Επικαιρότητα

Τζαμί σε κάθε "Αθήνα"

[cresta-social-share]

Αφορμή για το παρόν άρθρο στάθηκε η δήλωση της περιφερειάρχου Αττικής, Ρένας Δούρου για την άμεση ανέγερση τζαμιού στην Αθήνα. Η άποψη αυτή φέρνει θύελλα αντιδράσεων κάθε φορά που γίνεται λόγος γι' αυτήν, καθώς υπάρχει μεγάλη μερίδα ανθρώπων που θεωρούν απαράδεκτη την ανέγερση τζαμιού στην πρωτεύουσα, γιατί αντιτίθεται στην ορθοδοξία και στον ελληνισμό.

Ύστερα από την τελευταία άποψη, αναρωτιέμαι. Ανήκουμε τελικά στην δύση; Θέλουμε να θεωρούμαστε ένα πολιτισμένο και ανεπτυγμένο κράτος; Αν ναι, πρέπει να σταματήσουμε να κλεινόμαστε στα στενά όρια της παράδοσής μας και των προγόνων μας και να σκεφτούμε τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Όντας μία χώρα, και έχοντας μία πόλη που θεωρείται πρωτεύουσα του πνεύματος, που ανήκει στην δύση και έχει ανεξιθρησκία, δεν μπορούμε να εθελοτυφλούμε απέναντι στους ανθρώπους που έχουν διαφορετικά πιστεύω. Δεν υφίσταται πολιτισμένη πρωτεύουσα που αδιαφορεί για τα δικαιώματα των ανθρώπων. Προσωπικά, πιστεύω ακράδαντα στον διαχωρισμό κράτους-εκκλησίας τόσο στην Ελλάδα, όσο και σε όλες τις χώρες, αλλά ταυτόχρονα δεν μπορεί κανένας να απαγορεύσει σε κάποιον να έχει τον δικό του τόπο λατρείας, εφόσον το επιθυμεί. Στην Αθήνα, υπάρχουν πολλοί μουσουλμάνοι που ζητούν την ανέγερση τζαμιού. Πρέπει να γίνει. Αυτό σημαίνει σύγχρονη ευρωπαϊκή και πολιτισμένη πρωτεύουσα. Τζαμί, λοιπόν, στην Αθήνα, αλλά και σε κάθε ΄΄Αθήνα΄΄. Σεβασμός στο διαφορετικό, ασχέτως αν συμφωνούμε ή όχι.

Δεν πρόκειται για θέμα θρησκείας. Η Ευρώπη είναι ενιαία και αδιαίρετη. Είναι, θεωρητικά, ο πύργος της ελευθερίας και του πολιτισμού. Η Ελλάδα και η Αθήνα είναι το προπύργιο. Το όραμα της Ευρώπης ήταν η δημιουργία μιας ανοιχτόμυαλης και ισχυρής κοινωνίας, μέσα στην οποία οι άνθρωποι θα ζουν αρμονικά και θα εξελίσσονται. Μπορεί να μην έχει πετύχει απόλυτα και να διακατέχεται από πολλές παθογένειες, αλλά αδιαμφισβήτητα η απαγόρευση στην ανέγερση ενός τόπου λατρείας, για αυτούς που το επιθυμούν, σε μία ευρωπαϊκή πρωτεύουσα είναι ξεκάθαρο πισωγύρισμα. Ένα πισωγύρισμα σε σκοτεινές στιγμές του παρελθόντος. Δεν θέλουμε σκοτάδι. Θέλουμε φως. Το φως του πολιτισμού και της προόδου.

Το αν οι θρησκείες και τα κτίσματα λατρείας αποτελούν φως, πολιτισμό και πρόοδο, είναι μια άλλη κουβέντα….

 

* ο είναι πολιτικός επιστήμονας, απόφοιτος του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου.