Επικαιρότητα

Η μόδα και η ταμπέλα είναι εθνικό μας χόμπι

[cresta-social-share]

Ο Όττο Βίσμαρκ, αναφερόμενος στα ταραγμένα γεγονότα της εποχής του, είπε κάποτε πως: «Εάν πρόκειται να ξαναρχίσει πόλεμος στην Ευρώπη, θα είναι επειδή θα έχει γίνει κάποια μαλακία στα Βαλκάνια».

Είναι αληθές πως η περιοχή αυτή των Βαλκανίων, φημίζεται για τις όχι και τόσο καλές, έως εχθρικές σχέσεις των γειτονικών χωρών της. Μα, κάθε τι που υφίσταται, τραγουδά τη διέλευση του λόγου ύπαρξής του. Έτσι λοιπόν, η κακή σχέση Σέρβων και Αλβανών δεν συνιστά απόκομμα της φαντασίας, μα θλιβερή ιστορία που μετρά τη γέννηση της πολλά χρόνια πριν. Αντιστοίχως, η όποια απευκταία σχέση υφίσταται ανάμεσα και στην Ελλάδα με κάποιους γείτονές της, δεν αποτελεί μυθιστόρημα, ούτε την έπλασε μια εχθρική ή ρατσιστική στάση της χώρας -η οποία ιστορικά ουδέποτε έχει προκαλέσει γείτονα χώρα με τον οποιονδήποτε τρόπο-  αλλά πραγματικότητα, που διαθέτει σαν αυθεντία δεκάδες στοιχεία προκλήσεων ή και όχι και τόσο φιλικών συμπεριφορών, από τους γείτονές της. Και δεν απαντά. Και το ότι δεν απαντά, είναι στοιχείο πολιτισμού και υπέροχο το ότι το διαθέτει.

Εκείνος ο πασίγνωστος πλέον, ποδοσφαιρικός αγώνας που πραγματοποιήθηκε σχετικά πρόσφατα, μεταξύ Σερβίας και Αλβανίας, μετέφερε μια αύρα ξεχασμένου μίσους και εκτός των θυρών του γηπέδου, η οποία δείχνει να συνεχίζεται και σήμερα. Η προγραμματισμένη επίσκεψη του πρωθυπουργού της Αλβανίας στη Σερβία, αναβλήθηκε λόγω των οξύτατων δηλώσεων και από τις δύο πλευρές καθώς και της έντασης που έχει προκληθεί ανάμεσα στις δύο χώρες. Το καζάνι στα δυτικά Βαλκάνια βράζει με την ίδια φωτιά που έχει βράσει και στο παρελθόν.

mdf54415_21063861-thumb-large

Το παράδοξο είναι, πως ύστερα από τη γνωστοποίηση των Αλβανών οπαδών στη Σερβία, για τις προθέσεις τους πάνω στις εθνικές διεκδικήσεις, –με το γνωστό γεγονός της σημαίας της μεγάλης Αλβανίας στο τηλεκατευθυνόμενο αεροπλανάκι κατά τη διάρκεια του αγώνα, το οποίο οι Σέρβοι ποδοσφαιριστές έριξαν κάτω και ακολούθησε η οργή των Σέρβων παρευρισκόμενων–  ο πρωθυπουργός της Αλβανίας κατηγόρησε τη Σερβία για «θρασεία έκρηξη εθνικού ρατσισμού»(!), συμπληρώνοντας πως η «εθνικιστική καταιγίδα» των Σέρβων αντιμετωπίστηκε με «τυφλότητα» από τα μέσα ενημέρωσης διεθνώς. Πώς μπορεί κάποιος, που διεκδικεί τη χώρα σου, να σε κατηγορεί για ρατσισμό απέναντί του;

FLAG940

Αντίστοιχα γεγονότα έχουμε γνωρίσει και στην Ελλάδα, με τον αλβανικής καταγωγής παίκτη του Ολυμπιακού,  Κασάμι να πανηγυρίζει ένα γκολ του σχηματίζοντας με τα χέρια του έναν αετό. Ο άνθρωπος αυτός δεν πανηγύρισε δείχνοντας μέσω του «αετού» αυτού το πόσο περήφανος είναι για την καταγωγή του, αλλά δεδομένου ότι ο αετός αυτός είναι συγκεκριμένο σύμβολο, αυτό της «μεγάλης Αλβανίας», το ότι συμφωνεί με τις διεκδικήσεις ορισμένων συμπατριωτών του. Στη πράξη αυτή, ελληνική ποδοσφαιρική εφημερίδα, απάντησε «απελάστε τον» και κατηγορήθηκε για ρατσισμό. Άραγε, εάν ο Κατίδης παίζοντας για σκοπιανή ομάδα (παραδείγματος χάριν),  πανηγύριζε κάποιο γκολ του με ναζιστικό χαιρετισμό, θα μπορούσαμε να κατηγορήσουμε  τα Σκόπια για ρατσισμό απέναντί του;

Υπάρχει κόσμος που, περνώντας από  ότι κοντινότερο σε κόλαση έχει να δείξει η γη, φτάνει στην πατρίδα μας για να μπορέσει να ζήσει επιθυμώντας να εργαστεί και φυσικά και είναι ευπρόσδεκτος.  Εκείνον όμως που ζώντας στην Ελλάδα καταλήγει να τη διεκδικεί σαν εδαφική κατάκτηση, πώς πρέπει να τον αντιμετωπίσει η κοινωνία της χώρας;  Αναλογιστείτε, πως σε νομικό πλαίσιο, εάν κανείς απειλεί κάποιον, εκείνος μπορεί να αναφερθεί στις αρχές και να λάβει τα σχετικά μέτρα εναντίων του. Σε διακρατικές σχέσεις όμως ποιος επεμβαίνει;

Στην Ελλάδα βέβαια τούτα τα θέματα χαρακτηρίζονται ως θέματα «ταμπού» από μια μερίδα Ελλήνων. Ίσως δεν έχουν άδικο. Σήμερα, σε μια εθνική επέτειο υπάρχουν άνθρωποι που βιώνουν το φόβο της ντροπής, στο να "βγάλουν" μια ελληνική σημαία στο μπαλκόνι, διότι κάποιοι τους χαρακτηρίζουν -αβάσιμα- ως φασίστες ή εθνικιστές. Ενώ παιδιά αποφεύγουν να πηγαίνουν στις παρελάσεις για τους ίδιους λόγους. Γιατί η "ταμπέλα" είναι το εθνικό μας χόμπι. Το καλύτερο παράδειγμα που θέλει την Ελλάδα να ζει μέσα στον αμνιακό σάκο των στερεοτύπων. Να εκπνέει αερολογίες.

Ο φασισμός σήμερα είναι «της μόδας» και ο κάθε καιροσκόπος ασχολείται αποκλειστικά με αυτόν, ακριβώς επειδή «πουλάει». Όταν αντίστοιχα «πουλούσε» η αναρχία, γεγονότα, όπως ότι καίγεται η τράπεζα της MARFIN ή το Σύνταγμα, από μέλη αναρχικών κύκλων, κοσμούσαν τα ειδησεογραφικά πρωτοσέλιδα για μέρες.

Σήμερα λοιπόν, είναι της μόδας το ότι βρίσκονται όπλα στα σπίτια των μελών της Χρυσής Αυγής, ενώ το ότι στην ΑΣΟΕΕ η παράταξη των «αναρχικών» διέθετε μολότοφ κρυμμένες στις αίθουσές τους εκμεταλλευόμενοι το φοιτητικό άσυλο, δεν απασχόλησε ιδιαίτερα τον δημοσιογραφικό κόσμο. Διότι είναι ταμπού, ενώ και οι δύο θα έπρεπε να είναι το ίδιο κατακριτέοι, οι μεν είναι της μόδας για αυτό και «τραβούν» δημοσιότητα ενώ οι δε, δεν συγκινούν για την ώρα και για αυτό περνούν αδιάφοροι.

Στη χώρα μας το δίκαιο δεν βρίσκεται στη μέση και ακόμα χειρότερα δεν βρίσκεται στο κέντρο, -με την έννοια του πυρήνα που τούτη η λέξη εγκολπώνεται. Εδώ, στον τρίτο κόσμο, εάν δεν είσαι δεξιός, πρέπει να είσαι αριστερός. Εάν δεν έχεις πρόβλημα με την παράνομη μετανάστευση, είσαι κομμουνιστής ή ψηφίζεις ΣΥΡΙΖΑ. Και εάν κράζεις την Ελλάδα και το σύστημα, τότε είσαι της μόδας.

Το μόνο βέβαιο είναι πως «η αριστερά», για όλους  αυτούς τους καιροσκόπους και λαϊκιστές,  που εντάσσονται με πάθος στα όσα πρεσβεύει, είναι προσιτή και «δίκαια». Με μόνο παράδοξο ότι χάνει αυτούς τους υποστηρικτές της, μόλις οι ίδιοι –με τον έναν ή τον άλλον τρόπο– πλουτίσουν. Ίσως λοιπόν, το να δηλώνεις αριστερός σήμερα να είναι της μόδας ακριβώς επειδή βιώνουμε οικονομική κρίση.

* ο είναι φοιτητής Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας, του Παντείου Πανεπιστημίου. Στα πλαίσια του προγράμματος Erasmus, βρέθηκε για έξι μήνες στην Κωνσταντινούπολη.