Επικαιρότητα

Όλοι θέλουν αλλαγή, αλλά κανείς δεν θέλει να αλλάξει.

[cresta-social-share]

Τις τελευταίες μέρες, με αφορμή το ασφαλιστικό και το φορολογικό έχει υπάρξει μια μεγάλη αναστάτωση και ένας μεγάλος ξεσηκωμός κάποιων κοινωνικών ομάδων. Προφανώς και δεν είναι ευχάριστο να επιβαρύνεται κάποιος οικονομικά, αλλά όταν η χώρα αντιμετωπίζει δημοσιονομικά προβλήματα, αναγκαστικά πρέπει να παρθούν σκληρά μέτρα.

Οι αγρότες πρέπει να καταλάβουν ότι η περίοδος όπου δεν πλήρωναν τίποτα και έπαιρναν τις επιχορηγήσεις πέρασε και δεν πρόκειται να ξαναέρθει. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες πρέπει να καταλάβουν ότι χρειάζεται να κόβουν αποδείξεις. Ο καθένας νοιάζεται για την τσέπη του και αδιαφορεί για το σύνολο ,όμως, αυτή η αδιαφορία μας έφτασε στο σημείο της χρεοκοπίας. Δεν είμαι υπέρ της υπερφορολόγησης στον ιδιωτικό τομέα, καθώς αυτός παράγει και είναι ο αρμόδιος για την ανάπτυξη της χώρας. Είμαι υπέρ μιας σταθερής κλιμακωτής φορολογίας και πολέμιος της φοροδιαφυγής.

Οι θυσίες είναι απαραίτητες. Κάποιοι θα ξεβολευτούν, κάποιοι θα πληρώσουν παραπάνω. Δεν γίνεται, όμως, κάθε φορά να υπάρχουν βίαιες και παράλογες αντιδράσεις. Το κράτος δεν έχει να τα δώσει. Όταν τα είχε, τα έδινε και με το παραπάνω. Άρα, όσο και να φωνάζουν κάποιοι δεν αλλάζουν κάτι, απλά δημιουργούν θόρυβο.

Το συμπέρασμα, λοιπόν, είναι ότι το κράτος χρειάζεται λεφτά. Τόσα χρόνια όσα μας έλειπαν τα δανειζόμασταν από την Ευρώπη, αλλά από το 2009 που σταμάτησαν τα δανεικά ψάχνουμε τρόπους να βρούμε τα χρήματα που λείπουν. Άλλοι προσπαθούν να ρίξουν τα βάρη στον δημόσιο τομέα, με μειώσεις μισθών, συντάξεων και γενικά των δημόσιων δαπανών. Άλλοι προσπαθούν να ρίξουν το βάρος στον ιδιωτικό τομέα με υπερφορολόγηση. Σε όλες τις περιπτώσεις, υπάρχουν πάντα αυτοί που φωνάζουν. Κανείς δεν θέλει να πληρώσει. Κανείς δεν θέλει να μεταρρυθμιστεί ο τομέας του. Όλοι θέλουν αλλαγή, αλλά κανείς να ξεβολευτεί.

Η αλήθεια, λοιπόν, είναι κάπου στην μέση. Η χώρα χρειάζεται μείωση των περιττών δημόσιων δαπανών και νοικοκύρεμα του δημοσίου από την μία και κλιμακωτή φορολογία ανάλογα με το εισόδημα από την άλλη. Πάνω απ΄όλα, όμως, χρειάζεται να μεγαλώσει η πίτα. Χρειάζονται επενδύσεις, ώστε μέσω της φορολογίας να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους. Χρειάζεται, δηλαδή, να μπει καινούριο χρήμα στην χώρα. Μόνο τότε θα ορθοποδήσει η οικονομία. Για να γίνει αυτό χρειάζεται μια σταθερότητα, γιατί διαφορετικά επενδύσεις και νέες επιχειρήσεις δεν έρχονται στην Ελλάδα. Η σταθερότητα αυτή θα προκύψει μέσω των μεταρρυθμίσεων που πρέπει να γίνουν. Η λύση στην κρίση, λοιπόν, είναι η επιχειρηματικότητα, η επίτευξη της οποίας θα πραγματοποιηθεί μέσω των μεταρρυθμίσεων ως επιβράβευση. Οι βίαιες αντιδράσεις μόνο κακό προκαλούν, πολύ απλά γιατί όσα και να ζητάνε κάποιοι, το κράτος δεν μπορεί να τα δώσει γιατί δεν τα έχει. Ειλικρινά,  δεν ξέρω πόσοι το έχουν καταλάβει αυτό.

Τελειώνοντας, θέλω να αναφερθώ και σε αυτούς που πιστεύουν ότι φταίει το χρέος και ότι ένα κούρεμα θα λύσει το πρόβλημα και μάλιστα βρίζουν τους ευρωπαίους που δεν το κάνουν. Πολύ απλά, κούρεμα χρέους χωρίς μεταρρυθμίσεις είναι ένα τίποτα. Και να γίνει κούρεμα, με τον τρόπο που λειτουργεί το κράτος σε λίγα χρόνια θα έχουμε πάλι πρόβλημα χρεοκοπίας. Το κούρεμα θα έρθει ως επιβράβευση για τις μεταρρυθμίσεις. Αυτές είναι το ζητούμενο, και για τις επενδύσεις και για το κούρεμα, αλλά όπως προείπα κανείς δεν θέλει να αλλάξει, αλλά όλοι φωνάζουν ότι κάτι πρέπει να αλλάξει .

 

 

 

* ο είναι πολιτικός επιστήμονας, απόφοιτος του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου.