Διεθνή

A Long Way from Home

[cresta-social-share]

Η τρομοκρατική επίθεση της 11ης  Σεπτεμβρίου του 2001 έκανε γνωστή την αμερικανική βάση του Γκουαντάναμο στην Κούβα, καθώς δημιουργήθηκε σε αυτή μια φυλακή-στρατόπεδο συγκέντρωσης, για τους υπόπτους τρομοκρατίας. Οι πρώτοι κρατούμενοι έφτασαν τον Ιανουάριο του 2002, έκτοτε, έχουν ακολουθήσει εκατοντάδες. Η τρομοκρατία στην φυλακή του Γκουαντάναμο χτυπά κατευθείαν στην ψυχή των κρατούμενων. Εκείνων που βρέθηκαν στην ναυτική βάση, δίχως να τους έχουν απαγγελθεί ποτέ κατηγορίες και χωρίς να έχουν περάσει από δίκη.

Μια εξαιρετικά χαρακτηριστική ιστορία για τη φυλακή του Γκουαντάναμο διαδραματίστηκε μερικά χρόνια πριν. Πρόκειται, για το ίσως πιο χαρακτηριστικό γεγονός της ζωής, τριών βρετανικής καταγωγής, μουσουλμάνων ανδρών. Το 2001 συνελήφθησαν στο Αφγανιστάν από δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Το ταξίδι τους είχε ξεκινήσει με προορισμό το Πακιστάν, όπου ένας φίλος τους θα παντρευόταν. Σύντομα, αποφάσισαν να περάσουν στο Αφγανιστάν, για να δουν από κοντά τα γεγονότα που τάραζαν τη χώρα την περίοδο εκείνη. Ύστερα από μια σειρά γεγονότων, που θα κλόνιζαν τη ζωή τους, θεωρήθηκαν τρομοκράτες από τις δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών, και μεταφέρθηκαν, μαζί με δεκάδες άλλους θεωρούμενους ως μέλη της Αλ Κάιντα, στην φυλακή του Γκουαντάναμο. Κρατήθηκαν εκεί για περίπου δύο χρόνια. Δεν τους απαγγέλθηκε ποτέ καμία επίσημη κατηγορία. Δεν τους επιτράπηκε ποτέ να δικαστούν.

Όμοια είναι και η ιστορία του, ίσως πιο γνωστού, Μοαζέμ Μπέγκ. Η κράτηση στη φυλακή του Γκουαντάναμο είναι αποτυπωμένη πλέον στις σελίδες του βιβλίου που έγραψε ο ίδιος. Ήταν φθινόπωρο του 2002 όταν συνελήφθηκε στο Πακιστάν, θεωρούμενος ως μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης. Ο ίδιος ήταν πολίτης της Μεγάλης Βρετανίας. Η απελευθέρωσή του ήρθε τρία χρόνια αργότερα. Όταν γύρισε στην Αγγλία, οδηγήθηκε αμέσως στο αστυνομικό τμήμα για να ανακριθεί και να επιβεβαιωθεί το ότι δεν υπήρξε τρομοκράτης. Το σπίτι είχε γίνει φύλλο και φτερό από τις δυνάμεις της αντιτρομοκρατικής. Ο Μοαζέμ δεν πέρασε ποτέ από δίκη.

Το Μάρτιο του 2012, κρατούμενοι της φυλακής του Γκουαντάναμο, αποφάσισαν να ξεκινήσουν απεργία πείνας, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τα βασανιστήρια στα οποία υποβάλλονταν, άλλοτε σωματικά και άλλοτε ψυχικά, καθώς και στην κράτησή τους στην φυλακή δίχως να μπορούν να δικαστούν. Κάνοντας την απεργία πείνας διεκδικούν την ελευθερία τους. Είναι αξιοσημείωτο το ότι ένας μεγάλος αριθμός από αυτούς, σύμφωνα με τα «χαρτιά», πρέπει να αποφυλακιστεί και όμως βρίσκεται ακόμα εκεί! Σε ένα ποίημα που έγραψε κάποιος κρατούμενος μέσα στο Γκουαντανάμο υπήρχε η εξής φράση: "Ο βασιλιάς του λευκού παλατιού, δεν μπορεί να καταλάβει την υπομονή μας..."

Ενδεχομένως να είναι σκληρό να το λέει κανείς, μα οι άνθρωποι στη ναυτική βάση του Γκουαντάναμο δεν «ζουν», απλώς υπάρχουν. Διατηρούνται στα σπλάχνα ενός καθεστώτος που βιάζει καθημερινά το δικαίωμα της ανθρώπινης ιδιότητας. Αυτό που μένει, σαν απόσταγμα, από τους ίδιους τους κρατούμενους όταν, και αν, τελικά αποφυλακιστούν δεν είναι παρά μια σκιά στη θέση της ύπαρξής τους. Διότι τούτες οι ψυχές, βασανίστηκαν στα χέρια αυτών που προστατεύουν την ειρήνη.

πρωτοδημοσιεύθηκε στο anexartiti.gr
* ο είναι φοιτητής Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας, του Παντείου Πανεπιστημίου. Στα πλαίσια του προγράμματος Erasmus, βρέθηκε για έξι μήνες στην Κωνσταντινούπολη.