχάνει να συγκεντρώνει ψηφοφόρους ανεξαρτήτου ιδεολογίας, κερδίζοντας αυτό το 7% με μόνο τρεις μήνες στα πολιτικά πράγματα. Αλτερνατίβα στη σκέψη, αλτερνατίβα στη δράση, αλτερνατίβα στην παρουσίαση. Είναι όμως αυτό το φαίνεσθαι αρκετό;

Αν ο κύριος Θεοδωράκης επιθυμεί όντως να ασχοληθεί σοβαρά με την πολιτική και να δώσει πρακτικές λύσεις, θα έπρεπε ίσως να αφήσει στην άκρη τις αισθητικές παρεμβάσεις, να απομακρυνθεί απ’ τη συνταγή της επιτυχημένης τηλεοπτικής εκπομπής και να δώσει στους πολίτες ακριβή και σαφή ενημέρωση για τη δράση και τις θέσεις του κινήματος του. Η πολιτική δεν είναι μόνο θέματα που «καίνε», κοντινά πλάνα και ψαγμένες ατάκες.

Μόνο αν ο δημοσιογράφος αποφασίσει να αποβάλει το δημοσιογραφικό του ταμπεραμέντο, μόνο τότε το Ποτάμι θα γίνει η «ανοιχτή δεξαμενή» που επιθυμεί και θα μας «συμπαρασύρει όλους το ρεύμα του».

Κατά πόσο είναι αυτό επιθυμητό και κυρίως, εφικτό; Για υιοθετήσω την αγαπημένη φράση του δημοσιογράφου, σας αφήνω να το σκεφτείτε.