Επικαιρότητα

Θα αντέξει η κυβέρνηση;

[cresta-social-share]
Θα αντέξει η κυβέρνηση;

Μπορεί η 13η σύνταξη να μην καταβλήθηκε άλλα ο κ. Κατρούγκαλος φρόντισε να προσφέρει ως δώρο για την νέα χρονιά, το προσχέδιο διαπραγμάτευσης για το ασφαλιστικό. Ένα προσχέδιο, που στρέφεται κατά πάντων. Ελεύθεροι επαγγελματίες, έμποροι, μικρομεσαίοι και αγρότες θα πληρώσουν ακριβά το τίμημα. Οι νέοι συνταξιούχοι θα λάβουν σύνταξη μειωμένη κατά 20%, ενώ οι νύν χαμηλοσυνταξιούχοι θα χάσουν το ΕΚΑΣ. Μια πρόχειρη πρόταση δεν μπορεί να θεωρείται μεταρρύθμιση. Πολλώ δε μάλλον, δεν χαρακτηρίζεται σε καμία περίπτωση από ταξική μεροληψία και κοινωνική δικαιοσύνη. Την ίδια στιγμή που οι χαμηλοσυνταξιούχοι χάνουν το ΕΚΑΣ, οι αδικαιολόγητα υψηλές συντάξεις των ΔΕΚΟ, αρκετές εξ αυτών διπλές και τριπλές, μένουν άθικτες.

Η κυβέρνηση ανοίγει «μέτωπα πολέμου» με πολλές κοινωνικές ομάδες, κάτι το οποίο επιφέρει πολιτικό κόστος. Η ασυνέπεια λόγων-έργων συνοδεύεται από μια υποκριτική «κοινωνική ευαισθησία» και ένα δήθεν «ηθικό πλεονέκτημα».

Ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει το ηθικό αυτό πλεονέκτημα, όταν αντιγράφει όλες τις απεχθείς παλαιοκομματικές πρακτικές, εδραιώνοντας ένα νέο πελατειακό δίκτυο εξυπηρετήσεων. Κομματάρχες, στελέχη, συγγενείς και φίλοι τακτοποιούνται κατα τήν συνήθη πελατειακή διαδικασία. Η δικαιολόγηση αυτών των επιλογών, μάλιστα, γίνεται στο όνομα των διαχρονικών αγώνων της Αριστεράς με αναφορές στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, στους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και τους πολιτικούς κρατουμένους (βασανισθέντες, εξορισμένους) επί δικτατορίας. Όλοι αυτοί οι αγωνιστές και πραγματικοί ιδεολόγοι δεν οραματίζονταν μια κυβέρνηση που θα εφάρμοζε λιτότητα εναντίον των οικονομικά ασθενέστερων, ούτε μια κυβέρνηση που θα διόριζε συγγενείς και φίλους. Και τούτο δεν σας το λέει ένας «αριστερός». Επιπρόσθετα, προκαλεί μόνον απαισιοδοξία η πολιτική παρέμβαση ενός νέου ανθρώπου με όρους της δεκαετίας του ‘50. Οι λύσεις στα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας δεν θα προέλθουν με την επιστροφή στις πιο μαύρες στιγμές του ελληνισμού. Αναφέρομαι στο γνωστό θέμα που προέκυψε με τον Γραμματέα της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ. Ας ελπίσουμε ότι η πρώτη του απάντηση εγράφη εν βρασμώ ψυχής! Διότι, αν μη τι άλλο, η νέα πολιτική γενεά οφείλει να πολιτεύεται με όρους του σήμερα, χωρίς να καλλιεργεί μια διχαστική ατμόσφαιρα και να αναπαράγει εμφυλιοπολεμικά συμπλέγματα.

Βιώνοντας μέρα με την μέρα τον συνδυασμό της άδικης οικονομικής πολιτικής και της εγκαθίδρυσης ενός νέου κομματικού κράτους, οι κοινωνικές δυνάμεις που στήριξαν προεκλογικά τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Α. Τσίπρα, αποσύρουν την εμπιστοσύνη τους και αντιδρούν στην επερχόμενη οικονομική τους εξόντωση. Για τους αγρότες, ειδικά, τα μέτρα αποτελούν «casus belli». Η κυβέρνηση υφίσταται έντονες πιέσεις και από τους δανειστές, οι οποίοι εξακολουθούν να είναι δύσπιστοι και να απορρίπτουν πολλές προτάσεις της ελληνικής πλευράς.

Το ασφαλιστικό, τα εργασιακά, η φορολογία των αγροτών απειλούν την κυβερνητική συνοχή. Η ισχνή πλειοψηφία των 153 δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως δεδομένη. Ο Ιωάννης Μιχελογιαννάκης, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, προανήγγειλε πως δεν θα ψηφίσει τίποτα. Η πολιτική σταθερότητα διακυβεύεται για ακόμα μια φορά, δημιουργώντας μια αρνητική εικόνα της χώρας μας προς το εξωτερικό και αποθαρρύνοντας κάθε επένδυση. Η λύση, η προοπτική δηλαδή σχηματισμού μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας, δείχνει να εγκαταλείπεται και να απορρίπτεται επί της αρχής από το ίδιο το κυβερνών κόμμα. Τα οφέλη από μια έντιμη, ειλικρινή και αποτελεσματική εθνική συνεννόηση θα ήταν πολλά τόσο για την κοινωνία, όσο και για το διεθνές κύρος της Ελλάδας. Ωστόσο, οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο δεν συντελούν καθώς δεν υπάρχει κλίμα εμπιστοσύνης μεταξύ ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ. Απ’ όλο το πολιτικό φάσμα, το μοναδικό κόμμα που επιδιώκει τον σχηματισμό μιας οικουμενικής κυβέρνησης είναι η ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ του Βασίλη Λεβέντη!

Υπό αυτές τις συνθήκες, της έλλειψης εμπιστοσύνης σε εσωτερικό και εξωτερικό, τις κοινωνικές αντιδράσεις στα μέτρα λιτότητας, θα ήταν δύσκολο κανείς να ‘πει με σιγουριά ότι η παρούσα κυβέρνηση θα ολοκληρώσει την τετραετή θητεία της!

* ο είναι Πολιτικός Επιστήμονας, απόφοιτος του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών