Επικαιρότητα, Πολιτικά

Όταν το «Εγώ» ξεπερνά το «Εμείς»

[cresta-social-share]

Σε μια επικείμενη επικοινωνιακή γκάφα φαίνεται πως οδεύει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α καθώς σύμφωνα με την εφημερίδα «Παραπολιτικά», το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης επέλεξε για την Β’ Αθηνών ένα πρόσωπο έκπληξη, τον Θεοδόσιο Πελεγρίνη, πρώην πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η είδηση έγινε γνωστή μόλις δυο μέρες μετά την δημοσίευση δημοσκόπησης που θέλει τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α να προηγείται της Νέας Δημοκρατίας με 2,5 ποσοστιαίες μονάδες αναδεικνύοντας το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης πρώτο στο ερώτημα: «Αν είχαμε αύριο εκλογές, ποιο κόμμα θα ήταν πιθανότερο να ψηφίσετε;»

Η επιλογή του κυρίου Πελεγρίνη θεωρώ πως είναι μια κίνηση «αυτογκόλ» για τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α μιας και είχε λάβει πολύ αρνητικές κριτικές ως Πρύτανης του μεγαλύτερου Πανεπιστημίου. Αρκετές φωνές προερχόμενες από τον ακαδημαϊκό χώρο με είτε με την ιδιότητα φοιτητών, είτε προσωπικού, είτε καθηγητών δυσανασχετούσαν με τις επιλογές του Θ. Πελεγρίνη γύρω από την διοίκηση.

Ας μην ξεχνάμε πως επί των ημερών του είχε να αντιμετωπίσει από τα δυσκολότερα θέματα και η εικόνα του ΕΚΠΑ ολίσθησε αρκετά σε εσωτερικό και εξωτερικό έχοντας ως άμεση συνέπεια και την ολίσθηση της εικόνα του ίδιου του Πρυτάνη. Έτσι λοιπόν, ένα άτομο που απέδειξε πως δεν τα καταφέρνει με την διοίκηση νομίζω είναι σφάλμα να προτείνεται ως υποψήφιος και μάλιστα για την μεγαλύτερη εκλογική περιφέρεια της χώρας.

Οι διοικητικές γκάφες του Θ. Πελεγρίνη ήταν αρκετές, με αποκορύφωμα την απουσία του στο Παρίσι «με σκοπό την δημιουργία «υψηλής τέχνης» για μια εκλεκτή κάστα που κατάφερε να τον παρακολουθήσει στην θεατρική του παράσταση» την ίσως κρισιμότερη εβδομάδα που πέρασε το ΕΚΠΑ στην ιστορία του. Ο θεατρολάγνος πρώην Πρύτανης ενώ γνωρίζει πολύ καλά «Σημειωτική» και τι είναι συμβολισμός, όταν το Πανεπιστήμιο τον χρειαζόταν για να πολεμήσει από την θέση του, αυτός έπαιζε τα μονόπρακτα του στους ελίτ δείχνοντας παντελή αδιαφορία για τους φοιτητές και τους εργαζομένους που βρίσκονταν σε αδιέξοδο με την κυβέρνηση.

Όπως βλέπουμε η εικόνα του Θ. Πελεγρίνη είναι αρκετά επιβαρυμένη και συνοδεύεται υπό τη σκιά της παταγώδους αποτυχίας γύρω από την διοίκηση του πανεπιστήμιου. Ένα πρόσωπο που λαμβάνει τόσο εύκολα αρνητικές κριτικές δεν μπορεί να συμπεριλαμβάνεται στο ψηφοδέλτιο ενός κόμματος το οποίο στοχεύει πλέον ξεκάθαρα στην κατάκτηση της εξουσίας με σκοπό να αλλάξει τις βάρβαρες πολιτικές του σήμερα.

Η μόνη επιλογή του πρώην πρύτανη ίσως να έγινε με το σκεπτικό πως είναι ένα αναγνωρίσιμο πρόσωπο σε όλη την επικράτεια και ιδιαίτερα από τους νέους ψηφοφόρους που θα έδινε ένα προβάδισμα στην εκλογική αναμέτρηση. Η διαφορά είναι πως το αναγνωρίσιμο δεν συνοδεύεται πάντα και με το καλό, και όπως βλέπουμε η περίπτωση «Πελεγρίνη» έχει περισσότερα αρνητικά παρά θετικά. Ναι, μπορεί να είναι ένας εξαίρετος καθηγητής φιλοσοφίας, ένας ικανός και ευρηματικός ηθοποιός αλλά ένας κακός, αδιάφορος και αποτυχημένος πρύτανης. Δυστυχώς για άτομα σαν και αυτά, στην πολιτική αναζητούμε ικανούς και επιδέξιους διαχειριστές για να πάρουν σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον.

Ναι στους καλλιτέχνες που θέλουν να πολιτευτούν, όχι στους αδιάφορους όμως πολίτες σαν τον κύριο Πελεγρίνη που παραμέλησε το καθήκον του στο όνομα της προσωπικής φιλοδοξίας.